De meeste mensen zijn bang voor de bliksem. Terecht, want het is een van de gevaarlijkste natuurverschijnselen op aarde. De temperatuur in een bliksemschicht is immers hoger dan de temperatuur aan de oppervlakte van de zon en kan maximaal 30.000 graden Celsius bedragen. De spanning in een bliksemstraal kan oplopen tot 100 miljoen volt! Als de bliksem inlaat, ontstaat er door de bijhorende magnetische velden rondom de inslag nog sterke inductiespanningen, waardoor elektrische en elektronische apparatuur beschadigd kunnen worden Er zijn verschillende soorten bliksem. De meest bekende is de gevorkte bliksem, die lijkt op een slang met vertakkingen. Een bandbliksem is breder en bestaat uit meerdere bliksemflitsen tegelijk. Een parelsnoerbliksem is uiterst zeldzaam en kan je alleen zien als het heel hard regent. Niemand weet hoe zon bliksem ontstaat. Een bolbliksem lijkt op een vurige, lichtgevende bol, die over straat en zelfs door een huis kan rollen. Deze informatie komt uit de kalender De Druivelaar.
Het is 6:30 uur als ik zaterdagmorgen 8 maart in het donker de startzaal achter me laat voor een tocht van 50 kilometer door het golvende Pajottenland. Een zaklamp doet goed dienst in de eerste kilometer want we trekken onmiddellijk achter de tuintjes door, in mijn zog sleur ik enkele moedigen mee die niet over een toverlamp beschikken. Een 15 minuten later begint het wat lichter te worden en kan de lamp een dutje doen voor de rest van de dag. Tegen de tijd dat het volledig licht is ben ik al in Dilbeek, ik merk nu pas dat het koud is, het gras is er wit van. Door het groen en nu en dan een vijver kom ik na 12.2 km aan mijn eerste rustpost in de Don Bosco school aan de rand van Groot Bijgaarden. Deze streek is me goed bekend omdat ik op de R0 hier alle dagen door rijd om mijn boterham te gaan verdienen tegen de taalgrens. Een stempel en een soepje en terug op weg. Om verder te lezen kijk hier.
In 1773 wordt de eerste steen gelegd van dit landhuis naar een ontwerp van een van de belangrijkste architecten uit de 18de eeuw, Laurent Benoit Dewez (1731 - 1812). Hij introduceert de (neo) classistische stijl in de Oostenrijkse Nederlanden en wordt hofarchitect van landvoogd Karl van Lorreinen.
Kenmerkend voor Dewez zijn de symmetrie, monumentaalheid en soberheid. Door toepassing van de "gulden snede" op grondplan en gevels straalt het complex rust en evenwicht uit. De gemeente Dilbeel verwerft dit goed in 1981. Kasteel en parkgebied genieten bescherming sinds 1986.
Ik dacht februari zal wel een beetje kalmer zijn, maar niets van dat. De wandelingen in het weekeind zijn zowat de enige momenten om een beetje te ontspannen, met de fotos loop ik hopeloos achter en op het schrijven van een wandelverslag staat ook al een handrem. Ik heb het nog nooit ervaren maar ik begin stilaan te trachten naar 13 juni, de dag dat ik stop met werken. Er staat dan nog veel op stapel thuis maar dan kan je tenminste je werk regelen zoals je zelf wil, maar dan in je eigen tempo.
Wat heb ik gestapt in februari 2008:
Op 03-02-2008; te Oosteeklo 24 km. Op 09-02-2008; te Opwijk 21 km. Op 10-02-2008; te Hemiksem 28 km. Op 16-02-2008; te Baasrode 50 km. Op 17-02-2008; te Lippelo 25 km. Op 24-02-2008; te Zoutleeuw 25 km.
Dit geeft voor februari 170 km, en een totaal van 364 km in 2008 en in het totaal sinds 04-01-2006 geeft dit 4202 kilometer.
