Ik ben Josephine of Joke
Ik ben een vrouw en woon in Waasmunster (Belgie) en mijn beroep is Genieter.
Ik ben geboren op 10/08/1949 en ben nu dus 75 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: .
Zwemmen,wandelen in de natuur,
en natuurlijk fietsen.
Fotograferen, fotobewerking.
Op internet surfen en bloggen.
Maar ook een gezamelijke hobby
van mij en mijn echtgenoot is dat we
graag varen over verschillende wateren.
De oehoe is hier inheems maar misschien ook wel niet
De oehoe is hier inheems maar misschien ook wel niet
door Rob Berends
.
Reuzenuil oehoe. foto Gejo Wassink
Jonge oehoes, mannetje en vrouwtje. foto's Oehoe Werkgroep Nederland ;Gejo Wassink met een jonge oehoe.
Jonge oehoes, mannetje en vrouwtje. foto's Oehoe Werkgroep Nederland ;Gejo Wassink met een jonge oehoe.
Gejo Wassink, dé oehoedeskundige van Nederland, kan geen Harry Potterfan zijn. De populariteit van de tovenaarsleerling leidde in Nederland tot een veel grotere belangstelling voor uilen, de favoriete postbodes van de tovenaars uit de films. Het aantal uilen dat particulieren kopen, is sterk gegroeid.
Wassink: "Maar op een gegeven moment is de lol eraf en vaak ontsnappen dergelijke uilen. Tamme oehoes die in het wild rondvliegen, gedragen zich heel vreemd. In Eindhoven zit een oehoe die doet alsof de stad zijn territorium is. Hij gaat op balkons zitten als hij verliefd is en maakt kabaal. Helaas kun je via internet gewoon oehoes kopen voor een euro of vijfhonderd. Het is ook heel makkelijk om de officiële regels te omzeilen. Ik hoop dat de Europese wetgeving hierover scherper wordt."
Wassink, die spreekt namens de pas opgerichte Stichting Oehoewerkgroep Nederland, zou graag zien dat de majestueuze vogels met spanwijdtes rond 1,60 meter, meer in Nederland voorkomen. Maar dan wel op een natuurlijke manier en niet als ontsnapt huisdier.
Of de oehoe een echt inheemse vogel is voor Nederland, is moeilijk te zeggen. De soort is de afgelopen eeuwen af en toe in Nederland waargenomen. Uit opgravingen is gebleken dat ze in de prehistorie al wel in Nederland voorkwamen, en ook in de Romeinse tijd en de middeleeuwen.
Maar lange tijd waren ze daarna afwezig in Nederland. In 1997 werd voor het eerst sinds lange tijd weer een broedend paartje aangetroffen, in Limburg. Wassink was toen nog geen oehoedeskundige en werd dat bij toeval. Hij was actief in de roofvogelwereld en werd door een vriend gewezen op een groot uilennest, ergens in de Achterhoek. Toen hij ter plekke ging kijken, ontdekte hij dat de bewoners geen ransuilen waren zoals werd aangenomen, maar oehoes. Sindsdien houdt Wassink zich bijna elke dag wel met de oehoe bezig.
Eigenlijk is Nederland geen land voor oehoes. De vogel is een bergbewoner en gedijt het beste in gebieden met steile berghellingen. Duitsland telde nog niet zolang geleden alleen maar oehoes in bergachtige streken, nadat de soort door de mens zo goed als uitgeroeid was. Maar het tij keerde en de Duitsers startten daarna een herintroductieprogramma. Oehoes werden grootgebracht in grote volières en in het wild uitgezet. Sindsdien blijken ze zich wonderwel te handhaven, ook in vlakke gebieden in Duitsland. De oehoes die in Nederland gezien worden, komen waarschijnlijk zonder uitzondering uit Duitsland.
Of het dier zich in Nederland net zo makkelijk aanpast, is maar de vraag. In Duitsland hebben de vogels een voorkeur voor steen- en zandgroeves, die er in Nederland amper zijn. Daarnaast gedijen ze goed in gebieden waar graan verbouwd wordt. Graan trekt houtduiven aan, het favoriete voedsel van de oehoe. Nederland heeft veel minder graanvelden dan Duitsland.
