In het dagboek van Fabiënne konden jullie al lezen dat er een ziekte broeit in het Refugio. Omdat Coco nog zo zwak is, was het belangrijk dat hij op een veilige plek zou verder kunnen herstellen.
Viva kreeg vandaag een geruststellende mail van Fabiënne:
Hallo Viva,
Gisteren hadden we de open deur dag in de refugio ACE, en het was echt erg druk, de hondjes kregen erg veel aandacht, het was hard werken maar het was de moeite.
Coco is met twee jonge meisjes mee tot 4 juni wanneer hij mag vliegen, hij bibberde uit heel zijn lijfje en het was echt zielig om te zien, het is een arm ventje dat och arme veel heeft mee gemaakt, als je hem knuffelt geniet hij er van, maar is ook bang dat je hem toch pijn gaat doen en hij blijft maar angstig kijken, hoe is het mogelijk dat mensen dit een hondje aan doen,....de verhalen die je hier dagelijks tegen komt is niet te beschrijven.
In elk geval Coco is in goede handen en we houden je via Carine op de hoogte,....
Groetjes, Fabienne
Omdat het belangrijk is voor de hondjes om even tot rust te komen als zij hier in België arriveren is het aangeraden dat zij eerst een week tot 14 dagen in een gastgezin verblijven. Zeker in Coco's geval die vlak er voor nog zal worden gecastreerd en ingeënt. Voor hij naar zijn definitieve adoptiegezin verhuist zal hij eerst nog een paar keer langs gaan bij de dierenarts voor controle.
Viva sprak nog met Carine van SHIN hier in België en zij waarshuwde haar dat het niet makkelijk is om als gastgezin te fungeren. Deze verwaarloosde dieren die zoveel meemaakten zitten dadelijk in je hart. Maar als Coco op 4 juni in België arriveert zal Viva klaar staan om hem op te vangen. Wat heeft zij toch een gouden hartje! Hij zal dan tot ongeveer half juni in hun gezinnetje verblijven. Zij vreest nu al dat het afscheid zwaar zal vallen ...
Maar de wetenschap dat Coco bij iemand zacht zal terechtkomen, die het diertje zal koesteren, maakt voor haar alles goed. Coco heeft nood aan een rustige thuis, bij iemand die hem alle aandacht en liefde zal kunnen schenken. Ben jij die persoon? Of ken jij iemand die in aanmerking komt? Laat het ons weten!
Straks meer over de verkiezing: Internethond van het Jaar, waar wij Coco voor ingeschreven hebben !
Een nieuwe Bichon Frisé in nood! Hij heeft jullie hulp nodig!
Coco
Coco (ja, ook deze jongen kreeg deze naam), is een reutje van ongeveer 4 jaar. Hij werd in Spanje langs de autostrade gevonden. Hij leefde nog amper.
Mensen die hem vonden brachten hem naar een opvangtehuis dat in Spanje gerund wordt door de Belgische Fabienne van Spaanse Honden In Nood. Lees Fabienne's dagboek: http://www.ace-charity.org/du/fabiennesdagboek.html
Bij aankomst dacht men dat hij dood was maar na hem wat water toegediend te hebben bleek hij toch nog te leven.
Het dier was compleet verwaarloosd. Door zijn geklitte vacht kon hij niet meer lopen en ook niet meer achter gaan. Hij was vel over been. In de dierenkliniek hebben ze hem er door kunnen halen.
Nu is hij terug bij Fabienne in het opvangtehuis. Hij krijgt nog steeds antibiotica en is nog steeds graatmager maar het gaat stilletjes aan beter met hem.
Het is een ontzettend lief dier, een beetje schuw door de mishandelingen die hij moest doorstaan.
Wij, een groepje dames die het voorrecht hebben een schattige Bichon Frisé in huis te hebben en anderen die ons initiatief steunen, hebben zich zijn lot aangetrokken.
Daarom schreven wij hem in voor Internethond van het jaar. Wij willen Coco in het zonnetje zetten en tegelijk met hem duizenden andere sukkelaartjes die verwaarloosd, mishandeld of gedumpt worden.
Wij hopen spoedig een geschikt baasje voor Coco te vinden. Coco heeft veel meegemaakt. Wij zoeken voor hem een stabiele thuis waar hij met veel liefde en aandacht zal omringd worden.
Een Bichon Frisé heeft veel verzorging nodig, zeker als je hem het kapsel van het ras wil geven. Zijn krullende vacht moet minstens twee maal per week goed geborsteld en hij moet geregeld getrimd worden.
Coco werd op bovenstaande foto's kort geknipt op zijn kopje. Op de rest van zijn lijf zie je hier nog zijn dikke vacht. Hieruit kun je opmaken dat dit dier met de nodige verzorging er binnen enkele maanden kan uitzien als een prachtige Bichon.
