bericht

Hallo iedereen,
Krijg het wel redelijk op mijn heupen van het slechte weer, ik weet wel moet positief blijven en ook van regen en onweer leren genieten, heb het al geprobeert , maar is moeillijk hoor.
Al een geluk dat we een barza (das het congolees voor veranda) hebben dan is een beetje lijk men buiten zit, maar toch kan het niet helemaal de tuin vervangen he.
Zal jullie een mopje vertellen, gelezen op een bierviltje op een terrasje in Leuven waar ik zaterdag met mijn vriendin ben naartoe geweest.
"Als men  sommige badgasten ziet, kan het niet missen dat de zee zich twee maal per dag terugtrekt"
Nu ga ik sluiten want begint hier weeral te onweren.
groetjes

Goede morgen,

Het laatste wat ik wil is park in beginstadium afschrikken,
park heeft 300 sympthonen en elk krijgt er daar gelukkig maar enkele van, daardoor komt het dat de ziekte bij vele personen anders is he!
Dus nooit niet denken zo zal ik ook worden, maar juist omgekeerd, dat alleen helpt.
Bedenk dat je uniek bent zoals iedereen.
kruip nog efffekens in mij nestje byby

Roddelen ontlaat je de plicht iets zinnigs te beweren om je bestaan te rechtvaardigen. Het laat de woorden 'freewheelen', het schudt het juk van de echte welsprekendheid van zich af en komt op adem in de hangmat van de taal.

Wie spreekt is de loonslaaf van zijn hersens, wie roddelt, is met vakantie.

Erg verheffend is het niet, maar het is een gezonde vorm van vermaak, bovendien geheel gratis.

Elk van ons droomt van een wereld, waarin hij als enige kan spreken omgeven door het hele mensdom dat, volkomen monddood, alleen maar in staat is tot ademloos luisteren.

Wij zijn meer gesteld op het oor dan op de mond van de anderen; meer dan die van een ander, zijn onze woorden vaak de enige waaraan wij ons kunnen warmen.

Daarom mij niet gelaten: babbel, hakkel, klets, kwebbel, stotter of ratel en . . .  roddel er maar op los. Er komt een tijd  dat wij geen woord meer waard zijn, geen van ons.