"We hebben nog een ander probleem. Oehoes eten graag ratten. Maar in Nederland vergiftigen veel boeren ratten op hun bedrijf. Niets vreemds, want ratten kunnen ziektes overbrengen. Een oehoe die een vergiftigde rat eet, kan niet veel gebeuren. En twee kan hij misschien ook wel hebben. Maar als het meer wordt, kan hij eraan doodgaan."
Als de oehoe op wat grotere schaal in Nederland terugkeert, wil Wassink waken voor kamsalamanderachtige taferelen. "Het laatste wat ik wil, zijn krantenkoppen als 'Oehoe houdt industrieterrein tegen'. Dat vind ik zulke slechte reclame. Een oehoe zit graag in de buurt van industrie. Maar als hij daar ontwikkelingen blokkeert, hang ik het liefst nestkisten wat verderop neer, om hem daarheen te lokken. Industrie blij, natuurbeschermer blij, oehoe blij."
Wassink en andere oehoe-enthousiastelingen hebben in de afgelopen jaren jonge oehoes uitgerust met zendertjes. Via gps zijn de vogels te volgen. Op dit moment vliegen er drie oehoes rond met een satellietzender op de rug. Belangrijkste vraag is: hoe verspreiden ze zich. Gaan ze op zoek naar zandgroeves of passen ze zich aan? Blijven ze in gebieden met hellingen of zoeken ze een plek in de periferie van de stad?"
Hoewel het nog wachten is op de uitkomsten van het onderzoek, verwacht Wassink uiteindelijk wel dat de uilen in Nederland terugkeren, vooral in de grensstreek. "Als je me vraagt in de toekomst te kijken, zeg ik dat er over 25 jaar zomaar dertig paartjes oehoes in Nederland kunnen zitten: tien in Limburg, tien in Brabant en Gelderland, een aantal in Twente. Dat zou moeten kunnen."
Op dit moment telt Nederland al zeven territoria.
- De jonge oehoes met zender zijn te volgen op http://oehoe.web-log.nl.
bron; gelderlander.nl
Hond bijt vier banden van politiewagen stuk
Hond bijt vier banden van politiewagen stuk
De sheriff van Cumberland County in North Carolina zit met kosten. Bij een interventie van een van z'n deputies heeft een pitbull de vier banden van een politievoertuig stukgebeten.
Deputy Lynn Lavallis reed zondag naar een oproep voor een luidruchtige hond in Hope Mills. Ze parkeerde haar auto op de oprit en belde aan bij de dame die de politie had opgeroepen. Toen de agente naar haar wagen terugkeerde, moest ze vaststellen dat de vier banden waren stukgebeten.
Rekening Bleek dat de pitbull van de buren zijn forse tanden in het rubber had gezet. Het baasje van de hond krijgt de rekening van 500 dollar gepresenteerd. (eb)
bron; hln.be
Eerste hond blafte in China
Eerste hond blafte in China
Zweedse en Chinese vorsers zijn er zeker van: de eerste honden ter wereld werden 16.000 jaar geleden in China gekweekt, ten zuiden van de Yangtse-rivier. Met behulp van genetische methodes konden de onderzoekers voor de eerste keer "tot op de punt juist" afbakenen waar en wanneer de eerste hondenstam zich ontwikkelde uit een verrassend hoog aantal van enkele honderden getemde wolven.
Om op te eten Tot nu toe werd de eerste hondenstam ter wereld grofweg ergens in Oost-Azië gelokaliseerd. Bioloog Peter Savolainen vindt het ook een "opwindende" ontdekking dat de eerste Chinese honden niet zoals hun latere nakomelingen in Europa als herders- of waakhond ingezet werden, maar "waarschijnlijk in de menselijke maag eindigden".
Die vaststelling komt goed overeen met de evolutie die de menselijke bevolking 10.000 tot 12.000 jaar geleden doormaakte: het bestaan als jager werd ingeruild voor een agrarische vorm van samenleven. (dpa/eb)
bron; hln.be
01-09-2009
Met ezels door Limburg
Met ezels door Limburg
De afgelopen dagen trok een opmerkelijk duo met twee ezels door Limburg. Luc Bertrands (46), oorspronkelijk afkomstig uit Leopoldsburg, en zijn Nederlandse vrouw Helene Marchel (50) maakten een tocht van 90 kilometer, als oefening voor hun reis van twee jaar door Europa.
