een kamera is géén kopiëerapparaat om "pasfotootjes" te maken van wat iederéén ziet
15-07-2006
rons music - beeld
een héél verdienstelijke poging om dat beeld op een sterke lijn te zetten en het sterke punt te gebruiken om de aandacht te trekken op de belangrijke onderdelen van het beeld, terwijl het toch opgenomen wordt in dat natuurkader. jammer genoeg heb je naar mijn gevoel voor de verkeerde (rechtse) sterke lijn gekozen, omdat die rabarberstruik (?) nu veel te "zwaar" wordt... als je in gedachten het beeld op de linkse vertikale lijn zet, is die struik niet meer zo "opdringerig" en krijgt het beeld aan de rechterzijde meer ademruimte. meestal tracht ik door een uitsnijding duidelijk te maken was ik bedoel, maar hier bleef er aan de rechterkant niet genoeg plaats. hoofdzaak is dat je nu (in tegensteling tot je eerste inzendingen) heel bewust rekening begint te houden met sterke lijnen en sterke punten en dat je nu zélf begint aan te voelen dat het inderdaad handige hulpmiddelen zijn om je fotoos te verbeteren. wel even een misverstand rechtzetten: blauwe lucht geeft een kleurfoto een absolute meerwaarde, terwijl die "witte" lucht doorgaans alleen maar aandacht afleidt: in dit geval zou ik waarschijnlijk op mijn buik zijn gaan liggen, om het warme geel van het beeld te laten kontrasteren met de koele achtergrond van die staalblauwe lucht. het kan verwarrend overkomen om op ZOveel tegelijk te moeten letten, maar door nu wat meer tijd te investeren in oefeningen, ga je dat mettertijd "automatisch" aanvoelen - je hebt reeds ENORME vorderingen gemaakt, maar dat zal je zelf ook wel inzien en je zal nu ongetwijfeld met àndere ogen naar de wereld kijken dan enkele weken geleden. ja MAG twee nieuwe (bewuste) oefeningen inzenden. warme groet van fjet.
toen ik de foto voor het eerst zag, heb ik echt moeten zoeken naar dat brugje en ik denk dat je dat gevoel zélf kan krijgen door je eigen foto te bekijken met de ogen van een buitenstaander... het zou een zéér nuttige ervaring zijn en je dat "gevoel" geven dat er iets niet klopt. en toch zat er een idyllisch, bijna japans tafreeltje verscholen tussen die ontelbare lichtvlekjes, dat heb ik er proberen uit te halen door storende elementen weg te snijden EN door die erg lichte vlek van de planten links onder weg te klonen. anderen zullen je wel vertellen dat de foto erg "hard" door de zeer gote lichtkontrasten, maar hoge middagzon tussen bladeren is echt méér dan een (niet bewerkte) digi kan verdragen. ik zou je sterk aanraden om thuis bestaande fotoos te nemen en er met enkele vellen papier gedeelten van af te dekken, om dan zelf een definitieve uitsnijding te kiezen en op te slaan (of af te printen) - het is een uitstekende oefening om zo'n "ideale" uitsnijding voortaan reeds bij de opname te maken, want ik blijf herhalen dat je bij elke uitsnijding op de kompjoeter een verlies van kwaliteit krijgt. warme groet van fjet.
ik hoop dat je ZELF inziet, hoe de ogen van een "buitenstaander" gewoon weg-gezogen worden naar die grote witte vlek van kasteel middelheim dat dus voortdurend de aandacht wegtrekt van het beeld...
doe asjeblief nooit wat ik hier gedaan heb door dat kasteel even weg te toveren, want dat is pure vervalsing van de realiteit - ik wou hier enkel even aantonen hoe, door een rustige achtergrond, alle aandacht opeens weer gekoncentreerd wordt op dat éne beeld. een veel BETERE oplossing zou geweest zijn als jij die enkele stapjes naar rechts gezet had voor het bekomen van die rustige achtergrond. het VOORNAAMSTE in een les kadreren is natuurlijk dat jij voor het bewuste gebruik van sterk punt én sterke lijn van mij een onderscheiding krijgt en daarbovenop nog een GROTE onderscheiding voor de symboliek van de vrouw op de diagonale grens tussen licht en schaduw. je MAG twee nieuwe fotoos sturen, maar géén verplichting. warme groet van fjet.
