boeken lezen
Ik ben nog nooit naar de boekenbeurs geweest en wat boeken lezen betreft ben ik er maar heel laat mee begonnen. Slechts rond mijn veertiende las ik mijn eerste.
Toen ik gedurende de oorlog van 40-45 en juist erna school liep in de lagere school van Veldegem was het onderwijs daar erbarmelijk. Daarbij ben ik daar in bepaalde studiejaren het zwarte schaap geweest dat meer in de hoek moest staan dan wat anders.
In het vijfde leerjaar werd ik daarenboven regelmatig bont en blauw geslagen door de meester. Waarschijnlijk heeft die er de leergoesting voor vele jaren uitgeklopt.
Ik ging toen niet graag naar school en werd gepest langs alle kanten. Misschien is het daarom dat Letje zo lang heeft moeten aandringen vooraleer ik naar SNT wilde om er 'Foto elements' te volgen. Ik ben nooit graag naar school geweest...geef mij maar mijn tuin, mijn atelier en mijn boeken. Ik lees verschillende genres door mekaar.
Ondertussen heb ik ruimschoots mijn achterstand in boeken lezen bijgehaald hoor. Voor mijn verjaardag kreeg ik van Liesbetje dit prachtige boek over het geheugen dat nog heel vlot leest ook en meer de alures heeft van een leer- dan van een leesboek.
Dan heb ik bepaalde boeken die effenaf leerboeken zijn o.a 'Klare taal' om efficiënt te leren schrijven. Dit boek gebruik ik meer als naslagwerk waarin ik zo nu en dan iets opzoek of gewoon iets herlees dat ik minder goed begreep bij eerste of zelfs bij de tweede lezing.
Het volgende genre van boeken zijn de nuttige informatieve boeken. 'Een pleidooi voor echt eten' is daar een sprekend voorbeeld van. Dit is een genre dat je meermalen kunt herlezen omdat er wetenschappelijke passages in verwerkt zijn en je een massa aan informatie meekrijgt waar je geheugen niet alles ineens kan meedragen.
De laatste tijd wil ik meer en meer teruggrijpen naar het Mythologische genre maar ik ben helaas steeds weer langs alle kanten benomen. Het enige waar ik veel te weinig van heb, is tijd, altijd weer die tijd. En als ik dan eindelijk tijd heb dan val ik als een blok... vul maar zelf in.
Iedereen uit mijn omgeving weet of weet het niet, dat ik volle bakken kunstboeken heb waarvan het merendeel leerboeken zijn. Maar dat is een hoofdstuk appart. Ik heb geen tijd om te schilderen, hoe zou ik tijd hebben om in die leerboeken over kunst te kruipen.
T I J D
Vroeger las ik romans en dat gebeurt nog zo af en toe als ik een Frans boek ontleen in de bib van De Haan, om mijn Frans bij te houden.... maar ik heb nu helaas geen.....ja, altijd hetzelfde liedje.T I J D T I J D T I J Den misschien ontbreekt er ook een beetje energie om minder vlug als een blok......enz.
We mogen dus ook onze bovenarm gaan aanbieden en daarna, naar het schijnt, een kwartier staan vrijven om de pijn weg te krijgen. Of is ook dat opnieuw een fabeltje, ik hoop van wel.
zo beeld ik me in dat het ongeveer moet branden in je hersenen als je hevige pijn hebt ... of denk jij er anders over?
Ik zocht een foto om 'geen medelijden' uit te beelden en gepaster kon toch niet zeker!
Ze bewondert mij, zegt ze nog, voor wat ik met die panelen, doe voor Stalhille. 'Zeg, als je begint met wierook te zwaaien, ben ik weg zulle' en ik begeef me naar de voordeur. Met,'ik woon te dicht bij de kerk hé!' zegt ze al lachend 'Daar zwaaien ze iedere zondag met wierook', en ze laat me al lachend buiten.
.jpg)
maar een tekst op met vlagen als onderwerp. Zo zit het internet vol met ongerijmdheden en soms krijg ik vlagen van verbijstering.
De reuma schijnt zich een poosje rustig te zullen houden. Iedere morgen waren mijn handen opgezwollen en mijn trouwring ingewerkt in mijn vel. Als ik enkele uren in beweging was trok dat langzaam weg zodat ik telkens tegen de middag de ring weer aan en af kon schuiven.
