Harry De Jong

          Speciaal opgedragen aan het dochtertje van mijn nicht,  ze was net geen 5
          jaar toen ze stierf  
          Begin augustus zou ze jarig geweest zijn en wie weet misschien was ze dan
          zelfs reeds een moedertje 
  
         Het ga je goed, we zijn je na al die jaren nog niet vergeten


Je was een bloemetje
dat stond te bloeien
in die grote tuin
Nog wat kleintjes,
zagen we je stilaan groeien
Je straalde schoonheid uit.
Door je glimlach konden we
het onbegrijpelijke beter aan

Want zo plots, bij je eerste stapjes
was het geluk niet meer met jou
Die laatste jaren zagen we
het  bloemetje veranderen
Het levenssap ging er stilaan uit
Op het laatste ging het echt niet meer
God had blijkbaar andere plannen
en vroeg je om als een engeltje
te komen wonen in zijn paradijs 

Dikwijls kijk ik eens naar boven
en hoop dat hij van jou een
sterretje heeft gemaakt
Dan zoek ik tussen al die sterren
een heel kleintje en dan weet ik
dat je naar me lacht

Lief ventje keek zo vol verlangen
naar de dag dat er wat hulp kwam
Een dag die ervoor zou zorgen
dat het voor hem wat beter werd

Lief ventje kan zo moeilijk begrijpen
dat dingen soms verkeerd kunnen gaan
Lief ventje kan niet zwijgen,
blijft maar vragen naar het waarom

Jongetje, als we een toverstokje hadden
toverde ik voor jou een wereld zonder fouten
Zo'n toverstokje kan ik helaas niet vinden
En weet je, mijn jongetje
Soms maken mensen al eens fouten
Waarom dat nu juist bij jou moet zijn,
ik wou dat ik het zeggen kon

We kunnen nu niet anders dan geduldig wachten
en hopen, wie weet komt toch die toverfee . . .

En de liefde, deze
die zo stilstaand voor zich uitstaart,
waterspiegelbeelden spiegelt
en verwaand als deze liefde
lief bewaard gebleven is.

Zo stil staan in je ogen liefde,
spiegeltranen en pupillen omgekeerd
als waterspiegelbogen,
bogenbeelden en herinneringen
tot de rand gevuld.

Zo stil staat liefde in je ogen
in je ogen staat
en omgekeerd

Het kwam als een zegen
Die eerste malse regen
Hoe mooi het ook begon
Ik verlang weer naar wat zon

Proeven van het geluk is :
 Samen met je zoon een ijsje gaan eten
 Genieten van een fietstochtje met je vriendin (voor herhaling vatbaar)
 Fietsen zonder regen wetende dat het thuis goed geregend heeft
 Dat ene liedje op de radio
 Mijn zoon die morgen een lichtpuntje ziet in de duisternis
 Vakantie herinneringen
 Je trainingsgroep terug zien uitbreiden (mensen die terug komen uit
 verlof)
 Vakantie verhalen die verteld worden
 Je na de training eindelijk terug kunnen douchen
 Dat glaasje wijn na het avondeten 
 Het boek dat je niet naast je neer kon leggen
 Weer beter kunnen ademen na de hittegolf
 
Geluk is wat je er zelf van maakt
 

 

Ik zag je in de verte staan
Het was bij volle maan
Je stond daar maar te dromen
Hoorde me helemaal niet komen

Ik heb vandaag het licht begroet
's morgens bij het ochtendgloren
Ik heb vandaag de zon gevoeld
zijn warmte deed me blozen
Ik heb vandaag de vogels horen fluiten
en zong het liedje vrolijk mee
Ik heb vandaag bruiloftsklokken horen luiden
de liefde deed me dromen
Ik heb vandaag een bloem zien bloeien
en werd heel stil van de kleurenpracht
Ik heb vandaag het geluk gekust
nu voel ik me stukken beter
Ik heb vandaag het kind zien spelen
en ik ontdekte dat het kind-zijn in mij nog bestaat

Ik heb vandaag de vriendschap ontmoet
en ben even stil blijven staan
Je naam heb ik in mijn hart gekrast
zodat je steeds heel dicht bij mij blijft wonen