Luc Bertrands: We vertrokken met onze ezels in onze woonplaats Maastricht en kwamen dit weekend aan in Leopoldsburg. Daar had ik een reünie met vroegere scoutsleiders. Volgend jaar willen we - we zijn allebei verplegers - onze droom waarmaken en met de dieren twee jaar door Europa trekken. De ezels worden tijdens de tocht uitsluitend gebruikt als lastdieren, om de bagage te dragen dus. We stappen op een dag hoogstens 20 km met de dieren. We hebben zelfs schoentjes voor hen laten maken, anders zouden ze na een lange tocht geen hoeven meer over houden. De dieren komen trouwens uit een ezelopvangcentrum. Helene en Luc waren overigens onder de indruk van de gastvrijheid hier. Onvoorstelbaar hoe bereid de mensen hier waren om ons onderdak voor de nacht te bieden.
GVB bron; hbvl.be
Waar mag je wildplukken?
Waar mag je wildplukken?
Nederland telt talloze wilde fruit- en notenbomen. Maar hoe vind je ze? De Wateetons Wildplukwijzer weet raad.
Foto: Dijkstra B.V.
Een handige Google Map die, met uw hulp, alle openbare fruitbomen en -struiken, notenbomen en desnoods verdwaalde komkommerplanten bij u om de hoek en in de rest van Nederland in kaart brengt.
Doe mee! De kaart is openbaar, u kunt zelf bomen en struiken toevoegen. Helemaal eenvoudig. U hoeft zich niet op te geven en er is geen ballotagecommissie. Het enige dat u nodig heeft is een gratis Google account en kennis van een of meerdere wilde fruitbomen. Momenteel staan er al bijna 50 appelbomen, hazelnoten, peren, braamstruiken, sleedoorns en walnoten geregistreerd. Dus niet alleen plukken, ook rondkijken en zelf openbare fruit- en notenbomen toevoegen. www.wildplukwijzer.nl
bron; hln.be
Zonnige toekomst vakantievissen
Zonnige toekomst vakantievissen
Het vakantieseizoen loopt ten einde en de meeste goudvissen zijn weer met hun baasjes herenigd. Daarom krijgt het eerste Goudvissenhotel ter wereld een nieuwe bestemming. Na twee maanden Schiphol gaan de inmiddels bekende en verwende goudvissen in hun 5-zeesterren hotel nagenieten bij Sea Life in Scheveningen.
Steven van Nieuwenhuijzen, directeur van D-reizen, licht de keuze voor Sea Life toe: We zijn erg blij met alle positieve aandacht van de afgelopen maanden. Het Goudvissenhotel was in de eerste plaats bedoeld als ludieke actie voor de vakantiegangers op Schiphol en als extra service voor onze klanten. Dat betekent echter niet dat onze verantwoordelijkheid voor de vissen stopt als de vakantieperiode voorbij is. Het hotel is gebouwd door specialisten. Het kan nog lange tijd dienst doen als vakantieverblijf voor de vissen, mits ze goed verzorgd worden en voldoende aandacht krijgen. Bij de professionals van Sea Life zijn ze in goede handen. Wij dragen het hotel daarom met een gerust gevoel over aan de nieuwe eigenaren.
Korting
Maaike Schröeder, woordvoerder van Sea Life: We zijn blij met de komst van dit bijzondere 3 meter lange aquarium. Dit is het enige aquarium in Nederland met een zwembad, een onderwatertennisbaan, strandstoelen en zelfs een waterscooter. Het is een prachtig plaatje en past natuurlijk perfect in ons concept.
Vanaf 3 september kunnen bezoekers van Sea Life het D-reizen Goudvissenhotel bewonderen. Geïnteresseerden kunnen de heropening bijwonen op donderdag 3 september om 11.30 uur in Scheveningen. Als extraatje bieden wij een feestelijke korting van bijna 40% op de entree (alleen verkrijgbaar via www.sealife.nl van 3 t/m 6 september).