Vanaf zaterdag stappen we er weer op los te Zellik (Vlaams Brabant) en zondag te Bazel (Oost Vlaanderen). Meer hierover morgen.
Om een beetje te ontspannen trekken we voor een weekendje van vrijdag tot zondag naar onze schuilplaats op een boerderij te Nieuwmunster (Wenduine). Natuurlijk kunnen we dan van de gelegenheid gebruik maken om in de omgeving aan 2 wandelingen deel te nemen, net als vorig jaar trouwens. We gingen toen stappen in Damme en Torhout en dat zal nu ook zo zijn. (Lees hier verder).
Prachtige site. Echt prachtige muziek( met link naar super oldie's of the 60's) Heerlijke nostalgische Franse muziek! http://www.malhanga.com/musicafrancesa/index.html Surf eens op deze site: veel teksten en muziek, soms ook met video; Pure nostalgie! Meezingen maar!
Zaterdag 16 februari 2008, wandeling te Baasrode( Prov. Oost Vlaanderen), 4de Winterwandeling in Vlassenbroek ingericht door WSV Baasrode ; verder is vermeld, Alle afstanden gaan door de polder en over dijken op zoek naar het winterse Vlassenbroek. De 50 kilometer bezoekt ook Grembergen en Kastel. Gratis één jenever voor elke deelnemer. Laatste aankomst 18:00 uur. Inschrijving 50 km: 6 (T-shirt inbegrepen) start tot 9:00 uur.
Inschrijven van 7:00 15:00 uur, parcours; 7-12-16-20-50 kilometer.
Start; Gemeenteschool, Molenberg 1, Baasrode. Op deze wandeling kies ik voor de 50 kilometer.
Zondag 17 februari 2008, wandeling te Lippelo (Prov. Antwerpen) 3de Ibis-Winterserietocht, ingericht door WSV Ibis Puurs; verder is vermeld, "Alle afstanden wandelen door Lippelo-bos richting Malderen. Na controle keert men terug langs kasteel Groenhof en Hof te Melis. De 21 km stappen nog langs Liezele en terug naar de start. Verzorgde controles, broodjes, warme en andere dranken. Start 21 km tot 13:00 uur. Inschrijven van 8:00 - 15:00 uur, parcours 4-10-16-21 kilometer.
Start; Parochiezaal Sint-Stefaan, Broekstraat, Lippelo. Op deze wandeling kies ik voor de 21 km.
Een nieuwe startplaats en een volledig nieuw parcours te Hemiksem was het menu voor de wandeling op 10 februari die parcoursmeester en voorzitter André van WSV Schelle ons zondag heeft voorgeschoteld. Een prachtige zonnige dag met weinig wind, en meer moet dat niet zijn om veel wandelaars te krijgen. Ik stap vandaag de 28 km. Bij het verlaten van de start gaan we onmiddellijk achter de huizen door naast de spoorweg om langs de vroegere St. Annaschool op de Vlietdijk naast de Vliet naar de St. Bernardusabdij te stappen, onderweg doe ik een klapje met een bekend persoon nl. Manu Verreth alias Jomme Dockx. De abdij ligt er in de ochtendzon prachtig bij. Door de tuin gaan we naar de Schelde waar we een stuk blijven stappen om aan Callebeek veer rechtsaf te gaan en door het bos de vroegere kleiput van Hemiksem te bereiken waar nu de vissers het hoge lied zingen. Een halve ronde er rond en dan via de plaatselijke industrie met een ommetje en na 7.9 km de eerste controle te vinden in zaal Het Welzijn. Iets drinken en eten en dan ontmoet ik Guy van wandelclub De Kwartels die hier ook zijn stapje komt doen, verleden week was ik welkom bij hun wandeling te Oosteeklo. Hij vertrekt op 14 maart vanuit Frankrijk naar Santiago, langs deze weg, Guy, ik wens je een fantastische tocht en gezond terug in België. We stappen nu een eindje door Hemiksem en komen langs kasteel Cleydael en gaan linksaf langs het golfterrein door de Groenen Hoek een villawijk op weg naar Wilrijk en Hoboken, onderweg hadden we een controle op Fort 8 na 8.3 km. Verder op onze weg komen we in het privé terrein van Kasteel Klaverblad maar voor de wandelaars gingen de poorten open, waarvoor dank aan de bewoners. Langs het bos te Hoboken komen we terug in Hemiksem en na een lus van 8.7 km voor onze derde controle in zaal Het Welzijn, het is hier nu vollen bak zoals wij dat zeggen. Een goede pint want het is toch lekker warm buiten, zeker als men een beetje doorstapt. Terug op weg gaan we via Het Zinkval met een ommetje terug naar de startzaal na nog eens 3 km. Ook hier zit het nokvol, maar de zaal is meer dan groot genoeg om de 1426 deelnemers op een rustige manier te laten napraten over deze prachtige wandeling. Aan iedereen bedankt, het was een toffe dag.
