Wij zijn allemaal maar mensen de ene met een groot, de andere ...met een klein verdriet en of je het nu wel of niet gelooft wat ons bezwaart moeten we, voor we verder gaan een plaatsje geven dan pas kunnen we verder, anders niet.
vanaf hier heb ik alleen te gaan. Ik zal altijd -ergens- bij je zijn. We zijn tochtgenoten, maar hier neem ik afscheid. Ik neem je glimlach mee, je warme liefde ook. Maar hou me niet vast, ik wil zoals altijd in vrijheid, mijn eigen weg kunnen gaan
Gezin oudste zoon + Ad'ka
Tekening gemaakt door Indra
Ine speelt gitaar Afgestudeerd op 't Lemmens Instituut
Familie foto getekend door Ine
Ine en Evi Tekenkunsten botvieren op oude deuren
Welkom op mijn blog, over mijn dagelijkse bezigheden! En bedankt om langs te komen ALFY
28-06-2018
Foto's
Indra, echte Diploma kregen ze vandaag, en fotoboek van alle laatste jaarsstudenten. Mooi boek.
Met haar mamma, mijn dochter
Met beste vriendin Nathalie, en buurmeisje, gelijk afgestudeerd, maar andere richting.
Gisteren naar de Diplomauitrijking geweest van ons Indra. Dat was een leuke avond. De ouders moesten zich splitsen, want de uitrijking van zoon en dochter was op hetzelfde tijdstip in verschillende scholen. Om 22u30 was ik terug thuis. Vandaag dan vroeg op om naar de Pedicure te gaan, vandaar weer naar de Aldi. In de namiddag de Foyer, waar ik sinds lang heel goed gewerkt heb. Nu waren er toch vele mensen gaan buiten zitten, waaronder ook een paar van mijn vaste klanten. Eentje is gisteren 89jaar geworden en drinkt alle dagen 2 Grimbergers. Ze is ook al een tijdje geestelijk achteruit aan 't gaan, maar wist nog altijd waar ze moest gaan of staan. Maar nu vanavond voelde ze zich niet goed, en had hulp nodig om haar kamer te vinden. Ze ging slapen en niet eten. Ben benieuwd hoe ze haar morgen zal voelen?. Mijn andere klant brengen ze morgen terug uit de kliniek, maar zou nog altijd verward zijn. Ze willen bespreken of ze naar de gesloten afdeling moet 88jaar. Het is wel triestig hoe je de mensen ziet achteruit gaan. Een handje vol is nog goed van geest en leden, maar de grootste groep heeft hulp nodig, anders zouden ze ook niet hier zijn natuurlijk. De lift was ook weer blijven hangen met iemand in, die hebben ze dan manueel kunnen bevrijden. Zo'n lift staat ook niet stil in de dag. Ook een aanmaning gekregen, van de Provincielasten, maar wij hebben die brief nooit gezien. Onze postman "wie dat ook is?" steekt gemakkelijk foute post in de bus, mijn man stuurt dan een mailtje naar de post, maar helpen doet dat niets. Wij doen dan wel de moeite het in de juiste bus te gaan steken, maar als andere mensen dat niet doen krijg je dit. Het is nu meteen verstuurt. Alfy
Gisteren had ik ramen gezeemd, behalve de slaapkamer. In de foyer was het heel stil geweest. Vandaag heb ik dan de slaapkamer, ramen en de rest helemaal gepoetst. En de trap nog mee genomen. In de Foyer was het nu veel drukker, had servetten laten komen maar kreeg geen tijd ze te vouwen. Terwijl het hard nodig was, in het restaurant waren de Interim maitre en een student aan 't werken. En om die mensen wat te ontlasten, ben ik wat later gebleven eens mijn bar in orde was, om toch nog wat servetten te vouwen zodat ze verder konden en al een doos hadden voor morgen. Een van mijn vaste klanten was zaterdag gevallen, en gedraagt haar sinds dien heel verward. Drinken gaat niet, zelfs niet met een teutje of een rietje. Dus neemt ze weinig of geen vocht binnen. Dus mensen die hun zaak hebben overgenomen, en zich over haar ontfermen, hebben dan nog zelf de dokter gebeld en zojuist zijn ze haar komen halen om opgenomen te worden, met een verschil van 2 uren. Terwijl dat veel vroeger had gemoeten, want ge zag dat het niet goed ging. Met al dat personeel, moet ge als leek