Mijn requiem top-10:
Requiem Gabriel Fauré Ein deutsches Requiem Johannes Brahms Requiem for a friend Zbigniew Preisner Messe de requiem Joao Domingos Bomtempo Déploration sur la mort d'Ockeghem Josquin Desprez Requiem Wolfgang Amadeus Mozart Cadman requiem Gavin Bryars Requiem Peter Benoit Requiem Mikis Theodorakis Requiem Giuseppe Verdi
tijden hardlopen 15.09.06 start van s2r 25.02.07 midwinter run kiewit 10km 1.03' 10.06.07 m. mooiste maastricht 5km 28'37 12.10.08 dwars door hasselt 15km 1u48
Op mijn nachtkastje
Psychosynthese Roberto Assagioli
De mens en zijn symbolen Carl Jung
Een beknopte geschiedenis van alles Ken Wilber
Op zoek naar Shambhala Edwin Bernbaum
Psychosynthese en eeuwige wijsheid Ben Bos
Vipassana mediatatie William Hart
Een geschiedenis van God Karen Armstrong
Zeven wegen naar het zelf Piero Ferrucci
Meister Eckhart Meester van het niet-wetende weten Marcel Braekers
Het mysterie van de hersenstam Tjeu van den Berk
Je bent het zelf Ben Bos
Psychosynthese Will Parfitt
Wegen naar het paradijs Thomas Merton
Waarop wachten wij Notker Wolf
Ik ben de poort Bhagwan Shree Rajneesh
Laat heb ik je liefgehad Boris Todoroff
Levenswijsheid met een glimlach Lin Yutang
Mythen en bewustzijn Joseph Campbell
Het pad is het doel Chögyam Trungpa
Maria Magdalena Guido Kindt
Gij zult zijn als goden Erich Fromm
En naast mijn nachtkastje:
Jonathan Livingston Richard Bach
De alchemist Paulo Coelho
Zonder grenzen Ken Wilber
Het onbeschreven blad Steven Pinker
De schepping Franco Ferrucci
De kabbalist Geert Kimpen
Het numineuze Tjeu van den Berk Kluizenaars avonturen van eenzaamheid Freddy Derwahl
Zen, hier, nu Ruud van der Ham
Geheim India Paul Brunton
Zen therapie Davir Brazier
Vrede aanraken Thich Nhat Hanh
De schaduw van de wind Carlos Ruiz Zafón
Mystagogie inwijding in het symbolisch bewustzijn Tjeu van den Berk
De eenvoud van Zijn Ken Wilber
Ontmoeting met je schaduw Conny Zweig
Familieopstellingen Indra Torsten Preiss
Boek van levenskunst Anselm Grün
Het onzegbare en het onuitsprekelijke Ronald Commers
Over de wil Roberto Assagioli
Het directe pad Andrew Harvey
Wijsheid uit een leeg hoofd Jacob Liberman
Spirituele renaissance Victor Bulthuis
Vrouwelijke mystici Anne Bancroft
Oneindig dichtbij Matthieu Ricard & Trinh Xuan Thuan
Heel je leven Piero Ferrucci Sprekende stilte Han van den Boogaard
Variations sauvages Hélène Grimaud Oscar et la dame rose Eric-Emmanuel Schmitt
Hoe heb ik je lief Piet Weisfelt
Be as you are David Godman
Filosoferen over emoties Miriam van Reyen
Non-dualisme Philip Renard
Boeddhistische geesteshouding Alan Wallace
De ge-heel-de mens Raf Mertens
The eternal Pilgrim Ripley Webb
Awareness Osho Tau Teh Tsjing Lau-Tze
Et toi mon coeur pourquoi bats-tu? Jean d'Ormesson Zinvol toeval Frank Joseph
Het boeddhisme Edward Conze
Is God dood? Ulrich Libbrecht
Synchroniciteit Joseph Jaworski
Een ongewoon gesprek met God Neale Donald Walsch
Vita Pauli Hieronymus
Vipassana meditatie William Hart
Over levenskunst Joep Dohmen
De profeet Khalil Gibran
en naast het bed
Himalaya Michael Palin
De Transardense route Francoise Lempereur
Running with the mind of meditation Sakyong Mipham
Dakini's warm breath feminine principle in tibetan buddhism Judith Simmer-Brown
Nepal Dominicus
The rough Guide to Nepal
Insight Guide Nepal
Fietsparadijs Limburg
Adhishthana view and practice ngondro Mipham Rinpoche
Natural liberation Padmas teachings on the 6 bardos Gyatrul Rinpoche
Rebel Boeddha op weg naar vrijheid Dzogchen ponlop
Touching enlightenment finding realization in the body Regi Ray
Tantra the transformation of desire Lama Yeshe
Secret of the varja world tantric buddhism in tibet Reginald A. Ray
The perfect buddha Jeff Greenwald
Bevrijd je demonen Tsultrim Allione
Full catastrophe living Jon Kabat-Zinn
Wanneer de ijzeren arend vliegt Ayya Khema
Lady of the lotus-born Gyalwa Changchub
The wise heart Jack Kornfield
Meester over je eigen leven Sakyong Mipham
Stil de tijd Joke Hermsen
Zoeken in blog
jovo
een verkenning inspirerende, spirituele gedichten om rustig tegen de nacht aan te leunen...
