Ludwig (Louis) Neefs (Gierle, 8 augustus 1937 - Lier, 25 december 1980) was een Vlaamse zanger en een belangrijk voorvechter van het Vlaamse lied en de Vlaamse kleinkunst. Zijn bekendste nummers waren: "Mijn Vriend Benjamin", "Oh Oh, Ik Heb Zorgen", "Aan het strand van Oostende", "Jennifer Jennings", "Margrietje", "Martine" en "Laat Ons Een Bloem".In 1959 stond hij in de Belgische ploeg tijdens de Europabeker te Knokke. De eerste hit kwam er in 1960 (het jaar dat Louis huwde): Ein kleines Kompliment. Deze single betekende de doorbraak voor een onstuitbare carrière met vele singles en langspeelplaten. Vele van zijn hits zoals Benjamin, Annelies uit Sas van Gent, Aan het strand van Oostende of Laat ons een bloem waren Nederlandstalige bewerkingen van Amerikaanse songs Naast zanger was Neefs presentator bij de BRT en was hij samen met Rocco Granata impresario voor diverse artiesten. Hij vertegenwoordigde België tweemaal op het Eurovisiesongfestival, in 1967 in Wenen met Oh oh ik heb zorgen en in 1969 te Madrid met Jennifer Jennings. Beide keren eindigde hij als zevende. In Vlaanderen was Neefs presentator van televisieprogramma's als Binnen en Buiten en Tienerklanken. Daarnaast was Neefs politiek actief, als gemeenteraadslid in Mechelen. Louis Neefs en zijn vrouw Liliane kwamen op eerste Kerstdag 1980 om het leven bij een verkeersongeval in Lier. Het paar had twee zonen: Ludwig en Günther. De laatste werd ook een bekend zanger. Laat ons een bloem van Neefs werd op 2 juni 2006 verkozen tot het mooiste Nederlandstalige lied in het programma Zo is er maar één op de Vlaamse zender één. Het nummer werd toen uitgevoerd door de op dat ogenblik nog relatief onbekende band Yevgueni.
Salvador Domingo Felipe Jacinto Dalí i Domènech, markies de Dalí de Pubol (Figueres, 11 mei 1904 – aldaar, 23 januari 1989) was een Spaans kunstschilder en tevens veelzijdig kunstenaar.Dalí werd geboren in Figueres, een klein stadje aan de voet van de Pyreneeën, zo’n 25 kilometer van de Franse grens, in Catalonië, Spanje. Zijn oudere broer, die ook Salvador heette, werd op 12 oktober 1901 geboren, maar stierf op 1 augustus 1903, negen maanden voor de geboorte van de beroemde Salvador[1]. Zijn eerste tekenonderwijs kreeg Dalí op tienjarige leeftijd van een vriend van zijn vader, de impressionistische kunstschilder Ramón Pichet (1872-1925). Zijn eerste tentoonstelling vond in 1918 plaats in het stadstheater van Figueres. In zijn jonge jaren was Dalí geïnteresseerd in kunstschilders als El Greco, Francisco Goya, Michelangelo en Diego Velázquez. Hij richtte zijn aandacht in die tijd op het impressionisme en het kubisme. Salvador Dalí studeerde in Madrid van 1921 tot 1924. Al in die tijd was hij, waarschijnlijk om de aandacht op zich te richten, een excentriek figuur. In 1929 ging hij naar Parijs. Daar leerde hij Pablo Picasso en André Breton kennen. In 1929 werd hij verwelkomd door Breton en sloot hij zich aan bij het surrealisme. Hij werkte er samen met onder anderen de cineast Luis Buñuel. In augustus 1929 bezochten Gala, haar echtgenoot Paul Éluard en enkele vrienden Dalí in Portlligat, vlakbij Cadaqués. Het was liefde op het eerste gezicht voor Dalí en Gala. Gala scheidde daarna van Éluard en huwde in 1934 voor de wet met Dalí. In 1958 werd hun kerkelijk huwelijk te Montrejic ingezegend. Het gerucht ging dat Dalí een fobie voor vrouwelijke genitaliën bezat. Dalí was dan ook zeer waarschijnlijk nog maagd toen hij Gala in 1929 ontmoette. Nog voordat Dalí en Gala elkaar ontmoetten had hij een sterke vriendschap met de homoseksuele poëet Federico García Lorca, die tweemaal vergeefs seksueel contact zocht met Dali[2]. Hun vriendschapsband eindigde echter nadat de film Un chien andalou van Luis Buñuel en Dalí uitkwam. García Lorca beschouwde deze film als een persoonlijke aanval op hem. In 1940 vestigde hij zich in de Verenigde Staten, waar hij 15 jaar zou wonen, waarna hij terugkeerde naar Spanje. Deze periode staat bekend als zijn "klassieke" periode. Hierin uitte hij zijn gedachten over de wetenschap en het geloof. In deze tijd maakte Dalí een serie van 18 grote schilderijen. Ook maakte hij enkele kunstjuwelen. Dali werd door de Spaanse koning Juan Carlos in de adelstand verheven. Hij en Gala werden markies en markiezin de Dalí de Pubol. De adellijke titel verdween met Dali in het graf aangezien hij geen kinderen had. In 1982 stierf zijn vrouw en levenslange muze Gala Diakonoff, 89 jaar oud. Op 23 januari 1989 stierf Dalí aan een hartstilstand in de Galatea-toren van zijn museum in Figueres, waar hij de laatste jaren van zijn leven woonde. Hij werd daar ook begraven. Op 29 december 2005 overleed de secretaris van Dalí, de Ier John
Eva Marie Cassidy (Washington D.C., 2 februari 1963 - Bowie, Maryland, 2 november 1996) was een Amerikaans zangeres die een aantal bekende nummers in eigen stijl coverde. Tijdens haar leven werd ze niet bekend, maar nadat zij overleed aan de gevolgen van kanker kwam het verlate muzikalesucces. Twee jaar na haar dood kwam een tape met Cassidy's versie van "Over the Rainbow" terecht bij het Britse radiostation BBC Radio 2. Het nummer was gefilmd door een amateur tijdens een optreden in de Blues Alleys. Het werd een nummer-1-hit in de Britse hitlijsten. Cassidy's album "Songbird" werd een groot succes in Groot-Brittannië. In 2001 werd de plaat de best verkochte van Engeland. Eva Cassidy wordt beschreven als niet bepaald elegant in haar kledingstijl, en ook haar koppigheid en standvastigheid op het selecteren van haar nummers (waaronder vooral soul, jazz en gospel) irriteerde de platenmaatschappijen mateloos. Een paar maanden na het verschijnen van haar album "Live at Blues Alley" kreeg ze in juli 1996 last van pijn in haar heup. Dit bleek een in haar botten uitgezaaide vorm van huidkanker (melanoom) te zijn. De artsen gaven haar nog maar een paar maanden te leven. Ze overleed in november van datzelfde jaar. Het laatste lied dat ze ooit zong, zodanig verdoofd door pijnstillers dat ze op het podium geholpen moest worden, was haar eigen interpretatie van "What a Wonderful World" van Louis Armstrong. Haar belangrijkste muzikale invloeden kwamen uit de genres jazz, blues, folk, gospel en pop. Cassidy werd ook wel eens een "Shy Genius" (verlegen genie) genoemd. Naast haar muziek was Cassidy ook veelal bezig met tekenen en schilderen.