zeggen dat komt niet goed, dat begrijp ik niet. Ze was deze morgen al in de kliniek geweest voor haar hart, daar hadden ze het al moeten zien en zeggen, die mevrouw moet opgenomen worden. Ze heeft ook last van parkinson, en dat was op die twee dagen veel verergert. Hopelijk komt het nog goed maar ik betwijfel het 88j. Nu de kleinkinderen, Clint is afgestudeerd als Lasser, Evi is ook geslaagd over heel de lijn, van de hoge school voor dieren verzorging, maar gaat nu voor 3 jaar naar een volledige andere richting "fotografie". Van de oudste en jongste kleindochters, denken we dat ze geslaagd zijn maar hebben nog geen bevestiging. Voor veel kinderen en ouders zijn het spannende dagen. Alfy
Gisteren, kwam ik gelijk met mijn dochter aan de kassa in de Colruyt, we hebben buiten nog een tijdje staan babbelen. Ze zit thuis met een "Burn out" dat zie je niet aan de mensen, maar binnenin voel je u verschrikkelijk ellendig, en dat mag niet te ver gaan. Een 20jaar terug heb ik met een heel zware depressie gezeten, en heb 3 weken opgenomen geweest, zo diep zat ik. Alles bijeen heeft dat toch een 2 jaar geduurd. En ben daar sterker uitgekomen. Ik weet hoe ze haar voelt, mensen die het nog niet hebben gehad weten dat niet. Het sluipt als een slang je lichaam binnen, het is een gevecht tegen jezelf, dat je moet proberen te overwinnen. Vandaar naar de Aldi, toen kreeg ik telefoon van kleindochter Indra, ook juist toen ik aan de kassa stond van de Aldi, ze was over de markt aan 't wandelen. Telefoon krijg je altijd op de juiste momenten. Later terug gebeld en afgesproken, we zijn dan samen, mijn man Indra en ik naar de Oranjerie gaan eten. Nadien zijn we over de Braderij gewandeld, maar daar was eigenlijk niet veel te zien, terrassen zaten wel goed vol en zeker waar er tv's stonden om België te zien spelen. Indra was vrijdagavond naar het eindejaarsbal geweest, daar was een vestiaire waar je tegen betaling je grief kon afgeven. Ze had natuurlijk hoge hieltjes aan, die ze op een moment wilde wisselen met sportschoenen, en dan moest ze opnieuw betalen, haar zak was over de toog geweest, ongelooflijk. Maar toen ze naar huis wou was haar zak verdwenen, en van nog andere jeugd evengoed, zakken, schoenen, jas etc... het forum stond s anderendaags vol van mensen die iets miste ook niet normaal. Vandaag ben ik dan de frituur weer gaan poetsen, om 10u30 en om 15u45 was ik klaar. Ben dan langs de markt gereden om smoutebollen te gaan halen, voor mijn man en mij. Alfy
Gisteren morgend hadden ze de bewoonster al terug gebracht, zuurstof kan ze hier ook krijgen, wat ze nog niet constant nodig heeft. En nog maar eens gestreken, met al dat zweten. Deze morgen ben ik dan nog maar eens met mijn maatje gaan wandelen, het park rond. De wandeling ging niet door, maar we waren ook niet verwittigd. Want er gingen weer kinderen komen. Ik was dan naar boven gegaan en had haar de keuze gelaten, en dat was wandelen. We zijn dan in de Oranjerie iets gaan drinken, en hebben een stuk chocoladetaart gegeten die is heel goed. Dan eet ik maar wat minder zei ze. Ik was wat vroeger naar de Foyer gegaan om servetten te vouwen, toen mijn kleindochter Indra verscheen. We hebben dan een tijdje staan praten, zij ging vanavond naar de "Proms" eindejaarsbal en ook afscheid van het middelbaar. Dat was te doen in de Noorse kerk, aan de oude tunnel. Woensdag was er vanuit de Interim een nieuwe tijdelijke Maitre begonnen, "want de vaste had een ingreep aan haar voet laten doen" maar donderdag is ze zonder boe of ba weggebleven. Voor vandaag ging er een ander komen, maar die belde al af nog voor ze begonnen was. Nu maandag zou er weer een ander komen, we zijn benieuwd. Het weekendwerk zal hen afgeschrikt hebben zeker. Ik heb veel servetten kunnen vouwen, want de studenten zullen hun werk sowieso hebben. Morgen gaan we eens over de braderij, want zondag is er weer de frituur. Alfy