Han de Wit die zich de afgelopen maanden op Schiphol dagelijks over de goudvissen heeft ontfermd, krijgt als dank voor al zijn goede zorgen een jaarabonnement, zodat hij 'zijn goudvissen' nog regelmatig kan bezoeken.
bron; telegraaf.nl
Fietsen door het land van Maas en Waal
Achter de groene heuvels...
Fietsen door het land van Maas en Waal
door Bertus Raats
Het is waar. Achter de groene heuvels, ligt het Land van Maas en Waal. En er voor natuurlijk. De prachtige onzintekst van Lennaert Nijgh, lang geleden onnavolgbaar vertolkt door Boudewijn de Groot, intrigeerde ons al heel lang.
Klik hier voor een routekaartje (klik met rechts en 'bewaar als')
Wij fietsten daar niet onder een purperen hemel met een bruine zon, maar onder een blauwe hemel met een gouden zon. Het harmonieorkest speelde ook niet in een regenton maar een groepje ouderen zat, de fietsen in slagorde gestald, op een bank vrolijk Boudewijns lied te kwelen. Noem het maar toeval toen wij ze passeerden op ons tochtje door het Land van Maas en Waal.
Opgestapt na een vroeg bezoek aan de Tuinen van Appeltern. Het kan ook vanaf het NS-station in Wijchen op knooppunt 64. Die Tuinen zijn trouwens heel bijzonder en ze doen daar tot het komend weekeind aan Zomercapriolen ofwel voor tuinliefhebbers grappige ideeën en zotheden. Het houdt dus niet op bij de zotheden in de tekst van Nijgh.
Wij fietsten de Walstraat terug naar Appeltern en volgden de Maasdijk naar links richting Batenburg om op knooppunt 56 de route te beginnen. Onder Horssen door. Een klein dorp met liefst drie kerken op een rijtje. Bijna logisch dat er liefst vijf koren actief zijn.
Al snel verandert het landschap en fietsen we over de Galgenberg. Daarna zorgen de rivierduinen en bossen, beschermd door Het Gelders Landschap, rond Bergharen voor een uniek landschap. Op weg naar punt 94 komen we door De Groene Heuvels. Een veel bezocht recreatiegebied. Ze bestaan dus echt; de groene heuvels van Boudewijn.
Met de wind in de rug door afwisselend landschap komen we in de Leurse Bossen. Fietsers die in Wijchen opstappen, pakken hier de route op. Dan zien we op een steenworp afstand van de route een kerktorentje in het groen. Toch maar even een kijkje nemen. Het gehucht Leur, waar we verrassend lekker de benen konden strekken op het terras van De Leurse Hof. En natuurlijk de droge keel smeerden.
Daarna weer terug, want we wilden naar Hernen. Daarbij maakten we even een ommetje langs de prachtige molen. In het dorp zelf, op een hoger gelegen rivierduin, komen we langs het kasteel. Een middeleeuws juweeltje, prachtig!
Na Hernen gaat het in zuidelijke richting naar punt 87. Waar de route naar links langs de A50 gaat, fietsten wij rechtdoor de Ruffelseweg af en komen op de Maasdijk. De Maas is niet breed, maar imponeert toch. Verderop zien we de toren van Batenburg met een kasteel dat op het einde van de 18e eeuw in de fik vloog. Nu dus een fraaie fotogenieke ruïne.
In Batenburg zoeken we vanwege de warmte de koele schaduw van het terras van De Viersprong op voordat wij met het bekende deuntje in ons hoofd de laatste kilometers naar Appeltern afleggen. Door het Land van Maas en Waal, net als de lange stoet van het circus Jeroen Bosch
bron; telegraaf.nl
'Oudste hond ter wereld' (147) overleden
'Oudste hond ter wereld' (147) overleden
De oudste hond ter wereld - volgens het Guinness Book of Records althans - heeft vorige vrijdag in New York het loodje gelegd. Chanel bleef 21 jaar lang in leven, omgerekend in mensenjaren maakt dat een opzienbarende 147 jaar. Eerder dit jaar legden officials van het recordboek de viervoeter nog in de watten met een speciale behandeling in een hondenhotel.
De taaie teckel kampte al een tijdje met typische ouderdomskwaaltjes als een slecht gehoor en zicht. Dat laatste kon echter door een 'bril' verholpen worden. Ook had ze het snel te koud, zelfs in de zwoele New Yorkse zomer. Daarom droeg ze een vestje rond haar rug.
