Augustus.

 

      Vlindertje.

Vlindertje dat
vlinderd in
de zomerzon
elke keer
denk ik
dat het
wel eens
een groet
van mijn meisje
zijn kon
geloven wat je
graag wil
geloven
over stille
groeten van
daarboven.

     Vergaan.

Ik schreeuw
niet en ik
gil of
huil niet
toch heb ik
onnoemelijk
veel verdriet
je ziet
geen enkele
traan
maar mijn
wereld is
vergaan.

   De geur van bloed.

Mijn geteisterde
lichaam en
de geur
van bloed
ik weet het
nog zo goed
jou levenloze
moegestreden
lichaampje
ons afgenomen
zomaar meegenomen.

      De beet van een vlinder.

Verdwenen
in de nacht
jou verdwijnen
was zo
onverwacht,
onverwacht als
de beet van
een vlinder
je bent nu
al zo lang
daar ginder.

Warme dagen.

Op warme dagen
mis ik je
nog meer
omdat ze mij
herinneren
aan die keer
die warme
augustus dag
dat ik jou
voor het eerst
en voor het
laatst zag.

    Zeg dat het niet waar is.

Zeg dat het
niet waar is
dat ik je
nu voor
altijd mis
zeg dat het
niet waar is
dat dit
de laatste
blik op je
lief gezichtje is
zeg.........
dat het
niet waar is.

      Gouden maan.

Gouden maan
daar hoog in
de donkere lucht
jij alleen hoort
mijn zucht
zeg me
is mijn kind
daarboven?
wat moet
ik nu geloven
is ze daar
tussen al die
twinkelende sterren
zoals ik
ergens las?
maar de maan
zwijgt en
weerspiegeld
zwijgend in
een plas.

     Fantoompijn.

De fantoompijnen
verscheuren
mijn lichaam
nee, er is
geen been
of arm
geamputeerd
een stuk
van mijn hart
is verdwenen
met mijn kind
en niemand
die daar ooit
een verdoving
of medicijn
voor vind.

       Stop.

Stop druk daar
nou niet op
blijf af van
die knop
ik zal dan
niet meer
kunnen stoppen
we zullen
allemaal in onze
schoenen soppen
ik zal ter
aarde vallen
en huilen tot we
verdrinken in
mijn tranen
met z n allen.

        Verloren.

De ritselende
bomen vertellen
het elkaar
heel zacht
over het
kleine meisje
waar ik
zo lang
op had gewacht
gevochten heeft ze
en verloren
levenloos is ze
geboren.

      De maan.

De maan
weerspiegeld
vrolijk in
een plas
o,ik wou
dat jij
hier was
misschien
kan ik
hem vragen
om je
op een
manestraal
naar beneden
te dragen
zodat ik
je nog
eenmaal
kan zien
en je
zachtjes
kussen kan
misschien.

     Mokerslag.

Het trof me
als een
mokerslag
toen ik in
een droom
ook jou graf
daar zag
de pijn was
zo immens
overschreden
elke pijngrens
mocht één van
mijn andere
kinderen ook
eerder dan ik
sterven gaan
ik zou het
niet overleven
en terstond
de strijd
opgeven.

     Hitte.

Trillende hitte
hangt boven
het land
alle mensen
naar het strand
geen site s
met gedichten
over dode kindjes,
nee
vandaag even niet,
ging het ook
maar zo met
verdriet.

      Foto.

Ik had gehoopt
op een wonder
maar het is
niet geschied
één klein fotootje
meer vroeg
ik niet
alwetende
doktoren
die zelf nog
nooit een kind
verloren
beslisten
toen was ze
weg voor wij
het wisten.

      In de nacht.

In het donker
van de nacht
kom je binnen
onverwacht
zingt zacht
een liedje
voor mij dan
zodat ik
s morgens
weer verder kan.

    Het album.

Mijn droge
van ontzetting
opengesperde ogen
zagen....
maar hebben
het niet goed
opgeslagen
jou beeltenis
ik zoek
in het album
van mijn verleden
maar weet niet
waar hij
gebleven is.

    Ik wachte.

Ik wachte
en wachte maar
op dat
hete perron
op jou
en wist niet
dat ik jou
alleen maar
in een flits
zou zien
en dat je trein
zonder stoppen
voorbij denderen zou.

     De wind.

De wind
zingt zijn lied
over de
kindertjes
die zijn
en toch
ook weer niet
soms zingt
hij teder
fluisterd zacht
maar dan ineens
bulderd hij weer
zijn verdriet
en onmacht
over het onrecht
hen aangedaan
over waarom ze
zo vroeg
moesten gaan.

     Vleugeltjes.

Je betaalde
een dure prijs
voor je
vleugeltjes van
zonneschijn
benauwdheid
honger
en pijn
toen
mochten ze
van jou
zijn.