NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

Inhoud blog
  • 782. 't blog wordt log
  • 781. Jean Brusselmans
  • 780. de reiskoffer
  • 779. 1946 - 1966
  • 778. kat & viool
  • 777. alarmen
  • 776. De Grote Gulpini
  • 775. over ganzen
  • 774. creatief mt ellende
  • 773. overal afblijven
  • 772. herfst à la Maju
  • 771. graffiti oorlog
  • 770. klein & mooi
  • 769. Banksy - docu
  • 767. Mitty & Mitty
  • 768. privacy
  • 766. wanneer & indien
  • 765. multitasken
  • 764. 1966 aardgas
  • 763. 1970 , Congo
  • 762. overdenksel
  • 761. Truus ~ 11/11
  • 760. schrijven met licht
  • 759. Truus ~ 10/11
  • 758. giftig geval
  • 757. Truus ~ 09/11
  • 756. twee broers
  • 755. Truus ~ 08/11
  • 754. spinnekoppin
  • 753. Truus ~ 07/11
  • 752. een spinisauriër
  • 751. Truus ~ 06/11
  • 750. mensenwensen
  • 749. Truus ~ 05/11
  • 748. trukje met truck
  • 747. Truus ~ 04/11
  • 746. voedselfotografie
  • 745. Truus ~ 03/11
  • 744. maybe, Maebe
  • 743. Truus ~ 02/11
  • 742. silos in kleur
  • 741. Truus ~ 01/11
  • ------ Truus ~ 00/11
  • 740. de Gaawe Lieuw
  • 739. vechten? lachen?
  • 738. beetje luguber
  • 737. op élk ogenblik
  • 736. chef Buytaert
  • 735. mijn deugnieterij
  • 734. Yoga = Zen ?
  • 733. veranderingen
  • 732. met de moto
  • 731. deze BBQ-tafel
  • 730. een klarinet & zo
  • 729. man op bankje
  • 728. gelatenheid
  • 727. weer naar school
  • 726. de laatste dag
  • 725. daglicht in huis
  • 724. blikvernauwing
  • 723. basketbal
  • ------ schooltaak
  • 722. personentransfer
  • EINDE NOVELLE
  • 721. --- afl. 121/121
  • ------ tante-zijn
  • 720. zoo-broeken
  • 719. --- afl. 120/121
  • ------ gesprek
  • 718. de dodendraad
  • 717. --- afl. 119/121
  • ------ ze hadden dorst
  • 716. look? erbarmen!
  • 715. --- afl. 118/121
  • ------ voorzichtig
  • 714. look, zei u ...
  • 713. --- afl. 117/121
  • ------ iets v Kees Stip
  • 712. look, zei u ?
  • 711. --- afl. 116/121
  • ------ onze merel
  • 710. sterren ontmoeten
  • 709. --- afl. 115/121
  • ------ onze cavalerie
  • 708. chaos à la Steen
  • 707. --- afl. 114/121
  • ------ wat nu?
  • 706. biechten
  • 705. --- afl. 113/121
  • ------ rijpe peren
  • 704. de Slimste Thuis
  • 703. --- afl. 112/121
  • ------ ik wil later
  • 702. diefstal in 1911
  • 701. --- afl. 111/121
  • ------ bijna klaar
  • 700. Saludos Amigos!
  • 699. --- afl. 110/121
  • ------ filo-wijzerplaat
  • 698. hoogteverschil
  • 697. --- afl. 109/121
  • ------ wijndelijk!
  • 696. kant & poëzie
  • 695. --- afl. 108/121
  • ------ waarom hij danst
  • 694. brood & fruitsap
  • 693. --- afl. 107/121
  • ------ aan de kassa
  • 692. de lach
  • 691. --- afl. 106/121
  • ------ moederdag
  • 690. binair schrift
  • 689. --- afl. 105/121
  • ----- om in te bijten
  • 688. Hal Lasko
  • 687. --- afl. 104/121
  • ------ Ferdy & Leemans
  • 686. doop Seluj
  • 685 .--- afl. 103/121
  • ------ schooltaak
  • 684. telefoneren
  • 683. --- afl. 102/121
  • ------ zoet-zuur
  • 682 strooien hoed
  • 681. --- afl. 101/121
  • ------ graad is alles
  • 680. geld ~ écht geld
  • 679. --- afl. 100/121
  • ------ uit de losse pols
  • 678. bomen verhuizen
  • 677. --- afl. 099/121
  • ------ charmante man
  • 676. spijt
  • 675. --- afl. 098/121
  • ------ een autokoe
  • 674. wat een dokter!
  • 673. --- afl. 097/121
  • ------ Brits fatsoen
  • 672. 't remt niet
  • 671. --- afl. 096/121
  • ------ verstrooid
  • 670. mijn hok
  • 669. --- afl. 094-095
  • ------ oma dalton
  • 668. de vissoep
  • 667. --- afl. 093/121
  • ------ intens manneke
  • 666. pillen pakken
  • 665. --- afl. 092/121
  • ------ begoochelen
  • 664. kippevel
  • 663. --- afl. 091/121
  • ------ strand & zand
  • 662. YSL & Majorelle
  • 661. --- afl. 090/121
  • ------ tijd is relatief
  • 660. de Kreta - krok
  • 659. --- afl. 089/121
  • ------ ze rukken op !
  • 658. meloenen
  • 657. --- afl. 087+088
  • ------ kleine & kat
  • 656. de andere Russen
  • 655. --- afl. 085+086
  • ------ lookalike + nep
  • 654. geheim
  • 653. --- afl. 083+084
  • ------ virtuoze dames
  • 652. het is Tetris !
  • 651. --- afl. 081+082
  • ------ speel dan toch
  • 650. het paradijs
  • 649. --- afl. 079+080
  • ------ de kleine coach
  • 648. een Smutske
  • 647. --- afl. 077+078
  • ------ mistake waltz
  • 646. connecties
  • 645. --- afl. 075+076
  • ------ allen te paard !
  • 644. een schreeuwertje
  • 643. --- afl. 073+074
  • ------ hulde aan Greeley
  • 642. kritiek
  • 641. --- afl. 072a+b
  • ------ contrast
  • 640. ontbijt ~ oelala
  • 639. --- afl. 071/121
  • ------ 'n boom schieten
  • 638. les gens du nord
  • 637. --- afl. 070/121
  • ------ de selfie
  • 636. kast & kast
  • 635. --- afl. 069/121
  • ------ de locatie
  • 634. wraak
  • 633. --- afl. 068/121
  • ------ treitergedrag
  • 632. in werking!
    'een gans jaar maart?'
    schrijfvloer 01
    01-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ strand & zand

    verkruimeld zeeleven en geologische mysteries : “wanneer we op zand lopen,
    wandelen we op miljoenen jaren biologische en geologische geschiedenis”

    Deze edelstenen zijn zandkorrels onder de microscoop.
    Dr Gary Greenberg (Hawaii) houdt zich daarmee bezig. Als men hem vraagt 'moet er nog zand zijn?'
    dan roept hij Jaa!, grabbelt zijn foto-uitrusting bijeen en springt in een vliegmachien. 
    Zandkorrels van over de hele aardbol staan in zijn portfolio.

                                          Afbeeldingsresultaat voor sandgrains greenberg

    Van http://sandgrains.com/Sand-Grains-Gallery.html geeft een overzicht van zijn werk
    Klik daar om de afbeeldingen te vergroten.
    Naast elke foto verschijnt een woordje uitleg over de aard van de korrel,
    de locatie en ook de vergroting van de microscoop.

    Er is zelfs Belgisch zand bij zijn werk, want sinds een eeuw of twee zit er ook
    een stuk typisch menselijke geschiedenis in het korrelmengsel dat zand is : industrieel afval.
    Het zwart-blauw stuk pollutie is duidelijk te zien tussen de kwartskorrels.
    Foto 08/35 is Belgisch zand. Wij weer hoor …

                                                            Afbeeldingsresultaat voor belgian sandgrains greenberg

    Een ander aantal mooie korrels. Hierbij staat de uitleg onder elke foto van de diashow.
    http://www.scientificamerican.com/slideshow/a-grain-of-sand-natures-secret-wonder/

    Van de NASA kreeg Greenberg een staaltje maanzand te fotograferen dat de Apollo 11 in 1969 meegebracht had.

                                                 Afbeeldingsresultaat voor sandgrains greenberg

    Over Prof. Dr. Greenberg : http://sandgrains.com/artist.html 
    Knappe kop en voor wie vragen heeft, zijn telefoonnummer staat erbij :o)

    m  – HiH-06/2015, bijgewerkt

    01-08-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.662. YSL & Majorelle

    geboren op 01/08, Yves Saint Laurent  van P²

    Yves Henri Donat Mathieu Saint Laurent, Franse modeontwerper
    (Oran-Algerije, 01/08/1936 - Parijs, 01/06/2008)
    Hij was de zoon van Charles Saint Laurent en Lucienne Mathieu.

    Toen hij zeventien was verliet Saint Laurent het ouderlijk huis om voor de ontwerper Christian Dior te gaan werken.
    Toen Dior in 1957 stierf, kreeg Saint Laurent op 21-jarige leeftijd de leiding over het toen slecht lopende modehuis Dior.
    De ontwerpen van Saint Laurent waren zo vernieuwend, dat ze tot grote successen leidden.
    Zo bijvoorbeeld de trapeziumjurk uit 1958, die ruim viel om de taille in plaats van deze in te snoeren.

    YSL voor Dior, 1958 - die trapeziumlijn herinner ik mij,
    ze leek op zwangerschapskledij en mijn jongste zus was op komst.
    Ik was zes en ik dacht dat alle dames in trapeziumjurk een kindje verwachtten.
    Het woord bevolkingsexplosie kende ik nog niet in 1958, het woord babyboom ookni.

    de trapeziumlijn Gerelateerde afbeelding Yves Saint Laurent - Dior - Robe 'Trapèze' - Soie - 1958

    Saint Laurent gebruikte zowel fel lichte, als donkere kleuren,
    en hij ontwierp ook één collectie waarvan alle stukken zwart waren.
    Tijdens de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog werd Saint Laurent opgeroepen om in het Franse leger te dienen.
    Na twintig dagen werd hij vanwege een zenuwinzinking opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis,
    waar hij onder andere met elektroshocktherapie werd behandeld.
    Vanwege zijn zenuwinzinking werd Saint Laurent de leiding over het modehuis Dior ontnomen.
    Samen met zijn partner Pierre Bergé begon hij daarop zijn eigen modehuis, met later de merknaam YSL.