een foto waarbij je met je ellebogen aanvoelt dat er héél wat denkwerk aan vooraf gegaan is, want deze foto kan (bijna) dienen als illustratie voor een kursus kadreren (en dan op de koop toe nog aangevuld met haar eigen ervaring). het allereerste wat opvalt (en wat deze foto onderscheidt van de talloze snapshots) is de "omkadering" door bomen en bladeren, wat meteen een enorme dieptewerking geeft en alle aandacht gevangen houdt in dit rustige landschap. de horizon staat voorbeeldig op een sterke lijn, hoewel de stal (rechts) en het huis (links) erg klein uitvallen, trekken ze toch de ogen aan, omdat ze allebei in de buurt van de onderste sterke punten staan, maar alles wordt toch gedomineerd door die kanjer van een wolk op dat sterke punt boven links. een voorbeeldig stuk "huiswerk" dus, helemaal doordacht en gedisciplineerd uitgewerkt. wat ik persoonlijk mis, is een echt "hoofd-onderwerp" - dit had de stal kunnen zijn door dichterbij te komen, maar dan was die prachtige omkadering weggevallen. het enige storende element vond ik de grijze loods, rechts naast de stal en die heb ik dus weggekloond (ook al zullen sommigen dat een "ongeoorloofde bewerking" noemen). de vlinder die je ingezonden hebt, voldoet aan de normen van het kadreren, maar voor dichtbij en/of makro opnamen verwijs ik je toch liever maar de specialisten terzake. ik hoop dat je "iets" hebt aan deze tips en dat je volgende inzending van dezelfde kwaliteit is, want door te "knippen" kan je de waarde van deze foto alleen maar verminderen: dit verdient een applaus! warme groet van fjet..
hallo, dit is dus van iemand die "niet van landschappen houdt" en zichzelf een "beginnelinge" noemt... (maar die het wel helemaal in haar vingertoppen heeft om elementen van een landschap aaneen te voegen tot één zinvol geheel). dat die elektriciteitspaal geen "klassiek" hoofdonderwerp is in de fotoclubs, belet mare niet om heel subtiel te suggereren hoe de "beschaving" stilaan overal doordringt... want morgen staan hier misschien fabrieken. bij herhaling heb ik er hier voor gepleit om de regels voor sterke lijnen en sterke punten SOEPEL toe te passen en dan blijkt overduidelijk dat ze voor mare allang geen teorie meer zijn en dat zij ze instinktief aanvoelt én gebruikt. hoewel jouw foto ruimschoots voldoet aan de regels voor kadreren, stel ik voor om links "iets" weg te nemen zonder dat er informatie verloren gaat en ook in de voorgrond "iets" te snoeien om te voorkomen dat het teveel aan gras de aandacht afleidt van de dieptewerking. door de uitsnijding die ik voorstel, wordt die diagenaal NOG veel sterker en dwingt ze de ogen naar dat "minuskule" elektriciteitspaaltje, dat inderdaad het hoofdonderwerp is. wel opletten voor dergelijke "bleke" luchten, die zo licht zijn dat ze veel aandacht opzuigen... een staalblauwe hemel met kolossale witte wolken zou meteen een heel andere sfeer scheppen. door een "goede" titel te verzinnen, help je de toeschouwer om iets dieper na te denken over de zeer akute symboliek. je MAG nog twee fotoos over kadreren inzenden, maar als AL je landschappenvan dit kaliber zijn, dan mag de mailgroep in jou weer het zoveelste "jong talent" verwelkomen! warme groet van fjet.