Een totaal andere startplaats en volledig nieuwe parcours, dat is wat WSV Schelle de wandelaars aanbiedt tijdens hun 19de Wintertocht. De startplaats, zaal Lux, gelegen in de Heuvelstraat te Hemiksem, biedt voor de wandelaars ruime parkeergelegenheid. De wandeling zelf gaat eerst langs het domein van de St. Bernardusabdij. Naast het administratief centrum van de gemeente Hemiksem, herbergt deze in restauratie zijnde abdij ook het heemmuseum van de gemeente samen met het Roelantsmuseum. Joseph Roelants werkte van 1917 tot 1957 als tekenaar, ontwerper en samensteller van decoratieve keramiekpanelen in de keramiekfabriek Gilliot. Zijn werken zijn zowel in het binnen- als buitenland bekend. Een bezoek aan dit museum is een aanrader voor de wandelaars die zich beperken tot de kleinere afstanden. Je gaat verder via de boorden van de Schelde om zo in de oude uitgegraven kleiputten van Hemiksem te komen, waar nu de vissers in een rustig kader, hun geliefde sport kunnen beoefenen. De stevige wandelaars gaan verder richting Hoboken, via Fort 8, het park Sorghvliedt en Fort 7 om zo het domein van het kasteel Klaverblad te bereiken. De beide forten, gebouwd tussen 1859 en 1864 maakte deel uit van de zogenaamde Brialmontomwalling rond Antwerpen. Kasteel het Klaverblad, dat niet toegankelijk is, ligt in een mooie wandelomgeving. De club zorgt er echter voor dat je het domein mag betreden en via de binnenplaats een mooi uitzicht krijgt op het kasteel. De 28 km wandelaars maken nog een ommetje via de rustige landelijke wegen van het Zinkval.
Vertrekuren: 08:00 15:00uur. Te wandelen afstanden: 4-7-14-21-28 km.
Openbaar vervoer: De lijn 1, 290 en 295 (halte op 50 meter van de start). Meer info: André Lemmens 0486.066 980.
Wel een bewogen maand geweest met weinig tijd door ziekte in de familie maar die zijn nu gelukkig stilaan aan de beterhand, perikelen met de laptop was het vervolg van de problemen, intussen nog een nieuwe vaste computer gekocht omdat de oude naar de computerhemel was verhuisd. De oude draaide op XP, de nieuwe op Vista, weer leren en aanpassen, alles overzetten enz. enz. met andere woorden, de maand is voorbij gevlogen. Toch heb ik wat tijd kunnen vrijmaken om in het weekend de beentjes te laten stappen, een beetje ontspanning moet er toch even tussen kunnen, anders gaat men in het rood en dan wordt het pas echt gevaarlijk. Tijd om er over te schrijven is er wel niet overgeschoten, de fotos moeten nog bewerkt worden, dus er is altijd nog wel wat te doen.
