Karma houdt in dat je alles
ook misdragingen die je in een vroeger leven in vorm van geweld hebt begaan, op
een later tijdstip in een ander leven in vorm van geweld zult mee maken.
Actie veroorzaakt reactie.
Wat je zaait zal je oogsten.
In onze tijdsdimensie zin er
net als in andere anderen mensen van verschillende zielenleeftijden.
De zielenleeftijd verandert
echter niet mee met het verouderingsproces op aarde maar is verbonden met het
aantal incarnaties. Zo zal het zijn dat jonge mensen ondanks hun leeftijd wijs
kunnen zijn en ouderen zich gedragen zoals pubers.
De ziel heeft zoiets als
speel en leer fasen.
Al naar gelang het aantal
incarnaties toeneemt lukt het steeds beter om de testen, de proeven op te
lossen. Dan komt er een fase waarin de ziel wil testen hoe goed ze is, hoe ver
ze al gevorderd is en hoever ze de medemens kan manipuleren.
Dan gebeurt het dat ze zich
verrijken door het uitoefenen van macht en raakt ze verstrikt in een val van
leugen en intriges. Zo erg dat ze in het nauw komt en uit angst of haat ene
moord doet.
Er is in de zielensfeer een
afspraak gemaakt tussen dader en slachtoffer. Meestal is het zo dat
slachtoffers in hun ontwikkeling iets verder zijn dan de daders. Ze hebben op
hun beurt in een vorig leven een moord begaan en willen nu de rol van
slachtoffer ervaren.
Wanneer de ziel door haar
wilde heen is gegroeid zal ze minder gewelddadig worden en verandert het karma.
Zo is het dat er nu vele zielen deze ervaring van vereffening niet meer nodig
hebben.
Kleine vergrijpen worden
direct vereffend, dat wil zeggen er is bijna onmiddellijk reactie. Voorbeeld:
Wanneer je in dit leven iemand zou bestelen hoef je geen levens meer te wachten
maar wordt er meteen afgerekend.
Wanneer je iemand wil kwetsen
of belachelijk maken zal je in dit leven nog hetzelfde overkomen.
Eens dat je het principe van
oorzaak en gevolg hebt begrepen kom je in een andere fase waarbij je gedrag
wordt verfijnd.
Het slachtofferspel zal dan
op het fysieke vlak verdwijnen.
Bij de meeste mensen wordt
karma dus niet meer overgedragen naar een volgend leven. Ze ervaren de
uitwerking meteen.
Sommige mensen maken echter
gebruik van de lessen van karma om hun gedrag te kunnen permitteren. Het gaat
er uiteindelijk om zich aan hun verantwoordelijkheid te onttrekken.
Elke ziel heeft ooit eens
iemand vermoord. Herinner nog even de ziele afspraken daaromtrent.
Bij massa moorden neemt
diegene die voor zon leven kiest het schulden programma van de hele familie op
zich. Zodoende zijn alle broers en zusters van deze daden bevrijdt. Het zelfde
geld voor zelfmoord.
De aardse zienswijze is daar
omtrent beperkt. We zien alleen wat er gebeurt is, niet het waarom.
Besef wel dat zij die voor
zon leven kiezen geen gemakkelijk leven zullen hebben en graag de tijd zouden
terug draaien om hun daad ongedaan te maken.
Daarom een goeie raad kijkt
eens naar je eigen karma.
Kijk naar wat je in je vorig
leven hebt aangedaan en wat men jou nu aandoet.
Meestal helpt dit bij het
veroordelen van anderen.
Iedereen kan begrijpen dat woede en aanvallen met elkaar in verband
zijn. Minder begrijpelijk is het verband tussen woede en angst.
Woede kan zich alleen voordoen als je aangevallen wordt of aangevallen
voelt.
Besef dat je niet kan aangevallen worden.
Probeer te ontdekken dat hoe erg je je ook aan verantwoordelijkheid wil
onttrekken je de verantwoordelijkheid niet kan ontlopen.
Jaren lang heb op dezelfde manier gereageerd en altijd geweigerd van te
zien dat je het jezelf hebt aangedaan.
Woede die je overviel lokte geweld uit.
Gewelddadigheid kan alleen plaats vinden tegen het lichaam. Het ene
lichaam kan het andere vernietigen. Probeer te begrijpen dat wanneer
vernietiging niet bestaat de gene die wordt aan gevallen niet echt kan zijn.
Jou woede stelt dat je gelijk bent aan het vernietigbare. Wees dus
overtuigd van je eigen onschendbaarheid.
Probeer te herontwaken en ontdekt dat wat het ego je lat zien niet echt
is en niets te betekenen heeft.
Luister naar de stem van je hoger zelf. Stop er mee met jezelf te rechtvaardigen.
Beweeg je enkel in liefde want dat is de essentie van je wezen. Laat dan
ook de angst achterwege want daar waar liefde is kan geen angst zijn.
Niemand wordt gestraft voor zijn fouten of zonden want als dat zo zou
zijn betekent dat dat er schuld is.
Onthoudt dat elke afwijzing inhoud dat er een splitsing is van het
denken.
Wat je projecteert verstoot je, het is ene cirkel zonder einde.
Door onbewust te zijn probeer je alles buiten jezelf te houden.