sorry voor het lange wachten, maar het is hier geween en geknars van tanden geweest met mijn kompjoeterke. vanzelfsprekend is IEDEREEN welkom en niemand is verplicht om de lessen te volgen, want fotografie is hier een liefhebberij (of passie) - maar als je een bespreking wil over het kadreren, dan verwachten we toch dat je eerst de les kadreren doorleest die je bij je inschrijving ontvangen hebt en dat je een inspanning doet om rekening te houden met de bazisregels die daar gegeven worden over sterke lijnen en sterke punten. het is de bedoeling dat je oefeningen maakt op de les en dan zullen we jou met alle plezier stap voor stap verder op weg helpen. bij je eerste inzending heb je het jezelf wel erg moeilijk gemaakt door die dichtbij opnamen, want er zijn echt wel problemen met de scherpte - als het je bedoeling is om dààrin te specializeren, dan denk ik dat je een schat aan informatie zal vinden in de reeks TIPS die Ward van Jim geschreven heeft en die je via de mailgroep kan opvragen. als jij zin hebt, dan graag een nieuwe start, met twee fotoos die speciaal voor de les kadreren gemaakt zijn... okay? warme groet van fjet.
als "dokument" is dit wel interessant omdat je zowel voor- als achterkant van de molen op één foto hebt, maar als toeschouwer weet ik toch niet waar ik eerst moet kijken: de ogen springen onbewust van de wieken naar dat trapje en weer terug, terwijl die wieken naar mijn gevoel te weinig ruimte hebben. met de uitsnijding die ik voorstel, blijft alle info van de originele foto bewaard, maar geeft het geheel een veel rustiger gevoel, omdat de molen nu als één geheel op een sterk punt staat en de wieken de nodige "ruimte" krijgen. je zal merken dat ik nogal vaak het woord "voelen" gebruik, want kadreren is geen kwestie van meten met de lat, het is immers de bedoeling dat je door oefening leert "aanvoelen" hoe diverse onderdelen samen één boeiende foto maken en de sterke lijnen en sterke punten zijn daarbij een handig hulpmiddel. door méér fotoos van "cracks" te bestuderen om na te gaan hoe zij met sterke lijnen en sterke punten en diagonalen en lichtval omspringen, zal je dat "gevoel" vlugger in de toppen van je vingers krijgen. er zijn hier al héél wat "beginnelingen" op héél korte tijd uitgegroeid tot... ras-fotografen en daar kan jij binnenkort ook bij horen. warme groet van fjet.
oei ronald.... als oefening voor kadreren valt dit wel mee, met sokkel op een sterke lijn en gezicht op een sterk punt. MAAR... met de lichtmeting zat het deze keer helemààl fout: de meeste digi's hebben een spot-meting, waarmee je ook in moeilijke omstandigheden (bijv. bij tegenlicht) het licht kan meten op een belangrijk detail: hier dus het gezicht. jouw meter heeft een "gemiddelde" gemeten over de hele foto en daardoor is dat gezicht zwaar onderbelicht - zoiets achteraf oplossen met de toets "tegenhouden" van adobe is nagenoeg onmogelijk (je moet dan trouwens ook nog gaan jongleren met "lichtsterkte" en "hardheid", zoals ik hier geprobeerd heb, maar het blijft knoeiwerk). nog even herhalen dat tegenlicht niet altijd betekent dat je de zon pal tegen hebt, maar dat de achtergrond LICHTER is dan het hoofdonderwerp... ik zou je dringend aanraden om die "spotmeting" eens rustig uit te proberen tot je het helemaal onder de knie hebt, dat voorkomt dat je later opnamen verknalt die je niet kan hermaken. warme groet van fjet.