Wat heb ik gestapt in januari 2008: Op 05-01-2008, 32,5 km te Lille-Poederlee. Op 06-01-2008, 32 km te Gierle. Op 13-01-2008, 21 km te Erps-Kwerps. Op 19-01-2008, 32,5 km te Brugge. Op 20-01-2008, 23,5 km te Sombeke. Op 26-01-2008, 21,5 km te Heldergem. Op 27-01-2008, 28 km te Sint-Job-In t Goor.
Dit geeft voor dit jaar een totaal van 191 km en in het totaal sinds 04-01-2006 geeft dit 4039 kilometer. Zaterdag zal er niet gewandeld worden, wel op zondag, alleen moet ik nog uitmaken waar ik ga stappen, de tijd brengt raad zegt men.
Naar aanleiding van Brugge culturele hoofdstad 2002 maakten de leerlingen en leraars van het Vrij technisch Instituut een verkleinde replica van de laatmiddeleeuwse houten kraan van Brugge. De originele stadskraan stond op het Kraanplein en is op diverse schilderijen te zien. Om zware lasten uit de schepen te halen maakten ze gebruik van deze hijskraan. Deze werd aangedreven door kraankinderen die in het rad moesten lopen. In 2002 stond de replica op het Jan van Eykplein, in 2004 werd ze naar de huidige standplaats overgebracht.
Het kan iedereen al eens gebeuren, tegenslag, overlast in de buurt, het druk hebben, een deel van de familie in de lappenmand. Velen zullen zeggen, ja dat ken ik, wel wij nu ook.
Reeds maanden overlast van jonge snaken die de buurt onveilig maken met hun lawaaierige bromfietsen en dan op straat in het donker komen vergaderen 2 huizen verder met de nodige decibels, gisteravond dus nog maar eens naar oom agent geweest en daar met echtgenote weer eens ferm ons gedacht gaan zeggen, het scheen ditmaal indruk te maken, afwachten dus.
Voor de rest, ja, zuster al enkele dagen in het ziekenhuis en gaat deze namiddag onder het mes, schoonbroer van hetzelfde, dus ook vandaag onder het mes. Een mens wenst dan met nieuwjaar aan iederen veel geluk en de allerbeste gezondheid, maar in de derde week van het nieuwe jaar is het al van dattem.
Eerlijk gezegd had ik me dit jaar toch anders voorgesteld, maar daar heeft men natuurlijk geen vat op. Er is natuurlijk altijd het gezegde "We staan ervoor, en we moeten er door".
Moest het hier even wat aan de stille kant zijn op mijn blog, dan weten jullie van wanten, wordt vervolgd.
Zaterdag 19 januari 2008, wandeling te Sint-Andries, Brugge ( Prov. West Vlaanderen), Rondom Brugge, Brugse Vesten Tocht ingericht door WJSV De Brugsche Globetrotters ; verder is vermeld, Rondom Brugge, aankomst voor 17:30 uur. Hutsepot in de startzaal. 6 en 11 km geschikt voor rol- en kinderwagens. Starplaats op 750 meter van station Brugge, uitgang kant Sint-Michiels.
Inschrijven van 8:00 15:00 uur, parcours; 6-11-14-20-23-30 kilometer.
Start; Sint-Lodewijkscollege, Magdalenastraat 30, Sint-Andries. Op deze wandeling kies ik voor de 30 kilometer, verleden jaar heb ik deze wandeling ook gemaakt en jammer genoeg onder een regen die er mocht wezen. Het ziet er dit jaar niet naar uit dat het enigszins beter zal zijn, de hutsepot zal des te beter smaken, deze heb ik al mogen smaken in december en hij was heerlijk.
Zondag 20 januari 2008, wandeling te Waasmunster (Prov. Oost Vlaanderen), 13de Wintertocht ingericht door Durmestappers; verder is vermeld, "Langs de Durmedijk en de Scheldedijk, door de polder, langs landelijke wegen en veldwegels over de kouter met prachtige vergezichten en in het provinciaal domein Roomakker. Inschrijven van 8:00 - 15:00 uur, parcours 5-7-10-14-21 kilometer.