    In de jaren zestig en zeventig zette Yves Saint-Laurent trends zoals
    het broekpak, de beatnik look en de puntlaarzen die tot dijhoogte de benen omsloten, de cuissardes.

    broekpak Afbeeldingsresultaat voor pinstripe pant suit YSL 1967 beatnik look  Afbeeldingsresultaat voor ysl beatnik look  Afbeeldingsresultaat voor ysl beatnik look cuissardes

    Midden jaren zestig ontwierp Saint Laurent een collectie jurken geïnspireerd op het werk van Piet Mondriaan.
    Deze ogen rechthoekig met zwarte omlijning, primaire kleuren en hebben een bedachte vlakverdeling.

    Afbeeldingen van YSL mondriaan Afbeeldingsresultaat voor YSL Mondriaan   Afbeeldingsresultaat voor YSL Mondriaan

    Tot Saint Laurents cliënteel behoorden onder meer zijn muze Loulou de la Falaise en de actrice Catherine Deneuve.

    De la Falaise & YSL Afbeeldingsresultaat voor loulou de la falaise YSL  Afbeeldingsresultaat voor ysl catherine deneuve YSL & Deneuve

    In 1993 werd het modehuis van Yves Saint Laurent voor ongeveer 600 miljoen dollar verkocht
    aan het farmaceutische bedrijf Sanofi. Zes jaar later werd het merk YSL gekocht door Gucci.
    Tom Ford kreeg de leiding over de confectie-collectie, terwijl Saint Laurent de haute couture-collectie ontwierp.
    In 2002 werd, mede als gevolg van Laurents leeftijd, drugsmisbruik, depressie, alcoholisme,
    kritiek op de YSL-ontwerpen en problemen met Tom Ford, besloten het couturehuis van YSL te sluiten. 

    https://en.wikipedia.org/wiki/Tom_Ford , https://fr.wikipedia.org/wiki/Tom_Ford   Tom Ford

    Hierna trok Saint Laurent zich meer en meer terug in zijn huis in Marrakesh, Marokko.
    Yves Saint Laurent overleed op 71-jarige leeftijd. Hij werd begraven in Marrakesh. 

    Afbeeldingen van jardin majorelle, marrakech ysl Gerelateerde afbeelding

    Pierre Bergé, 50 jaar lang de partner van YSL, geeft zijn visie over de verkoop van hun kunstcollectie.
    Bergé geeft in heldere woorden een kijk op de situatie, tussen de 01min48 en de 02min33,
    op wat volgens hem een kunstverzameling is en op wat er te gebeuren staat. 
    Op 03min14, geeft hij zijn visie over wat de verkoop is, volgens hem. Weer die heldere kijk.

    't Is in 't Frans, met Engelse ondertitels, toch maar klank aanzetten:
    http://www.youtube.com/watch?v=g65Qyau1078 03min35

    De documentaire dateert van 2010, een integrale versie op You Tube heb ik nog niet gevonden. Jammer,
    want die was heel interessant, vooral het gedeelte over hun tuin in Marrakech, le Jardin Majorelle.

    m - EZW-01/08/2013, herwerkt -
    https://www.pinterest.com/pin/531424824761966586/ , https://www.pinterest.com/pin/505951339359851612/ , https://www.pinterest.com/pin/368802656966227680/ , Afbeeldingen van Loulou de la Falaise YSL ,
    Afbeeldingen van Catherine Deneuve YSL , https://en.wikipedia.org/wiki/Loulou_de_la_Falaise , https://fr.wikipedia.org/wiki/Loulou_de_la_Falaise , https://nl.wikipedia.org/wiki/Catherine_Deneuve ,
    https://www.medias24.com/CULTURE-LOISIRS/161404-Un-musee-Yves-Saint-Laurent-bientot-a-Marrakech.html 

    01-08-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.661. --- afl. 090/121

    afl. 090/121 ~ De confrontatie

    Het motregende nog steeds. De vage schemering kroop mistig uit de aarde.
    Ik leek heel alleen op een zwarte plek. Ik stopte bij de vervallen pastorij in het dorp.
    Belde aan. Geen reactie. Ik wachtte nog een minuutje en liep toen naar de kerk. De zijdeur stond op een kier.
    Serge zat op een van de voorste stoelen bij het altaar. In jeans en hemdsmouwen.
    Een kwajongen op z’n zondags. Hij keek op. Een bleek verbaasd en toch uitnodigend sereen gezicht.
    Alsof hij me verwachtte en bij voorbaat wist wat ik hem te zeggen had: 'Ha, de Max!'

    Ik bleef wijdbeens voor hem staan, de rechterhand rond de revolver in mijn zak.
    Nog niets zeggend. Tegen vette varkens spreekt men niet. Die keelt men.

    'Tempori parce', monkelde hij. 'Wees zuinig met de tijd. Wat kan ik voor jou doen?'

    Ik reageerde niet. Hij bekeek me scherper. Argwanend. Dan weer zijn vaderlijke beroepstoon van zielenherder:
    'Max, kerel, hoe jij eruit ziet, zeg! Wat voor spoken heb jij ontmoet!
    Kom, ik heb nog een halve fles uitstekende Saint Estèphe.'

    'Blijf waar je bent!' siste ik giftig. 'Verroer verdomme niet of ik plak je hersenen aan je altaar!'

    'Potius mori', begon hij onzeker te stamelen, opeens erg bang lijkend.

    'Hou op met je gezever. Je weet verdomd heel goed waarom ik hier ben!'

    'Neen, Max, ik weet het echt niet.'

    'Jij hebt Gerda omgebracht, jij zwijn, en je rekent erop mij of wie dan ook die moord in de schoenen te schuiven.'

    'Max, ik … wat is dat voor larie … ik ...'

    Hij wou opstaan, schijnbaar diep verontwaardigd. Verblekend ineenkrimpend. Ik stootte hem brutaal terug.

    'Jij hebt Gerda van de trap geduwd en haar met een zwaar voorwerp de schedel verbrijzeld.
    Beken, smeerlap, geef toe dat jij het hebt gedaan!'

    'Waar haal je dat allemaal vandaan, Max?
    Ik heb met die vreselijke zaak niets, hoegenaamd niets te maken. God is mijn getuige …'

    'Loop met je god naar de kloten. Of nee, roep liever zijn hulp in, nu je hem broodnodig hebt.'

    Serge's lippen bewogen schichtig. Hij bad, de huichelaar. Smeekte zijn god om steun.
    Gesmoord bracht hij uit: 'Max, ik begrijp niet wat er met jou aan de hand is. Je draait door, man.
    Waar haal je toch al die onzin, die leugens vandaan? Ik herken je niet meer!'

    'Ik heb haar dagboeken gevonden!'

    'Welke dagboeken? De politie heeft toch alles doorzocht en …'

    'De politie heeft helemaal niks. Ik doorzie het nu allemaal. Jij en niemand anders heeft het gedaan. Jij! Jij!'

    'Nee, Max!'

    'Ja, smeerlap, ja!'

    Zijn adem ging sneller op en neer.
    Hij deed opnieuw een poging om op te staan, keek nu wit geschrokken in de loop van de browning.


    'Vooruit, schoft, de waarheid!'

    'Max, ik zweer je …'

    'Hoe heb je haar vermoord!'

    'Ik heb echt niet …'

    'Uit haar schriften heb ik opgemaakt hoe je haar behekst hebt met je demonische vertelsels,
    hoe je haar gestraft hebt eerst met paedicatio-aanrandingen …'

    'Wat !??'

    'Dat is, monster dat je bent, het uitvoeren met geweld van anale coïtus op een volwassen persoon,
    om een medisch gerechtelijke term te gebruiken. Knoop dit in je hoofd, je zal hem nog vaker horen.
    Nadien heb je haar vaginaal gepenetreerd, haar goedgelovigheid en naïviteit schandalig misbruikt
    en tenslotte heb je haar omgebracht, jij verdorven rotzak.'

    Hij staarde me eerst verwilderd aan, daarna vertwijfeld, hatelijk en duivels wraakzuchtig.
    Een in het nauw gedreven roofdier, dat bloed rook en zich uit behoudsnood zelfs op zijn eigen schaduw zou storten.

    'Max, blijf redelijk. Doe die revolver weg.'

    'Jij bekent nu en dan ga ik met jou naar de politie!'

    wordt morgen vervolgd - bovenstaande tekst is geplaatst met toestemming van de auteur : http://blog.seniorennet.be/titipoes3/archief.php?startaantal=60

    01-08-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    31-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ tijd is relatief

    hoe men tijd ziet/ervaart 

    Mme Henri wordt binnenkort 85 en besluit voor een paar maanden naar het zuiden te verkassen.
    Ze wil een klein comfortabel appartement, instapklaar en vooral
    niet teveel frullen & krullen of gedoe & poespas.
    Misschien koopt er ze wel meer dan één, om familie en vrienden te logeren.

    De jonge makelaar aldaar is in de wolken met zo'n welstellende cliënte en
    laat haar alvast foto's van de meest fabuleuze appartementen zien. 
    Bij elke set foto's zingt hij het lof van het te groot eigendom en
    elk en ieder te luxueus appartement prijst hij met jeugdig enthousiasme de hemel in. 

    "En dit hier, wat een koopje, Mevrouw! De investering van uw leven!
    Binnen tien jaar is dit drie keer de aankoopprijs waard en …"

    Mme Henri kende iets meer van investeringen dan het jonkie van dienst en onderbrak kregelig:
    "Tien jaar? Jongeman, op mijn leeftijd koop ik zelfs geen halfrijpe bananen meer."

    m  - EZW-11/2013, herzien 

    31-07-2018 om 01:45 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.660. de Kreta - krok

    Kreta in rep en roer door krokodil in stuwmeer
    maandag 07 juli 2014, 17u36 - Bron: BELGA - Auteur: kidr

    Het scenario voor een thriller:

    Op het vakantie-eiland Kreta wordt ijverig naar een krokodil gezocht,
    die in een stuwmeer ten zuiden van de badplaats Rethymnon zou leven.
    De Griekse nieuwszender Skai zond maandag nieuwe videobeelden uit
    waarop het reptiel duidelijk te zien is.

