In het teken van de tentoonstelling.

Bijna dag en nacht ben ik er mee bezig.

a b s o l u t e  v o o r r a n g

Er komt zoveel bij kijken

en als kers op de taart of wordt het een rotte vijg, moet ik ook nog een inleidend woordje plaatsen.

Laat mij toe, het kort en leuk te houden maar waar vind ik die leuke korte woordjes.  Op zoek Daniël en maak er wat moois van.  Ja zo af en toe moet ik wel een beetje mezelf oppeppen of er komt gedonder van of een allesomvattende leegte en ik hou van geen van beide.

De foto's hieronder tonen klaar en duidelijk dat er dingen zijn die af zijn en andere, waar nog heel wat werk aan is.

Verder werken, babbelaar, en hier niet langer zitten praat verkopen...jouw atelier wacht.

Ja, inderdaad...niemand kan mij straffen omdat ik mijn blog 'ad' wat verwaarloosd zou hebben maar ik weet gewoon niet waar eerst gekeken en dan neem ik eerst wat het dringends is.  Er zijn op mijn documenten, afdeling afbeeldingen een massa foto's van bloemen en planten, van mijn tuin en van beelden genomen op een beeldenroute maar...wanneer zou ik die eens plaatsen?  deze winter misschien. Ziehier toch een proefje....

Ik moet vlug naar de ontbijttafel want Let is veel vroeger opgestaan dan gewoonlijk en dus….veel kijkgenot en geniet van het luttele mooie droge weer, ook al is het wat frisjes.

De lucht zit niet zuiver.
 

De ene regenvlaag na de andere teistert ons humeur. Het is vakantie en het is zomer.  In het zuiden kunnen ze bakken en braden en het is veel te warm om een poot te verzetten en hier is het herfst, midden van de zomer.

f o e i WEERGODEN.

Gisteren werd het wandelpad in de Mascobossen te Zerkegem officieel ingewandeld, gepaard gaande met een groot feest van het bos.
Ik ben samen met mijn buurvrouw, die bij Velt Jabbeke in het bestuur penningmeester is, per fiets  naar Zerkegem gereden tegen 10u. Het was tegenwind en de belofte van redelijk weer hing in de lucht. We waren ingeschreven voor het Pitta festijn met varkensvlees.  Het enige wat ik er kan van kan zeggen is dat het gewoon lekker was en als zoete broodjes naar binnen ging.  Achteraf dronk ik nog een blonde Westvleteren en haalde door deze beide Items een hoge score in het WW puntensysteem. De vlekkeloze organisatie lag bij natuurpunt en Velt had er en promotiestand. Wij waren gevraagd om groepen te begeleiden naar de verschillende bostafereeltjes langs het bospad.
Spijtig was ik mijn fototoestel vergeten waardoor deze bijlage fotoloos wordt.  Ik ben drie keer met een groep het pad afgewandeld en was blij als ik de derde keer mij enkele ogenblikken kon neerploffen in een stoel.  De terugweg ging zeer vlot want we handen de tamelijke wind in de rug.

Eind februari zag ik het plots niet meer zitten. De tuin riep dwingend om dringend te beginnen en het was een eerder moeilijk voorjaar. Mijn rug hield me voor de aap en mijn humeur werd heel persoonlijk. Ik verzwaarde zienderogen en binnen heel korte tijd zou ik gewoon de tuin inrollen.  Hoe actief ik ook werd, dat gewicht ging niet naar omlaag, integendeel. Hoe actiever ik werd, hoe meer ik at. vooral frieten en Franse kaas.  Niet dat ik het ook op de Franse hun rug wil schuiven dat ik te zwaar werd, nee hoor.  Zo ben ik niet. Het lag enkel en alleen aan mezelf.
  
Ondertussen volg ik reeds zeven weken de weightwatchers en met succes.  Ik ben met mijn 1m74, van 90,2 kg, in  7 weken teruggevallen naar 83,4 kg.  Maar ik mag alles eten wat ik graag eet MAAR MET MATE. Ik voel me stilaan weer de oude. De vette frietjes zal ik laten en die vervangen door gebakken patatjes in de pan, met heel weinig vetstof.  Mijn streefdoel is om tussen 75 en 77 kg te blijven.

Er zijn reeds twee reacties gekomen op 'hommels'.

1) Die zouden bedwelmd door de nectar van de lavendel, daar in slaap vallen, een beetje onderkoelen en enkel wakker worden als hun lichaam opnieuw op t° komt.

2) Ze zouden plots te koud hebben gekregen en daar als verstijfd en schijndood moeten blijven hangen tot hun t° hoger wordt  en ze opnieuw in beweging komen.

Geef toe, beide reacties liggen dicht bij mekaar, vloeien zelfs wat in mekaar maar aangezien het die nacht 16° is gebleven en ze toch  1m tot 1m20 boven de grond hingen zou de eerste theorie er wel eens dichter bij kunnen zijn. Toch wacht ik op het antwoord van een specialist.

Biologen, wakker worden en rustig mijn blogje komen lezen!

Ik beleefde iets heel vreemds met hommels. Het was eerst een paniekverhaal maar het sloeg om in de goede richting.  Het sloeg wel ei zo na aan mijn hart.

Gisteren om zes uur in de morgen kom ik voorbij de lavendelstruik.  We hebben er maar één maar je kan er U tegen zeggen. Mijn aandacht was getrokken en ik ging nader toekijken. Verwonderd ging ik heel dicht bij.  Een tiental hommels leken verschrompeld aan de bloemen te hangen alsof ze die in een laatste adem krampachtig hadden vast gegrepen en in hun dood niet meer gelost.  Ik haalde om 8u Let erbij die mijn indruk bevestigde. Beschuldig mij dus niet dat ik aan het slaapwandelen was. Verbijsterd schreef ik prompt een mail naar een paar mensen van natuurpunt maar het is verlof en ik kreeg tot nu toe nog geen antwoord. Heel verwonderd was ik toen ik om negen uur met mijn fototoestel in aanslag vaststelde dat ze allemaal verdwenen waren en dat het gonsde van het leven.
Deze morgen om zes uur, in de regen was ik weer op post en tot mijn verwondering waren er opnieeuw die daar blijkbaar hadden overnacht. Ze zijn deze morgen niet met tien maar ze zijn er hé.  Het lijkt op een fictief verhaal maar jullie mogen gerust komen kijken maar dan om zes uur in de morgen hoor want overdag is er niets te zien. Kunnen de mensen van natuurpunt mijn verhaal bevestigen?

Slechts heel korte tijd voelde ik me goed.  Na de hernia van vorige maand, zit ik nu geplaagd met hevige spierpijn in de zij. Een spierverrekking, zei de dokter. Wat heb ik eergisteren verkeerd gedaan.  Ik ben bijna de hele dag op schok geweest en tegen de avond heb ik braambessen geplukt tot op 1m90 hoogte. Ja zelfs zulk een onnozel werkje kan ik niet meer aan zonder pijnlijke gevolgen.  Ik ben er wel mee.