Een stille week geweest. Smorgens wat gestreken namiddag Foyer, waar het ook rustig was. Voor de voetbal was er niets geregeld, zelfs niet voor dat handvol mensen dat op hun kamer wilde kijken. Ze moesten beneden komen eten, of hadden anders geen eten. Dat vond ik nu geweldig flauw. Gisteren was echt de stilste dag, ik had evengoed thuis kunnen blijven, zelfs een paar vaste bewoners heb ik niet gezien. Een zoon die zijn vader kwam bezoeken, hadden eerst iets op de kamer gedronken, en dan in de Foyer en dat was het. Dat kwam nu goed uit, zo had ik rap afgesloten. Mijn fiets stond buiten al klaar, zo kon ik recht naar Jan Palfijn fietsen, om nog eens de bewoonster te gaan bezoeken. Ik had dan eerst in de cafetaria een broodje gegeten en iets gedronken, voor ik naar boven trok. Haar zuurstof was nog niet op peil, maar toch verbetert. Ze sprak van vandaag of morgen weer naar huis te mogen, maar zal toch zuurstof moeten blijven gebruiken denkelijk. Ik ben dan Carrefour nog eens binnen geweest voor mijn vast klantje, het was zalig om te fietsen. Alfy
Gisteren een mooie wandeling gemaakt, vooral een grote. Ik was mijn maatje van vorige week weer gaan halen, uit het restaurant gepikt. Maar ze was al klaar met eten. We zijn dan naar de kliniek geweest, waar de bewoonster "de jongste 60j met een spierziekte" toch al iets aan de betere hand was. Ze was dringend met veel te weinig zuurstof in haar bloed, naar de kliniek gevoerd. Dat zal wel een paar dagen nodig hebben om te herstellen. Ze was toch blij ons te zien. Bij het naar huis gaan hebben we in de cafetaria nog eerst iets gedronken. Dan zijn we Carrefour nog binnen geweest, voor mijn andere klanten. Ik had in de Lunch Garden ook nog graag iets gedronken, eventueel met een dessertje erbij maar daar was het te laat voor geworden. Want we hadden nog een stuk wandelen voor de boeg. Alles bijeen 8km300m je kunt de route bekijken, het staat rechts bij de tweede lijst "wandeling J Palfijn". Bij het buitengaan van Carrefour, kregen we nog een blikje Cola Light, wat ik niet heb aangenomen, want ge moet dat meteen uitdrinken, en ik drink niet graag uit een blik. Ze had er toch weer van genoten. Vandaag dan weer de frituur gaan poetsen, ramen langs buiten ook gezeemd, was weer nodig. Hij heeft nu fritbakjes in de Belgische kleuren. Onderweg hingen al veel vlaggen buiten groot en klein, sommige zijn wel heel hevige fans. Alfy
Niet zoveel te vertellen over gisteren, juist dat we een hele fijne dag hebben gehad. Heel veel geluk gehad met het weer, super goed. Met de bus was het ook vlot gegaan, op en neer. We hadden dan vrij wandelen, wat ook eens goed doet. De apen "vooral de grote" blijven toch de moeite om te zien "als ze actief zijn" want dat is niet altijd. Nu namen ze stro om hun bed goed te leggen, en gingen dan slapen. Mijn lievelingsdiertje de koala had zijn jongske zo goed vast, dat ge het nauwelijks kon zien. en langs voor was er teveel licht van de zon. Om 12u kwamen we samen om te eten, en dan weer weg. Om 15u30 was het dan verzamelen om naar huis te gaan. Vandaag ga ik iemand van mijn vaste klanten een bewoonster bezoeken in de kliniek. Foto's staan weer links. Alfy