    Het dier zou anderhalve tot twee meter lang zijn.
    Lokale media speculeren erover dat het als huisdier werd gehouden.
    Als het te groot werd, zou de eigenaar het uitgezet hebben.
    De bewoners werden opgeroepen niet naar het stuwmeer te gaan
    en er in elk geval niet in te zwemmen.

    Ge zijt daar een beetje aan roeien, een beetje spelevaren, lui in het zonneke.
    Zalig niksdoen, zo zou elke dag van het jaar mogen zijn, vakantie …
    En dan ineens : naast de boot een wijdopen muil vol tanden.

    Op de videobeelden zwom de krokodil maandag beneden aan de stuwdam.
    Aan de oever hadden zich tientallen kijklustigen verzameld, aldus lokale reporters.
    De media en bewoners gaven het reptiel al verschillende namen zoals 'Manoliós' of 'Sifis'.
    Samen met experten werken politie en brandweer aan een strategie
    om het dier te vangen, aldus de openbare omroep.

    De mogelijke eigenaar van het dier werd opgeroepen zich bij de politie of brandweer te melden.
    'Zeg ons of u een of meerdere krokodillen in het meer hebt gegooid. Ook anoniem', luidde het in een verklaring. 

    Dat komt er dan nog bij : Werd er meer dan één dier gedumpt of
    is het probleem opgelost wanneer die ene krokodil gevangen is?

    Op Kreta doen ondertussen de wildste verhalen de ronde.
    De boulevardpers meent dat het dier zich kan voortplanten.
    Herders uit de regio verklaarden aan de lokale media dat er verschillende schapen worden vermist.
    Andere bewoners meldden dat de eenden op het meer zijn verdwenen.
    Een officieel standpunt over de geruchten is er niet.

    Dat de eenden verdwenen zijn, dat geloof ik direct. Een hongerige krokodil vreet alles.

    Dat van die schapen, dat zou een praatje van schapenboeren kunnen zijn. De opportunisten onder hen
    maken van de gelegenheid gebruik om bij de verzekeringen een voordeeltje te halen, denk ik. 

    Dat van dat voortplanten, 't zou kunnen dat het een wijfje is en dat ze bevrucht zou zijn.
    Onwaarschijnlijk maar niet onmogelijk. En dan legt ze eieren natuurlijk.
    Zijn er nu kleintjes op komst? En die worden groot? Griezelig idee voor Kreta.  

    het geluid dat men hoort is de drone, denk ik
    https://www.youtube.com/watch?v=ZVTB_1bhpdo 
    03min37, vanaf 01min29 komt de beest in beeld

    Volgens het scenario van mijn griezelfilm wordt het dier gevangen en gedood en opgezet en tentoongesteld.
    Terwijl het in een glazen kast staat te grijnzen naar de bezoekers krijgen we een beeld van het stuwmeer bij Rethymnon.
    Daar komen in alle stilte, zonder dreigende violen of andere griezelmuziek,
    -enkel het geritsel van de oevergewassen is te horen tijdens de aftiteling-
    daar komen een paar tientallen kleine krokodillekoppetjes boven water piepen. Hier is er al eentje. 

                                    foto van ’t Net Baby crocodile head over water — Stock Photo

    Dat is voor het geval er sponsors gevonden worden voor een vervolgfilm. Tot zover de fantasie.
    Het échte einde is dat het dier niet gedijt in te koud klimaat.
    Acht maanden later, 03/2015 : http://www.tovima.gr/en/article/?aid=690686 


    m – EZW-07/2014, bijgewerkt

    31-07-2018 om 01:44 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.659. --- afl. 089/121

    afl. 089/121 ~ Woede en haat

    Ik sloot het laatste dagboek, stopte het met de twee andere in een uitgerafelde tas uit de muurkast
    en bleef roerloos op de trap zitten.
    Met stijf dichtgeknepen ogen. Niet willend dat al die obscene beelden van mijn eega,
    honds parend met een priester, als jodelende kwelgeesten naar mij toedoken.
    Het was te veel ontzetting. Ik verdroeg het niet.

    Maar die beelden vermengd met haar vreemde, onzinnige, bange en schokkende woorden,
    met dat hele chaotische gebeuren, bestookten me feller en feller. Met hun ongeloof. Hun hoon.
    Hun waarheid vooral. Die me beetje bij beetje veel méér openbaarden.

    Gerda! Ik wist het nu! Verdomd ik wist het allemaal! De waarheid stond hier in dit schriftje,
    als in een gruwel van bloedletters gekerfd. Die bonsden en dreunden in mijn hoofd.
    Die waarheid. Ze maakte me ijskoud.
    Deed me kermen en blazen van afgrijzen, opstandigheid, woede, machteloosheid en onbegrip.
    Dat varken van een pastoor had Gerda het hoofd ingeslagen.
    Hij en niemand anders. Hij was haar moordenaar.
    Hij. Hij. Hij!

    Ik had daar nog uren kunnen zitten.
    Ik deed het niet. Ik had een opdracht. Serge rekenschap vragen. Hem doen boeten.
    Hem laten inrekenen. Eerst en vooral Vloesberghe opbellen.
    Hem in een notendop vertellen wat ik wist. Hem meteen tot onmiddellijk ingrijpen aanporren.
    Neen, wacht. Die eer gunde ik mij. In de allereerste plaats.
    Dit was de rekening, die ik vooraf met zo'n smeerlap had te klaren.
    Met die godverdomde schurk, die mij allicht de moord op Gerda in de schoenen had willen schuiven.

    Die demonische slijmerd van een ploert was beter lid geworden van de Spaanse Karmelieten van het Heilig Gelaat.
    Die dubieuze kring van afvallige paters in dat godverloren dorp El Palmar de Troya net onder Sevilla,
    waar de anti-paus Clemente Dominguez Gomez als een halfgare blinde mol had geregeerd.
    Duistere praktijken met vrouwen en kinderen waren schering en inslag geweest
    in die zogezegd door de ware godheid geheiligde gemeenschap.
    Tot een tiental geestelijken dringend naar een ziekenhuis in Sevilla werden afgevoerd:
    hun penis doorboord met een ring, rug en buik rood doorstreept en bloederig opengeslagen met bespijkerde stokken.
    In de naam van hun god kende zelfs het walgelijk ongeoorloofde geen grenzen meer.

    Ik stond recht. Mijn lichaam voelde aan als een stuiptrekking. Een plots oude man was ik.
    Met stramme loden armen en een zware sleur van andere ledematen en organen.
    Doch ook een man, die heel goed wist wat hem te doen stond. Dat zegde de browning in mijn regenjaszak.

    Ik haalde hem eruit, liet enkele kogels gedachteloos in mijn handpalm rollen.
    Stopte ze even mechanisch in de lader. Hield de revolver rustig mikkend voor mij,
    grijnsde breed-verachtelijk, alsof ik een Al Capone trawant was geworden.
    Liet de revolver weer in mijn zak glijden. Nam de tas met de schriften. Sloot de buitendeuren af en reed weg.

    wordt morgen vervolgd - bovenstaande tekst is geplaatst met toestemming van de auteur : http://blog.seniorennet.be/titipoes3/archief.php?startaantal=60

    31-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    30-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. ------ ze rukken op !

    We kennen tuinkabouters. Er bestaan ook boskabouters. Er zijn ook huis- en keukenkabouters.  
    En nu zijn er de parkkabouters ofte stadskabouters, dat zijn hangkabouters.
                 Ebros 4" Tall Badass Naughty Gnome Figurines Collectible Set of 4 Whimsical Dwarf Gnome Decors
    Ze komen van overal, ze zijn met veel en we weten wat een ondergrondse marginale beweging
    in een stedelijke omgeving met zich mee kan brengen. Gelukkig rekruteert de politie en is er nu
    aangepast blauw-op-straat.

                                                   
    m - HiH-04/2015, herwerkt - https://www.etsy.com/listing/217080035/police-gnome-statue-garden-gnomes

    30-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.658. meloenen

    gratis en voor niks

    Ergens in de jaren '70 waren we op vakantie in het Zuiden, de toenmalige partner en ik.

    Op een morgen stond er een vrachtwagen bij de ingang van de camping, met plakkaten erbij.
    De plaatselijke tuinders deelden hun oogst meloenen gratis uit. Het was een protest tegen iets.
    Tegen import van gesubsidieerde Italiaanse of Spaanse meloenen. 
    Ze duwden de cavaillons letterlijk in de handen van de kampeerders.

    De ene riep dat alles gratis was. De andere zei dat we mochten geven wat we wilden.
    Maar wanneer men van de douches komt heeft men geen geld op zak hè.
    Zo kwam ik aan de tent met een gratis cavaillon en met gemende gevoelens.

    Want die mannen hadden niet blij gekeken hoor. Die stonden daar niet voor een promotiestunt.
    Die stonden daar de arbeid van hun seizoen uit te delen, weg te geven. Gratis.
    Voor niks hadden ze gewerkt. En dat was te zien in hun ogen. 
    We zijn terug gegaan om die meloen te betalen, maar ze waren al weg. 
    Er lagen nog wat plakkaten met de rest van de meloenen erop.
    De lege kistjes hadden ze terug mee.

    Die meloenen waren dus gratis. Maar aan welke prijs …

    m  - EZW-12/2011, HiH-11/2014, herzien

    30-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.657. --- afl. 087+088

    afl. 087/121 ~ De bekentenissen

    19 juni - Heer, Mijn God, mijn verdriet is niet te beschrijven. Eigenlijk is het geen verdriet, maar koleire en grote schaamte.
    Gij weet, Heer, dat ik van jongs af aan moest horen dat ik niet van de slimste ben. Nu besef ik dat ik echt oerdom ben.

    Had ik van bij het begin van mijn huwelijk meer naar Max geluisterd. Doen zoals hij en mijn voeten aan iedereen vegen!
    Max is zo opgevoed, ik echter niet. Met hem wordt er rekening gehouden!
    Met mij gaat iedereen een gang. Iedereen, Heer, ook mijn zoon, soms toch.
    Gij niet, Heer, Gij aanvaardt de mens zoals hij is, slim of dom, gezond of gebrekkig.
    Gij maakt geen onderscheid. Maar Gij zit daarboven, waar alles peis en vree is.
    Moest Gij terug naar hier kunnen komen, Gij zoudt Uw ogen nogal opentrekken! 