Ondertussen werd ook de vacht op het lichaam helemaal afgeknipt daar de klitten niet los te krijgen waren. Maar dat groeit uiteraard weer vlug terug bij.
Coco, een foto van gisteren, hij is op goede weg!
Wij gaan de situatie op onze blogjes opvolgen en nieuwe foto's van Coco plaatsen. Wij hopen hem deze maand nog naar België te halen waar hij wellicht eerst een paar weken in een gastgezin zal verblijven tot hij volledig hersteld is.
Willen jullie meer weten over Coco? Bezoek dan in de komende dagen onze blogjes of stuur een mailtje naar: viva136@hotmail.com
Breng zoveel mogelijk mensen op de hoogte van ons initiatief, aub!
Stem vanaf maandag voor Coco en help hierdoor hem en zoveel andere stakkers, een nieuwe kans op een gelukkig leven te krijgen.
Wij houden jullie op de hoogte! Maandag meer nieuws!
In de late namiddag vandaag , waren Viva met haar Dréke en ik met Zoety echt aan een paar ontspannende uurtjes toe. Onze pleisterplaats is en blijft "Het Kasteel van Horst" !!
Met een koffietje en een pannekoekje, zijn onze batterijen weerom opgeladen om deze week af te sluiten. Wij rijden elk een goed half uurtje ... we halveren dus de weg en dat maakt het mogelijk voor ons beiden. Onze Bichonnekes hebben weer hun hart opgehaald. Meer hoeft het in feite niet zijn. Het Kasteel is gelegen in Holsbeek ( St. Pieters-Rode) in de Horststraat. In feite is het het Kasteel van "De Rode Ridder". De omgeving is er prachtig om te wandelen langs het water. Een aanrader dus voor diegenen die niet te ver uit die omgeving wonen. Er is een zeer ruime parking en de bediening in het Wagenhuis is vriendelijk en aangenaam en dit aan een schappelijke prijs.. Viva nam natuurlijk, weer enkele kiekjes met de ondergaande zon : Allez, deze nam ik ... en ik ben totaal geen kei in dit vak hoor. Mooi hé. Onze twee wittekopjes verdienden natuurlijk weer alle aandacht. Ziet toch eens hoe stoer ze zijn !!
Ik denk dat ik er nu eindelijk in geslaagd ben een behoorlijke webpagina te publiceren. Het heeft me dagen bezig gehouden en dat is natuurlijk wel goed. Nog heel veel andere zorgen dringen zich op, maar ik moet erdoor en dit kan nog maanden duren. Intussen houden Zoety en ik het hoofd koel ..... alleen moet ik morgen dringend een rozenboompje gaan rechtzetten. Er staan zovele roosjes op open en het zou zonde zijn als ik dit niet kan herstellen. De sterke rukwind heeft hier huisgehouden vandaag.!! Proberen jullie nu maar eens te kijken naar : http://www.zoety.be/index.htm . Ik hoop dat het jullie amuseert !! Tot later nog eens beste vrienden bloggertjes.
Verleden vrijdag maakten wij een uitstapje naar Antwerpen, Leona, Viva en ik samen met onze Bichons Beejee, Dréke, en Zoety. Het was een heerlijke zonnige dag en we hadden een programma gemaakt ; eerst shoppen voor ons lievelingsdier en zo kwamen we terecht.bij Kitchy Poochie bij Karen & Maarten Itegems. Zij hebben een prachtige verzameling van benodigdheden voor hondjes. www.kitchypoochie.com
Op de volgende reportages zal U kunnen zien hoe het eruit ziet en welke folies we ons gegund hebben. Een aanrader dus : kijken bij Viva & Dréke en bij Leona.
Viva met haar Dréke en Britney. Het weegt amper 800 gr. Nogal een verschil met onze schaapjes hé. Doch, ze waren alle drie in hun sas !! Hun nieuwe tas werd meteen goed gevonden .
De bodem ervan kan lager gemaakt worden en zo kan ik Zoety meenemen naar waar ik wil. Want als men met de trein reist, moeten diertjes in een tas.. En het is ook handiger om op en af te stappen met het openbaar vervoer..
Beejee moest een regenjasje hebben en ook Dréke gaat vaak wandelen. Dus die twee kregen nog een extraatje. Voor Dréke werd het stoer zwart en voor het meisje roze !!
Na het shoppen zijn we beland in de "DIKKE MEE" in Merksem. waar we dringend aan koffie toe waren en nadien tegen de avond hebben we nog een hapje gegeten. Deze dag was onvergetelijk voor mij. En via deze weg dank ik Viva en Leona voor hun warme vriendschap. Al de andere foto's, want er zijn er nog veel meer, moeten jullie bekijken bij de beroepsfotografe Viva. ..