Wat gebeurt er : je verstikt het geloof in je eigen gespleten denkgeest.
En het ego is zeer geslepen want het stelt dat jij beter bent dan je broeders.
Elke gedachte begint in de denkgeest van de denker. Probeer de denkgeest
terug te doen keren naar God. Dat is natuurlijk heel moeilijkvoor het ego om dat te aanvaarden. Het ego is
en blijft nu eenmaal de grote misleider.
De enige manier om vrede te kennen is vrede te onderwijzen, liefde en
dat is eigenlijk het gemakkelijkste want je bent liefde.
Het ego is wisselvallig en wispelturig en in feite afgesneden van het
hoger zelf. Het ego vindt dat aanval de beste verdediging is en maakt daarom
van het lichaam gebruik om zijn gelijk te halen.
Eerder zagen we dat het ego altijd gekoppeld is aan angst. Het sust ons
in slaap en die slaap verwekt dromen, dromen die enkel onwaarheid bevatten.
Wanneer je contact hebt met het goddelijke komt blijft er van je droom
niets meer over.
Door niet te geloven in je eigen volmaaktheid leer je jezelf steeds het
verkeerde.
Vreugde is je wezen, vreugde is eeuwig en niet gekoppeld aan tijd.
Gedaan met de nachtmerries. Dat is het verschil tussen slapen en bewust
zijn; de droom is weg gevallen.
Het is dus heel belangrijk dat je vreugde leert kennen.
Het is helemaal onbelangrijk om te leren wat je moet doen om gelukkig te
zijn. Belangrijker is dat je leert vreugde te kennen.
Stop er mee een lijstje te maken van je vergissingen.
Het is heel raar maar als je dromen verdwijnen is het ego ook verdwenen.
Denk niet dat dood de oplossing is. Dit is slechts uitstel. Enkel leven
kan je laten overwinnen.
Wanneer denkgeest instaat is om te genezen betekend dat, dat hij sterker
is dan het lichaam. Dus wanneer jij je identificeert met dat lichaam is er een
groot probleem.
Kan je zien hoe het ego het lichaam misbruikt.
Om aan te vallen, voor je genot, voor je trots. Onthoudt dat het ego
altijd een tijdelijke verbinding maakt met andere egos met oog dingen te
verkrijgen. Dit in tegenstelling met het hoger zelf dat enkel wil delen.
De Amerikaanse zanger John
Mellencamp gaf een zijn albums de titel Nothin Matters and what if it did
wat zoveel wil zeggen als niets doet er toe en wat als het wel zo was.
De Griekse wijsgeer Epictates
zei de mens wordt niet gekweld door gebeurtenissen maar door de betekenis die
hij er aan geeft.
Henry Miller de schrijver
zei: Het doel van het leven is te leven. Leven betekend bewust zijn, goddelijk
bewust.
In al deze gezegden zit veel
waarheid in mar waarschijnlijk zal de vraag nooit volledig kunnen worden
beantwoord omdat het voor iedereen verschillend is al naar gelang het niveau
waar tot men is opgegroeid. Voor sommigen is dat hun werk, hun loopbaan, hun
rijkdom. Voor anderen is dat hun gezin, hun kinderen. Voor weer anderen is het
dienenvan mensen of God. Weer anderen
beweren dat het leven geen zin heeft. Je ziet dat er verschillende meningen
zijn.
Misschien is niet zo zeer wat
wij van het leven verwachten maar wat het leven van ons verwacht.
De zin van het leven kan
alleen maar ontdekt worden door te leven en dat zal voor iedereen verschillend
zijn.
Het is in de eerste plaats
belangrijk stil te staan bij de vraag Wat is voor mij het zinvolste.
Men zegt dat vrijheid het
belangrijkste is maar is het jullie opgevallen hij weinig mensen echt vrij
zijn.
Om echt vrij te zijn moet men
constant bewust zijn zonder af te dwalen en dat bewust zijn moet het leven
voortdurend in evenwicht houden.
We zijn voortdurend gedwongen
te leven alsof het leven enige zin heeft maar er is geen enkele garantie dat het
inderdaad ook zo is.
Het kan zijn dat er jaren
lang niets opmerkelijks gebeurt en dan plots staat met voor een plotse
verandering. Op dat ogenblik rijzen er vragen.
Het hele leven lang probeert
men ons in een bepaalde richting aan te praten. Elke gedachte lek woord elke
daaddraagt bij aan de belangrijkheid
van die richting.
Het is uitermate belangrijk want
de richting die je gekozen hebt op het einde van je leven, zal bepalen hoe je
volgend leven zal zijn. Denk dus heel goed na!!!!
We zijn voortdurend gebonden
aan de wet van oorzaak en gevolg. Er zijn drie zaken die er voor zorgen dat het
leven de verkeerde kant opgaat namelijk hebzucht, woede en onwetendheid.
Wat gebeurt er werkelijk?
Deze consumptiemaatschappij laat ons ten onrechteen valse zintuiglijke bevrediging zien, een
gelukzaligheid die van buitenaf komt.
Vroeg of laat komen we tot de
vaststelling dat dit niet de zin van het leven benadert.
