Hoe overleven met parkinson-google-translator pour le francais
DIT IS EEN BLOG MET EEN LACH EN EEN TRAAN ,
Maandag 7 december 2009
Beterschap
Het gaat beter, zoals ze mij nu afgesteld hebben wil ik wel blijven juist kwamen er mensen op bezoek en die erkende mij niet meer , zo kalm geworden. Ik mag wel den eersten tijd niet teveel stokstijf zitten daar die bedrading in mijn hals daar nog niet soepel genoeg voor is moet men hals regelmatig draaien. nu we zien wel. liefs
Is wel een eerste controle, en ze moeten met aparaat terug afstellen. kwestie beven ben ik tevreden, zit nu veel in mijne mond( stijve mond en tong) ben curieus dat het gaat weg gaan. Want hadden dat nog ni veel gehad.
Is Zwarte Piet een racistisch fenomeen of niet? Historicus Albert van der Zeijden van het Nederlands Centrum voor Volkscultuur, die onderzoek heeft gedaan naar Sint en Piet, weet te vertellen dat de eerste knecht van Sinterklaas blank was.
“Het Sinterklaasfeest met cadeautjes wordt al sinds de 16de eeuw gevierd. In het begin was dat met een onzichtbare Sint zonder knecht. Pas in 1850 is de knecht van Sinterklaas geïntroduceerd, in een boekje met afbeeldingen van de Amsterdamse onderwijzer Jan Schenkman. Jan de Knecht heette het blanke hulpje van Sinterklaas. In latere uitgaven van het populaire werkje werd de knecht zwart, vanwege de roet in de schoorsteen. Weer later werd Jan de Knecht omgedoopt in Zwarte Piet.”
Zwart van het roet van de schoorsteen en daar is niets racistisch aan, zou je zeggen. Of is dit een smoesje voor de realiteit? Want na de oorlog ging Zwarte Piet steeds onbeholpener praten en kreeg hij kroeshaar en dikke lippen. Volgens historicus van der Zeijden zouden hier best wel eens een verborgen racistische boodschap in kunnen
Is 't ver van je bed Zo'n prik tegen griep Dan is het vast net Of iemand jou riep In een andere taal Die jij niet verstaat Een mistig verhaal Dat jou niet aangaat Maar komt het dichtbij Een balinese infectie Dan heb je, geloof me vrij Geen last meer van selectie 't Gerochel en gekuch Is vast dáár niet te horen Maar geloof me maar vlug Hier zal het je storen
Wel ik zal nog veel geduld moeten hebben , om de rondedans te doen, de meeste mensen herkennen mij bijna niet, omdat ik vroeger altijd dyskinesiên had,( dat zijn ongecontroleerde bewegingen) wel die zijn totaal weg, das al heel veel. Maar het beven zelf is nog niet helemaal weg, en ook de stijfheid in mijn mond ( naar het schijnt niet te horen) maar voelt altijd zo aan blijft nog. Ik ben wel heel vlug moe, dat is normaal schijnt het. liefs
Hallo nu probeer ik mijn energie terug op te laden ik weet dat het een kwestie is van tijd. Nu we zien wel wanneer il terug alles kan van vroeger. Maar zal jullie nog eens de vroegere tuin van mijn dromen tonen was van een collega
den 20 november mocht ik al naar huis gaan , ik vond het wel wat vroeg, maar kom indien ze u dat zeggen ben je toch blij. nu dat eerste weekend was al niet denderend ,kreeg plotseling een panniekaanval , daar ik moeilijk kon slikken,dokter van wacht bijgeroepen, t was gelukkig iemand die er iets vavaf wist gaf mij prolopa bij mijn medicatie en ging plotseling beter; dan maandag was ik al terug in gent om aparaatje bij te sturen duurt maar half uurtje , dokter verschoot ik was terug springlevend, maar ben nu toch wat voorzichtiger, gelukkig had ik goede buren en famleden die mij biijstonden kon echt niets meer, geraakte nog niet alleen in mijn bed, enfin ik weet nu wat een panniekaanval kan veroorzaken. liefs
sorry voor het wachten , maar heb 1 dag en nacht zonder internet geweest Ik ben dus eindelijk in slaaap gedaan om mijn batterij te plaatsen wel degelijk onder mijn sleutelbeen, in den buik was te gevaarlijk dan hebben ze meer draden nodig. ik dacht al dat ik een ganse nacht geslapen had, was amper 5,30 uur als ik wakker werd, kon dan ganse nacht ni slapen, dait is wel de langste nacht van mijn leven geweest. dus toch eindelijk morgen geworden en ik beefde niet meer e,n kon mij bewegen, maar euforisch heb ik mij nooit gevoeld, voeld wel nog vanalles dat ge niet kunt thuisbrengen.Iedereen verschiet dat ik zo kalm lig; nu ga ik weer wat slapen en hopen op morgen