Gisteren is mijn man alleen naar 't dorp geweest. Er moest een kaartje in de bus, en iets hersteld worden. Ik had ondertussen een lijst van liedjes gemaakt, dan was dat iets gemakkelijker. Maar het feestje begon later! want het was bewonersraad, en dat heeft tot bijna 16u geduurd. Dus had op voorhand muziek maken geen zin. We hebben ook nen "ex militair" bewoner die graag zingt, en in zijn dienstjaren overal gezeten heeft, zeer veel in Afrika. En hij vroeg de filmmuziek van "Out of Africa" dat was mooi maar duurde wel 15min, deze keer wel zonder stoornis. Het heeft een paar dagen goed geweest, maar hier stopt het want ge kunt dat niet blijven doen. Ten eerste geeft dat meer lawaai, als het dan druk is kunnen de mensen elkaar niet verstaan. Vandaag ben ik al naar de Colruyt en Aldi geweest, er was wel veel wind. Morgen ga ik met de bewoners naar de Zoo, moet al vroeg daar zijn. Het is altijd heel omslachtig eer de bus gevuld is en klaar om te vertrekken. Heb ook nog geen idee wie ik toegewezen zal krijgen, want als ze mogen kiezen heb ik verschillende kanidaten. Mijne vaste wandelmaat kwam zelfs zeggen "mijn dochter gaat mee, spijtig want ik had liever jou" we hebben eens goed gelachen. Camera ligt al klaar en plan van de zoo, ook handig. Alfy
Gisteren morgend, nog met het goede weer, waren we het park nog eens rond geweest. Nergens binnen want op maandag is er veel gesloten. Namiddag dan naar de Foyer, een iPad van een bewoonster gebruikt met een boxke van mij, om liedjes te spelen die zij vroegen. Ook de bezoekers mochten dat, dat hadden ze heel goed gevonden. Deze morgen ben ik dan eerst naar Oxfam geweest voor drankjes. Nadien zijn we in de Keersmaker iets gaan drinken en eten, dat is een koffiezaak aan en van de bakkerswinkel. Daar komt ook een beetje de betere klasse van Schoten . En heb dan in de namiddag in de Foyer weer muziek gemaakt, ik had nu wel meer storing bij sommige liedjes. Morgen neem ik mijn laptop mee, dat werkt om op te zoeken toch iets gemakkelijker. En het mag ook niet druk zijn, want dan gaat het ook niet natuurlijk. Ik ga ook werken want de studenten zitten in hun examen. En vrijdag gaan we met de bus met de bewoners die begeleiding hebben naar de zoo. Duimen voor vooral droog weer. Alfy
Normaal had ik moeten gaan werken op woensdag, was een misverstand met de data's. Ik had mijn laptop weer mee voor muziek, maar had een fout gemaakt met op updates te drukken, en dat had zolang geduurd dat ik geen muziek meer kon maken. Gisteren was het mooi en zacht weer, en had zin om te wandelen. Ik wou mijn vaste maat gaan halen, maar bedacht toen dat zij alle dagen bezoek krijgt van haar kinderen, dat is zo verdeeld dat er elke dag een ander komt. En toen ben ik iemand anders gaan halen, haar dochter woont aan de zee en komt maar één keer per maand. Als de ouders in de 90 zijn, zijn hun kinderen ook niet meer de jongste natuurlijk. Ze had van de wandeling in het park genoten. We zijn dan in de Oranjerie iets gaan drinken "die volgende week weer gesloten is". Toen was het tijd voor het middag eten. Ik ben dan met de fiets naar de Aldi geweest. Ik moest ook in de Delhaize zijn voor mijn vast klantje, en ben de dame terug gaan halen voor een wandeling naar 't dorp. Zij is van de ene home naar de andere gekomen, en had jaren geen winkels meer gezien "erg is dat". We hebben dan weer wat rond gewandeld, en zijn in de Kaekelaar iets gaan drinken, daar kan je goed binnen met de rolstoel. Ge krijgt dan zoveel dankbaarheid van die mensen, omdat ge die moeite wil doen. Voor die mensen is dat een feestdag, en ik ga naar huis met een goed gevoel iemand blij gemaakt te hebben. Alfy