Voor al mijn lieve bloggertjes zend ik dit boeketje bloesems van de Prunus Amonagowa. Het was de allereerste foto die ik deze week nam in de tuin. Alleen doet het nog erg pijn dat ik hem niet kon delen met mijn maatje. Hij zou het prachtig gevonden hebben.
Om mijn tijd te doden was ik gewoon terrasstenen aan het schuren en intussen stond de wasmachine te draaien ... toen ons aller Viva met het voorstel kwam ... "Heb je geen zin om eens met Zoety naar het Kasteel van Horst te komen ??". Lang heb ik niet moeten nadenken, het was ja. Het heeft deugd gedaan, want Zoety en Dréke hadden mekaar nog nooit ontmoet, en dat is best meegevallen. Voor die foto's moeten jullie naar Viva's blogje. Hier zijn er een paar die ter plaatse opgenomen zijn door onze beroepsfotografe !!
Misschien kunnen jullie eens kijken naar dit internetadres : http://www.zoety.be/New4.mht Door omstandigheden, die niet zo leuk zijn, heb ik niet zoveel kunnen opzoeken, maar gisterenavond is het mij dan toch gelukt. Ik hoop in de komende maanden verder te doen als jullie het goed vinden. Alle raad is welkom. Misschien helpt dit me wel om de lange avonden alleen door te brengen. De tuin is nu voorjaarsklaar, met de hulp van mijn zus en schoonbroer. Want er alleen aan beginnen, daar had ik de moed niet voor. Ik hou jullie op de hoogte .
Met de hulp en steun van jullie allen zet ik vandaag mijn eerste stap terug op mijn blogje. Viva is onvermoeibaar en geeft niet op tot zolang ik de teugels terug in handen neem. Verleden maandag ging ik met Zoety naar de kapper. Zij is terug een mooi meisje en haar vrouwke probeert ook haar best te doen, want zij nam deze foto in de tuin. Binnen enkele dagen kom ik misschien weer, maar het is en blijft een strijd. De tijd zal de wonde moeten helen, met vallen en opstaan.
Het is een onmogelijke taak om jullie allen afzonderlijk te danken. Daarom zou ik dit willen doen via deze weg. Jullie reacties, jullie meevoelen hebben me zo'n deugd gedaan. Het zal nog maanden duren vooraleer ik hier bovenop kom, maar misschien met jullie hulp en de vele vrienden zal het me wel lukken. Ik voel me verschrikkelijk eenzaam, zelfs de tuin kan me niet enthousiast maken om erin te vliegen. De tijd moet de wonden helen. De dag dat jullie terug een verhaaltje krijgen, weet dan dat ik terug ben opgestaan. Ook Zoety zoekt haar baasje, zij is nog altijd van slag en 's nachts zoekt ze me op en krijg ik zo'n lieve kusjes van haar. Hartverwarmend. Sorry lieverds, dat ik niet zo vrolijk of optimistisch ben,. Hou jullie taai, en geniet van alles wat jullie omringd. Ik hou jullie op de hoogte van mijn ups-and downs.
Gisterennamiddag werden Zoety en ikzelf zo prachtig opgevangen met zovele bloemen, zovele troostende woorden, dat ik me nauwelijks nog kan voorstellen dat ik er vanaf vrijdagmorgen alleen voorsta samen met Zoety. Deze schat heeft tijdens heel de uitvaartplechtigheid geen vin bewogen. Vandaag vindt de asverspreiding plaats in intieme kring. Vrijdagmorgen vliegen de kinderen terug naar de VS, waar ze met hun leven verder moeten, met al de prachtige herinneringen aan hun papa. Homage breng ik aan al mijn vrienden bloggertjes, die zich de moeite getroost hebben, zonder mij te kennen zelfs, om zo'n mooie, prachtige teksten en kaartjes te sturen. Mijn speciale dank aan Viva, Utta, Laathi, Leona en Sjoeke voor het prachtige bloemstuk. Jullie zullen mij door deze moeilijke tijden helpen, want ik wil iedereen persoonlijk danken en ik zie altijd maar meer attenties binnenkomen. De briefwisseling stapelt zich op dus lieverds, gun met wat tijd. Jullie Ninne
De schok was donderdagmorgen zo hevig dat ik even tot rust moet kunnen komen. Nadien kom ik bij jullie allen terug, jullie steun zal goud waard zijn. Mijn lieve schat vond het zo prettig dat ik deze hobby heb en dus zal ik zeker verder doen.
Volgende week, na alle plechtigheden zal het hier leeg en stil zijn en moet ik verder met Zoety.
Toch wel erg zeker, nu moest ik pipi gaan doen, op een heel wit tapijt !! Mijn vrouwke is precies toch geen specialist om mij te filmen ... 't weze haar vergeve