Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Categorieën
Natuurvereniging DEN BUNT vzw
Welkom op de blog van Natuurvereniging DEN BUNT. Onze vereniging is gestart in 1981 en bestaat nu dus meer dan 40 jaar en telt ruim 200 leden in de Kempense regio. Alles wat te maken heeft met milieu, natuur en natuurfotografie, activiteiten van onze vereniging...enz. vind je terug op deze blog. En deze blog is er voor en door de leden. Wil je een bericht plaatsen, dan kan dat door mij een mailtje te sturen met de te plaatsen tekst en foto's. Volg ons ook op onze Facebookpagina.
16-12-2023
MOOI
Winterse Ardennen
Twee december 2023. Het eerste wintergevoel is er als het vriest en er ligt sneeuw. De vogels maken zich dik zodat de donsveren, onder de dekveren gelegen, een dikke jas vormen. Ook reeën en vossen hebben hun dikke winterjas aangetrokken. Voederplekken verschaffen wat extra eten. Zon en wolken wedijveren om ter mooist. De buizerd bekijkt het vanuit de hoogte. Zou het voor hem/haar ook zo bekoorlijk zijn?
Roger DAMEN
Klik op de "play-knop" om kort filmpje te bekijken (Geluid aan)
Onder de begeleiding van Roger DAMEN en Leo PEETERS werd er door de leerlingen van het derde leerjaar van GBS "De Meikever" een WIGLO gebouwd. Alle verdere info vind je op onderstaande afbeelding.
Klik op onderstaande foto om Power Point te downloaden. Daarna Power Point openen en verder klikken op eigen tempo (Geluid aan).
Een pestvogel is een zangvogel met een opvallende kuif, een zwart masker en een gele staartpunt. Hij leeft in het noorden van Europa en Azië, maar komt soms in de winter naar Nederland en België als er te weinig bessen zijn in zijn broedgebied. Hij eet vooral bessen van struiken zoals meidoorn en Gelderse roos. Hij wordt ongeveer 17 cm lang en heeft een rossig beigebruin verenkleed. De naam “pestvogel” komt uit de middeleeuwen, toen men dacht dat deze vogels de pest meebrachten en de ziekte verspreidden.
Alle foto's: Wim MARTENS (gemaakt in Nederland op 11/12/2023)
Fotopresentatie "NEPAL" - Vrijdag 15 december 2023 om 19 uur
Graag willen wij U nog eens herinneren aan deze activiteit !
Annemie en Leo PEETERS maakten een 15-daagse natuur- en cultuurreis door Nepal. Hier leven Hindoes, Boeddhisten en Tibetanen samen. Tijdens de reis bezoeken we centraal Nepal: met de Kathmandu vallei, Bhaktapur, Pokhara en Chitwan National Park. De voorstelling gaat door in de Alfons Smet residentie in de Lukasstraat in Dessel en begint om 19u.
Klik op onderstaande afbeelding om de omzendbrief te bekijken. Fotografie: Annemie en Leo PEETERS
Kerststallen Dessel-Centrum en Alfons Smet Residentie zijn weer klaar.
Op de “Witte Berg” (Dessel – Heide) hebben twee Bunters van een vliegden op de rand van het gemaaide gebied takken verwijderd, die kunnen dienen als dennenbomen rond de kerststal van Alfons Smet residenties. Hierbij komen er enkele vierkante meters bodembedekking vrij als uitbreiding van de grassen/planten vegetatie ten voordele van de veldparelmoervlinder. Ook op het heideveldje nabij de voet van brug 0bis is er oude heide gemaaid en opslag van dennen en loofhout verwijderd. De gemaaide heide doet dienst in de kerststal (potstal) van Dessel-Centrum.
Op donderdag 9 november heeft de "Technische dienst van de gemeente Dessel" de afsluiting van de kerststal Dessel-Centrum hersteld. Jef, de kerststalboer, heeft ook herstellingen uitgevoerd aan de vervallen bijgebouwen van de stal. Een vlotte samenwerking geeft een goed gevoel.
Hij groeit en bloeit massaal langsheen het Buntpad, waar hij werd aangeplant na de omlegging van de Witte Neet. De sleedoorn is een inheemse haagplant die vooral geschikt is voor gebruik in wilde hagen en houtwallen. De Sleedoorn bloeit van maart tot en met april en trekt hierbij veel insecten aan, vooral bijen. De kleine groene vruchtjes vallen in het begin nauwelijks op, maar in de nazomer worden dit dikke zwarte bessen die gebruikt kunnen worden voor het maken van jam, vruchtensap, wijn.... of lekkere Buntjenever !!. Voordat de vruchten lekker zijn, moet er eerst vorst over de sleedoorn gegaan zijn.
