Elke dag een boek.

Elke dag schrijf ik een boek, in gedachten. Ik maak prachtige volzinnen, beter, mooier en voldragener dan Claus, Boon, Mulisch, Reve en Wolkers samen. In dat boek leg ik altijd weer haarfijn uit wat de zin van ons bestaan is. Helaas, 's morgens bij het ontwaken ben ik telkens weer al die pracht vergeten. Dan ontgaat mij ook weer altijd de zin van dit bestaan. Dan denk ik dat wij hier enkel zijn om gezamenlijk deze planeet naar de verdoemenis te helpen. Die realiteit kan ik enkel in deze povere bewoordingen opschrijven. Net zoals ik de woorden niet vind om te vertellen dat wij hier alleen maar onze tijd verdoen met wachten op het onafwendbare einde. Sommigen vinden dan van zichzelf dat zij de heilige plicht hebben om de wereld, lees: de mensen, beter te maken en vinden dat een zinvol tijdverdrijf. Ja, een tijdverdrijf, meer is het niet. Valt het eigenlijk nog uit te drukken in jaren hoe lang die mensen daar al mee bezig zijn? Dat verbeteren zit er niet in, het schiet niet op. Maar ach, ook voor hen komt het einde zoals voor al die anderen die hier maar een beetje aanmodderen en hoe harder zij hun best hebben gedaan hoe erger het met deze wereld gesteld is.

Laat ons dus met alle weldenkenden een nieuwe wereld maken vol pracht en praal en in een nieuw universum.