Dat haken en breiën met die gasten was heel plezant geweest, ik had ne jongen Staf en een meisje Manou, daar kwam nog Harison bij maar niet voor lang. Staf was er vrij handig in om aan te leren, en had toch een mooi stukje gehaakt. Toen ik thuis kwam zat onze dochter bij ons, ze zit er een beetje door en weent gemakkelijk, ze ging langs de dokter gaan. Ons Indra belde nog met de vraag of ik pannenkoeken bij haar kwam eten, onze planning was het park rond te wandelen met het mooie weer. Ik ben dan met mijn dochter mee gereden, we hebben gegeten en gepraat, en dan ben ik met mijn dochter mee terug gereden, zij ging dan verder naar de dokter. Mijn man en ik zijn dan nog het park rondgegaan, en hebben nog iets gedronken en weer naar huis. Gestreken maar dit keer in schijven, met het hard zweten verander je meer van blous en heb je rap wat bijeen. Toen ik dan gisteren in de Foyer kwam, kon ik er meteen tegen aan. De student was niet geweest examen? leeg goed stond er nog, afwasmachien vol etc.... Misverstand met data's die heb meegekregen? nu deze examenmaand werk ik op woensdag ook, maar volgens mij, begint dat volgende week! Moet ik straks achter horen. Ik had mijn laptop en een boxke meegenomen, om muziek te draaien wat ze konden kiezen. Vera Lynn etc.. muziek van hun tijd. Vandaag ga ik dat weer doen. Vonden ze wel leuk. Morgen moeten we naar Oxfam en Aldi. Alfy
Gisteren nog eens naar 't dorp geweest, we waren rond gegaan om een nieuwe zaak uit te proberen. Het is op een hoek van een straat, een spie, lijkt klein maar is binnen toch mooi ingericht. "Barlief" heet de zaak, het zijn 2 vriendinnen. Als je er geld kunt tegen aangooien, kunnen ze toch van iets oud iets heel mooi en modern maken. Het is dicht bij een school, en zijn om 8u al open tot 16u. Ze werken wel raar! want de koffie staat geprijst 2€20c, maar ze vragen dan of je melk moet hebben? en dat krijg je dan warm in een piepklein potje, maar kost wel 30c extra. De rest van salades sprak ons zo niet aan, we zullen nog wel eens terug gaan, maar vaste klant zullen wij er niet worden. In de Foyer was het weer stil geweest. Mijn bewoners "vaste klanten" kunnen soms nogal zitten klagen en zagen tegen elkander, en dan denk ik, mensen jullie weten niet hoe gelukkig jullie zijn. Ik ga tegen 10u naar daar, er komen kinderen met de ouderen leren breien en haken, en vermits ik dat ook kan ga ik een handje helpen "was mij gevraagd", want zelfs de juffen kunnen dat niet meer. Dus dat zal wel plezant zijn. In de namiddag gaan we dan weer wandelen mijn man en ik. Ik boei mij in teveel dingen op, mijn man zegt ge moet dat loslaten en u niets aantrekken, maar ik kan er niet tegen als mensen de wet aan hun laars lappen, dat is toch niet zo moeilijk je aan een paar regels te houden, en dan is het voor iedereen aangenaam. Alfy
Zaterdag waren we eerst naar de markt geweest, groente en fruit gekocht. Een kilo kersen waar niet één slechte bij zat, mag wel voor de prijs ook. Thuis alles afgezet, en zijn we het park nog eens rond gegaan. Ik had mijn camerake opstaan om onze wandeling te filmen, al wat je zegt stond er ook op natuurlijk, waar je achteraf bij het bekijken nog eens kon mee lachen. Het was in stukken en brokken en een probeersel om iets te knippen, wat toch nog niet zo goed gaat. Natuurlijk de Oranjerie weer binnen om iets te eten. Gisteren ben ik dan naar de frituur geweest, ook met de camera op de fiets. Het filmd maar 10min max, dus de rit bestaat uit 3 stukken die je wel meteen achterelkaar kunt bekijken. Het straffe is dat mijn vorige "goedkope" van de Aldi, wel heel de rit filmde, en ik dit nieuwe op mijn fiets kan gebruiken, door de stukken die er toen bij zaten. Want bij dit nieuw zou ik dat apart moeten bestellen en betalen. Heb dan de frituur gepoetst 5u30min en weer naar huis, ook langs een andere weg, zodat ik op mijn sporthorloge ook een mooie toer heb staan. Die kan je ook bekijken, die staan rechts van dit blog. En dan heb ik nog een koptelefoontje op mijn oren staan zonder draad, ingeval zij mij onderweg opbellen, cadeautje van de dochter. En dat werkt uitstekend. Ge ziet helemaal "up to date". Als ik dan vertrek met de fiets is het bij de start en aankomst op alle knopjes drukken, om op en af te zetten. En bij thuiskomst op de computer, en zo hebben wij onze bezigheid.