Start; Buurtcentrum, Veldstraat 2, Sombeke . Op deze wandeling kies ik voor de 21 km.
Een man komt laat thuis van zijn werk. Als hij vraagt wat ze eten, zegt zijn vrouw: "Awel, ge treft het: ik heb niks klaargemaakt, want we hebben niks in huis." De man zegt: "Laten we dan naar een restaurant gaan, dan gaan we lekker escargots eten." De vrouw heeft daar weinig zin in en zegt: "Gaat gij anders maar naar de winkel om escargots te halen, dan maak ik ze hier wel klaar." De man gaat naar de winkel en koopt escargots: twaalf in een zakje. Hij stopt ze in zijn binnenzak. Onderweg terug naar huis komt hij een vriend tegen, gaat nog naar een kroegje, komt weer een vriend tegen, blijft in een ander café nog even hangen... Uiteindelijk komt hij met een flink stuk in zijn kraag om kwart over twee 's nachts weer thuis. Hij is zo dronken dat hij zijn sleutel niet in het slot krijgt. De sleutelbos valt op de grond. Hij bukt zich en alle escargots vallen op de grond. Uit pure ellende belt hij dan maar aan. Zijn vrouw doet de deur open en vraagt woedend: "Awel, waar bleeft ge, ik zit hier al uren op u te wachten !! Bukt de man zich en zegt tegen de slakken op de grond:
Zondag 13 januari stapte ik te Erps-Kwerps de 20 km en dat heb ik me zeker niet beklaagd. De plaatselijke sporthal diende als vertrekpunt, plaats genoeg voor iedereen en dat maakt het altijd aangenaam. Langs het centrum(pje) van het dorp trekken we het veld in richting Zaventem, in de verte staat de nieuwe controletoren te blinken, hier volgt de eerste splitsing, enkel de 20 gaat linksaf voor een lus van 6,6 km. Het is naast de startbaan wandelen en het is een komen en gaan van vliegtuigen, en nu is het nog maar weekend, wat moet het hier in de week zijn. We komen ook langs landingsbaan RWY 25 maar door de windrichting is deze nu niet in gebruik, jammer. We zien wel de vliegers dalen vlak boven Steenokkerzeel dorp. Hier is ook onze eerste controle, ook ruim genoeg voor iedereen. We stappen verder door Steenokkerzeel en komen langs de Kerststal die ingericht is als café, zo zou de kerk nog veel te doen hebben moest het echt zo zijn. Terug het veld in en onderdoor de dalende vliegers. Even verder komen we aan het gedenkteken waar op 15 februari 1961 een Boeing 707 van Sabena neerstorte, men herdenkt er de 73 mensen die de crash niet overleefden. Vliegen houdt natuurlijk altijd risicos in. Zo komen we na 6,2 km op onze 2de controlepost te Nederokkerzeel. Na een natje en een droogje beginnen we aan de laatste lus van 8,2 km door de velden, het zonnetje is er doorgekomen en met een rugwind gaan we terug naar de sporthal van Erps-Kwerps. Een zeer afwisselende tocht, heel mooi en veel natuur. Klik op de foto linksboven voor alle fotos.
Afgelegde afstand; 21 km.
Jaartotaal 2008 afgelegd; 85,5 km.
Totaal afgelegd (sinds 04-01-2006); 3933,5 km.
Aantal wandelingen 2007; 3.
Totaal aantal wandelingen (sinds 04-01-2006); 170.
De volgende keer dat je je handen wast, en je vindt de temperatuur van het water niet echt aangenaam, denk er dan eens aan hoe het er ooit aan toe ging...Hier volgen een aantal feiten uit de jaren 1500:
De meeste mensen huwden in juni, omdat ze hun jaarlijks bad namen in mei, en dus in juni nog redelijk fris roken. Tegen die tijd begon men echter toch al lichtelijk te stinken, en dus droeg de bruid een boeketje bloemen om haar lichaamsgeur te verbergen. Daar komt dus het gebruik van dat ook vandaag nog de bruid een bruidsboeket draagt.