op de eerste foto zie je, wat élke voorbijganger ziet zonder er echt op te letten, de tweede is de vizie van een fotograaf: hetzelfde onderwerp, maar toch anders en als je zelf mag kiezen, zal je er waarschijnlijk de tweede uitpikken. deze twee verschillende uitsnijdingen illustreren prachtig hoe nuttig die regels voor kadreren zijn, met hun sterke lijnen en sterke punten: de foto oogt opeens rustiger, belangrijker en interessanter door die voorgrond weg te halen (waarop feitelijk weinig info staat) - daardoor komt de horizon opeens op een sterke lijn en het piepkleine huisje van de eerste foto wordt opeens veel groter op dat sterke punt. de bedoeling is dat je beide uitsnijdingen elk afzonderlijk op je laat inwerken en ze dan vergelijkt, want hoewel de regels voor kadreren nuttig zijn, blijft het toch allemaal in de eerste plaats een kwestie van aanvoelen en ik hoop dat deze tips je daarbij helpen. je mag twee "verse" opnames inzenden, maar nu héél bewust rekening houden met één hoofdonderwerp op een sterk punt en met strijklicht (zijdelings invallend licht) om je fotoos dat magische reliëf te geven dat verloren gaat als de lichtbron pal achter je staat. warme groet van fjet.
met wat ik van jou reeds gezien heb in de mailgroep, zal het slechts een héél kleine inspanning vragen om de les "kadreren" eens door te nemen en dan voortaan je landschappen op te bouwen rond één "sterk punt": die regels zijn geen "heilige wetten", maar zéér bruikbare (en uit de praktijk afgeleide) hulpmiddelen om de aandacht van de bezoeker te vangen en even vast te houden. dat de horizon bijna in het midden van de foto ligt, vind ik lang niet meer zo storend als de boerderij op het sterke punt boven rechts komt, terwijl die boomstronk op de voorgrond (op het andere sterke punt links onder) de blik opvangt en via die diagonale weg als vanzelf weer naar de boerderij leidt: zo'n bestudeerde kompozitie als je moet letten op sterke lijnen en sterke punten, kan je dat in het begin aanvoelen als een rem op je kreativiteit, maar als je de rezultaten van deze twee uitsnijdingen vergelijkt, zal je moeten toegeven dat het de moeite loont om reeds bij de opname te zoeken naar één enkel hoofdonderwerp (de blikvanger) en de andere elementen dan in dienst van dat hoofdonderwerp te schikken en ordenen, zoals je een bloemruiker zou samenstellen. heel in in het begin is dat tijdrovend, maar het wordt heel vlug een roetine en na verloop van tijd krijg je dat gevoel zo in je vingertoppen, dat je ook in zeer stresserende ogenblikken het hoofdonderwerp automatisch op zo'n sterk punt gaat zetten - je zal bovendien merken dat je zelf veel meer voldoening gaat beleven aan fotoos waar je die ekstra moeite voor gedaan hebt.. bij jouw makro en/of dichtbij fotoos voel je die kompozitie kennelijk instinktief aan en als je rekening houdt met enkele tips, zullen ook je landschappen in de kortste tijd juweeltjes worden: sukses! warme groet van fjet.
je gaat met giga-sprongen vooruit: je houdt rekening met onze tips en je wéét duidelijk waarover het gaat, nog een beetje en je hebt HET in je vingertoppen (HET is dat heerlijke gevoel dat JIJ de foto maakt en niet de kamera...) in de uitsnijding die ik voorstel is die lichtvlek van de lucht weggevallen en is dat sluizenkompleksje "toevallig" terecht gekomen op.... jawel: een sterk punt. TIP: kijk op een zonnige dag eens in alle richtingen naar de lucht... gek hé, maar ze is niet overal wit en niet overal blauw - goed om weten en er rekening mee te houden ! ik kijk met belangstelling uit naar je vorderingen in de volgende twee fotoos! warme groet van fjet.
indrukwekkend.... misschien iets te harde schaduw, maar juist dààrdoor komt de foto bij mij zo sterk over. sterke lijn, ogen op het sterke punt... bravo! een fout die bij mij dan wél erg zwaar doorweegt: die geamputeerde hoeven, terwijlje toch echt plaats genoeg had om de kamera IETS te laten zakken.