    Gij hebt er geen gedacht van wat hier allemaal gaande is! Ver moet Gij zelfs niet zoeken, Almachtige.
    Uw eigen priesters, gewijd door de bisschop in Uw naam, generen zich niet om de gelovigen een peer te stoven.
    Ik weet wel, Heer, het zijn allemaal geen Serges. Maar waarom hebt Gij zo’n slechterik op mijn weg gezet?
    Wat heb ik U misdaan, Heer? Ik verdien dit toch niet?
    Op zo’n manier moet Gij toch niet verbaasd zijn dat menig mens salut zegt tegen Uw kerk?
    Wat zoudt Gij willen, Heer, als zelfs Uw eigen volk Uw tien geboden niet opvolgt!
    Mensen die niet in U geloven hebben het gemakkelijk, hoor! Kijk simpel naar Max.
    Zonde bestaat voor hem niet. Boetvaardigheid is alleen voor zotten en kwezels, beweert hij.
    Elk normaal wezen weet dat hij niet mag stelen, bedriegen of iemand de kop inslaan.
    Max heeft daarvoor geen god nodig, zegt hij. Zijn hemel zit tussen zijn oren, zegt hij en zijn paradijs werkt op een bureau in Brussel. 

    Ik zal U altijd nodig hebben, Heer, vooral volgende week donderdag.
    Tijdens de bedevaart naar Groot-Bijgaarden, ter ere van de heilige Wivina, ga ik Adrienne, Justine en Florence alles over Serge vertellen.
    Over zijn streken met het geld, misschien een beetje over mijn boetedoening, maar niet hoe ik misbruikt werd.
    Daarvoor is mijn schaamte te groot.
    Sta mij bij, Heer, laat het licht van Uw Goedheid schijnen en vertroosting brengen voor uw schaamtevolle dienares. 

    Heb Dank, O, Heer. 

    afl. 088/121 ~ Kiekekot brengt heil

    Delen van volgende passages zijn moeilijk leesbaar, vooral de introductie.
    Uit het gewirwar van lettertekens en halve zinnen heb ik uiteindelijk onderstaande gedistilleerd.

    21 juni - Bestolen heeft hij de schurk. Mijn twee kristallen kandelaars en de parels van mijn moeder zaliger.
    Ik dacht mijn laatste uur gekomen. Ik kan met moeite voet bewegen.
    En mijn hart blijft bonzen. Het houdt niet op en Serge is een uur weg.
    Hij is zot geworden! De zwarte vlekken voor mijn ogen verminderen.
    Slagen op mijn hoofd. Ik ben mijn nieuwe bril kwijt, afgevallen. 

    Moeite om mijn stylo vast te houden. Mijn vingeren beven. Mijn handen, ik kan dat niet bedwingen.
    Serge is een beul en een verkrachter. Een bedrieger van de smerigste soort.
    Heb vlakaf gezegd dat Adrienne en Florence donderdag alles zullen weten.
    Ik zwijg niet meer, voor niemand. Hij vloekte en maar schelden. Serge zei woorden die ik niet kon verstaan
    maar ik wilde dat niet verstaan hoor. Dat ik een sloerie en een loopse teef was.
    Ik moest zwijgen, anders zou iedereen weten dat ik hem verleid heb.
    Door met mijn bloot achterste voor hem te waggelen.

    Serge weet dat hij naar zijn geld kan fluiten. 

    Zijn klauwen gingen naar omhoog. Ik vreesde dat hij mijn keel zou toeknijpen.
    Een slag op mijn hoofd en ik flauw te vallen. Ik greep de stoel goed vast. Viel niet flauw.

    De sleutels van mijn kamer vond hij niet. Ze zaten in mijn zak.
    Hij hoorde ze zeker en vast rammelen. Over mijn lijk smerige dief, heb ik geroepen.
    Riskeer het niet om nog één vinger naar mij uit te steken.
    Als er met mij iets ergs gebeurt, zult ge groen lachen, dat zweer ik op het hoofd van mijn zoon.

    Hij spuwde in mijn gezicht. Hij weet dat ik al zijn beestige streken in mijn dagboeken heb staan.
    Die liggen sedert vrijdag bij mijn notaris, zei ik. Als er iets voorvalt krijgt Max die.
    Heb gelogen om geen slaag meer te krijgen, alle baten helpen.
    Maar ik ga dat toch doen, nog deze week. De stoel weggetrokken, ik viel. Serge bleef schoppen.
    Mijn staartbeen brandt in mijn rug. Hij heeft de schuiven opengetrokken. Ik kroop weg naar de tuin.

    Heb zeker een halfuur achter het kiekekot gezeten.
    Was hij gekomen, dan kon ik roepen op de mannen die in de nieuwe straat aan het bouwen zijn.
    Die zouden me wel gehoord hebben. Hij mag niet meer in mijn buurt komen.
    Zoals hij nu is, is hij tot alles in staat. Zal ik toch naar de politie gaan?
    Ik moet zien dat ik mij bescherm. Die pastoor is een monster! 

    wordt morgen vervolgd - bovenstaande tekst is geplaatst met toestemming van de auteur : http://blog.seniorennet.be/titipoes3/archief.php?startaantal=60

    30-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    29-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ kleine & kat

    Lang geleden bezorgde ik de katten wat extra lichaamsbeweging met
    de weerkaatsing van de zon in het glas van mijn polshorloge.
    Die weerkaatsing liet ik op de vloer spelen.
    Nu gebruikt men voor datzelfde spel een laserlichtje. 
    Of het zo aangenaam was en is voor de kat om te jagen zonder iets te vangen weet ik niet. 

    Nu zou ik het met een speelgoedje doen ipv met een lichtje, om de dier niet te frustreren.
    Met een speeltje valt er tenminste iets te grijpen.

    Maar kijk. Deze kattepoes is niet de enige die jaagt op een loos lichtje, 
    de Kleine en de Kat zitten op dezelfde golflengte.
    klank aanzetten, anders hoort ge niks :
    https://www.youtube.com/watch?v=os4hYtlX3Vg 
    01min00

    Aanstekelijk hé, hoe de Kleine lacht.  
    m - EZW-09/2014, herzien, met een brede glimlach

    29-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.656. de andere Russen

    een andere kant van Rusland

    Dit soort filmpjes herstelt mijn geloof in de medemenselijkheid.
    Voorál wanneer het filmpje uit Rusland komt.
    Want er staat op You Tube nogal wat over de Russische verkeerstoestanden!
    Van cowboygedoe tot echte horror.
    Dit is filmpje zegt mij : rustig, rustig, er is ook een andere kant.

    Een camera op het dashboard is courant ginder, er zit dus niet noodzakelijk iemand te filmen in de wagen,
    de camera staat gemonteerd en loopt gewoon door terwijl de bestuurder … kijk zelf 

    klank zachtjes houden want het is een gans orkest
    maar die rustige muziek is wel goed gekozen, vind ik:
    http://www.youtube.com/watch?v=TzBInt4zljQ 
    05min34 van uw tijd 

    m - EZW-05/2013 - herzien

    29-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.655. --- afl. 085+086

    afl. 085/121 ~ Hete ijzers

    16 Juni - Zoals Ge weet, Heer, was het niet gemakkelijk om de knoop door te hakken, gisterenavond.
    Ze zeggen dat je het ijzer moet smeden terwijl het heet is. Mijn ijzer is allang heet, geloof me! 

    Serge zat op de altaartrap te bidden bij mijn binnenkomen.
    Hij keek zelfs niet op toen de deur openging. Ik heb middenin stilletjes plaatsgenomen.
    Na een goeie vijf minuten kwam hij bij mij. Hij draaide de stoel vóór mij om zodat wij tegenover elkaar zaten.
    Ik zag dat hij geweend had.
    Hij had met U gesproken, Heer. Hij had U verteld hoe hij vergiffenis aan U en mij wou vragen.
    Gij begrijpt toch, Heer, dat het mijn christelijke plicht was om hem wandelen te sturen.
    Dat is toch niet normaal, Almachtige. Wat hij wou doen, in Uw Huis nog wel! 

    Zou het kunnen, Heer, dat hij weet dat zijn schuldenlast bij U zodanig groot is, dat hij begint door te draaien?
    Ik vrees van wel. Ik heb hem gezegd, dat God geen enkel schaap laat vallen, zelfs zijn zwartste niet.
    Dat ik voelde dat Gij, in Uw grote Genade, mij evenmin liet vallen.
    Serge zei dat er tussen hem en mij een levensgroot verschil is: hij is priester.
    Ja, natuurlijk. Maar hij had daar eerder moeten aan denken! 

    Hij ging op de knieën zitten. Zijn hoofd boog naar de vloer en hij kuste mijn voeten,
    de toppen mijn schoenen eigenlijk. Ik wist niet wat ik zag, Heer, en nog minder wat ik moest zeggen:
    ‘Maar allez, Serge, wat doe je nu, gebruik je verstand!’ 

    ‘Christus heeft mij dit voorgedaan. Hij heef de voeten van zijn volgelingen gewassen en gekust.
    Wie of wat belet een priester om nederig en dankbaar de voeten van zijn volgelinge,
    zijn meest oprechte volgelinge, te kussen? Wie of wat belet die volgelinge
    om aan de laatste wens van haar schuldenaar te voldoen? Kom, Gerda, vrees niet, volg mij!’ 

    Serge nam mijn hand en leidde mij naar een biechtstoel.
    Hij deed de deurtjes open en ik moest op zijn bank plaatsnemen.
    Hij wou dat ik zijn biecht aanhoorde. Ik sputterde tegen. Dit was zijn eerlijkste verlangen, zijn laatste wens.
    Ik moest niet spreken alleen luisteren, zei hij. Ik luisterde maar ik zat daar echt niet op mijn gemak, Heer.
    Wat hij me toen allemaal opgebiecht heeft, mijn haren kwamen ervan omhoog. 

    Wist Gij, Heer, dat zijn moeder hemel en aarde heeft bewogen om aan een kind te geraken.
    Bij zo ver, dat ze aan de Heilige Maagd beloofde haar eestgeborene aan God te schenken.
    Een priester of een pater en als het een meisje was, zou het een nonneke worden.
    Na Serge zijn er nog twee gekomen. Maar hij had het aan zijn been. Hij was haar offer.
    Hij wou echt geen priester worden, eerder dokter of advocaat. Hij vond dat een betere manier om de mensen te helpen.
    Maar hij had geen keuze: ofwel seminarie ofwel zijn biezen pakken. Hij was toen nog geen zeventien.  