Sleedoorn in alle stadia (Foto's: Karel VERBRUGGEN)
Het vruchtlichaam van de harslakzwam kan tot 60 cm breed worden, is waaiervormig met een glanzend golvende bovenzijde. Het vruchtlichaam kleurt van geel, met een soms opvallend gele rand naar bruinrood. De bruine sporen zijn soms als een cacaolaagje zichtbaar op de hoed. De harslakzwam tast vooral Amerikaanse- en zomereiken aan via beschadigde wortels of vestiging op de stamvoet.
De dennenvoetzwam is een echte bospaddenstoel die in september begint te groeien maar ook in de herfst veel te zien is. De jonge vruchtlichamen zijn in het begin fluweelachtig en geel, maar naarmate ze ouder worden kleuren ze steeds bruiner en worden ze harder. De dennenvoetzwam groeit inderdaad vaak aan de voet van dennen – maar ook wel bij andere naaldbomen – waarop ze parasiteren. Vrij zeldzaam.
In parkjes, lanen en bossen met oude loofbomen schieten de paddenstoelen de grond uit. Dit zijn goede plekken om bijvoorbeeld de parelamaniet te bekijken. Deze paddenstoel leeft samen met oude bomen, zoals beuken en eiken. Parelamaniet is niet zo kieskeurig als veel andere soorten. De kans dat je hem zelf ook in het bos vindt is dus best aanwezig. De hoed is bruin met stippen, die eraf kunnen spoelen als het hard regent. Parelamanieten zijn dus makkelijk te vinden, maar je kunt ze beter niet plukken. Ze lijken namelijk behoorlijk op de giftige panteramaniet !
Gelderse roos is een plant met een korte bloeiperiode. In juni bloeide de soort, maar die bloemen zijn al lang weg. Ze hebben plaats gemaakt voor glanzend rode bessen. Die zien er misschien lekker uit, maar ze zijn niet eetbaar. Ook dieren vinden ze eigenlijk niet zo lekker. Pas als het heeft gevroren eten lijsters en pestvogels (als die er zijn) de bessen op. Tot die tijd kunnen we de Gelderse roos dus nog makkelijk herkennen aan de vruchten.
Nu zaterdag 9 december promoot Jan Hertoghs zijn boek “Alles voor de Kempen” in Dessel. Van 09.30 tot 11.30 uur komt hij “wildsigneren” voor zaal De Eendracht. Kom met jouw exemplaar naar de Hannekestraat en laat Jan Hertoghs er een “opdracht” in schrijven, die past bij jou als doorwinterde Kempenaar.
“Alles voor de Kempen is Jan Hertoghs’ liefdesverklaring aan de streek waar hij niet is opgegroeid, een literaire zoektocht naar de ziel van het platteland (en dus ook van de stad) … ‘Alles voor de Kempen’ is een poging om de Kempen en de Kempenaren te vatten. … Hij gaat na hoe dorp en platteland hem als journalist hebben bepaald, én hoeveel Kempen er in hemzelf schuilen. Het resultaat is een even bedachtzaam als liefdevol portret van een streek waar veel ongezegd blijft”. (Te lezen op de achterflap van het boek).
Hertoghs schrijft heel vlot, tovert schitterende zinnen uit zijn pen, is geestig en grappig. Het boek is verplichte lectuur voor elke Kempenaar. Je kijkt in een grote spiegel, je zult glimlachen, lachen, schaterlachen bij zoveel herkenbaarheid, en af en toe een beetje beschaamd wegkijken. Het is ook verplichte lectuur voor elke niet-Kempenaar. Ze zullen ons, Kempenaars echt leren kennen en eindelijk begrijpen.
Jan Hertoghs maakt graag promotie voor zijn boek, dat al aan zijn derde druk toe is en organiseert daarvoor signeersessies “op plaatsen waar nog nooit gesigneerd is”. En nu is Dessel aan de beurt laat hij weten: “Nu zaterdag 9/12 staat m’n mobiele signeertafel aan Zaal De Eendracht, al bijna 100 jaar een begrip in Dessel. Het was de toneelzaal, de zaal van Ciné Rio, de feestzaal voor trouwfeesten en de zaal voor koffietafels na begrafenissen. Tot voor kort was het ook nog de repetitiezaal van Fanfare De Eendracht (°1895). Nu is de toekomst van de zaal onzeker. Een plek met zoveel lokale geschiedenis is de ideale signeerplek.
Zaterdag 9 december De Eendracht van 9u30 tot 11u30.”
