|
Kijk eens naar mij. Wat zie je? Een mens? Ja, waarschijnlijk wel een mens. Heeft die mens behoefte aan warmte, liefde, begrip...? Ja, ik denk het wel. Ziet die mens er gelukkig uit? Is die mens gelukkig? Ja, ik denk het wel zelfs al heeft hij het enorm moeilijk om zich in deze wereld staande te houden. Een wereld vol haaien, vol goudzoekers, vol hebbers...een wereld die de zijne niet is.
Maar bestaat zijn wereld dan wel? Ja, toch wel. In zijn hoofd, in zijn hart leeft hij in een wereld zoals hij die wil. En ook, hier en daar zijn er toch nog mensen die ook in die wereld, zijn wereld, leven. Soms is hij cynisch, sarcastisch zelfs maar toch blijft hij geloven dat zijn wereld en die van die enkele anderen uiteindelijk ook de wereld zal worden van die velen die nu leven zonder te beseffen dat ze leven.
Bij dit soort mijmeringen moest hij altijd denken aan de man die marionetten maakte en die hem zei : "Kijk eens, zie je ze daar allemaal lopen. De ene helft is dood en de andere weet niet dat het leeft". En zo was dat maar net.
|