We weten waarom we hier zijn,
enkele en alleen om verlichting te bereiken om een te worden met onze goddelijk
oorsprong waaruit we zijn ontsproten. Het leven geeft de enige mogelijkheid om
alle ervaringen op te doen die moeten opgedaan worden om te kunnen terug keren.
Er is geen andere reden of
het is ene drogreden. Kijk naar je leven naar wat je er van gebakken hebt en
wat de resultaten zijn van het volgen van je ego.
Is dat de bevrediging die je
nodig hebt, maakt dat je echt gelukkig? Je bent immers nooit tevreden!
NEEN ! Al deze overdreven
gehechtheden en verlangens leiden tot jaloezie en angst die het leven verzieken
en het ons als maar moeilijker maken.
Confusius heeft ooit gezegd
als iemand niet tegen zichzelf zegtwat
moet ik doen, dan weet ik niet wat zo iemand moet doen.
Ga dus bij jezelf ten rade en
probeer inzicht te krijgen in de zin van je leven door van het ene moment naar
het andere te leven en verkeer zo vaak als je kan in gezelschap van gelijk
gestemde mensen.
Kijk niet naar de toekomst
want die komt nooit en laat het verleden achter je want dan kan je niet meer
veranderen.
Leer vertrouwen hebben en
laat je verlangen los.Verlangen
betekent dat je geest nooit tevreden is en een ontevreden geest maakt een
ongelukkige mens.
Wie van ons
kan zeggen dat hij zichzelf werkelijk kent? We zien van onszelf altijd het
spiegelbeeld en dan noch durven we niet in die spiegel te kijken.
Iemand die
zichzelf kent kan nooit meer dezelfde zijn.
Carl Gustav
Jung zei ooit dat iemand die naar buiten kijkt droomt en iemand die naar binnen
kijkt ontwaakt.
Veel van wat
we doen de eerste twintig jaar van ons leven is er opgericht ons los te maken
van onze ouderfiguren en een zelfbeeld op te bouwen
Soms hebben
we ons daarbij zo sterk aan ene bepaalde rol die we spelen vast gehecht dat we
gaan geloven dat we dat werkelijk zijn en wie of wat we echt zijn vergeten.
We gaan als
het ware de vraag wie ben ik uit de weg door een bepaalde identiteit te
creëren.
We willen in
ons leven van alles doen, van alles zijn, van alles doen behalve onszelf zijn.
Bewust of onbewust zijn we met van alles bezig zodat we zeker niet
geconfronteerd worden met wat we werkelijk zijn.
Elk van ons
weerspiegelt het hele universum in zich want we komen er uit voort en toch
houden we ons met onbenullige zaken uit de materiële wereld bezig goed weten
dat we dat allemaal zullen moeten achter laten.
Zelf het
meest tastbare deel van onszelf, ons lichaam verandert voortdurend en ook daar
hechten een overdreven belang aan.
Elke
ervaring, elke nieuwe dag geeft een verandering zodat nooit iets hetzelfde kan
zijn.
Waarom
vechten we tegen de stroom van het leven? Waarom voelen we ons nooit op ons
gemak. Waarom zinken sommigen van ons weg in een zware identiteitscrisis?
Het is
belangrijk om jezelf regelmatig eens door te lichten.
Als je
geestelijk, gezond, creatief en gelukkig wil leven en de oneindige rijkdommen
wil hebben en deze delen met anderen ga dan van af vandaag opzoek naar wie je
werkelijk bent.
Toen men aan de dalai lama
voeg wat de zin was van het leven antwoordde hij anderen gelukkig maken.
Wat mij betreft is geluk een
diep besef van vreugde dat open bloeit wanneer het hart en de geest evenwichtig
zijn en stabiel.
Men is tevreden, accepteert.
Het is zinloos om geluk buiten jou te gaan zoeken.
Boeddha sprak over vijf
soorten van geluk. In omgekeerde volgorde van belangrijkheid hier volgend:
geluk van het besef
van plezier
geluk van geven en
delen, inclusief zowel uiterlijke deugdzame handelingen als innerlijke
mentale toestanden en houdingen
geluk, de
innerlijke vrede en gelukzaligheid die voortkomen uit een intensief
geconcentreerde staat van meditatief bewustzijn die samengaat met
zuiverheid van geest
geluk en de
vervulling die voortkomen uit inzichtelijke wijsheid en een diepgaand
begrip
Nirwana het eeuwig
durende geluk.
Geluk
maakt deel uit van onze natuurlijke staat, die alleen verduistert wordt door
gehechtheden en verlangens die onze stralende aangeboren aard versluieren en
ons potentieel begrenzen.
Misschien beseffen we het zelf niet maar wij hebben
een aangeboren vermogen om gelukkig te zijn los van wat er ons overkomt. Jij en
alleen jij beslist of je gelukkig wil zijn of niet. Elke dag heeft een nieuw
begin. Probeer je geest te doen ontwaken voor het nu dat elk moment anders is.
Je voelt je goed wanneer de zaken blijken mee te gaan
zoals je wil maar dit soort geluk is oppervlakkig en uiteindelijk
onbevredigend. Steeds opnieuw duiken er andereverlangens je hebzucht kent geen grenzen. Die hebzucht komt voort uit
eigenwaan en egoïsme.
Er zijn mensen dienaar hun bezittingen kijken als bron van bezit. Het gaat hem niet enkel
om materiële zaken maar ook hun rol, hun status en hun uiterlijk zelfbeeld.