    Het schoonste van al, Heer, zijn oudste zuster wou niets liever dan in het klooster treden en die mocht niet.
    Ze hadden haar nodig op de boerderij.
    Hij vertelde me dat hij in zijn jonge jaren nogal opstandig en zeer opvliegend was, ook in het seminarie.
    Hij hoopte dat hij er zou buiten vliegen. Maar ze wisten toen al dat de roepingen aan het verminderen waren
    en dat ze, als het zo doorging, binnen twintig jaar
    zwarte priesters zouden moeten invoeren om nog iemand te hebben in al hun parochies.
    Daarom heeft het seminarie veel door de vingers gezien, ook zijn temperament. En zo is hij dan toch nog gewijd.
    Hij heeft er nochtans serieus aan gedacht zijn kap over de haag te smijten.
    Als priester had hij echter zijn vaste verdienste en woonst.
    De crisis was toen al aan de gang en als gewezen pastoor werk vinden?
    De vrouwen stonden niet aan te schuiven om hem te trouwen!
    In Brussel of Antwerpen zou dat minder een probleem zijn geweest.
    Maar Serge was een kind van de boerenbuiten, hij hield niet van grote steden.
    Hij heeft er dan maar het beste van gemaakt. Hoe ouder een mens hoe bezadigder.

    In een kleine gemeenschap zoals de onze viel zijn leven nog goed mee, zei hij.
    Maar ik moest niet denken dat het priesterschap een gemakkelijke job is.
    De mensen willen dat je er voor hen bent, op elk uur van de dag.
    Dat gaat zo in kleine dorpen. Als priester moet je overal problemen aanhoren en trachten op te lossen.
    Neem een handvol onderwijzers dokters, rechters en moeders samen, dan heb je ongeveer wat een priester moet zijn.
    Een geestelijke is meer dan een medemens. Moet altijd een goed luisterend oor en de juiste raad hebben.

    Maar een priester is ook een man met noden, pijnen en dromen. Hij fluisterde me zuchtend toe:
    ‘Wie luistert naar de mens in de priester? Ik heb geen thuis, geen vrouw.
    Ik kan geen stoom aflaten. Ik heb niemand. Ik ben full-full-timer, Gerda, vierentwintig uur per dag!
    Toen heb ik een goed mens zoals jij leren kennen, een gelovige vrouw en een fantastische moeder.
    Ik heb die geweldige vrouw dag na dag zien wegkwijnen van verdriet door de ontrouw van haar man.
    Een man die zo’n vrouw niet waard is. Een man die met ons geloof de spot drijft.
    Een man die met plezier zijn vrouw door hellevuren laat gaan en al onze hulp weigert.
    Max was je gek aan het maken, Gerda. Besef dat toch!
    De angsten die hij je bezorgde! De schuld- en wraakgevoelens, diep in jou.
    Jij het toppunt van vergevingsgezindheid! De demonen in je lichaam,
    wie heeft jou begrepen, wie heeft jou geholpen om ze te verdrijven?
    Kan jij je inbeelden wat dit voor mij al die jaren betekend heeft?
    De vrouw naar wie mijn diepste gevoelens uitgaan, de vrouw die iets te laat in mijn leven kwam …’

    Ik vroeg Serge om met die verwarde biecht op te houden.
    Kon het niet langer meer aanhoren. Waar eindigde de waarheid? Waar begon de leugen?

    ‘Gerda, ik wil dat je alles weet. Weinig mensen bezitten de gave gewoon logisch te denken.
    Jij wel. Ik weet het, je zelfbeeld is te negatief. Je beseft de kracht niet die je uitstraalt,
    de invloed die van jou uitgaat! Dat doorzettingsvermogen van jou!
    Ik ben iemand zoals jij onwaardig, ik een priester.
    De dames gaan meteen arriveren voor de avondreünie.
    Gerda, alsjeblief, sta me nog een kwartiertje van je tijd toe.
    Neen, niet vandaag. Morgen, bij jou thuis. Ik moet met iemand kunnen praten.
    Gerda, hoe vaak heb ik in het verleden tijd voor jou gemaakt?
    In ruil voor al die uren, kan je me die luttele minuten toch niet weigeren.
    De poetsvrouw komt toch ’s vrijdags? Je bent dan niet alleen met mij!
    Ik heb je raad nodig, Gerda. De situatie is zo dramatisch dat
    vleselijke lust nu voor mij totaal onbestaande is. Gerda, alsjeblief!’ 

    afl. 086/121 ~ De bevestiging

    17 Juni - Heer Jezus Christus, Gij hebt gezegd:
    vraagt en gij zult verkrijgen, zoek en gij zult vinden, klop en u zal worden opengedaan.
    Zou ik die drie dingen terzelfdertijd mogen doen, Heer? Ik geraak er anders niet meer uit.
    Dat fameus kwartiertje van Serge is zeker een dik uur geworden!

    Toen hij arriveerde, zag ik dat hij in zak en as zat. Nochtans in de vroegmis zoudt ge dat niet gezegd hebben.
    Opperste Rechter, moest ik nu weten in welke psalmen, en waar in het Boek der Openbaring of in het Evangelie
    ik moet zoeken om al die vragen in mijn hoofd te beantwoorden, ik zou nu bij U niet aankloppen.
    Maar ik weet niet waar te beginnen.

    Alwetende, Serge heeft U toch ook al verteld van zijn problemen?
    Miljoenen mensen hebben reeds tot U gebeden om hun verstand te verlichten, om hen te helpen met Uw wijsheid.
    Ook tot de Heilige Moeder. Aan de grot van Lourdes, in Oostakker, in Beauraing overal hangen de muren vol met
    plastieken handjes, beentjes en platen als dank voor genezing en steun.
    Zelfs in onze kerk hangen er enkele.
    Als Gij dat voor al die mensen doet, is het dan niet mogelijk Uwe priester ook te helpen?
    Ik weet het, Heer, er zijn dingen gebeurd die het licht niet verdragen.
    Maar hij was niet alleen. Uw boetelinge heeft er ook schuld aan, zelfs al heb ik dat eerst niet geweten.

    Vandaar, Oppermachtige, dat ik mij nederig tot U wend om hem te helpen.
    Hij had ten zeerste gehoopt op een grotere tussenkomst van de gemeente,
    doch de gemeenteraad, overwegend liberalen en socialisten, heeft de beloofde 5000 euro zomaar verworpen.
    Onze collecte heeft amper 200 euro opgebracht en van de wafelslag moet de afrekening nog gemaakt worden.
    Justine zegt dat ze al zal tevreden is als de kosten gedekt zijn.
    Een ongeluk komt nooit alleen, Heer. Hij heeft tevens zware kosten aan zijn auto.
    Die wagen is al meer dan zeven jaar oud. Ik moet toegeven, hij heeft er van in den beginne mee gesukkeld.
    Garage in en garage uit. Hij rijdt nu met de auto van Florence. Maar Serge wil van haar goedheid geen misbruik blijven maken.

    Hij smeekte me om hem een lening toe te staan van 4500 euro. Hij zou dat op twaalf maanden kunnen afbetalen met een goeie intrest.
    Misschien zelfs nog eerder. Voor mij was dat een peulschil, beweerde hij. Allemaal goed en wel, maar die peulschil zit bij mijn zoon.
    Serge begrijpt niet dat Max wel zijn geld terugkrijgt en ik niet. Hij zei dat ik veel te weinig haar op mijn tanden heb.
    Het stomste wat een ouder kan doen, is al zijn geld toevertrouwen aan kinderen, zei hij.
    Precies of Francis me bij de bok zal zetten!
    Ik zou niet weten waarom ik geheimen moet hebben voor mijn bloedeigen zoon. 

    ‘Omdat je aan dat geld nooit aan kunt, als je het nodig hebt, Gerda, omdat je altijd een reden moet opgeven,
    omdat zoiets meneer niet zint en omdat ik absoluut nu wil weten of je me gaat helpen, daarom!’
    Hij begon opnieuw te roepen. Ik sloot vlug de terrasdeur. De oren van Ingrid de kuisvrouw staan altijd open.
    Ik heb hem duidelijk gemaakt dat niet ik, maar hij geld nodig had.
    En als hij gekomen was om wild tegen mij te schreeuwen, hij wist waar de deur was.

    Hij veranderde onmiddellijk in een lam en verzocht mij heel nederig of hij maandagvoormiddag nog even mocht binnenkomen.
    Hij zou een schuldbekentenis bij hebben en een afbetalingsplan. Ik kon dat zelfs aan Francis tonen.

    ‘Hij zal versteld zijn van de intrest die ik aan zijn moeder beloof.
    Acht vijfenzeventig procent netto, Gerda, Daar kan die zoon van jou niets op tegenhebben!
    Alles zwart op wit. De rekening is vlug gemaakt!’
    Ik moest Serge tot driemaal toe beloven dat ik hierover goed zou nadenken.
    Ging ik akkoord, dan zou het toch mogelijk zijn de helft van de lening cash te voorzien, wou hij nog weten.
    Hij zegende mij en vertrok, keerde zich om halfweg de oprit om en zwaaide glimlachend ten afscheid.

    Ingrid kwam vragen of ze een en ander van Delhaize moest meebrengen.
    ‘Ja, madame’, merkte ze op, ‘wat een keel en dat voor een pastoor!
    Roept hij in de kerk ook zo? Geen wonder dat de mensen op een ander naar de mis gaan!
    Ik mag me daar niet mee bemoeien, madame.
    ’t Is niet omdat ik niet katholiek ben, maar die man heeft serieus een slag van de molen gekregen.
    Ze zeggen ook dat hij geweldig drinkt!’

    ‘De mensen weten altijd iets te vertellen, Ingrid,
    en meneer pastoor is doorgaans een fijne en beleefde man. Maar hij heeft nu een paar probleempjes.’

    ‘Probleempjes, madame? Hij staat overal in ’t krijt! Zijn rammelkar, al drie weken bij onze garagist.
    Alfons begint er niet aan want meneer pastoor moet eerst zijn oude facturen betalen.
    De baas van mijn man, heeft hem buitengeworpen en gezegd dat hij op een ander moest gaan om zijn stallingen te laten afbreken.
    Al zeven maanden wacht hij op zijn voorschot. Mijn man zegt dat die zaal één groot krot is. Staat op invallen. Goed voor afbraak.
    Dan heeft die gast nog het lef om een tussenkomst van de gemeente te vragen! Naar het schijnt hebben ze hem vierkant uitgelachen.
    Geen halve cent, zei onze schepen. Hij is daar ook zo beginnen te tieren, zelfs te vloeken.
    Het is niet om u te kleineren, madame, maar die kruisdragers denken dat alles hun gepermitteerd is
    en dat iedereen voor hen moet kruipen. Die tijd is al jaren voorbij, gelukkig maar!’ 