In den andere inkom zijn 2 Poolse gezinnen komen wonen met elk 3 kinderen. Die boven wonen en bodderen dat 't niet meer schoon is, vooral voor hun onderburen dan, als wij er al zoveel last van hebben. Ge kunt ze niet vastbinden, maar tikkertje laten spelen op een appartement is 't ook niet. Mannen die nu al groter zijn, waren eens aan 't rolschaatsen binnen toen de onderbuur ging reklameren, ge maakt vanalles mee. En die beneden leven op straat, die gebruiken de achterkant om te parkeren "iets dat niet mag" en dan komt er nog volk bij met een auto, en die blijven dan bij hun auto staan en praten en lachen, hard en in hun taaltje. De achterdeur werkt met een pompje en die laten ze keer op keer dichtvallen, dus bonk bonk bonk als de kinderen binnen en buiten lopen. Om 23u15 had ik er toch genoeg van en riep door het raam "AUB iedereen wil hier slapen", en was het toch meteen stil, en iedereen naar huis, voor zolang het duurt. Nu gisteren avond van 't zelfde met een andere die hier niet woont, maar altijd met haar hond en balletjes komt spelen. Die is nu bevriend geraakt met de buur van helemaal beneden die dan door het raam hangt, en zo staan ze dan te praten. Nu met dit weer en alle ramen open, is dat heel storend. Ik kon boven verstaan wat ze vertellen, daar heb ik ook geduld mee gehad tot 23u. En heb ik ook weer geroepen "het is al 23u he" en was het ook meteen stil. Die staat er dan al wel 2 a 3 uren he. Tegenwoordig word er met niets of niemand nog rekening gehouden, heel erg is dat. Gisteren bij het opstaan was er een licht onweder, maar vooral de regen was blijven vallen voor een paar uur. Maar uiteindelijk klaarde het toch op en kon ik nog naar Oxfam gaan. Toen ik terug kwam, was ik juist met de ijzermarchant aan de hoek, hij kwam uit de straat. Eindelijk! want ik hoor hem veel maar tegen ik beneden ben is die al weg natuurlijk. Nu kon ik vragen om mee te komen, er hing hier al 5 jaar een wrak van een minifiets, die van niemand scheen te zijn en die heb ik nu meegegeven, eindelijk weg. De regen kwam deze keer goed uit. In de Foyer goed gewerkt, en nog maar eens glazen besteld. Alfy
Gisteren tegen de middag zijn we met de fiets, naar Palfijn gereden. Hebben daar eerst iets gegeten, en nog wat opzij gezeten tot het tijd was om naar de dokter te gaan. Alles is oke, niets mis met zijn longen. Hij moet nog wel de bloedverdunners blijven nemen, en in november nog eens terug komen, en dan zullen ze verder zien. Hetgeen hij gehad had vorig jaar november was wel zeer ernstig, zei hij nog. Gezien het weer zijn we achteraf recht naar huis gereden. In Brecht had het weer voor overlast gezorgd, hier hebben we een kleine bui gehad. Vandaag zijn we eens tot aan Van Den Borre gereden, vermits die nog gesloten waren zijn we Action, even binnen geweest. Terug bij VDB, hebben we daar een nieuw fiets camerake gekocht dat nog altijd aan 't opladen is. Ne GoPro, dat is voor actiefilmpjes te maken zoals skiën etc...dat word dan op hun helm geplaatst, maar het past ook op het stuk dat op mijn fietsstuur staat van mijn vorig, dus dat komt goed uit. Nu kan ik weer filmpjes maken van mijn fiets ritten. In afwachting heb ik ook al mijn strijk gedaan. Morgen of vrijdag? moet ik weer eerst langs Oxfam, hangt een beetje van 't weer af. Alfy