Men is steeds met zichzelf bezig en heeft totaal geen
aandachtvoor iets anders.De consumptiemaatschappij teert op dit misplaatste
waardesysteem. We worden gemanipuleerd om naar nog meer rijkdom en populariteit
te verlangen. De overal aanwezige reclame verschaft ons zelfs een model voor
gelukkig gedrag: acteurs die de blije maniertjes demonstreren die we geacht
worden te vertonen wanneer we een bepaald product gebruiken of een specifieke
status bereiken. Wat men niet laat zien is alle ongeluk waartoe ze zo
gemakkelijk kunnen leiden wanneer we die fantasiebeelden als serieuze doelen
gaan nastreven en ze niet aan onze verwachtingen beantwoorden.
Waarom kan je niet blij zijn met deze dingen? Als
deze dingen geen geluk brengen, wat dan wel?
Men zegt dat geluk is niet te koop, maar volgens de
statistieken is favoriete vrijetijdsbesteding winkelen.
Wees eerlijk je lijkt in het duister te tasten,
waarbij je onvermijdelijk dezelfde oude tegenstellingen steeds opnieuw beleeft:
genot en pijn, verlies en winst, roem en schande, lot en kritiek. De
boeddhisten noemen dit de acht wereldlijke valkuilen.
Denk nu niet dat je niet van dingen kan of mag
genieten. De kwestie is dat hoe meer je gehecht geraakt aan de vergankelijke,
onbetrouwbare en droomachtige verschijnselen van de wereld des te groter is de
kans dat ze je vroeg of laat ongelukkig maken.
De media probeert je wijs te maken dat de meeste
mensen het grootste deel van de tijd gelukkig zijn, maar de verkoop van
antidepressiva neemt jaarlijks toe.
Men trapt in de val van de extreme verslavingen:
zoals eten, drinken, drugs, gokken (lotto), gedachteloos televisiekijken,
roekeloos gedrag of een verkeerde geliefde omdat men daarin ooit precies vind
wat men wilde.
Tenslotte treedt er gewenning op en blijft de
bevrediging uit, maar men kan het idee maar niet loslaten dat het de volgende
keer misschien wel lukt. Helaas keert het lot zich altijd op rampzalige wijze
tegen hun.
De Boeddha waarschuwde tegen buitensporige
gehechtheid aan vergankelijke dingen of aan mensen, wat eerder een bron van
lijden dan van geluk zal zijn. In het bijzonder waarschuwde hij ervoor je te
hechten aan het idee van een afgescheiden, onafhankelijk zelf dat 'zijn eigen'
geluk verdient.
Hoe gemakkelijk brengen we geluk niet in verband met
ons persoonlijke eigenbelang, waarbij we het feit ontkennen dat we allemaal ten
diepste onderling met elkaar verbonden en van elkaar afhankelijk zijn.
De Boeddha zegt in de Dhamma-pada: 'Als je spreekt of
handelt met een rustig, stralend hart, dan volgt het geluk je als een schaduw
op de voet om nooit van je te wijken.'
De hele kwestie van geluk komt er op neer of je al
dan niet in het nu bent, met de stroom meegaat en één ben met wat er ook
gebeurt en wat je doet.
Ik wil nog even herhalen dat je op elk moment in je
leven kan kiezen voor geluk en tevredenheid.
Heel vaak sluit je jezelf af in eenzaamheid of gaat
verschillende dingen doen om de realiteit te ontvluchten, om jezelf te
verliezen in afleiding. Het geeft je het gevoel bezig te zijn maar je blijft
zitten metknagende gevoelens zoals
ontevredenheid, twijfel, eenzaamheid, verveling of angst.
Dat ongelukkig voelen, komt dat vaak voort uit een
onstabiel hart er onstabiele geest, uit onbewuste drijfveren en verlanger omdat
je in gedachten in het verleden of in de toekomst leeft.
Zolang je in beslag wordt genomen door oude trauma's
en triomfen, door angsten en verlangens over wat er in de toekomst zou kunnen
of moeten beuren of wie wat tegen wie heeft gezegd, is het heel moeilijk om de
vreugdevolle geschenken van je leven in het hier en nu te waarderen.
Weet dat geluk je spirituele geboorte recht is, het
is de tegenhanger van lijden.
In de esoterie spreekt men van evolutie om het universele
proces aan te duiden waardoor alles ontstaat en zich ontwikkeld. Ik wil mij
beperken tot de evolutie van de mens omdat het ons anders te ver zou leiden.
In het groeiproces ontwikkeld
zich alles. Neem nu bijvoorbeeld een zaadje. Het doorloopt alle stadia tot het
zich uiteindelijk ontwikkeld tot een boom. We kunnen van het zelfde procedé
uitgaan voor wat de mens betreft.
In het zaadje is het idee
reeds aanwezig zodat men kan zeggen dat de evolutie eigenlijk de
verwezenlijking is van het idee. Het zichtbaar maken van het onzichtbare. Met
andere woorden er kan niets geschapen worden dat te voren als gedachte niet
bestond.