Asiel Denice en Karl Shaugnessy namen Chanel mee uit een dierenasiel toen ze zes weken oud was. Het hondje woonde ook negen jaar in Duitsland, waar Karl als Amerikaans soldaat gestationeerd was. In mei van dit jaar verklaarden de baasjes dat hun lieveling nog heel wat leven in zich had.
Chanel is wel niet de oudste hond ooit. Dat predikaat is voor de labrador Bella, die overleed op 29-jarige leeftijd. (belga/svm)
bron.hln.be
31-08-2009
Nederlander met gestolen vogeltjes betrapt op toilet
Nederlander met gestolen vogeltjes betrapt op toilet
Een Nederlander verstopte zich na het stelen van twintig vogels op het toilet om aan de politie te ontkomen. De man had de diertjes gepikt uit een volière van een park in zijn woonplaats.
Enkele vissers ontdekten de diefstal en belden de politie. De vogeltjesdief had de deur van een aangrenzend gebouw opengelaten en zich daar verschanst op het toilet. Hij verklaarde aan de politie dat hij de beestjes wilde verkopen, schrijft De Telegraaf. (hlnsydney)
bron; hln.be
Kanarie veroorzaakt busongeval
Kanarie veroorzaakt busongeval
Een kanarie heeft een verkeersongeval veroorzaakt in het westen van Duitsland. De eigenares van de vogel deed in een bus het doosje open waarin het dier werd vervoerd. De kanarie vloog direct op de buschauffeur af. Die trok in paniek aan het stuur.
Tegenliggers Door het plotse manoeuvre kwam de bus op de andere rijbaan terecht, waar tegenliggers het voertuig niet konden ontwijken. De chauffeurs, de inzittenden en de kanarie bleven volgens de politie ongedeerd. Er was alleen blikschade. (eb)
bron; hln.be
Gewonde beer valt jager aan in Zweden
Gewonde beer valt jager aan in Zweden
In het noorden van Zweden is gisteren een jager aangevallen door een beer. De man had het roofdier al twee keer geraakt met zijn jachtgeweer. Dat meldt de krant Länstidningen.
Het gewonde dier beet Omar Jonsson in de arm. De jager kan het, gelukkig voor hem, nog navertellen. "Voor ik de beer onder vuur nam, was ik er zeker van dat hij geen jongen had. Na het eerste schot, snelde het dier op me af. Ik kon een tweede keer vuren, maar de beer viel niet om".
Spuitje Nog voor de jager een derde keer kon schieten, had het 194 kilo zware dier Jonsson binnen 'bijtbereik'. "Terwijl hij viel, raakte de beer mijn arm met zijn vlijmscherpe tanden. Ik hield er als bij wonder alleen enkele schrammen aan over. Ik ben bij de dokter een tetanusspuit gaan halen. (eb)
bron; hln.be
Witte poedel krijgt acht zwarte pups in Engeland
Witte poedel krijgt acht zwarte pups in Engeland
Een eigenares van een witte poedel in het Britse Doncaster heeft er acht kleine poedeltjes bij. Niets speciaals zou u zeggen, maar de puppy's zijn wel volledig zwart. Dat meldt The Daily Telegraph.
Volgens eigenares Carol Marsden is de vader van de vier teefjes en de vier reus wel de zwarte poedel Alfie. Het is volgens Beverly Cuddy van Dog Today dan ook niet zo verwonderlijk dat de puppy's zwart zijn. "Zwart is het dominante gen bij poedels, dus het is niet uitzonderlijk. Al hangt de kleur van de pups ook wel van genetische geschiedenis van vader en moeder af."
De pups kregen de namen Shadow, Victor, Leo, Duke, Lucy, Belle, Duchess en Tess. (ka)
bron; hln.be
Libelle
Libelle
De Romeinen gingen met deze slang in bad
De Romeinen gingen met deze slang in bad
Op het moment dat ik hem stil op het pad zag liggen, dacht ik het direct. Dít moet hem zijn, eindelijk, na zo veel jaren een ontmoeting met de geelgroene toornslang. Aux Choud betekent warm water en hier in de Franse Pyreneeën is al sinds mensenheugenis een kuuroord. De Romeinen introduceerde deze slang.