    Heer, mijn God, hebt Gij dat allemaal gehoord? Gij wist het, nietwaar!
    Gij hebt mij willen sparen, al die tijd. De woorden van Ingrid zijn het teken waar ik U om gevraagd heb.
    Serge blijft me beliegen. De voorschotten, die ik hem heb toevertrouwd, mijn monstrans en mijn gebedenboek?
    Allemaal aftroggelarij, allemaal leugens. De maat is nu meer dan vol! Ik zal hem dwingen de waarheid te vertellen.
    Ik moet maandag weten wat hij met mijn geld heeft uitgespookt.
    Meer nog, ik eis dat hij me terugbetaalt. Als het moet dan vertel ik alles aan Francis.
    Genoeg is genoeg! Adrienne, Florence en Justine worden eveneens ingelicht. Wie weet wat heeft hij hun reeds afgetroggeld!
    Serge is een schurk. Nu heb ik hem door!

    Heb dank, O, Heer, voor de woorden van Ingrid, Uw goddelijk teken,
    ik heb zoveel twijfel gehad. Nu zijn mijn vermoedens bevestigd.

    wordt morgen vervolgd - bovenstaande tekst is geplaatst met toestemming van de auteur: http://blog.seniorennet.be/titipoes3/archief.php?startaantal=60

    29-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    28-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ lookalike + nep

    wat zet ik vanavond op tafel

    Zaterdag is onze luie dag. Dan houden we het simpel.

    - Voor vanavond zou ik iets met provençaalse saus willen maken, maar wat?
    - Gehaktballen, zei LM. 

    Als ik een favoriete saus mag kiezen, dan mag hij over het vlees beslissen hé.
    Goed. Met gehaktballetjes dus, het mediumformaat, bereid à la moi.
    Met een pasta en kaas.

    - 't Zal een niet de orthodoxe saus worden hoor, 't wordt een 'soortement provençale'.
    - Ah? Een lookalike?
    - Zoiets ja, een provençale-lookalike.
    - Goed, zei LM, bij een lookalike zal ik al eens een simpel nepwijntje uitzoeken.

    Vanavond op tafel : Lookalike + Nep. En tóch denk ik dat het lekker kan worden.

    m - HiH-06/2015,  en sindsdien al vaak lekker bevonden

    28-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.654. geheim

    een geheim kan soms een groot vergif worden van P²

    Dat is zo.
    Als iemand niet bestand is tegen een zware realiteit, moet voor de gemoedsrust van die persoon
    de waarheid soms verbloemd of verzwegen worden, een tijd lang of voor altijd …
    En dan blijft men zelf zitten met de ware toedracht hé.

    'k Vindt het struis hoor, mensen die kordaat stellen :
    'wees recht voor de vuist, dan heb je geen geheimen nodig'.
    Maar als men bij broze mensen iets wil vermijden of voorkomen
    dan kan het erg nodig zijn iets onvermeld te laten en de weg van de stilte te kiezen.
    Geen zout in de wonde, maar het genadig zwijgen. 
    De prijs voor dat zwijgen betaalt men zelf wel, het vergif van het weten.
    Dat kan er nog wel bij, want de gemoedsrust van de persoon in kwestie is dat soms waard.

    – HiH-07/2015, bijgewerkt

    28-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.653. --- afl. 083+084

    afl. 083/121 ~ Gesterkt door hierboven

    13 juni – Heer, mijn God, ik durf mijn missaal niet meer te openen.
    Mijn jarenlange geestelijke begeleider ligt op de linnenkast.
    Ik ben de christelijke naam van Gerarda niet langer waardig.
    Maria-Magdalena noch minder. Ik ben zelfs geen schuldenaar meer. Ik ben een soort onmens.
    Door mijn geloofsovertuiging en mijn niet aflatende gehoorzaamheid werd ik Uw zwart schaap.
    Jarenlang heb ik alle vertrouwen gehad in de woorden, die Gij in de mond van Serge hebt gelegd.
    Nu weet ik, Heer, dat dit niet altijd Uw woorden waren.

    Serge heeft mij misleid en mij aangezet tot daden, die in Uw ogen geen genade kennen.
    Wat ik niet versta, Heer, is dat Gij in Uw grote wijsheid Serge hebt laten begaan.
    Gij hadt hem moeten een slag van Gods hand geven. Het is juist, Heer,
    ik weet dat Uw handen dienen om te zalven en te steunen, maar Gij hebt ook twee voeten!
    Op het moment dat hij met mij zo’n dingen deed, mij gebruikte en ik al die pijn moest verdragen,
    hadt Gij die voor mijn part gerust mogen gebruiken.
    De Schepper heeft mij wel veel geloof meegegeven bij mijn geboorte,
    maar wetende wat ik nu weet had ik liever wat meer verstand gehad.

    Mijn moeder heeft me dat nog gezegd. Gewoon wat boerenverstand was al genoeg.
    Max heeft altijd gesproken over mijn goedgelovigheid en mijn onnozelheid.
    Tot op zekere hoogte had hij gelijk. Dat zie ik nu zelf in.
    Ik zou nog liever mijn tong afbijten dan hem dit te bekennen.
    Moest Max maar een beetje weten van wat er tussen mij en Serge is voorgevallen!
    Waarom dat is voorgevallen! Gij zoudt wat zien, Heer.
    Hij zou er vlug korte metten mee maken. Hij weet de weg, hij zit aan de bron.
    Zijn gazet zou er vol van staan.

    Aan de andere kant, ik zit er ook tussen.
    Als mijn naam wordt beschadigd, beschadigt Max ook zijn aangezicht en dat van mijn zoon.
    Heer, ik ben ten einde raad. Verlicht mijn pad en toon me de weg
    om Serge het gras vanonder zijn voeten te maaien. Liefst zonder dat hij zijn mond over mij opendoet.
    Ik weet niet waar ik zou moeten kruipen van schaamte als deze feiten aan andermans oren komen.
    Serge moet boeten, Heer. Niet op de dag van het laatste oordeel, dat duurt nog veel te lang.
    Hij is zo sterk als een os, kan wel honderd worden. Neen, zo’n priester mag niet langer vrij rondlopen. 

    Het is best mogelijk dat hij Adrienne of Justine vroeger ook benaderd en onteerd heeft.
    Hij is tot alles in staat. Geldwolf en verkrachter. Justine zou zwijgen uit schaamte, Adrienne niet.
    Nee, Adrienne durft hij niet aan te pakken, hij is daarvoor te laf.
    Hij weet dat ze alles uitbazuint. Alleen dwaze en onnozele vrouwen zoals ik, daar kan hij mee sollen.
    Niet met een gendarme als Adrienne.
    Excuseer mij, Heer, de telefoon gaat. Het zal vast en zeker mijn zoon zijn.

    Heer, ik beef over gans mijn lichaam. Het was mijn zoon niet.
    Gij gaat al Uw oren niet geloven, Heer, het was mijn onteerder.
    Mijn eerste gedachte was de telefoon toe te smijten. Maar ik heb me kloek gehouden en geluisterd.
    Hij moet niet weten dat ik schrik heb van hem. Ik krijg al hartkloppingen en vapeurs alleen door zijn stem.
    Hij zei dat hij niet wist hoe hij moest beginnen. Ik antwoorde ferm dat hij moest beginnen met het begin.
    Hij moet geschrokken zijn, want ik schrok ook toen ik mijn eigen stem hoorde. Zo bazig, Heer!
    Had Gij misschien mijn stembanden in de hand?
    Als dat zo is, aanvaard mijn opperste dank, O, Heer. Ik weet dat Gij opnieuw achter mij staat.

    Om terug te komen op mijn onteerder: hij wil me zien en spreken.
    Ik heb hem feestelijk bedankt. Met al de Chinezen, maar niet met deze, riep ik hem toe.
    Toen begon hij te wenen. Hij kon het niet meer aan. Hij zat tot over de oren in de problemen.
    De enige, op wie hij alle hoop had gesteld, had hem in de dieperik geduwd.
    Hij wou me nog een keer apart zien om mij vergiffenis te vragen voor al het onrecht dat hij me had aangedaan.

    Hij moest ook aan U, Heer, schuld bekennen en wou boete doen. Hij had me nodig als getuige.
    Mijn aanwezigheid zou hem ontlasten van zonden op de dag des oordeels.
    Pas als dat gebeurd was, kon hij met een geruster gemoed de wereld vaarwel zeggen.
    Ik moet U eerlijk bekennen, Heer, de manier waarop hij zo sprak,
    het sloeg in mijn benen en daarom vroeg ik hem: ‘Je bent toch geen zottigheden van plan?’

    ‘Gerda, engelbewaarder van mij, ik volg de stem van mijn geweten.
    Als er een mens is, die zich niet schuldig mag voelen door mijn daden, dan ben jij het.
    Vergeet dat nooit. Jouw ziel en gemoed zullen rust kennen.
    Bekommer je niet om mij. Je betekent te veel voor mij.’

    Geef toe, Heer, dat zoiets prietpraat is. Berouw komt na de zonde.
    Gij hebt daar toch niks mee te maken, Almachtige?
    Zoudt Gij Serge echt doen inzien hebben dat hij mijn geloof en onschuld schandalig heeft misbruikt?
    Hebben mijn gebeden van de laatste dagen en nachten er dan toch iets aan gedaan?

    Wel, Heer, het is best mogelijk! Ik voel ook goed aan dat Gij mij stukken sterker hebt gemaakt.
    Ik denk dat ik hem aankan. In alle oprechtheid gezegd,
    diep in mijn hart tracht ik ernaar om hem het een en het ander betaald te zetten.
    Op een godvruchtige manier, hoor, Heer. Het zal mij goed doen. 

    Heb dank, O, Heer.

    afl. 084/121 ~ De Shakespeariaanse vraag

    15 Juni – Heer, mijn God, ik groet U. Ik was goedgezind vanmorgen.
    Heb mijn stoute schoenen aangetrokken en ben naar de vroegmis geweest.
    Er zat wel tien man meer dan vorige week. Dat moet U toch plezier doen, nietwaar!
    Mij ook. Mijn eerste gedachte was dat Gij, Heer, die mensen hebt aangespoord om mij te steunen.
    Gij weet alles, dus Gij wist dat ik zou gaan. Gij moet niet doen alsof, Heer.
    Pas op, ik weet dat Gij lacht. Af en toe zie ik U ook! Dat wist Ge niet, hé?