Hoewel we weten dat de groeiende kiem, elementen van de
aarde tot zich neemt om te groeien en daarmee haar stoffelijke structuur
opbouwt, hij dat onmogelijk kan doen zonder de intelligentie die daar achter
staat. Er zijn verschillende strekkingen waarvan sommigen dat God alles in een
keer schiep maar als je rond je heen kijkt gaat de schepping steeds verder, ze
stopt niet. Het is dan ook door de Godsdienst die een belangrijke rol heeft
gespeeld is de vijandigheid die ontstond tussen de verschillende theorieën
hierover.
Maar dat terzijde kunnen we
stellen dat de evolutie zich voltrekt in verschillende stappen, zowel bij mens
als dier.Hogere soorten hebben
zich steeds ontwikkeld uit lagere waarbij de evolutie steeds in hogere lijn
verder gaat.
In de evolutie leer van Darwin zit een duidelijke leegte
die alleen kan worden ingevuld door te putten uit het akasha geheugen.
We weten dat de natuurlijke
evolutie begint via de elementale rijken, dan als mineraal, plant, dier en ten
slotte mens. De evolutie stopt hier niet laat dat duidelijk zijn. Er is een
zaak die men over het hoofd heeft gezien namelijk de bouwers van het plan.
Het probleem met mensen zoals Darwin is dat ze geen
rekening met andere vormen dan deze van de stof. Men moet weten dat de vorm
reeds bestond in zijn astrale vorm. Nu lijkt het er op dat de stoffelijke
vormen een lange tijd onveranderd bleven. In feite zijn deze vormen niets meer
dan zeg maar huizen waarin de monade woont.
Zonder dit is het onmogelijk
om de evolutie te verklaren.
Wat betekend het woord mens? Het is duidelijk meer dan
een lichaam. Er is ook een intelligentie en een ziel. Dit laatste is iets dat
de wetenschap nog altijd niet erkent. In de esoterie is de mens het resultaat
van twee samenvloeiende evoluties. Die van de geest en die van de stof. Dit is
wat eigenlijk in de kosmos gebeurt. Het bewustzijn bouwt een verlangen op als
middel tot zelfexpressie. Het is de
geest die de ontplooiing van de organismen veroorzaakt; de vorm verandert en
zich aanpast bij de toenemende vermogens van de inwonende monade. Hij is dus
niet het eindproduct van een reeks plant- en diervormen. Hij heeft de
mogelijkheid om zijn eigen bewustzijn te bestuderen en heeft de macht zich te
veranderen door gebruik te maken van zijn eigen wil, iets wat dieren niet
kunnen. We kunnen dus stellen dat de mens het resultaat is van drie lijnen van
evolutie zoals eerder vernoemd: geest, stof en de derde, zelf bewust denken.
De feiten leren ons dat intelligentie
in de ene mens wordt opgewekt door de andere mens. Een kind dat aan zichzelf
wordt overgelaten is niet in staat zijn intelligentie te ontwikkelen, maar zou
een soort instinctief levend wezen worden, waarvan gevallen bekend zijn. Het
kind leert van zijn ouders en andere opvoeders door onderricht en door te
imiteren, en later door wat hij op school leert. Belangrijke veranderingen in het denken van de mens zijn altijd op
gang gebracht door grote geesten, originele denkers van formaat, die leerlingen
aantrokken, en vandaar stroomde de golf uit in het denken van de massa. Het
licht wordt altijd doorgegeven. In ieder mens is intelligentie inderdaad latent
aanwezig, maar het zou latent blijven als het niet tot leven werd gewekt. De
hoogst ontwikkelde dieren blijven wat zij zijn en vertonen geen neiging
intelligentie te ontwikkelen
Dit
is de reden dat het zoeken naar fossiele overblijfselen van wezens tussen mens
en mensaap is zonder succes is gebleven. De overeenkomst tussen de bouw van de
mensaap en die van de mens werkt naar twee kanten en kan daarom evengoed dienen
als bewijs dat de aap van de mens afstamt wat door sommige biologen wordt
bevestigd.
Het is dit zelfbewuste denken dat de
mens zo duidelijk onderscheidt van de hogere diersoorten en, zoals gezegd, kan
dit niet het gevolg zijn van directe evolutie van het niet-zelfbewuste dier.
Het is een verworvenheid van de mens in een bepaald stadium van zijn evolutie.
Er was een tijd dat hij het niet bezat, en er kwam een tijd dat hij het
verwierf. Dit verklaart het verschil tussen de vroegere 'verstandeloze'
mensenrassen en de latere 'ontwaakte' rassen. We spreken hier over het eerste
en tweede en gedeeltelijk het derde wortel ras.
Het waren goddelijke wezens die eens
zelf mens waren, maar die, daar zij tot een vorige ronde van de evolutiecyclus
behoren, zich hadden ontwikkeld tot voorbij het stadium van het menszijn.. Het
zijn deze wezens waaraan de mens zijn speciale intelligentie ontleende. Men dient wel te verstaan dat zij hem
denkvermogen niet schonken. Daar het
reeds als latent zaad aanwezig was moesten ze het enkel opwekken Het is immers zo dat in elk wezen in het
heelal, hoe laag ook, de hoogste mogelijkheden in latente toestand aanwezig is.
Men
kan het zo stellen dat Geestelijke Wezens niet kunnen incarneren in dierlijke
organismen omdat de kloof te groot is want die worden voortgebracht door de
lagere evolutie.