7 juli 2009. Ruim een meter lang lag hij doodstil in de zon. Coluber viridiflavus is letterlijk vertaald de geelgroene slang en zo ziet hij er ook uit. Voorzichtig het fototoestel pakken, langzaam bewegen en hopen dat hij me niet ziet. Na de eerste foto was hij direct weg, in een keer schoot hij het bos in. Jammer, maar deze ontmoeting gaf vooral tevredenheid.
Dat de Romeinen rare jongens waren weten we allemaal en een van hun vreemde gewoontes was baden tussen de slangen. Ze namen speciaal deze geelgroene toornslang mee naar nieuw veroverde gebieden omdat hij zo rustig in het warme water rondzwemt. Dat de geelgroene toornslang absoluut niet giftig is zal ook hebben meegespeeld. Volgens de overlevering trekt deze slang zich niets aan van die mensen om zich heen. Dat baden tussen de slangen moet erg leuk zijn geweest.
Er zijn tientallen warmwaterbronnen in de Pyreneeën, vooral aan de Franse kant, en ze nemen weer toe in populariteit. De beheerders proberen deze slangen er uit weg te houden want dat schrikt de hedendaagse badgasten af. Zij begrijpen de Romeinen niet. Dankzij deze Romeinen leven er nu prachtige slangen op veel plaatsen waar ze tweeduizend jaar geleden niet waren. En ze zijn niet van plan om daar weg te gaan. Geelgroene toornslangen zijn alleen schuwer geworden want die moderne mensen laten ze niet meer rustig rondzwemmen. Zelfs een voorzichtige fotograaf vertrouwen ze niet meer.
Natuurdocumentaires geven mij altijd de schuld van alle problemen. Behalve Planet Earth.
Elk jaar worden ze mooier: natuurfilms en documentaires. Niet alleen door verbeterde techniek; de druk om iets mooiers en beters te maken dan eerder wordt steeds groter.
Veel recente documentaires zetten de gevolgen van de klimaatverandering centraal. Kijk eens hoe erg het al is, welke dieren er al bijna uitgestorven zijn! Met vaak die belerende toon: "en dat is allemaal uw schuld!"
Dat verpest het kijkgenot zo, dat ik niet eens meer verder kijk en snel wegzap naar een gemoedelijke comedy of ander lichtvoetig vermaak.
Het kan ook anders. De documentairereeks Planet Earth van de BBC heeft precies de juiste toon te pakken. Commentator, en natuurfilmgoeroe David Attenborough geeft mij nooit de schuld. Maar hij laat wél zien wat er op dit moment gebeurt.
En ik kan vervolgens mijn kennis over het klimaat gemakkelijk verbinden met de scene die ik te zien krijg. Een soort beangstigende dreiging gaat er op deze manier van uit. Veel effectiever dan het belerende vingertje van de meeste andere documentaires.
Het meest indrukwekkende moment van de serie is die van de mannetjesijsbeer die door het smelten van het ijs, naar de zeerobben heeft moeten zwemmen. Hij is daardoor zo verzwakt dat hij zijn prooi niet meer kan aanvallen. Uiteindelijk geef hij het op. En je weet: die ijsbeer zal simpelweg verhongeren.
bron; trouwcommunities.nl
Chimpansee geeft poemajong de fles
Chimpansee geeft poemajong de fles
In het TIGERS-instituut in het Amerikaanse South-Carolina, hebben verzorgers een chimpansee geleerd een poemawelp te verzorgen.
Chimpansee Anjana helpt de verzorgers van het 'Institute of Greatly Endangered and Rare Species', zoals TIGERS voluit heet, met allerhande taakjes. Zo geeft ze poema Sierra zelfs de fles.
"Chimpansees leren snel en imiteren gedrag, dus duurde het niet lang voor ze het juiste gedrag om met kittens om te gaan, ontwikkeld had", zegt Bhagavan Antle, directeur van het park.
