Naar de inhoud

begrijphetnietje

akke.beakke.be
Maandag 17 juli 2006

Mijn piekerventje

Eindelijk vakantie 
Minder stress,
minder zorgen
Even was er hoop
Je leek weer een beetje
op het vrolijke ventje
van voorheen.

Maar plots kwamen
je tranen weer
Je voelde je zo leeg,
wist met je gevoel geen weg

Ik noem je dikwijls piekerventje
Je mag dan wel een leeg
gevoel hebben
Maar je hoofd zit zo vol
met prikkels

        Het doet zo'n pijn je te zien
        zo boordevol verdriet
   
    Waarom kan ik je niet helpen
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zondag 16 juli 2006

Ik ken je niet

Ik ken je niet,
ben je oud of ben je jong
Wie zal het zeggen,
alleen jij - als jij het wil

Ik ken je niet
en toch voel ik gewoon
dat je een gevoelig iemand bent
met het hart op de juiste plaats

Ik ken je niet
maar weet
dat je het nu moeilijk hebt
begrip en steun krijg je van mij

Ik ken je niet
maar ben je dankbaar
omdat je mijn tranenparels ziet,
ook al toon ik ze niet
Zo dankbaar
voor je zonnestralen vol geluk

1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 15 juli 2006

Je pijn

Ik kan je pijn niet voelen
Je last niet helpen dragen
   Je twijfel en je onmacht
      - het niet meer weten hoe -
Het zit zo diep vanbinnen
Ik zie alleen je buiten-ik

Maar ik wil wel naast je lopen,
je begeleiden in je strijd
Ik zal je tranen drogen,
je mag huilen hier bij mij
Je mag praten,
Je mag zwijgen,
Ik zal er voor je zijn
Nu en morgen - voor altijd
Reageer op dit bericht
Vrijdag 14 juli 2006

Zin

Wil Mesman:

Zin

Soms weten, soms niet meer weten
Soms verdriet, soms blijdschap
Soms verstand, soms gevoel
Altijd je intuïtie om te overleven

Soms winnen, soms verliezen
Soms moe, soms vol dynamiek
Soms perspectief, soms uitzichtloos
Altijd je hart om te overleven

Soms gevonden, soms op zoek
Soms samen, soms alleen
Soms lichaam, soms geest
Altijd je zelf om te overleven

Leven is zoeken
Leven is vinden als je niet meer zoekt
Leven is strijden om te behouden
Leven is behouden als je niet meer strijdt

Leven is accepteren van de donkere zijde
Leven is genieten van het dagelijkse licht
Leven is zoeken naar de zin van het leven
Terwijl de zin altijd het leven zelf is

Wil Mesman
juli 1997

1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 12 juli 2006

Toon Tellegen

Een reden


Ik ben verdrietig, verzin redenen daarvoor,
kom tot een.
Ik word steeds verdrietiger.
Ik neem een boek, maar de woorden dansen, hebben geen tijd
voor mij.
Iedereen is wel eens verdrietig, denk ik.
Ik zucht en schud mijn hoofd om zo'n verschrikkelijke
gedachte.
Ik sta op en kijk naar buiten.
En weer naar binnen.
De middag heerst.
Ik ben zo verdrietig, dat ik . . .
Ik weet niets meer te verzinnen.
Ik denk en knik
en schrijf, heel klein, aan de rand van het verlaten wit:
'... of denk je soms dat ik gelukkig ben?  Waarom ?
Waarom denk je dat toch?'
1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 juli 2006

Woorden

Al de dood gezwegen 
         woorden
liggen nu 
         begraven
in de tuin

Als ik moed had ging ik
         graven
wanhopig woelen in de
         aarde
haalde woorden terug naar
         boven
  
         maar 

woorden doen soms alleen maar 
         pijn      
Reageer op dit bericht
Maandag 10 juli 2006

Toon Hermans

Wereld

we weten 't allemaal, 't is er een bende
't is er te eng, en te vijandig en te vol
het is in hoofdzaak grote rotzooi en ellende
op onze groene, blauwe, grijze, grauwe bol

't is haat en nijd, elkaar de pas afsnijden
en door de steden raast een 'rücksichtlos' geweld
maar of we vloeken, vechten, vallen, lachen, lijden
er staan weer altijd boterbloemen in het veld

er zijn nog immer die momenten van vervoering
al lijkt dat bolletje ook nòg zo negatief
tussen de puinhoop schemert altijd de ontroering
van mensen die nog zachtjes zeggen: 'k heb je lief

Reageer op dit bericht
Zondag 9 juli 2006

Vogeltje

Vrij zijn als een vogel,
flying in the sky.
Zonder pijn of zorgen,
een zijn met z'n vlucht.
Alleen hij ziet daar beneden
de wereld in het klein.
Mensen die zich haasten,
geen tijd meer voor elkaar.

En is hij moe gevlogen,
komt hij dichter bij het mensenland
Zoekt een boom om in te rusten,
blij dat hij een vogel is.
Hij geniet zo van zijn vrijheid,
van zijn leven in de lucht

Reageer op dit bericht
Donderdag 6 juli 2006

Pierre Kemp

Zonsopgang

Er drijft een hoed van licht naar boven.
Ik reik en wil hem op mijn kop.
en kan mijn onmacht nauw geloven :
de zon komt op.
Haar prachtig stro valt in ovalen
en hoopt zich langzaam op mijn haar.
Ik voel mij zo vreemd ademhalen,
terwijl ik in de volte staar
van licht, dat staat rond me uit te breiden
de hoed, die alles om mij vat,
wat ik vanaf mijn kindse tijden
heb lief gehad
1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 5 juli 2006

Veel te dicht (anoniem)

Veel te dicht om zijn ogen te verdragen
kijk ik neer naar mijn schoot.
Ik tracht de vele zachte woorden
in zijn adem niet te horen.
Ik leg mijn handen op mijn oren,
blaas mijn wangen op die branden
van de dingen die hij niet eens zegt.
Ik doe zo mijn best.  Maar nu
raak ik helemaal van de wijs,
wat doe ik toch ?
Reageer op dit bericht

Meer van begrijphetnietje

↑ Terug naar de berichten