Op de vraag of de tegenwoordige
dieren ooit mensen zullen worden, luidt het antwoord, ja en nee. Het is niet
juist te stellen dat dierlijke lichamen kunnen evolueren tot menselijke
lichamen, of dat dieren mensen worden langs de weg van geleidelijke
transformatie. Maar het is wel waar dat de monaden die nu in dierlijke lichamen
huizen, eens naar het mensenrijk zullen overstappen en verlicht zullen worden
door het vuur van het denken. Dat zal echter niet in het huidige
evolutietijdperk gebeuren; de deur naar het mensenrijk is voor dit tijdperk
gesloten en de dieren van nu wachten hun beurt af in een toekomstige
evolutieronde. (dit laatste werd door Meester Lanto eveneens bevestigd.)
Volgens de theosofische evolutieleer
was de mens de oorspronkelijke stamvader van de zoogdieren, en zijn ook de
andere soorten ontsproten aan deze menselijke stam. De voorouders van de mens waren de mensen zelf; wellicht
pre-menselijk, maar toch mens. De mens begon zijn bestaan op het geestelijke
gebied als een niet-zelfbewuste goddelijke vonk, die bestemd was om na
cyclussen van evolutie weer te worden verenigd met de goddelijke essentie
waaruit hij voortkwam.
De
eerste stoffelijke mens bestond
op deze aarde al 18.000.000 jaar geleden; maar daarvoor was hij er al in
astrale of etherische vorm. Dit is een punt dat door de wetenschap lange tijd
over het hoofd werd gezien, nl. dat de stof zelf evolueert en dat deze aarde
niet altijd stoffelijk was zoals nu.
In de huidige penode of ronde van
kosmische evolutie zijn er zeven wortelrassen, en wij; zijn nu in het vijfde.
Het eerste wortelras begon ca. 130
a 150 miljoen jaar geleden. Elk van deze rassen had zijn
eigen vorm en zijn eigen speciale manier van voortplanting. Het eerste plantte
zich voort door middel van deling. Het tweede door knopvorming en het derde was
tweeslachtig en legde eieren. Bij sommige diersoorten komen deze
voortplantingsmethoden nog steeds voor. De geslachtelijke voortplanting zoals
wij die nu kennen, is van voorbijgaande aard. De eerste stoffelijke mensen en
de astraal-etherische mensen die daaraan voorafgingen, waren de stamvaders van
het geslacht van zoogdieren. In die tijd was de mens 'verstandeloos' dat wil
zeggen hij handelde instinctief, want het licht van zelfbewustzijn was nog niet
in hem ontstoken. In die tijd kon hij de evolutie op gang brengen van de
verschillende typen zoogdieren door middel van het afwerpen van cellen of zaden
die voortkwamen uit zijn eigen lichaam. Deze volgden daarna hun eigen speciale
evolutielijn en brachten in de daaropvolgende eeuwen de zo ver uiteenlopende
soorten voort die we nu kennen.
Tot nu toe hebben we gesproken over
de zoogdieren, maar er zijn ook nog lagere diersoorten zoals de reptielen,
vogels, vissen, enzovoort. Deze kwamen niet uit de menselijke stam voort in deze
ronde van de grote evolutionaire cyclus, maar in een voorafgaande periode van het
leven op deze bol.
Een speciaal geval moet hier aan de
orde worden gesteld en dat betreft de twee families van de aapachtigen, de
antropoïden of mensapen en de gewone apen. Sommige wetenschappers vermoeden dat
deze afstammen van de mens en niet op weg zijn naar de mens. Zo zegt
bijvoorbeeld de Finse antropoloog Bjorn Kurten, dat uit fossielen van primaten
onmiskenbaar blijkt dat de mens niet van de apen afstamt maar dat het juister
is te zeggen dat de apen en mensapen van de vroege voorouders van de mens
afstammen. Maar de apen en mensapen verschillen van de andere zoogdieren in de
wijze waarop zij uit de menselijke stam voortkwamen. Het jonge menselijke ras,
waarover we eerder spraken als 'verstandeloos', verenigde zich in die tijd met
bepaalde dieren, en uit deze verbintenis kwam een bastaardras voort dat de
stamvader werd van de tegenwoordige apen(niet te verwarren met de mensapen).
Het is niet juist deze
rassenvermenging een misdaad te noemen Ze
hadden veel meer overeenkomst met elkaar; de afstand tussen mens en dier was
niet zo groot. Vandaar dat een vruchtbare vereniging mogelijk was, en ook een
vruchtbaar nakomelingschap dat in staat was zich voort te planten. De
menselijke wezens waren bovendien verstandeloos en daardoor niet tot zonde in
staat en hun handelingen waren instinctief.
De geschiedenis van de mensapen stamt
uit een latere periode, toen het vierde grote mensenras over zijn hoogtepunt
heen was. Bepaalde gedegenereerde overblijvers gingen zich met 'verstandelozen'
te verenigen en daaruit kwamen de mensapen voort. Maar dit was een bestiale
handeling, een zonde, want deze menselijke wezens waren niet verstandeloos,
maar begiftigd met zelfbewustzijn.