elke natuurliefhebber zit met het probleem dat je al dat mooie in één plaatje wil "vangen", maar als fotograaf moeten we ons erbij neerleggen dat de toeschouwer niet buiten de randen van onze foto kan kijken en we zijn dan ook gedwongen om ervoor te zorgen dat we in onze uitsnijding een soort "gekoncentreerde" natuur krijgen. jouw foto IS mooi, maar de witte vlekken van de lucht zuigen de aandacht voortdurend weg; zodat de toeschouwer niet meteen meteen weet wààr hij/zij moet kijken, omdat er geen "rustpunt" is voor de ogen en dààrvoor zorgen die handige regels voor sterke lijnen en sterke punten, waarmee we een hele foto opbouwen rond één hoofdonderwerp. ideaal .zou geweest zijn als je enkele stapjes dichter gekomen was, met die linker boom op een sterke lijn terwijl alle aandacht dan gaat naar die mysterieuze plek waar de boom het water raakt: net op een sterk punt. let wel, dit is geen kwestie van "de leraar heeft altijd gelijk" - de bedoeling is integendeel dat je beide fotoos naast elkaar legt en dan zélf uitmaakt OF de tweede versie je direkter aanspreekt en... WAAROM dat zo is: dan pas heb je iets geleerd. ook opletten om niet TE kwistig om te springen met de toets "versterken", want dan krijg je van die gekke tintelingen in de boomblaadjes. probeer je bij je volgende fotoos reeds bij de opname rekening te houden met deze tips? - het is even "wennen", maar het wordt heel vlug een "tweede natuur" en zo krijg je nog méér plezier in het fotograferen, wat uiteindelijk de bedoeling is. ik kijk gespannen uit naar je volgende twee... warme groet van fjet.
wow... deze indrukwekkende kolos is zo bladvullend dat er nog weinig aan veranderd kan worden - toch heb ik geprobeerd om de ogen op zo'n "sterk punt" te zetten, waardoor deze herkauwende bulldozer er zo mogelijk NOG massaler uitziet. hopelijk kan ik je bij volgende foto een beetje méér nuttige tips meegeven.
hoofdzaak is dat je plezier beleeft aan fotograferen en je zeker niet laat ontmoedigen door de gevorderde "cracks" uit onze mailgroep: hier wordt niemand uitgelachen, want allemaal zijn we ooit begonnen en nu proberen we elkaar te helpen om NOG betere fotoos te maken. bij je inschrijving heb je van mick een pak lessen gekregen, die zijn natuurlijk niet verplicht, maar er worden stap voor stap (en in "mensentaal") nuttige tips gegeven, waarop je dan oefeningen kan maken die hier besproken worden - het is natuurlijk de bedoeling dat je die de les "kadreren" eerst grondig leest, zodat je meteen weet wat "sterke lijnen" en "sterke punten" zijn. bij je eerste inzending is er niet veel ruimte meer over om die leuke mieke geit nog te verschuiven naar zo'n sterk punt, maar door de uitsnijding die ik hier voorstel krijgt het diertje toch iets meer ruimte, zonder meteen tegen de rand van de foto aan te lopen. eerste advies toch om je lens eens grondig te reinigen (met een héél zacht en absoluut stofvrij doekje, omdat je anders onherstelbare krassen op de lens maakt). tweede advies om een kortere sluitersnelheid te gebruiken, want de onscherpte is niet te wijten aan fout scherpstellen, maar aan bewegings-onscherpte (dat merk je omdat de foto nergens scherp is, ook niet in de voorgrond of achtergrond. graag dus twee fotoos, waarbij je héél bewust let op sterke lijnen en sterke punten (wees gerust, na een tijdje ga je daar automatisch rekening mee houden en je zal merken dat je fotoos daardoor ook voor anderen veel interssanter zullen worden) - sukses! warme groet van fjet.
