http://www.volkskrant.nl/buitenland/article1075331.ece/Vlaams-Waals_huwelijk_zit_in_de_eindfase
‘Vlaams-Waals huwelijk zit in de eindfase’
Marc Peeperkorn
gepubliceerd op 08 oktober 2008 06:01, bijgewerkt op 8 oktober 2008 08:45
GENT - De veelgevraagde verklaarder van ‘de Belgische toestanden’ houdt rekening met de ontploffing van het land.
Met stijgende verbazing en ‘vechtend tegen de afkeer’ heeft de Gentse politicoloog Carl Devos het afgelopen jaar de Belgische politiek gevolgd. De lawine aan crises die over het land raasde, sloeg hem – en de kiezer – murw. ‘Wat we nu meemaken is cruciaal voor België. We zitten in de eindfase.’
Devos (38) wordt veel gevraagd, ook in het buitenland, om ‘de Belgische toestanden’ te verklaren. Nooit huilde hij mee met de wolven die het einde van België verkondigden. Maar nu? ‘Voor het eerst houd ik er rekening mee dat België ophoudt te bestaan.’
Is het zo erg om in België te wonen?
‘Als ik in het buitenland ben zijn er niet veel mensen die spontaan zeggen: wat een kutland! Kijk, dit is een behoorlijk aangename plek om te leven, zeker in Vlaanderen. Het is er veilig, we hebben een excellente sociale zekerheid en uitstekend onderwijs. Toch slagen we er niet in dit imago – België, het Zwitserland zonder bergen – internationaal uit dragen. Integendeel. De buitenstaander denkt: wat is dat voor een gedoe? Er zijn weinig andere Europese staten waar de burger zich afvraagt of zijn land over twintig jaar nog bestaat.’
Sinds de verkiezingen van vorig jaar wordt België verlamd door geruzie over staatshervorming. Wat is er aan de hand?
‘Dit is een ongelooflijk spannende en fascinerende tijd. We zijn van een eenheidsstaat in 1830 via vijf rondes staatshervorming geëvolueerd tot een soort van federaal land. Dat is allemaal fatsoenlijk verlopen.
‘Maar nu gaat het niet langer over het doorstorten van beleidspakketjes van nationaal naar Vlaams en Waals niveau. We zijn op een punt beland waar de twee partners in hun huwelijk zeggen: we deden al veel alleen, is er nog wel een huwelijk?’
En, is er nog een huwelijk tussen Vlamingen en Walen?
‘Dit is een absurd federaal land. Er zijn geen federale politieke partijen die in heel België opereren. Er zijn enkel Vlaamse en Waalse politici die elkaar schofferen. Walen en Vlamingen hebben geen communicatiekanalen om elkaar te leren kennen.
‘Er is geen Belgische televisie, radio, of krant. Als je zegt: ‘Ik ben Belg’, doe je een politieke uitspraak. Als iets het Belg-zijn symboliseerde, was dat het talent om samen te leven ondanks al die verschillen. Dat talent erodeert nu. Er is iets fundamenteels gebroken in de verhouding tussen Walen en Vlamingen.’
Waarom nu?
‘Deels is dat toeval: de dagelijkse naijver tussen politici. Maar belangrijker is dat de bereidwilligheid bij politici weg is om de federale staat ten koste van alles in stand te houden.
‘Het is een generatiewissel. Voormalig premiers als Martens, Dehaene en Verhofstadt hadden België als nummer één in hun hoofd. Degenen die nu aan het roer staan niet. Zij zijn groot geworden in hun steeds onafhankelijker regio’s, hebben nauwelijks contacten over de taalgrens. Neem federaal premier Leterme: die was hiervoor minister-president van Vlaanderen.’
Het zijn vooral Vlaamse politici die zich afkeren van de federale staat.
‘Vlaanderen is de vragende partij. Dan word je snel gezien als de veroorzaker van de problemen. Ik verwijt Vlaamse en Waalse politici dat ze de staatshervorming na de verkiezingen tot hoofdprobleem hebben gebombardeerd. Nu kunnen ze niet meer terug. De politici zitten gevangen in hun eigen kooi.’
Vandaag begint de dialoog tussen de regio’s over het voortbestaan van België. Wat levert die op?
‘Dit wordt niet dé doorbraak. We zitten te dicht op de regionale en Europese verkiezingen volgend jaar. De partijen doen geen grote concessies. Maar iedereen heeft er baat bij de dialoog gaande te houden. Dus zullen de deelnemers af en toe kleine snoepjes naar buiten gooien waarvan ze zeggen dat het heel grote geschenken zijn. De dialoog is op een lelijke maar ook aandoenlijke manier de Belgische politiek. België is een rammelende kar. Dan zeggen de politici: kom naar onze garage! Ze kruipen eronder, sleutelen wat en de kar rijdt verder. Maar hij rammelt nog steeds.’
Wat bindt Vlaanderen en Wallonië nog?
‘De angst voor het onbekende. Wat moet je als onafhankelijk Vlaanderen en Wallonië? Daarbij moet je bij een scheiding heel moeilijke gesprekken voeren. Wat doe je met Brussel? Met de staatsschuld? Ik onderhandel liever over tien staatshervormingen dan over één scheiding.
‘Maar bovenal blijven we, ondanks alle miserie, landgenoten. Kijk, ik vind België een behoorlijk lelijk land. Er is weinig natuur en de steden zijn een warboel. Maar het is wel mijn lelijkheid, mijn warboel. Datzelfde geldt voor het huwelijk tussen Walen en Vlamingen. Niet iets om trots op te zijn, maar het is wel óns huwelijk.’
Is er een oplossing voor België?
‘Er is Vlaamse druk opgebouwd. Zolang die niet kan ontsnappen in de vorm van een staatshervorming, groeit hij verder. Ik hoop en denk het niet, maar het kan ontploffen. Er loopt door dit land een taalgrens die eigenlijk al een staatsgrens is. Dit land is niet onsplitsbaar.’
.
4 reacties op dit bericht
Overweldigend!
Daar zijn geen woorden bij nodig, enkel oren ...en genieten!
Dankjewel!
VRg,
Ja !!!!!
Heb nog een paar CD's van Georhge Zamfir.
Helaas er staat niks op van mijn lieveling Puccini.
verpozing !
Geachte heer Ray
* VANDAAR DE BARBAAR