De mens is niet zijn lichaam, dit
wordt vooral door oosterse religies duidelijk gesteld. De waarheid is dat het
monaden zijn, vonken uit het universele leven. Als de geest zich voor het eerst
begint in te wikkelen in de stof, gaat de evolutie erg langzaam, zodat lange
tijdperken worden doorgebracht in de lagere natuurrijken het delfstoffenrijk,
voorafgegaan door de drie elementale rijken, en gevolgd door het plantenrijk en
zo verder.
Het
individualiseringsproces begint in de planten, ontwikkelt zich verder in de
dieren, en wordt voltooid in de mens. Hierbij valt wel te bedenken dat het niet
de organische vormen zijn die in elkaar overgaan, maar dat het de inwonende
monaden zijn die de ene vorm na de andere als woning gebruiken, naar gelang hun
evolutie dit vereist.
Het
is opmerkelijk dat soms nieuwe varianten van plant en dier plotseling
verschijnen.
De
geest gaat aan de stof vooraf zodoende kunnen we niet anders dan de heest
aannemen.
De menselijke stam is de hoofdstam,
waaruit andere organische vormen in een of andere tijd te voorschijn kwamen.
Naast de primitieven waren er zowel in het verleden als nu machtige
beschavingen. De mensheid is verdeeld in rassen en eindeloos onderverdeeld in
kleinere groeperingen, en elk daarvan is in een speciale fase van zijn eigen
raciale evolutie. Sommige zijn in opkomst, andere in verval en zo vinden we nu
op aarde rassen die opkomen, en andere die over hun hoogtepunt heen zip, terwijl
weer andere bezig zijn uit te sterven.
Nog maar dertig of veertig jaar
geleden beweerde men dat de rechtstreekse voorouders van de mens van nu, een
ouderdom toegedacht van ten hoogste 500.000 jaar. Nieuwe vondsten van fossiele
overblijfselen in Oost-Afrika sinds 1959 brachten de vinders ertoe die ouderdom
op circa 1,6 en later zelfs 2,6 miljoen jaar te stellen. Daarbij bleef het
niet. Begin jaren zeventig werden er vondsten gedaan, waarvan de betreffende
onderzoekers de ouderdom bepaalden op ongeveer 3,75 miljoen jaar. Het beeld van
de agressieve wilde dat men zich meestal van deze verre voorouders vormde, werd
vervangen door dat van een samenwerkende gemeenschap, waarvan de leden
getuigden van intelligentie en onderlinge solidariteit.
Mogelijk
gaat de ouderdom nog verder tot 15 miljoen of 20 miljoen jaar.
We
weten dat elke manvantara verdeeld worden in zeven grote tijdperken. We
bevinden ons momenteel in het vierde ronde (tijdperk) van onze manvantara. Elke
globe-ronde bestaat uit zeven wortelrassen en wij zijn nu in het vijfde, dat
ongeveer 5 miljoen jaar geleden begon. Het eerste wortelras ontstond ongeveer 132 a 150 miljoen jaar geleden.
De mens verscheen 18 miljoen jaar geleden voor het eerst op aarde in een
stoffelijke vorm; maar daarvoor bestond hij op aarde in fijnere vormen van
stof, die wel astraal of etherisch worden genoemd.
Deze
wortelrassen zijn onderverdeeld in kleinere delen, en deze in weer kleinere,
zodat de beschavingen van de verschillende rassen die nu op aarde bestaan, heel
kleine uitlopers vertegenwoordigen. Als verder elke onderverdeling zich splitst
en nieuwe zijtakken doet ontstaan, die ieder hun eigen afzonderlijke
geschiedenis vervolgen, dan is het duidelijk dat wat we nu op aarde vinden, een
zeer gemengde verzameling is. Er zijn verre afstammelingen van het vierde
wortelras en enkele zelfs van het derde. De bonte mengeling van overblijfselen
van oude rassen in Afrika is zeer opmerkelijk.
We
kunnen ons de vraag stellen of de mens nu de kroon is op het evolutie gebeuren.
Het
is inderdaad waar dat het geestelijk Wezen, dat zich nu manifesteert in het
voertuig dat we kennen, hogere stadia van evolutie wacht. Achtereenvolgens
wordt hij Adept, Meester van Wijsheid, Ingewijde, God, Planeetgeest. Het zijn
maar namen die op zich geen betekenis hebben omdat onze taal er niet op is afgestemd.
Wanneer
wij ons eigen bewustzijn bestuderen, beseffen we dat er nog veel meer in ons is
dan tot nu toe tot ontwikkeling is gebracht. Er is geen reden om grenzen te
stellen aan de mogelijkheden van wat we in deze richting kunnen bereiken.
We
zullen door de poorten van inwijding gaan, en het 'Koninkrijk der Hemelen' binnentreden.
Die krachten in onze natuur waaraan wij nu zijn onderworpen, zullen ons niet
langer overheersen. We zullen dan in het bezit zijn van wat we nu noemen
occulte krachten. Aangezien de mens een vrije wil heeft meegekregen ligt het aan
hem of hij mee gaat in de evolutie van deze ronde of niet. Ik wil heeft
terloops herinneren aan de woorden van Jezus Men kan geen twee meesters
dienen waarmee hij bedoelde of je gaat mee in evolutie of je blijft verankert
in het materiële.
