Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
gedicht (van internet)

Ik zou een gedicht willen makenover dingen die ik zie en voel
over dingen die me raken
als je begrijpt wat ik bedoel
Maar ik kan niets verzinnen
mijn hoofd is leeg
ik zit al weer binnen
ik wou dat ik een goede ingeving kreeg
Want bij ander vloeit het zo uit de pen
die dichten heel spontaan
jammer dat ik niet zo ben
en het bij mij zo moeizaam moet gaan
Maar met al dat gezwets
is me stiekem ontgaan
dat er onder dat gelets
een nieuw gedichtje is ontstaan
de ideale reisbstemming


Is ook een mooie in gramat


kreeg direct reactie van F.


extraatje


DE NIEUWE PASSIE VAN MIJN ZUS

FIJNE ZONDAG

LAAT DE WIND MAAR DOOR JE HAREN SPELEN ZOLANG JE ER NOG HEBT,

Dit is engels met haar op


Johnny once saw hanging prumes
Oh ... as chicken eggs so groot
It seemed that Johnny would go plucking
While his father 'thim forboad.
But as I will be very clever
Then my father sees it not
On this tree so full of prumkes
He will not have it in the mot.
So he clautered in the prumetree
Stack his pocket full of fruit
But he mistrapped on a tackske
And fell own, flack on his snoot.
All the prumes were spice now
And the spice ran out his brook
It dripped softly in his couses
Johnny did not darf to look.
And again he was not lucky
Cause his father came there oan
And he gave him such a ramling
He could fourteen days not goan.
That is how end the silly story
Of little Johnny, the proimenthief
Even with a lot of goesting
He did it nevermore upnief.
Tommeke wat doet ge nu
HOOP DOET LEVEN

Doorbraak in zenuw-ziekten 13-06-2008
Er is ontdekt dat het gebrek aan een bepaald enzym leidt tot DNA-schade. En dat kan weer hersenbeschadigingen tot gevolg hebben. Het onderzoek levert met name belangrijke nieuwe inzichten in het ontstaan van PKAN. Dat is een ziekte die tot ernstige hersenbeschadigingen bij jonge kinderen leidt. Of de ontdekking kan leiden tot een effectieve therapie tegen dit soort ziektes moet nog blijken. Daarvoor is verder onderzoek nog.
Hoog bezoek in den tuin


schrijfsels 2 van Irene


Parkinson
Dat ik Parkinson heb dat weet ik, maar er zijn dagen dat er nóg meer mis is. Mijn
kleren weigeren soepel om mij heen te gaan zitten. Randjes van hemd en sokken
blijven hardnekkig in elkaar gerold. Een veter verstopt zich in mijn schoen.
Mijn fiets raakt in het rek in de knoop met een ander. Het gespje van de fietstas
raakt klem in het boodschappenkarretje. Een aaneenschakeling van warrige
situaties waarin ik de blikken van de mensen voel. Als dan 's avonds óók het
magnetrondeurtje er genoegen in schept om schaaltje mét inhoud op de grond te
zwiepen, dan is de dag compleet.
En ineens weet ik het. De dingen zijn niet tegen me, nee, vandaag deden ze
lekker mee: samen Parkinson.
Irene van Rooijen
vrijdag den 13 de


nogmaals poes

(Maar kan wel een tijdje duren eer je het ontdekt)

gedicht van een parkie

Pijn in mijn knie, pijn in mijn rugEn in mijn hand, ja ook dáár
Als ik uit bed opsta ben ik niet vlug
Héél erg langzaam is eerder waar
Parkinson, je bent een nare vent
Je neemt mij te veel vriendjes mee
En niet één ervan die meelij kent
Dat vinden ze gewoon niet zo'n goed idee
Lopen gaat niet altijd normaal
De heer P. steekt daar een stokje voor
Maar wèrken mijn pillen weer helemaal
Dan loop ik als een kievit hoor
Het ene moment kan ik wat ik 't andere niet kan
Op mijn lichaam vertouwen, dat kan ècht niet meer
Het gaat allemaal volgens Parkinsons plan
Maar ééns pak ik hem terug, dàt lukt wel een keer!
Thea
_________________________________________
fijne dag


gezegde


Thuis


nog eentje

Dit is gramat in la douce France

op reis




