1964 - Bob Dylan: Another Side Of Bob Dylan.



Dit vierde studio-album van Bob Dylan werd indertijd niet zo goed onthaald door de critici. Vooral de folk-puristen gaven hem er toen al van langs omdat hij te ver van het rechte (folk)pad afweek, volgens hen. Het grote publiek scheen hen in het gelijk te stellen want deze plaat zou bij het uitbrengen commercieel geen hoge ogen gooien. De plaat haalde in de VS als hoogste notering een 43ste plaats en in de UK een 8ste maar dan pas maanden na de release in 1965.

Trok Dylan zich daar veel van aan? Neen. Had hij gelijk? Ja want songs als 'Chimes of freedom' en 'To Ramona' mogen nu nog altijd bij zijn betere werk geclasseerd worden. Ook de haatsong 'Ballad in Plain D' (die gaat over zijn breuk met Suze en waarvan hij later zei dat hij de song beter niet had opgenomen) mag er best zijn.

Toegegeven, met 'Black Crow Blues' en 'I Shall Be Free no. 10' slaat Dylan hier ook de bal een paar keer mis maar anderzijds is het zo dat we op deze plaat al kunnen horen dat Bob tekstueel nog veel meer in zich heeft. Hij toont hier al (bv. in 'To Ramona') dat een liefdeslied veel meer kan zijn dan het traditionele 'I love you, I miss you, I need you'.

Binnen Dylan's oeuvre mag dit dan al een overgangsplaat zijn maar de 11 songs op het album zijn nu nog altijd zeer de moeite waard, veel meer dan het meeste werk van anderen uit die tijd dat nu al lang in de vergetelheid beland is.

Rating: 35%