    Ik ben, tegen mijn oude gewoonte in, op het laatste nippertje gekomen.
    Serge was nog in de sacristie.
    Ik heb mij tussen Adrienne en Madeleine gezet, kaarsrecht, mijn handtas op de knieën.
    Mijn stoel was vrijgehouden. Adrienne en Justine bekeken me alsof ze Lazarus zagen.
    Madeleine’s mond ging nog meer naar beneden dan anders. Ik hoorde haar snuiven.
    Ze snuift altijd als ze iets hoort of ziet wat haar niet aanstaat.
    Ik verdenk er haar van dat ze een pik op mij heeft. Alleen omdat Serge meer tegen mij sprak dan tegen haar.
    Vroeger, bedoel ik, toen ik nog niet beter wist. Florence en Madeleine denken dat ze heimelijk verliefd is op Serge.
    Elke week wast en strijkt ze voor hem, stopt zijn kousen en maakt soep voor hem. Hij ziet haar echter niet staan.

    Ik was benieuwd hoe Serge zou reageren als hij mij zag zitten.
    Adrienne had mij zondag getelefoneerd. Ze wou weten waarom ze me nog niet had gezien in de kerk.
    Ik heb haar wijsgemaakt dat ik problemen had met de bloeddruk en zo.
    Het was niet wijs om ’s morgens met nuchtere maag naar de vroegmis te gaan.
    Ze droeg nog altijd gips en wees erop dat Serge er niet goed uitzag.
    Precies of hij serieus in de put zat. Madeleine was er zodanig vanonder de voeten,
    dat het in haar darmen geslagen was. Serge liep erbij zoals een gedrogeerde beweerde ze.

    De deur van de sacristie ging open en mijn onteerder in stijfgestreken witte albe liep sukkelachtig,
    de handpalmen tegen elkaar en de ogen neerwaarts, naar het altaar.
    Hij zag er echt slecht uit. Hij scheen te strompelen. Zijn gezicht was vaalgrijs.
    Wallen onder de ogen. De zware hals verdwenen tussen zijn schouders.
    Hij keek op. Zag mij. Maar hij was niet verrast, Heer. Hij glimlachte zelfs minzaam.
    Zijn zware hals herrees meteen uit zijn schouders. Zijn ogen straalden.
    Florence, die dag van dienst aan het altaar, was uit haar lood geslagen en vond haar tekst niet.
    De heilige martelaren Vitus, Modestus en Crescentia kregen vanmorgen een pracht van een nagedachtenismis. 

    Daarna kwam Serge mij onmiddellijk begroeten.
    Hij vroeg of het beter ging. Ik knikte. Ik moest wel veinzen, Justine liep naast mij.
    ‘We mogen je vanavond toch verwachten, Gerda?’ vroeg ze.

    Vooraleer ik een woord kon uitbrengen, was hij daar:
    ‘Natuurlijk komt zij vanavond. Je ziet er goed uitgerust uit Gerda! Je hebt geen enkel excuus meer.’

    Hij vergezelde me ongevraagd tot in het portaal. Justine verplaatste hier en daar enkele stoelen.
    Hij maakte van haar onoplettendheid gebruik om me toe te fluisteren dat hij me verwachtte
    omstreeks kwart over zes. In verband met ons laatste telefoongesprek.

    Ik heb niets geantwoord, Heer. In feite wil ik niet gaan.
    Langs de andere kant, gesterkt door Uw hand, zou ik hem met plezier zijn vet willen geven.
    Wat denkt gij, Heer? Ik ga nu een uurtje wieden. Straks komt Francis.
    Als hij weg is, zal ik zien hoe mijn muts staat. Almachtige, denk Gij er ook eens over na, alstublieft?

    Heb dank, O, Heer.

    Mijn zoon is pas vertrokken. Ik vermoed dat er opnieuw een haar in de soep ligt daar in Keerbergen.
    Het valt meer en meer voor de laatste weken. Ik merk het aan zijn manier van stappen en praten.
    Als ik over iets begin, springt hij direct op wat anders.
    Hij heeft me wel verteld dat ze dit jaar in augustus niet met vakantie gaan. Ze raken er niet aan uit.
    Mijn zoon wil rust. Misschien enkele dagen ergens in het Zuiden van Frankrijk. In feite zou hij liever thuis blijven.
    In september heeft hij immers een studiereis van een drietal weken naar China. Met een beperkt groepje dit keer.

    Twee jaar geleden is hij in gezelschap van de prins en enkele ministers naar Korea geweest.
    Fier dat ik toen was! Ik heb hem op TV met zijne Hoogheid zien praten.
    Pat heeft dan drie weken geen woord tegen mijn zoon gezegd. Zo kwaad.
    Gewoon omdat ze niet mee mocht. Ik kon mijn zoon geen ongelijk geven.
    Heer, ziet Gij haar daar al lopen tussen dat chic en slim volk? 

    Ze gaat dus niet mee naar Frankrijk. Zij wil naar Amerika, wil tussen het rijk volk zijn.
    Meer dan twaalf uur vliegen om tussen de massa te lopen!
    Heer, ze is dan toch beter af met Blankenberge? Madam wil dat niet.
    Madam vindt Blankenberge te veel friet- en mayonaisevolk.
    Weet Gij wat hun probleem is, Heer? Te veel geld en geen kinderen.
    Wie ben ik echter om me daar mee te bemoeien. Ik heb al genoeg aan het hoofd!
    Het is nu halfzes en, eerlijk gezegd, ik sta in beraad. Gaan of niet gaan.
    Waarom hoor ik van U niets, Heer? Gij weet hoe onzeker ik ben.

    wordt morgen vervolgd - bovenstaande tekst is geplaatst met toestemming van de auteur: http://blog.seniorennet.be/titipoes3/archief.php?startaantal=80

    28-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    27-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.------ virtuoze dames

    strijkkwartet maakt plezier

    Muzikale clowns zonder grime of kostuum maar wel met vakkennis, souplesse en elegantie.

    De dames heten samen Salut Salon Afbeeldingsresultaat voor salut salon en hun thuishaven is Hamburg

    't Is eens iets anders en 't is magnifiek, een bravourestukje door vakvrouwen:
    klank aanzetten
    http://www.youtube.com/watch?v=BKezUd_xw20#t=21 
    03min24 van uw tijd en elke seconde waard :o)

    m  - met dank aan VG - EZW-05/2014 - bijgewerkt
    Voor een overzicht van hun ander, het 'serieuze' werk is er ook ditte : https://www.youtube.com/watch?v=zz2ljLqQ4cE , een reportage over hun doen en kunnen, 42min25. 
    In het Duits, niet ondertiteld, maar de beelden en de muziekfragmenten spreken voor zich. De reportage is minstens het overlopen waard. Vind ik.

    27-07-2018 om 02:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.652. het is Tetris !

    speelde Mendeljev Blokken/Tetris ?

    "De Russische scheikundige Dmitri Mendelejev publiceerde in 1869 een periodieke tabel
    waarin de elementen niet alleen op atoommassa maar ook op eigenschappen waren gerangschikt. 

    https://nl.wikipedia.org/wiki/Dmitri_Mendelejev 

    Mendelejev ging bij het samenstellen van de tabel ervan uit
    dat wanneer de elementen volgens atoommassa worden gerangschikt,
    de overeenkomst in eigenschappen verklaard kan worden.
    Elementen met vergelijkbare eigenschappen zouden dan
    ofwel bijna gelijke atoommassa's moeten hebben,
    of periodiek in atoommassa moeten toenemen (zoals bij de triaden)."  Qué ?

    Wanneer Wikipedia iets ingewikkelds zo eenvoudig voorstelt, in verstaanbare Nederlandse woorden,
    en ik begrijp de tekst niet  -weer eens niet-  dan vind ik dat zo jammer voor Wikipedia.

    Om het voor dummies zoals ik, bevattelijk te kunnen voorstellen
    steken die mensen er hun tijd en hun Latijn in en voor mij blijft het Chinees.
    Soms word ik daar nogal moedeloos van : waarom snap ik dat nu niet? Het staat er toch allemaal!

    En dan ... is er plots iets dat het pad verlicht : zijn tabel is Tetris ! 

                       

      HiH-06/2015, bijgewerkt - https://nl.wikipedia.org/wiki/Tetris , http://static.fjcdn.com/pictures/Tetris+is+just+science_386836_5454686.jpg

    27-07-2018 om 01:59 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.651. --- afl. 081+082

    afl. 081/121 ~ De heilige maagd zal op Gerda trekken

    4 juni - Dag van de Heilige Franciscus Caracciolo, Belijder.

    Heer, aanhoor toch mijn smeekbeden en tracht Serge te helpen. Op de Zavel hebben ze zijn aanbod geweigerd
    omdat hij niet kon zeggen waar die antiek precies vandaan komt. Niemand weet dat!
    Dat zijn bijna allemaal giften die mijn tantenonnekens ontvangen hebben
    voor hun goede werken bij alleenstaande ouderen van dagen. Dat is jaren geleden. Er stond daar toen geen naam op. 

    Op de Zavel zien ze ook dat hij een priester in nood is, want anders doet een mens zo’n mooie stukken niet van de hand.
    Ze wilden wel iets arrangeren maar dan tegen minder dan de helft van de geschatte waarde. Dat gaat toch niet op, Heer.

    Ik heb Serge daarom voorgesteld om samen te gaan. Als het moet ga ik alleen binnen, terwijl hij buiten wacht.
    Het is waar wat Serge zegt. Het kleinste kind ziet dat ik een dame van stand ben.
    Zo iemand doet alleen kostbare voorwerpen van de hand in uiterste gevallen van nood.
    Die handelaars hebben dat meteen ook door. Serge wil me dit echter niet aandoen.
    Een Gerda Vanbesien gaat niet op bedeltocht voor een parochiezaal, zegt hij.
    Nee, nee, hij gaat, op hoop van zege, trachten ergens in de streek van Brasschaat kopers te vinden.
    Inmiddels zal ik bidden en voor hem duimen. 

