Tijdens de zomer zijn de borders, rozen tuin en de tropische tuin op hun mooist.

 

De zomer borders bieden kleuren vanaf wit, via roze tot blauw en donker paars aan. In de volgende foto’s is er een klein selectie gemaakt. Dat zijn, bijvoorbeeld, Delphinium Black Knight, Eremurus spectabilis, Campanula glomerata Superba, Echinacea purpurea, Lavatera, Angelica gigas, Veronica Sunny border blue,  Astrantia sunnigdale variegated, Aruncus dioicus en Phlox.  

Door de bos en in de Millennium Tuin vindt U meer dan 100 verschillende variëteiten hosta waaronder grootbladige soorten en een collectie met veel roodpaarse pigmentering. De meeste bloeien tussen juni en augustus. Hier zijn er twee –

één met heel smalle bladeren H. stilleto (links) en één met grote bladeren H. sieboldiana Elegans (rechts).

 

 

Clematis zijn ook op het toneel en meestal klimmend door rhododendrons en andere heesters.

 

Bomen en heesters dat zijn in bloei tijdens juni zijn Liriodendron, Kalmia angustifolia, Cornus kousa “Norman Haddon”, Sinocalycanthus sinensis, Stuartia pseudocamellia en Philadelphus “Dame Blanche”.

 

Acer conspicuum “Silver Cardinal” is bijzonder mooi – de bladderen zijn een spektakel. Verder zijn er veel magnolia in bloei in juni.

 

 

 

 

 

 

 

 

Naast en in de vijver zijn irissen en waterlelies in bloei.

 

 

 

 

 Iris  kaempferi

 

 

Verder zijn juni en juli de maanden voor de eerste bloei van veel rozen.  

 

Dan als de zomer goed op gang is, beginnen de verschillende hydrangeas (hortensia’s) te bloeien.

 

 

  Alcea Rosea 

Laburnum anagyroides produceert een waterval aan bloemtrossen Heel mooi voor kleine tuinen, niet te groot en bloei is altijd verzekerd. Beter is gouden regen niet te typeren. Lange bloemtrossen in een grote hoeveelheid als een eindeloos kabbelende beek - met wat fantasie wel te verstaan - sieren gouden regen in mei en juni. Sommige soorten gouden regen verspreiden een aangename geur en andere weer helemaal niet. Op alle grondsoorten wil de struik wel groeien, behalve in natte grond. In openbaar plantsoen zul je gouden regen niet veel aantreffen: de peulen zijn giftig.

Brem

Cytisus scoparius

Deze bezemachtige plant valt op door de vele lange diepgroene twijgen, die kaal zijn in de winter en in de zomer bedekt met smalle blaadjes. De erwtachtige gele bloemen groeien in de vroege zomer in de bladoksels waardoor de groene bezem in een goudgele gloed verandert. Na de bloei ontstaan de zwarte zaaddozen, die met een knal openspringen om de zaadjes uit te stoten. Dit is een Westeuropese soort, die in de warmere streken van Europa op kalkarme grond groeit. De plant kan grote kolonies vormen op droge hellingen, bermen en spoordijken. Omdat de dunne, taaie twijgen daar heel geschikt voor waren, werd de brem vroeger gebruikt voor het maken van bezems. Ook is het een belangrijke medicinale plant, die gebruikt wordt bij de behandeling van nier- en blaasziekten. Bloei in mei en juni, hoogte 50 tot 200 cm.

 

Super bos gemengd.

Coral Sunset

1 year after planting !!!!

Wilde akelei komt in vrijwel heel Europa in het wild voor in bossen en zoomvegetaties. Naar wordt aangenomen zijn het oorspronkelijk planten, die vanuit tuinen zijn verwilderd. Het zijn overblijvende (vaste) planten. In de Alpen komt akelei vrij veel voor, maar dit is de Alpenakelei (Aquilegia alpina). Wilde akelei (Aquilegia vulgaris) bloeit van mei tot en met juli. Het is veruit de sterkste en misschien wel de mooiste soort van het geslacht. Deze akelei wordt veertig tot tachtig centimeter hoog.
De akelei behoort tot de omvangrijke familie van de boterbloemachtigen (Ranunculaceae). De naam Aquilegia komt van de Latijnse woorden aqua = water en legere = verzamelen.

Cultuur

	De bloem van wilde akelei heeft tal van nuances paars en diepblauw

Akelei groeit op alle grondsoorten in de zon of halfschaduw. De plant groeit polvormig. De groene stengels dragen gelobde, iets blauwgroene bladeren; aan de top en zijstengels geknikte bloemen. Variatie in bloemtinten is normaal. De akelei kruist onderling heel gemakkelijk. Zuiverheid van ras of variëteit is hierdoor een moeilijke zaak (verbastering). De akelei houdt niet van een te vochtige grond en evenmin van een winderige plaats. Bloemen zijn goed op vaas te houden. Vermenigvuldigen van akelei kan door scheuren of zaaien. Scheuren van de pollen in het najaar, zaaien in maart - april onder glas. Amerikaanse soorten (Aquilegia caerulea, Aquilegia canadensis, Aquilegia skinneri, Aquilegia chrysantha en de hybriden 'Mc Kana Giant Hybrids', 'Crimson Star', 'Haylodgensis') zijn onvoldoende winterhard in ons klimaat.

Akelei is al sinds de late Middeleeuwen in cultuur. Op schilderijen is de schoonheid van akelei vaak verbeeld. Akelei spreekt tot de verbeelding door de mooie kleur van de bloem en de eigenaardig gekromde, lange sporen aan de achterzijde van de bloem. In een historische en de 'nette' tuin bij een boerderij zal akelei vast niet ontbreken. Wanneer de goede soorten en hybriden worden gekozen, is het ook in een stadstuin helemaal geen moeilijk te houden plant.

De bloem van de akelei bestaat aan de buitenkant uit lange (gekleurde) kelkbladen en trechtervormig vergroeide kroonbladen. Aan elk kelkblad zit een gekromd spoor. Amerikaanse soorten hebben een recht spoor. Het vruchtbeginsel is klierachtig behaard. Op basis van de lengte van het spoor ten opzichte van de lengte van de kelk- en kroonbladen en de kleur hiervan worden de soorten en variëteiten van elkaar onderscheiden. Er zijn zo'n honderdtwintig soorten akelei bekend.

Eind april beginnen de knoppen te zwellen		Bij veel ranonkelachtigen is de bloemknop vaak gekleurd; de sporen zijn al te zien		Akelei in volle bloei, een schilderachtig schouwspel