Het album.

    Ik wachte.

Ik wachte
en wachte maar
op dat
hete perron
op jou
en wist niet
dat ik jou
alleen maar
in een flits
zou zien
en dat je trein
zonder stoppen
voorbij denderen zou.

     De wind.

De wind
zingt zijn lied
over de
kindertjes
die zijn
en toch
ook weer niet
soms zingt
hij teder
fluisterd zacht
maar dan ineens
bulderd hij weer
zijn verdriet
en onmacht
over het onrecht
hen aangedaan
over waarom ze
zo vroeg
moesten gaan.

     Vleugeltjes.

Je betaalde
een dure prijs
voor je
vleugeltjes van
zonneschijn
benauwdheid
honger
en pijn
toen
mochten ze
van jou
zijn.

       Die dag.

Ik ben
gestorven
op die
warme
augustus
dag,
en geen
mens
die het
zag.

      Verre oorden.

Verloren kinderen
en kleinkinderen
verlies niet te
beschrijven
in woorden
gedachten
zwevend
in verre
oorden.

       Zomer.

De zomer
zal nooit
meer hetzelfde
zijn
terugdenkend
in pijn
mijn logge
zwangere
lichaam voortslepend
het einde
en het begin
mijn stervend
kind
daarbinnen in.

        Herinneringen.


Herinneringen
vervagen
om ze
makkelijker
te dragen
maar soms
ineens haalt
een heldere flits
je uit je doen
van het vreselijke
en de felle pijn
van toen.

        Wonden.

Zout in
mijn wonden
nu ik jou
doodsoorzaak
heb gevonden
we laten ze
nu niet meer
zo lang overtijd
lopen
zout in
mijn wonden.

     Drie.

Als ze zeggen
jullie hebben er
ook maar twee
dan wil ik
schreeuwen NEE
maar ik moet
zwijgen tot
mijn verdriet
ik mag niks
zeggen
je vader
wil dat niet.

    Nooit.

Er zal nooit
iemand naar
jou vragen
je bent alleen
nog maar
verdriet dat
aan mij
blijft knagen
toch ben en
blijf jij ook
mijn kind
wat een ander
daar ook
van vind.

      Het meer.

Aan de oever
van het meer
van geen terugkeer
spelen kindertjes
vrolijk en blij
jij bent vast
ook daarbij
ik sta nog aan
de overkant
starend naar dat
verre strand
maar kom bij je
op een keer
ga naar mijn
meisje klein en teer
naar de overkant
van het meer
van geen terugkeer.

    Een klein mensje.

Er is
een klein
mensje gestorven
in mij
haar gevecht
blijft me
al mijn
levensdagen bij
telkens beleef
ik de laatste uren
van mijn
stervende dochter
in mij.

Jou maand.

Jou maand
nadert weer
een grote
hobbel keer
op keer
ik hou
niet van
augustus
nooit meer.

     Mijn meisje.

Meisje
meisje op je
autoped
meisje op je
fietsje
meisje op een
paard
meisje op de
brommer
meisje in de
auto
mijn meisje
op het
kerkhof.

   Niet meer.

Het was
net alsof
je sliep
maar het
werd nooit
meer morgen
je zou
niet meer
wakker worden
ik mocht
nooit meer
voor je zorgen.

Lente.

Lente
zoveel
vlinderkindertjes
brengen
mij een
groet
zeggen
wees niet
verdrietig
met ons
gaat het
goed.

   Vertellen.

Over haar
vertellen
is alles
wat ik
van haar heb
of had
dus,laat me
laat me
vertellen
over haar
mijn verloren
schat.

 
      Verlangen.

Ik word
door een
golf van
pijn en
verlangen
overspoeld
zeg me
wat is
de zin
wat word er
met jou
sterven
toch bedoeld.

   Jou naam.

Jou naam
staat met
tranen in
mijn hart
geschreven
je bent
en blijft
mijn kind
ook al
ben je
niet gebleven.