    En, Heer, ik heb opnieuw woorden gehad met mijn zoon.
    Het geld van Max betaalt hij uit in schijven en dat van mij blijft maar aanmodderen.
    Serge zegt dat dit een schande is. Hij viel bijna achterover toen hij hoorde van de miljoenen van Max.
    Hij is ervan overtuigd dat hij dit allemaal aan die vrouw zal geven.
    Maar wat kan ik daartegen doen? Serge werd kwaad. Hij vindt dat ik voorrang heb op die Marianne. 

    Hij heeft gelijk want ik ben de wettelijke vrouw en zij maar een minnares.
    Maar ik durf aan Max geen geld te vragen. Dat was niet de afspraak. Elk het zijne.
    Serge had nochtans een geweldig idee. Hij zou met dat geld zijn glasramen laten maken.
    Hij kende in Aalst een hoogst artistieke kunstglazenier. Die heeft de glasramen in de kerk van Beveren-Waas ontworpen.
    Als het past gaan wij daar een kijkje nemen. Het is wel naar de moderne kant maar ’t schijn iets enigs te zijn.
    Die meneer heeft ook in kathedralen de antieke glazen hersteld en bijgewerkt. 

    Serge was van plan hem te vragen mijn gezicht te laten afbeelden in de vijf Mariafiguren.
    Niet volledig mijn gelaat, maar de grote trekken. Ik weende toen ik dat voorstel hoorde.
    Als mijn zoon nog veel van zijn theater maakt, eis ik al mijn geld op, zoals Max.
    Dan kan Serge het voor mij beheren en wij zullen er beiden goed gebruik van maken.
    Niet zoals die duivelin van een Pat het wenst, maar zoals Gij, Almachtige, het wil.

    Heer, mijn God, aanhoor mijn smeken en breng mijn zoon op andere gedachten,
    zodat mijn nageslacht, als dat er ooit komt, mij kan aanschouwen in het huis waar ik altijd het liefste was: in Uw Kerk.

    Heb dank, O, Heer.

    afl. 082/121 ~ Boetedoening voor loze beloften

    10 Juni- Dag van de Heilige Margarita, Koningin en Weduwe.

    Heer, vergeef mij, dat ik vandaag niet naar de vroegmis ben geweest om U te ontvangen.
    Ik heb gisterenavond nogal wat meegemaakt met Serge!
    Ik ben er vast van overtuigd dat door de uitdrijving mijn demonen nu in hem zijn gevaren.
    Hij verwijt mij dat ik lieg en ontrouw ben aan God.
    Als mensen een gelofte aan God doen, moeten ze die nakomen, zegt hij streng.
    Blijkbaar doe ik dat niet. Ik heb aan U niets beloofd, Heer, alleen aan Serge.
    Gij kent hem nu ook al een beetje, Heer. 

    Of het aan U is of aan hem, als het op geld aankomt, is dat één pot nat, zegt hij.
    En als dat lolleken nog lang blijft duren, kunnen de hemel en alle heiligen voor zijn part vierkant naar de maan lopen.
    Ik het eerst van al. Heer, dat is nu toch geen taal voor een priester? Om hem te kalmeren zei ik:
    ‘Toe, Serge, het komt allemaal in orde met de tijd!’ 

    Hij antwoordde dat hij het schijt had aan de tijd.
    Ik heb dan van mijn hart een steen gemaakt en de grote middelen ingezet.
    ‘Kom, Serge’ zei ik, ‘laat ons een kwartiertje boete doen in de sacristie.
    Het zal je goed doen. Ik wil Marianne zijn. ’t Is nu toch al een tijdje geleden.
    Jij mag Max zijn. Kom gauw mee, jongen!’ 

    Hij lachte als vervaarlijk. Zijn lach ging me door merg en been en echode doorheen de lege kerk.
    Ik hoorde als het ware satan lachen. Zijn onderste prothese viel bijna uit de mond.
    Hij proestte het uit en het speeksel spoot in mijn gelaat. Ik rook zijn adem. Hij was dronken.
    Dronken in de kerk! Niet te geloven, Heer! En dan zijn woorden! Heer ge gaat het niet geloven:

    ‘Jij, Marianne? Onnozele tuit. Marianne heeft borsten waar iedere man van kwijlt die van jou zijn knielappen.
    Max, die smeerlap, die heeft pas alles. Die heeft de vrouw, van wie ik droom.
    Een vrouw, die elke man verandert in een wandelende sproeikop.
    Een vrouw die me gek maakt en die ik niet kan bezitten.
    Een vrouw waarin in wil verdrinken, waaraan een man dood gaat.
    En Max heeft ook geld. Veel, veel geld. Jij durft je te vergelijken met haar?
    Jij ontpluimde karthuizer. Om jou te neuken, moet een man blind zijn of zoals ik de ogen dichtknijpen.
    Telkens als ik die droge zuurpruim van jou beroerde, stelde ik mij een jackpot voor.
    Maar die slak van jou is leeg. Daar rolt niets meer uit. Beloven, altijd maar beloven!
    Ik heb dringend geld nodig. Heel dringend. Ik heb nog precies drie dagen om te betalen en dan …’ 

    Ik wou weggaan, Serge trok mij bruusk tegen zich aan.
    Zijn grove hand scheurde mijn blouse open en haalde een borst uit mijn soutien.
    Het deed pijn. Serge ging mij doen boeten voor al die loze beloften.
    Ik trachtte zijn aandacht af te leiden door te zeggen dat de kerkdeur niet op slot was en iedereen zo kon binnenkomen.

    Er kwam geen kat overdag, dus wat zouden ze hier 's avonds komen zoeken, snauwde hij.
    Zijn andere hand ging onder mijn rok. Hij trok mijn kousen en onderbroek met een ruk naar beneden.
    Zijn zware hand gleed tussen mijn dijen. Ik wou dit niet meer. Dit was vies.
    Dit was meer dan zonde. God ziet alles, dus Christus zag nu hoe Serge me bewerkte. 

    Mijn geest verzette zich, mijn lichaam niet. Hij maakte met de vrije hand zijn gulp open. 

    ‘Haal er hem uit, Marianne, nu!’

    Hij spuwde de woorden in mijn gezicht. Ik tastte maar vond niets. 

    ‘Meer naar links, Marianne.’

    Ik vond daar ook niets. Hij bleef snauwen: ‘Naar links, teef, naar links, je bent rechts bezig, Links zeg ik!’

    ‘Ja, maar wat is het nu eigenlijk. Links voor jou of links voor mij?
    Als jij links zegt is dat van mijn plaats toch rechts, onnozelaar.
    Haal er hem zelf uit, als je hem nog vindt!’

    Hij bleef aan zijn voorbroek friemelen.

    ‘Pak vast, Marianne!’

    ‘Waar?’ vroeg ik.

    ‘Hier!’

    ‘Waar hier?’

    ‘Speel je ermee of wat?’

    Zijn stem galmde door de kerk.

    ‘Ik kan er niet mee spelen. Ik zie geen steek. ’t Is hier te donker!’

    Hij nam mijn rechterhand en duwde die tegen zijn gulp. Nu voelde ik inderdaad warm vlees.
    Een heel klein beetje vlees. Formaat van een vlezige dikke duim.

    ‘Ga je er nu eindelijk aan beginnen, Marianne, alsjeblief?’ prevelde hij.

    ‘Amai, mijn verlosser heeft op korte tijd serieus van zijn pluimen verloren!’ Serge hoorde me niet. Hij lalde, dronken als hij was.

    ‘Ik begeer je , Marianne, al maanden en maanden. Je maakt mij kapot. Ik wil je god zijn,
    maar jij ziet me als een sater. Antwoord mij, Marianne, ben ik je god of je sater?'

    'Geen van beiden, voor een sater zijt ge veel te klein en voor God veel te zat!’ 

    ‘Marianne, omnipotens sempiterne Deus, ik ben dronken, dronken van jou.
    Maak mijn jongen sterk met je ma…magische vingers.
    Ascendant ad te, Domine, moge tot U opstijgen, O Heer, mijn krachtige…’

    Jij gaat niet opstijgen, schoft, Je blijft aan de grond en als het van mij afhangt voor altijd.
    Ik heb je door en je pastoortrucs eveneens. Ik nam zijn vlezige duim en de twee bijhorende dikke radijzen goed beet.

    ‘Ja, Marianne. Verder doen. Zo is het goed’, zeverde hij, de ogen halfdicht. 

    Ik kneep erin zoals je een druipnatte spons uitknijpt, zette mijn nagels goed in zijn vellen,
    met volle kracht en dan een kwartdraai rechts. Serge greep pijnlijk kermend zijn kruis,
    zeeg op de knieën en lag uitgeteld, zielig-versuft geëtaleerd voor de altaartrappen.

    ‘Dit is nog beter, nietwaar, Serge?’

    Ik knoopte traagjes mijn jas dicht, nam mijn handtas van de stoel, knielde. Verliet op mijn gemak de kerk en ging naar huis.

    wordt morgen vervolgd - bovenstaande tekst is geplaatst met toestemming van de auteur : http://blog.seniorennet.be/titipoes3/archief.php?startaantal=80

    27-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    26-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. ------ speel dan toch

    gooi die stok, aub - AUB ?

    Zou de hond écht het verschil niet zien of ruiken tussen
    een mens en een beeld? Border Collies zijn toch de meest schrandere honden?

    Ofwel wou hij de baasjes een filmpje voor You Tube bezorgen, zo schrander zijn die dieren.

    klank aanzetten
    http://www.youtube.com/watch?v=e9S6KyKrDKw 
    00min43 

    m – van HL- EZW-11/2013, herwerkt

    26-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.650. het paradijs

    Een schipbreukeling leefde al jaren op een onbewoond eiland.
    Op een morgen werd hij wakker en hij geloofde zijn ogen niet : er lag een schip op anker !

    Een kleiner vaartuig werd afgevierd en kwam zijn richting uit gevaren.

    De sloep bereikte het strand en de bemanning trok ze op het droge. 
    De 1ste stuurman, in full uniform, stapte aan wal en hij overhandigde de volleerde overlever een stapeltje kranten.

    Hij zei : "Met de groeten van de captain en heel onze crew,
    of u deze kranten eens zou willen doornemen op deze prachtige morgen op uw mooi eiland en
    of u ons dan wil laten weten of u nog wel gered wil worden."

    m  – HiH05/2015, en of er op het eiland nog plaats was … 

    26-07-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)



    bij nieuws verwittigd worden per mail?

    typ uw mailadres -het blijft buiten beeld- en klik op knop



    mailen kan hiér

    klik op de knop om uw mail te plakken / te schrijven


    Archief per maand
  • 11-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!