Vannacht voor het raam gestaan, naar het onweer aan 't kijken geweest. Het was een echt lichtspel, en nu de straatverlichting uit is voor enige uren gaf dat nog meer licht. En gieten dat het deed het bleef maar duren. Van het donder geluid hou ik wel. Deze morgen zijn we al tot het kerkhof geweest, voor een bewoonster die vorig jaar is overleden een bezoekje te brengen, haar man is nog bij ons. Het is een mooi simpel graf, kaderment in roestuitziend metaal met een klein open kruisje in, rechtstaand een roestkleurige plaat niet te groot met haar naam in uitgesneden en de data's. Vorige zondag had ik al aan 't zoeken geweest, en nu met een plannetje ook weer. Al goed iemand tegen te komen die er werkt, zij heeft het ons getoond, toen stonden we er niet ver meer af. We zijn dan in "De Gilde" op de markt iets gaan drinken. Dat was onze de eerst keer, in Schoten is op maandag niet veel open. Vroeger zou zo'n café, naar sigaretten en bier gestonken hebben, maar dat is gelukkig voorbij. Straks weer naar de Foyer. Alfy
Gisteren kwamen we aan 't park, en mijn humeur zakte naar nul. Het was er zeer druk, iets dat ingericht was door een "school of gezinnenbond ?? " vossenjacht noemde het. Daar wou ik niet tussenzitten, want ik ken mijzelf dan maak ik me weer druk in dingen die ik zie die niet kunnen ofzo. En de Oranjerie, was sowieso weer toe "uitzonderlijk" plus dat zou dan ook niet te doen geweest zijn. Dan zijn we even het schaduwpark door gegaan, om langs de hoofdingang weer naar buiten te gaan. Mijn hormonen spelen dan parten, en dan heb ik even tijd nodig tot die terug inorde zijn. We hebben thuis dan iets gegeten, en dan ben ik beginnen strijken, met dit weer heb je rap wat bijeen. Vandaag ben ik dan de frituur gaan poetsen. Schoonzoon moest met zijn fritmobiel naar Nijlen. Aan de glasbak over de frituur, waren drie zwarte Afrikaanse vrouwen die wat in de glasbak gooide, en de overschot dat ze bijhadden van afval of wat ook werd er gewoon naast gezet. Er waren al twee grote geruite zakken bijgezet, maar dat heb ik niet zien gebeuren. Ze hadden ook de stadsfietsen komen aanvullen, waar dan weer ne kleine dacht dat hij op de kermis zat, terwijl die moeders daar dan bijzitten. Waar moet dat toch naartoe, en daar boei ik mij dan in op. Voor mij reed er een moeder met nen bakfiets met twee kinderen in, en zij zat te roken. Dat is in mijn ogen hetzelfde, als in de auto. En dan wat later sigaret op de grond. Vrijdag toen we stonden te wachten voor de begrafenis, stonden er ook nog veel te roken, waaronder een kleindochter die in haar laatste weken zwangerschap van haar eerste kindje was. Dan denk ik ook met alles wat ze rond roken zeggen de dag van vandaag, zou je toch slimmer moeten zijn. Vroeger waren we niet slimmer, maar nu. En daar maak ik mij allemaal druk om, ik zou beter wat onverschillig zijn, maar dat zit niet in mijn karakter. Alfy
Donderdag, vroeg op Pedicure, Aldi en Foyer, daar had iemand een glaasje wijn van haar plateau laten vallen. Mensen nemen het zelf mee naar buiten, of als het kan breng ik het. Dat is slecht gebouwd ze moeten van de bar helemaal het restaurant door naar 't terras. Gisteren was het normaal wandelen maar ben ben naar de begrafenis geweest van een bewoonster, burgerlijk zeer mooi maar emotioneel. Toen een achterkleinkind van 11a 12j zijn briefje wou voorlezen, geraakte hij na zijn eerste zinnetje niet uit zijn verdriet en moest zijn bomma hem komen helpen. Als liedje had dezelfde jongen "Een ster" van Stan van Samang gekozen. Zelf waren zij en haar man "Tom Jones" fans, en was het eerste liedje, hun favorite "Green Green grass of home". Nadien weer de bus op, ik had mijn fiets aan de terminus bij Carrefour geplaatst. Ik had juist nog tijd om te eten en dan weer naar de Foyer. Vandaag is het de eerste echte rustdag van de week. We gaan ons park nog eens rondwandelen, en in de Oranjerie eten. Morgen is het dan weer frituur. Alfy