Laten we maar beter zwijgen
Praten hoeft voor mij niet meer
Mooie woorden als ik bij je ben,
zo kwetsend zijn ze
als ik je huis verlaat

verdrietig ik-je wil niet huilen
maar tranen komen zo dicht bij
verdrietig ik-je voelt zich afgewezen
mensen toch wat doet dat pijn

ik-je leeft haar leven
en jij hoort daar ook bij
jij laat het ik-je verder gaan
maar blijft zelf liever stille staan

jij en ik 
hoe moet dat nu

           ©   Merel

Vol verwondering heb ik gekeken
naar een doodgewone wesp
Ze kwam plots aangevlogen
Nestelde zich op een schijfje beleg
Je zag ze drukjes bezig zijn,
Wist echt niet wat ik zag
Zo ineens vloog ze weer weg
met een heel klein stukje van het beleg
Even later kwam ze terug gevlogen,
Vond weer onze ontbijttafel op het balkon
Ijverig ging ze verder met haar werk

Het was maar een doodgewone wesp
En toch stond ik stil te kijken
Niet wetend dat ze zo iets kon

Als je de angst wil begrijpen
en daar vrij van wilt zijn
zul je ook het genot moeten doorzien
Ze zijn dooreen geweven

Pijn laat je niet meer los
Het is als een heel klein beestje,
kruipend binnen-in 
Het steekt je diep van binnen
Even dacht je zo van
      nu gaat het wel wat beter
Maar dan slaat het noodlot plots weer toe,
je gevoelens en emoties kunnen het niet meer
Je wil schudden, je wil slaan
      misschien valt alles op de grond
Maar neen, het is een kluwen van verdriet,
een pijn die in je wortel schiet

      Ik zou met je pijn willen vechten
      vertrappelen tot pijnens toe
Ik weet het wel, zo gaat het niet

      Ik kan je alleen mijn vriendschap geven

Vandaag geef ik je een ochtendzoen,
    een mooi begin van een nieuwe dag
Ik laat de zon voor je schijnen,
    geniet maar van het hemelsblauw
Het geluk vraag ik te wonen,
    heel intens in jou
Kijk eens naar een spelend kind,
    ik zie een glimlach op je mond
Ik neem je mee naar het bos,
    gooi al de drukte nu maar van je af
Hoor eens hoe de vogels fluiten,
    misschien zing je ook een lied
Een picknick ergens op de buiten,
    voel je je één worden met de natuur
Samen dromen langs een waterplas,
    wie weet komt je droom wel uit
In het donker wil ik sterren voor je plukken,
    voel je een beetje romantiek

Weet je, laat me maar wat dromen
soms zo veel mooier dan . . . 

hoe voel je je
fluisterde de fluister
weet het niet
twijfelde alleentje

kun je nog genieten
vroeg genietje
een beetje wel
zei alleentje

kom je hier tot rust
neuriede de stilte
zeker weten
mijmerde alleentje

ontdek je mijn kracht
golfde de zee
bij iedere ochtendwandeling
dacht alleentje

waarom voel ik dan verdriet,
knaagde het verdriet
en ik proef nog steeds je twijfel,
riep de twijfel

jullie laten me ook niet los
schreeuwde alleentje

        ©  Merel

Eindelijk,
morgen ben je weer thuis
Zo benieuwd wat je gaat vertellen
Het duurde toch wel lang,
zonder iets van je te horen
Na al die maanden
van angst en niet meer weten
hoop ik zo dat je
met een goed gevoel naar me komt

Heb je je weg daar kunnen vinden,
lukte het een beetje
Je zag het zelf als een test,
zo benieuwd was je om te weten
wat je nog zou kunnen

Zo veel vragen heb ik,
zo veel zorgen om jou
Je bent mijn piekerventje
Vooral nu is je loslaten
voor mij zo moeilijk
Maar ik geloof in jou
Je zult je weg wel vinden
Morgen ben je een stapje verder
in het ontdekken van je nieuwe zijn

Na al die jaren
denk ik nog vaak aan jou
Telkens ik terugkom van vakantie
is er zo'n speciaal gevoel
Denk ik terug aan die ene keer
Een thuis komen van vakantie,
het niet kunnen begrijpen
dat toen je levensdraad zo bruusk
werd doorgeknipt

Ik vraag me af,
hoe zou het zijn
aan de andere kant
van wie weet waar.
Ben je gelukkig daar ?
Voel je dat velen
je nog niet vergeten zijn ?

Ik wil je dit nog even zeggen :
Je zonen zijn grote jongens nu,
Ik weet zeker dat je trots zou zijn