Uiteindelijk
zal elke monade overgaan maar dat zal dan in een latere manvantara zijn.
Als een monade alle mogelijke ervaringen heeft
opgedaan die bij bepaalde omstandigheden en lichamen passen, en daardoor zijn
innerlijke krachten heeft ontplooid, voor zover dat in die omstandigheden
mogelijk is, is voor de monade de tijd aangebroken voor nieuwe ervaringen in
lichamen van andere aard die en verdere ontwikkeling mogelijk maken op een andere
planeet of zelf sterrenstelsel.
Je mag dan proberen om aan je leven niet diepte gang te
geven, het zal je opvallen dat je voortdurend door allerlei materiële zaken
wordt afgeleid. Het is normaal maar je mag toch niet vergeten dat al deze
dingen in feite vergankelijk zijn.
Het is nodig zelfs
noodzakelijk dat je je tijdens je leven over sommige zaken vragen zal stellen.
Vragen waarop je misschien nooit het antwoord vind maar dat is niet belangrijk.
Belangrijk is het feit dat je vragen stelt.
Het leven is een reis doorheen het onbekende, keer op
keer moeten we verwarrende dingen meemaken en het hoofd bieden.
Soms rijzen er de grote
vragen; Wat is het doel van mijn leven? Wat gebeurt re als ik dood ga? Waarom
zijn we hier, waar komen we vandaan en waar gaan we naar toe? Hoe moet ik mijn
leven leiden?
Hoe je ook draait of keert
vroeg of laat kom je in contact met het ondoordringbare mysterie van leven en
dood, waarheid en werkelijkheid.
Er zijn allerlei kwesties
gaande van zoals daar zijn; de zorg voor onze naasten, het milieu, ontwikkelen
van geneeskunde, persoonlijke waarden, karakter, familie, kinderen, job maar
ook diepgaandere problemen over tijd, ruimte en het mysterie van het leven.
Reeds in de oudheid waren die
vragen aan de orde van de dag. Zo was het Socrates, de vader van de westerse
filosofie, die het volk als volgt de les las: 'Burgers van Athene, schamen jullie je niet om
je zo bezig te houden met zo veel mogelijk geld verdienen en je reputatie en
prestige te bevorderen, terwijl jullie je helemaal niet bekommeren om waarheid,
inzicht en het verbeteren van je ziel?'
Terwijl
je dit leest ben je net het zelfde aan het doen in je leven als de oude Grieken.
Plato
stelde enkele van de oorspronkelijke grote vragen, iets wat hij van zijn
meester Socrates had geleerd, die, zoals we allemaal weten, zijn leerlingen
aanspoorde tot: 'Ken uzelve.'
Maar
zijn we allemaal niet meer bezig met de andere te kennen en te beoordelen?
Jean Jacques Rousseau vroeg: 'Waarom is iedereen
ongelukkig?'
Franse filosoof Blaise Pascal zei: 'Wij verlangen
naar waarheid, maar vinden onszelf alleen in onzekerheid.'
Samuel Johnson zei: 'Bij grote en edelmoedige geesten
is nieuwsgierigheid de eerste en de laatste passie.'
Het was eveneens Socrates die de uitspraak deed dat
het niet onderzochte leven niet de moeite waard is geleefd te worden.
Maar wat stellen we vast, we kunnen al te gemakkelijk
afgeleid, bang en teleurgesteld, goedgelovig, cynisch of gewoon onoplettend
worden. Wij onderdrukken onze natuurlijke, vragende geest. We ploegen voort
zonder echt goed te kijken naar waar we mee bezig zijn en waarom. En of we het
beseffen of niet, we slikken kant-en-klare denksystemen, gewoonten en overtuigingen,
ons aangesmeerd worden door onze cultuuur, familie enz.
We stellen vertrouwen in deze systemen en in deze
inzichten, gezien door hun bril?
In plaats van ons eigen denkwijze te ontwikkelen.
Hoe behulpzaam zijn ze in de huidige wereld, waarin
sociale, economische, politieke en religieuze structuren constant in beweging
zijn en zo vaak los lijken te staan van ons leven? Hoe kunnen we de
gepassioneerde nieuwsgierigheid van onze vragende geest weer zo aanwakkeren dat
we ons dynamischer kunnen inlaten met het grote avontuur van het leven? Zijn we
opgewassen tegen deze uitdaging?
De grote vraag is of je oprecht JA kan zeggen tegen het avontuur.
De Zwitserse psycholoog Carl Jungzei ooit: Denkende mensen verwelkomen twijfel,
het is voor hen een waardevolle opstap naar meer kennis.
Je beseft het misschien niet maar twijfel brengt het
ego van zijn stuk. Op die manier ga je beginnen nadenken en een eigen visie
ontwikkelen. Mensen die zich aangetrokken tot bepaalde ideologieën die
zekerheid geven in plaats van twijfel zullen nooit groeien.
Stel je de vraag waarom ben ik nooit tevreden of
vervuld als is het maar een korte tijd. Misschien zit je wel in een
identiteitscrisis en zeg je waarom begrijpt men mij niet, waarom moet mij dat
allemaal overkomen.
Ga eens op zelf onderzoek. Probeer het eens gewoon
kijken niet oordelen. Daar is veel moed en durf voor nodig.