Vandaag is het de dag van de vrijwilliger. Vrijwilligers zijn de basis van de vereniging. En die inbreng van vrijwilligers is heel divers : wandelingen uitstippelen en begeleiden, verslaggeving van een uitstap, beelden schieten en deze ordenen voor presentatie, een lezing verzorgen, eten en drinken regelen, een hart onder de riem steken als het even wat moeilijk gaat, een lach op een gezicht toveren, sokken breien, winkelen, samenstellen Buntblad, de Buntblog behartigen, artikels schrijven, vergaderingen bijwonen, het aanreiken van een helpende hand, een tent opzetten, heide maaien voor de potstal/kerststal, de kerstschapen en kippen verzorgen, herstellingen aan kerstgebouwen, verkennen te bezoeken gebieden, verlichting en geluidsinstallatie kerststal verzorgen, wafels bakken, spek bakken en een jenever of fruitsap schenken, een helpende hand bij de babyboomplantdag, opmaak van een programma met de hoop op subsidies, velerlei klussen, een luisterend oor, elke dag een dag plukken ………
Vriê bedankt voor de ondersteuning van Den Bunt met om het even wat !
Op maandag 27 november kon ik twee foeragerende koereigers waarnemen in een stukje oude polder te Oostende. Koereigers worden alsmaar meer waargenomen in de Belgische kuststreek en ook in Nederland. Het eerste broedgeval werd genoteerd in het Zwin te Knokke in 1997. In Wallonië werden twee nesten vastgesteld in 2007 in een ‘reigerkolonie’ van de moerassen van Harchies. Hier is een unieke gemengde broedkolonie met nesten van blauwe reiger, lepelaar, kleine zilverreiger, grote zilverreiger, kwak en aalscholver.
In 2022 werden 3 succesvolle broedgevallen genoteerd in Nederland. In de Blankaart te Wouwen nabij Diksmuide werd in 2020 voor het eerst een broedgeval van de koereiger vastgesteld.
Er is een grote slaapplaats van vele honderden koereigers gemeld in de provincie West-Vlaanderen, zoals in de kleiputten van Wenduine en de Blankaart te Wouwen (nieuwsbrief Savon 27 september 2023).
Het foerageergedrag van de koereigers te Oostende was niet vergelijkbaar met de insectenetende zuidelijke koereigers. Hier lopen ze tussen grazend vee die insecten opstoten die gretig opgeslokt worden door de vogels. Ook maaimachines verjagen insecten die niet ontsnappen aan de jagende koereiger. De koereigers van Oostende bleken behendige regenwormen vangers te zijn. Door deze aanpassing kunnen ze ook het gehele jaar gedijen in de Belgische kuststreek, zeker als de winters zo mild blijven als de laatste jaren.
De koereiger heeft een meer gedrongen rustpose dan de kleine zilverreiger met een gele snavel. Bij een adulte vogel kleurt de snavel in het voorjaar meer oranjerood. Een jonge koereiger op het nest heeft een zwarte snavel. Adulte koereigers verkleuren in de zomer plaatselijk in oranje op de verlengde halsveren, kruin en rug.
De opwarming van de aarde brengt ons nieuwe soorten.
Roger
Klik op de "play-knop" om het filmpje te bekijken (Geluid aan) MP4
Er waren heel wat documenten en foto's te zien op het ledenfeest, voornamelijk in verband met de "Goorvijvers". Maar er waren ook nog twee leuke foto's te zien !!
Een mooie wandeling….. Een leuke babbel….. Een lekker pintje…. Hapjes en frietjes…. Viering jubilarissen….. Hartelijk lachen….. Een prijs van de tombola…. En daarna huiswaarts…...
Met dank aan alle helpers!!
Klik op de "play-knop" om het filmpje te bekijken (Geluid aan) MP4 Fotografie: Jef ADRIAENSEN - Roger DAMEN - Karel VERBRUGGEN
Nadat de jubilarissen die al 25 jaar ononderbroken lid waren van “Den Bunt” gehuldigd waren, bleef onze voorzitter Roger nog even aan het woord. Hij vertelde dat er nog een Bunter was met nog veel meer jaren lidmaatschap. Maar in den beginne bleef hij erg vaag over wie het nu eigenlijk ging. Het was geen bestuurslid, maar wel iemand die zich ook al vele jaren verdienstelijk maakte voor de vereniging, heel veel bezig was met fotografie….en zowat dagelijks een berichtje plaatste op de blog!
Pas toen viel mijne (frank) euro dat hij het wel degelijk over mij had! En ook ik mocht een Buntmanneke en een oorkonde in ontvangst nemen voor de bewezen diensten. Graag wil ik het bestuur en alle aanwezige Bunters hiervoor nogmaals bedanken….. maar ook voor het feit dat ik al die jaren een leuke vriendenkring mocht hebben, en sindsdien ook een nieuwe hobby, nl. natuurfotografie. En wat is er nu plezanter dan dagelijks bezig te zijn met iets wat je heel graag doet!
......en ook ik kreeg een Buntmanneke (Foto: Mimi VERTESSEN)
Natuurvereniging Den Bunt bestaat al 42 jaar (1981). Elk jaar worden de jubilarissen die al 25 jaar lid zijn, gevierd tijdens het ledenfeest. En dat was ook dit jaar weer het geval….. kijk maar eens aan wie we dit jaar het “Buntmanneke/vrouwke” konden overhandigen.