ik hoop dat je ZELF inziet (en aanvoelt) dat dit veel méér is dan een "pasfotootje" van een standbeeld: je hebt niet alleen rekening gehouden met sterke lijn en sterk punt, maar het paard torent indrukwekkend hoog boven de toeschouwers uit en staat gewoon klaar om recht uit het beeld de kamer in te springen - weer een SPRONG voorwaarts, vergeleken met je eerste inzending! je hebt hier (bewust of onbewust) enkele bazisregels toegepast, die het effekt van een foto ingrijpend beïnvloeden. * als de kamera op ooghoogte staat met het onderwerp, fotografeer je wat iedere voorbijganger ziet. * door een lager kamerastandpuint (het kikvors-perspektie) in te nemen, maak je onderwerp GROTER en indrukwekkender. * een een hoger standpunt (het vogel-perspektief) doe je het onderwerp KLEINER lijken dan het in werkelijkheid is. door bij de opname heel bewust te kiezen voor één van die drie mogelijkheden, kan je een eigen vizie meegeven aan de foto. *** tegenlicht betekent niet noodzakelijk dat de zon recht in je lens schijnt, we spreken al van tegenlicht als de achtergrond (of een deel van de achtergrond) lichter is dan het hoofdonderwerp - de lichtmeter krijgt dan verkeerde informatie, omdat zo'n meter een GEMIDDELDE meet van de hele foto en niet weet WELK deel van de foto voor jou belangrijk is. ik ken jouw toestel niet, maar bij de meeste gigi's kan je licht meten en scherpstellen op een detail: in dit geval zou dat het hoofd van de ruiter moeten zijn - je drukt de ontspanknop dan HALF in op dat detail om licht te meten en scherp te stellen en pas daarna kadreer je de foto met nog half ingedrukte ontspanknop om dan pas volledig in te drukken voor de opname. ook hier heb je met een digi het voordeel dat je de opname direkt kan bekijken in dat rugvenster en dan desnoods een tweede opname maken met een halve of een hele lensopening meer of minder (aangeduid met EV + of -). bij jouw foto heb ik het hoofd iets lichter gemaakt en onderaan een heel klein stukje weggesneden om de diagonale netjes in de rechter benedenhoek te laten eindigen (dat is geen kwestie van MOETEN, maar fijnproevers waarderen dergelijke kleine details). je tweede foto voldeed aan de eisen van het kadreren, maar het beeld zelf is hopeloos onderbelicht door foute lichtmeting (weer die achtergrond...) nota: ik heb alle begrip voor je ongeduld om héél snel te vorderen, maar het is wél de bedoeling dat je de bespreking eerst aandachtig leest en pas daarna nieuwe fotoos inzendt. graag nog twee oefeningen waarbij je heel besuwst rekening houdt met achtergrond en lichtmeting, maar het gaat héél goed (dat zal je zelf ook wel merken!) warme groet van fjet.
het loont echt de moeite om eens helemaal rond een beeld te wandelen om de beste "invalshoek" te vinden, daarbij rekening houden met de achtergrond en pas dààrna de definitieve beeldopstelling met sterke lijnen en sterke punten te maken - zeker bij een beeld is dat geen probleem, omdat het toch niet wegloopt. de tijd die je daar in stopt is zeker geen "verloren" tijd, want je krijgt daardoor niet alleen een beter rezultaat, maar nog veel belangrijker is dat je zo stilaan de "feeling" krijgt, die je voor de rest van je leven meedraagt en waardoor je later niet alleen veel tijd gaat winnen, maar vooral gaat voorkomen dat belangrijke fotoos achteraf "mislukkingen" blijken te zijn. voor de verandering stel ik je TWEE versies voor: eentje waar het wit weggeknipt is (maar daardoor krijgt dat visje weinig ademruimte) en een waar dat witte gat "opgevuld" werd met de kloonstempel - let wel: dit zijn noodoplossingen om je duidelijk te maken hoe belangrijk een "rustige" achtergrond is om de aandacht van de toeschouwer te "vangen", de bedoeling is immers dat je reeds bij de opname rekening houdt met die achtergrond - knippen vermindert altijd de kwaliteit van het eindrezultaat en dat kloonen is in deze groep niet toegestaan, omdat het in feite een vervalsing is. echte fotografen trachten een eigen vizie toe te voegen aan wat elke voorbijganger ziet en net dat beetje "anders" maakt een foto de moeite waard om er iets langer naar te kijken - het maakt fotograferen ook veel boeiender dan het automatisch plaatjes schieten. als je ook de bespreking van je tweede foto "verteerd" hebt, mag je weer twee nieuwe fotoos inzenden.