Een bad bestond uit een grote kuip die gevuld werd met heet water. De heer des huizes genoot het privilege van het schone water, daarna volgden de zoons en andere mannen die deel uitmaakten van het huishouden, dan de vrouwen, en tenslotte de kinderen. De baby's waren als laatsten aan de beurt. Tegen dan was het water zo vuil dat je er makkelijk iemand in kon kwijtraken... Vandaar de uitdrukking "de baby met het badwater weggooien". Huizen hadden in die tijd strooien daken, zonder houten gebinte.Het was de enige plek waar de dieren zich warm konden houden, en dus leefden de katten en kleinere dieren (muizen, ongedierte) in het dak. Als het regende werd het daar glibberig, en soms gleden de dieren dan uit en vielen van het dak. Vandaar het Engelse gezegde "It's raining cats and dogs".
Niets kon verhinderen dat er dingen in het huis vielen. Dit was een echt probleem in de slaapkamer, waar ongedierte en uitwerpselen je schone beddengoed konden bederven. Daarom werden bedden voorzien van grote palen om een laken over te hangen dat dan toch een beetje bescherming bood. Zo is het gebruik van hemelbedden ontstaan. In die tijd kookte men in de keuken in een grote ketel die altijd boven het vuur hing. Elke dag werd het vuur aangestoken, en werden er ingrediënten toegevoegd aan de ketel. Men at meestal groenten, en weinig vlees. Men at deze stoofpot 's avonds, en liet het overschot in de ketel. Dit werd dan 's nachts koud, en 's anderendaags begon men gewoon opnieuw. Zo zaten er in hun stoofpot vaak dingen die er al heel lang inzaten...
Soms konden ze varken krijgen, en dan voelden ze zich heel bijzonder. Als ze bezoekers over de vloer kregen, dan hingen ze hun stuk varken op om op te scheppen. Het was namelijk een teken van weelde als een man spek naar huis kon brengen. Ze sneden dan een stukje af om te delen met de gast, en kauwden gezellig samen op het vet. Wie geld had, kon zich tinnen borden veroorloven. Voedsel met een hoge zuurtegraad zorgde er voor dat een beetje van het lood in het voedsel terecht kwam, wat vaak tot een loodvergiftiging en de dood leidde. Dit gebeurde het meest met tomaten, waardoor tomaten de volgende 400 jaar als giftig werden beschouwd. Brood werd verdeeld volgens je sociale status. Arbeiders kregen de aangebrande bodem van het brood, het gezin at het middendeel op en gasten kregen de bovenste, krokante korst.
Men gebruikte loden bekers om bier of whisky te drinken. Die combinatie zorgde er soms voor dat de drinker een aantal dagen buiten westen was! Als de dronkaard dan bewusteloos gevonden werd langs de straat, werd hij vaak gereed gemaakt om begraven te worden. Hij werd een aantal dagen op de keukentafel gelegd,en de familie at en dronk aan diezelfde tafel, en wachtte af of hij nog wakker zou worden. Vandaar het gebruik van de doodswake. Engeland is oud en klein, en de bevolking vond geen plaats meer om de doden te begraven, dus werden er kisten uitgegraven en de beenderen naar een beenderhuis overgebracht, zodat ze de graven konden hergebruiken. Bij het heropenen van deze kisten, ontdekten ze dat er bij 1 op 25 aan de binnenkant gekrabd was, en ze beseften dat ze levenden hadden begraven. Van toen af werd er een touwtje rond de pols van een lijk gebonden, dat omhoogleidde en verbonden was met een belletje boven de grond. Iemand moest dan heel de nacht op het kerkhof zitten om te horen of de bel niet rinkelde. En zo werd er wel eens iemand "gered door de bel".