30-04-2005
adrian henri
kijk niet in mijn ogen, kijk eerder naar de waterjuffers hoe ze glanzen kijk naar de rivier
luister niet naar mijn woorden luister naar de krekels, luid in het hooiveld luister naar het water
raak me niet aan voel mijn lippen niet mijn lichaam voel de aarde vol van zegge klaver valeriaan voel de zon
lief dit alles breng ik jou kijk niet weet alleen een landschap in je lichaam in mijn ogen een rivier
kom, mijn lief, wij gaan op zoek in langvergane wouden, in weiden waar het gras ontsproot - daar, bij opdoemende luchtkastelen komen onze spiegelbeelden ons voor eeuwig tegen, drukken hun lippen op bedorven winden zwervend van een stilstaand heden naar een niet-toekomende tijd
vlij je met mij samen bij moerassen, uitgedroogde - bij een beekje, lang ontwaterd, tussen bosschages, omgekapte, tussen dag die was, en nacht die niet zal komen
in dichtheid van verdorde doornen duiken wij weg in het woest en ledig
roep nog niet:'verloren!' het verliezen is pas bezig.
ik neem aan mijn handen de geuren van jouw handen mee en hoor in mijn oren, als in schelpen de zee, jouw stem, en draag in mijn ogen het donker der avonden van al je zacht haar, en voel in mijn armen nog de verende bogen, die - in een sfeer tussen keerkring en evenaar - ik om de aarde van je lichaam sloeg, aan wier nachthelft ik school, toen ik vroeg: houd van me.
en wat was liefde nu? wat was zij? was zij rond? was zij vierkant? was zij lang? was zij kort? kan ik haar omspannen of meten? echt lang is zij, geloof ik niet; maar toch weet ik niet waar zij ophoudt.
de nachten worden weer glad o mijn lieveling als een dier dat kan pronken met een nieuwe pels al is het nog winter en de aarde nog koud
er komt een soepelheid een vermoeden van lauwheid en in sommige gebouwen branden de lichten laat zodat een losser lachen door de binnenplaatsen glipt
mijn vrouw, worden we weer jong zoals in vroegere gedichten? ik voel mijn huid en mijn bloed en ben blij
ik hoor vrachtauto's ronken als snorkende vogels ver weg op een heuvel worden pijlen afgevuurd ik lig binnen de kring van jouw komen-en-gaan-komen adem
wellicht is liefhebben leren lopen in deze wereld leren verstillen zoals de linde en de eik uit de fabel leren kijken jouw blik werpt zaadjes en heeft een boom geplant ik praat omdat jij het gebladerte beroert
bemin je dan ben je een wei een moment gras een nacht paard en maan tegelijk met zijden vaantjes in de stralen en trommels en tenten en trillende acrobaten
bemin je dan word je een epileptische melodie een kleine trompet in de keel van een clown die galoppeert op een koord
laat er tussenruimten zijn in je samenzijn laat de winden des hemels tussen je dansen
heb elkander lief, maar maak van de liefde geen band laat zij veeleer een golvende zee zijn tussen de kusten van je zielen
vult elkanders bekers, maar drink niet uit dezelfde beker geef elkander van je brood, maar eet niet van hetzelfde stuk zing en dans samen en wees blij, maar wees ieder alleen zoals de snaren van een luit op zichzelf zijn, al doortrilt hen dezelfde muziek
geef je harten, maar geef ze niet aan elkander in bewaring want alleen de hand des levens kan je harten bevatten en sta samen maar niet te dicht bijeen want de zuilen van de tempel staan ieder op zichzelf
en de eik en de cypres groeien niet in elkanders schaduw.
als jouw verdwijnen maar betekenen zou dat ik nu verder met mezelf kon leven - ik sluit de deur, waar waren we gebleven, ik gooi wat blokken op het vuur tegen de kou
een boek van chaucer ligt nog op de bladzij open van voor je binnenkwam - ik heb nog donker bier en bach: vandaag alleen al is een eeuw of vier - dan zou verlies op winst nog mogen hopen
als jouw verdwijnen maar zou zijn: met rust gelaten worden, ga dan, geef mij dan die rust, laat mij gelàten worden, laat mij niet meer horen
hoe ik (wie, ik?) in donkere dagen en in blanke nachten op niets en niemand lig te wachten, jou kwijt zijnde, mezelf verloren
de vos werd stil en keek het prinsje lang aan: - asjeblieft.... wil je me tam maken? zei hij. Antoine de Saint-Exupéry, de kleine prins
mijn meisje dekt haar sporen af want zij behoort aan velen toe dat maakt verslagen, boos en moe, maar handig is de liefde nooit en dit is liefde, zegt de vos
terwijl ze achterwaarts de sneeuw in loopt, kuilen voor haar minnaars graaft, berichten uit mobieltjes wist en opslaat in haar kleine hart
soms staart ze voor zich uit en fluistert: 'stuur me weg voor je me temt en ik me hecht -' 'dat is beslist je beste truc,' fluister ik terug tegen haar rug.
Je weet dat jou vergeten mij niet zwaar zal vallen. Maak dus het beste van deze dag, deze ene maand, dit ene halve jaar, voordat ik sterf of wegga of je niet meer mag.
Want alles gaat voorbij en niets zal mij nog heugen, ik neem een andere oogschaduw en ben een andere vrouw, maar als je me weet aan te pakken met je mooiste leugen zal ik je troosten met mijn liefste eed van trouw
ik wou ook wel eens liefde van wat langer duur maar dat ligt niet in haar natuur en of wij vinden wat wij zoeken, of ook niet
en of ik voor één zomer van je hou, of voor het leven, en of ik wegga met of zonder jouw verdriet is, biologisch gezien, om het even.