DE REGEN

Goede morgen,

Het laatste wat ik wil is park in beginstadium afschrikken,
park heeft 300 sympthonen en elk krijgt er daar gelukkig maar enkele van, daardoor komt het dat de ziekte bij vele personen anders is he!
Dus nooit niet denken zo zal ik ook worden, maar juist omgekeerd, dat alleen helpt.
Bedenk dat je uniek bent zoals iedereen.
kruip nog efffekens in mij nestje byby

Roddelen ontlaat je de plicht iets zinnigs te beweren om je bestaan te rechtvaardigen. Het laat de woorden 'freewheelen', het schudt het juk van de echte welsprekendheid van zich af en komt op adem in de hangmat van de taal.

Wie spreekt is de loonslaaf van zijn hersens, wie roddelt, is met vakantie.

Erg verheffend is het niet, maar het is een gezonde vorm van vermaak, bovendien geheel gratis.

Elk van ons droomt van een wereld, waarin hij als enige kan spreken omgeven door het hele mensdom dat, volkomen monddood, alleen maar in staat is tot ademloos luisteren.

Wij zijn meer gesteld op het oor dan op de mond van de anderen; meer dan die van een ander, zijn onze woorden vaak de enige waaraan wij ons kunnen warmen.

Daarom mij niet gelaten: babbel, hakkel, klets, kwebbel, stotter of ratel en . . .  roddel er maar op los. Er komt een tijd  dat wij geen woord meer waard zijn, geen van ons.

 ja ik heb velen geholpen
maar deed en doe het graag
door sommigen uitgescholden
de meesten echter dankbaar……..

tot de dag je niet meer groet
en jezelf grote hulp behoeft
kapot en ineen gedoken,
zie ik echt alleen maar spoken

 de tranen laat ik dan ook gaan
zie je mij al wenend staan?
Neen dat doe ik in een hoek
Waar niemand mij ooit zoekt.

Je zwarte gedachten, idee fixen
Vrije loop de dagdoor nixen,
Kleuren in het leven verdwijnen
Alles zwart geen rechte lijnen,

 Erover spreken is gevaarlijk
De commentaren zo bangelijk
Je overtuigd  jezelf te zwijgen

dat problemen verdwijnen
je verbergt je achter een maske
 een brede lach, maar daarachter?
Een gebroken verdrietig mens,
Past niet bij een echte vent.

 Ten slotte komt men te lezen
Dat er nog mensen zijn die meeleven
Een dichtje juist, en onverwacht
Dat, Agnes, geeft enorme kracht