Gisteren naar Leuven, het was goed aan 't regenen, maar hadden meteen een bus en in 't stad was het al over. In de statie nog een koffietje gedronken en de trein op. In Leuven hebben we nog een paar rennertjes gekocht voor mijn man zijn verzameling. En zijn dan al eens tot het Lemmensinstituut gewandeld, en ondertussen foto's genomen natuurlijk, het was heel zweterig weer. Onze lichte jas konden we al meteen uit doen. Dat laatste stuk is echt naar boven klimmen. Voor je er aan begint zie je Gasthuisberg liggen, een enorme kliniek waar ze nog aan 't bijbouwen zijn. Het Lemmens ligt mooi in 't groen. We zijn dan met de bus "die er genoeg zijn" terug naar de markt gereden, en hebben daar in "De Leffe" iets gegeten, wat we nog gedaan hebben. Wij zijn nogal trouwe klanten eens we iets goed vinden. Dan zijn we terug naar 't Lemmens gewandeld, om 15u was haar optreden voorzien. Eerst alle instrumenten stemmen en wachten tot de jury er is om te beginnen. Drie mannen en haar schooljuf. Ze is geslaagd met grote onderscheiding, al was ze zelf niet zo tevreden vooral over haar laatste solostuk. Wat voor ne leek een zwaar stuk is. Achteraf was het dan wachten op de resultaten van de jury, wat wel goed is dat je het meteen weet. Al was ze niet zo tevreden, ze ging het toch vieren s'avonds, er waren verschillende examen, voor zang, viool, trompet etc... Dan was het nog even wachten op haar juf die in gesprek was, om een foto te nemen, want daar krijgt ze nu geen les meer van, en heeft ze 5 jaar bijgezeten. Zij bleef in Leuven, en zijn wij met zoon en schoondochter aan de statie iets gaan eten, ondertussen was er weer een onweder bezig. We hadden maar over te steken en waren in het station, waar onze trein al klaarstond. In 't stad zouden we een uur moeten wachten hebben op onze bus, maar na een half uur kwam er een bus aan die via het centrum ging en zo goed als meteen vertrok, dus hebben we die maar genomen. Om 20u in Leuven vertrokken en om 22u15 pas thuis. Na wel een fijne dag gehad te hebben. Vandaag weer naar de Foyer. Foto's staan weer links. Alfy
Ik kijk omhoog en denk aan jou. In het zwarte gat van de nacht. Ik stel me voor dat jij er bent. En gewoon tegen me lacht. Ik zie je niet, en hoor je niet. Maar doordat ik jou zo hard mis. Ben ik van het feit doordrongen, dat er boven mij "iets" is. Ik sluit mijn ogen en beleef, een intens moment. Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat jij er bent, Patje
Er is een traan in mijn oog. Niemand die hem ziet, Niet een traan van plezier maar van stil verdriet. die traan in mijn oog, rolt ondertussen over mijn wang. Ik kan hem niet meer stoppen, hij gaat zijn eigen gang. Er rolt een traan over mijn wang, en landt op de grond. Een traan van stil verdriet die zoveel zegt voor mij. Er rolt een traan ik stoor hem niet. Omdat soms met een traan je zoveel meer zegt, meer dan met 1 woord.