Foto Daily Mail bron; gva.be
Brit wacht twee jaar op oever voor foto van springende zalm
Brit wacht twee jaar op oever voor foto van springende zalm
(archieffoto)
Een man uit het Engelse Newcastle heeft twee jaar op de oever van de Tyne zitten wachten om een foto te kunnen maken van een springende zalm. Mark Smith, de eigenaar van een fotografiezaak, was werkelijk geobsedeerd door het nemen van de foto, en drukte gelukkig net op tijd af toen Het Moment zich eindelijk voordeed.
Kans bijna gemist Het scheelde nochtans maar een haar of de man had de kans van zijn leven gemist. "Toen de vis sprong, keek ik niet door de lens omdat mijn hand gevoelloos werd. Hij sprong exact op de plaats waar ik het wou. Ik volgde zijn beweging, drukte af en bad," zegt hij in de Daily Mail.
Passie Smith was verrukt met zijn foto, en heeft zich al voorgenomen nog een beter shot te maken. "In deze job moet je gepassioneerd zijn door wat je doet," zegt hij. En een beetje gek ook misschien. (sam)
Smith wachtte twee jaar op deze foto.
bron; hln.be
Nieuw-Zeelandse stranden leeg door giftige blaasvis
Nieuw-Zeelandse stranden leeg door giftige blaasvis
De normaal zo volle Nieuw-Zeelandse stranden zijn helemaal verlaten nadat een reeks mysterieuze vergiftigingen leidde tot de dood van vijf honden. De stranden zijn ook overspoeld met honderden vissen, dolfijnen en pinguins. Dat meldt de Times Online.
Blaasvis Van twee honden is het al zeker dat ze vergiftigd werden door tetrodoxine. Dat is een gif dat in de dodelijke blaasvis zit. Enkele tientallen andere honden zijn serieus ziek geworden. Meer dan duizend vissen, pinguins en zeevogels spoelden dood aan op de stranden rond Auckland.
Extreem giftig Tetrodoxine is ook voor mensen heel dodelijk. Een minieme hoeveelheid kan binnen het uur al leiden tot verlamming en de dood binnen het uur. De Kiwi's vermijden het strand zoveel mogelijk. De overheid heeft ondertussen ook al opgeroepen om kinderen en dieren van het strand te houden. "Het spul is extreem giftig en dodelijk voor mensen en dieren", vertelt een woordvoerster van de regering. (adb) bron; hln.be
Sharkwise - Deel 3: Haai valt fotograaf aan
Sharkwise - Deel 3: Haai valt fotograaf aan
Fotograaf Peter Verhoog maakte deze indrukwekkende foto tijdens zijn strijd met de tijgerhaai. (Foto: Peter Verhoog)
Marc Sluszny (Foto: Peter Verhoog)
Foto: Peter Verhoog
Foto: Peter Verhoog
Foto: Peter Verhoog
Marc Sluszny is zonder twijfel een van onze meest avontuurlijke landgenoten. In de lucht of diep in de oceaan, overal slaagt hij erin zijn grenzen te verleggen. Dit jaar ging hij zonder kooi tussen haaien duiken. Zo hoopt hij ons te tonen dat deze dieren helemaal geen gevaarlijke monsters zijn en onze hulp dringend nodig hebben. Het resultaat van zijn expeditie is vanaf 2010 in onze bioscoopzalen te bewonderen in de film 'Sharkwise'. Planet Watch geeft u in augustus al een voorsmaakje van deze veelbelovende documentaire. Marc Sluszny vertelt iedere maandag een leuk verhaal over zijn avonturen. En dankzij Aquatopia kunnen we onze lezers de hele maand lang verwennen met leuke prijzen (wedstrijd onder artikel).
DEEL 3: HAAI VALT AAN
Na zijn eerste ervaring met tijgerhaaien, kon Marc Sluszny zijn avontuur vol vertrouwen verder zetten. "Eric Ritter had me verteld dat haaien de neiging hebben om recht op jou af te komen. Zolang je niet wegzwemt, zullen ze gewoon rechtdoor gaan. Pas als je wegzwemt, zullen ze aanvallen", vertelt Marc. Uiteraard was die eerste ontmoeting met enkele van 's werelds grootste en gevaarlijkste haaien een spannend gebeuren. "Plots zie je een 'camion' van vier meter en twee ton op je afkomen en je mag niet wegzwemmen. Je moet de haai gewoon in de ogen kijken. Het lijkt wel of je in een zwart gat zit te staren, want haaien hebben geen pupillen. Als ze op ongeveer vijftig centimeter gekomen zijn, zwemmen ze rustig langs je heen. Het is alsof ze je willen testen: ben jij mijn prooi of zal ik je respecteren?"