je houdt wel degelijk rekening met sterke lijnen en sterke punten, maar je blijft wel problemen hebben met je achtergrond en ook in dit geval trekt dat witte "luchtgat" de aandacht weg van het hoofdonderwerp. de bedoeling van dit kommentaar is niet dat je de leraar "gelijk" geeft zoals in de papschool, maar dat je beide versies naast elkaar legt en dan ZELF uitmaakt welk van beide JOU het meest aanspreekt: met of zonder die witte lucht (je hebt bij jouw tweede versie van simon stevin zelf ervaren welk enorm verschil het uitmaakt als die lucht staalblauw is met enkele witte wolkjes, maar je hebt het natuurlijk niet altijd voor het zeggen...)-. voor mij zou het een DROOMFOTO geweest zijn als je in het "oog" van dat beeld nog iets had kunnen vangen: een eendje, zwaan of... een kindergezichtje dat verstoppertje speelde achter het beeld. louter technisch heb ik jouw foto met adobe iets lichter en iets harder gemaakt. je maakt behoorlijke vorderingen in wens je véél fotovreugde. warme groet van fjet.
WAW... als je deze nieuwe versie van simon stevin naast je vorige legt, dan zie je zélf welke ENORME sprong voorwaarts je gemaakt hebt: dit is inderdaad een gigantisch en indrukwekkend monument, dat sterke indruk maakt op de toeschouwer. akkoord, de schaduwen zijn te hard, zodat het gezicht bijna onherkenbaar wordt, maar dat is op te lossen door die schaduw iets op te helderen met de toets "tegenhouden" van adobe (of een ander bewerkingsprogramma). voor een bruggeling is het vanzelfsprekend NOG meer voor de hand liggend om nogmaals een bezoekje te brengen aan de uitvinder van de cijfers achter de komma, maar dan een tweetal uurtjes later (en met een waterzonnetje...) de blauwe lucht met de wolkjes zijn absoluut een pluspunt. naargelang je reeds bij de opname méér aandacht gaat schenken aan die details, ga je vreemd genoeg ook veel méér genieten dan iemand die er zo maar in het wilde weg op los klikt. ik wens je héél veel fotovreugde! warme groet van fjet.
het prachtige gebouwtje staat voorbeeldig op een sterk punt, maar toch wordt de aandacht afgeleid door de witte vlekken van de lucht (de vakterm was vroeger dat een foto "rammelt"). naast sterke lijnen en sterke punten speelt ook het hoogste licht immers een belangrijke rol om de aandacht van de toeschouwer te trekken (en vast te houden natuurlijk). - door enkele stapjes naar rechts te zetten, had je een rustiger achtergrond kunnen krijgen met het "volle" gebladerte van de linkse bomenpartij: om duidelijk te maken wat ik bedoel, heb ik in het kader van de les met de stempel voor wat "valse" bladeren gezorgd, maar dat is uiteraard een totaal onaanvaardbare "bewerking". omdat de foto op de koop toe over de hele lijn onscherp is, hoop ik vlug een "nieuwe versie" ervan te zien, met even spektakulaire verbetering als bij het standbeeld van stevin. warme groet van fjet.