Geen voedsel Daarna maak je volgens Marc deel uit van hun wereld en is het gevaar verdwenen. "Je mag natuurlijk niet beginnen spartelen en je moet verticaal zwemmen. Zo zie je er voor die haai zelf ook veel groter uit." Haaien zullen ons echter nooit zomaar als deel van hun voedsel zien. "Ook de theorie dat haaien aangetrokken worden door menselijke urine of menselijk bloed klopt niet."
Marc dook met een volgelaatsmasker. Daardoor zullen we zijn emoties bij het zien van de haaien van nabij kunnen volgen in de documentaire Sharkwise, die in 2010 in onze bioscoopzalen verschijnt. "Je zal bijna het gevoel hebben alsof je met mij meezwemt." Volgens Marc is dat ook de ideale manier om af te rekenen met onze "oerangst" tegenover haaien. "Die angst zit tussen onze oren. Zolang we die angst niet overwonnen hebben, blijven we bang van het onbekende."
Cameramannen Eén keer liep een confrontatie met een tijgerhaai toch bijna verkeerd af. Marc zwom samen met twee cameramannen en een fotograaf buiten de kooi. "Tijdens de film zullen mensen dat waarschijnlijk niet merken, maar ik was niet de enige die buiten de kooi zwom. Die cameramannen hebben ook al hun moed moeten verzamelen. Van mij kunnen ze nog zeggen dat ik een beetje gek ben, maar zij zijn gewone jongens die een geweldig avontuur hebben beleefd."
Het incident gebeurde toen de fotograaf met een flash een foto wou nemen van een vier meter lange tijgerhaai. "Dat vond die haai blijkbaar niet zo leuk. Hij zwom zeer kalm dichter en dichter. Hij had dat ook al met mij gedaan, maar dat is zuiver nieuwsgierigheid. Zolang je geen verkeerde bewegingen maakt en in verticale positie blijft, is er niets aan de hand."
Flash "De haai zwom in de richting van een cameraman en onze fotograaf bleef foto's maken. De zichtbaarheid was heel beperkt en daarom gebruikte hij zijn flash. Plots viel de haai met een onvoorstelbare snelheid aan. We hadden het niet zien aankomen. De haai vertrok vanuit een neutrale houding, opende zijn mond en slikte het fototoestel bijna volledig in." De haai slokte het volledige omhulsel zo naar binnen.
Intussen kon de fotograaf, Peter Verhoog, zich maar op het nippertje ontdoen van het veiligheidskoord dat rond zijn nek hing. Die koord dient om te vermijden dat het fototoestel, dat al gemakkelijk enkele tienduizenden euro's kost, naar de bodem van de oceaan zou zinken. "Peter zwom niet weg en bleef vastklampen. Blijkbaar had hij in een album van Kuifje gelezen dat een haai wegzwemt als je hem op de neus tikt. Met zijn vrije hand deelde hij een tik uit en plots loste de haai." Nadien heeft hij zijn flash nooit meer gebruikt in de buurt van de haaien.
"Een haai probeert iets altijd op te slokken in etappes", zegt de fotograaf, Peter Verhoog. "Als het niet ineens kan, wordt de bek iets verder opengesperd, en probeert het dier, net als een slang, de prooi verder naar binnen te trekken. Ik wachtte op dat moment. Toen ze dat deed, trok ik de camera snel uit haar bek." Hij slaagde er nog net in af te drukken en dat leverde een indrukwekkende foto (bovenaan) op.
Günther Brants bron; hln.be
28-08-2009
Kikker gevonden in de tuin
Kikker gevonden in de tuin
Volgende foto's zijn van een klein kikkertje gevonden tussen de plantjes in de tuin en nu verblijft in ons vijvertje.
Lieve Bezoeker Om het openen van het gastenboek voor iedereen gemakkelijk te houden worden te grote Plaatjes en of Buttons verwijderd.