Woensdag 26 juli 2006
Eindelijk
Eindelijk,
morgen ben je weer thuis
Zo benieuwd wat je gaat vertellen
Het duurde toch wel lang,
zonder iets van je te horen
Na al die maanden
van angst en niet meer weten
hoop ik zo dat je
met een goed gevoel naar me komt
Heb je je weg daar kunnen vinden,
lukte het een beetje
Je zag het zelf als een test,
zo benieuwd was je om te weten
wat je nog zou kunnen
Zo veel vragen heb ik,
zo veel zorgen om jou
Je bent mijn piekerventje
Vooral nu is je loslaten
voor mij zo moeilijk
Maar ik geloof in jou
Je zult je weg wel vinden
Morgen ben je een stapje verder
in het ontdekken van je nieuwe zijn
Na al die jaren denk ik nog vaak aan jou Telkens ik terugkom van vakantie is er zo'n speciaal gevoel Denk ik terug aan die ene keer Een thui…
Na al die jaren
denk ik nog vaak aan jou
Telkens ik terugkom van vakantie
is er zo'n speciaal gevoel
Denk ik terug aan die ene keer
Een thuis komen van vakantie,
het niet kunnen begrijpen
dat toen je levensdraad zo bruusk
werd doorgeknipt
Ik vraag me af,
hoe zou het zijn
aan de andere kant
van wie weet waar.
Ben je gelukkig daar ?
Voel je dat velen
je nog niet vergeten zijn ?
Ik wil je dit nog even zeggen :
Je zonen zijn grote jongens nu,
Ik weet zeker dat je trots zou zijn
Terugkomen is fier zijn op je oudste zoon Voor het eerst vakantie alleen thuis Je zorgenkind heeft het goed gedaan Terugkomen is geen lucht …
Terugkomen
is fier zijn op je oudste zoon
Voor het eerst vakantie alleen thuis
Je zorgenkind heeft het goed gedaan
Terugkomen
is geen lucht krijgen
in ons zwoele warme Belgen-landje
na de zeebries van het Turkse strand
Terugkomen
is je stad ontzettend druk vinden
Alles staat zo vol gebouwd
na het oneindige van de zee
Terugkomen
is dankbaar zijn voor wat is geweest
Uitkijken naar familie en vrienden
Verhalen die je gaat vertellen
Terugkomen
is proberen minder te piekeren
Meer te genieten
De fles wijn staat koud
Leef je leven Leef intens Geniet vandaag met volle teugen Morgen is het misschien te laat
Leef je leven
Leef intens
Geniet vandaag met volle teugen
Morgen is het misschien te laat
Je leeft je dag zo gewoon Af en toe een lach je voelt je goed zo ineens maakt de angst zich van je meester Hij heeft je in zijn …
Je leeft je dag
zo gewoon
Af en toe een lach
je voelt je goed
zo ineens
maakt de angst
zich van je meester
Hij heeft je in zijn macht
alles knelt,
bang is weer de vijand
waar je geen weg mee weet
Hij knaagt aan je
hoe lang nog
kan ik vechten
Ik wil geen dienaar zijn
zal mijn hoofd nooit buigen
neen
hij krijgt me niet klein
Een oud boeddhistisch verhaal (schrijver niet gekend) De enige zoon van een moeder stierf. In haar verdriet en wanhoop zocht ze de Boeddha …
Een oud boeddhistisch verhaal (schrijver niet gekend)
De enige zoon van een moeder stierf. In haar verdriet en wanhoop zocht ze de Boeddha op, om te vragen of hij misschien haar zoon weer tot leven kon brengen. De Boeddha
ging niet in op haar verzoek, maar zei: "Brengt U mij een mosterdzaadje uit een huis dat nooit verdriet heeft gekend. Dat kunnen we gebruiken om het verdriet uit uw leven te verdrijven."
De vrouw ging direct op pad om zo'n magisch zaadje te ontdekken. Maar welk huis ze ook binnen ging om haar verhaal te stellen, steeds opnieuw bleek dat ieder huis wel zijn
eigen verdriet kende of had gekend. De verhalen van de inwoners, of het nu vorsten waren of bedelaars, raakten de vrouw zodanig in haar hart dat ze een tijdje bleef om hen te troosten. Ze dacht bij zichzelf: "We is beter in staat om deze arme, ongelukkige mensen te helpen dan ik, die zelf ongelukkig ben?"
Ongemerkt begon ze in de loop der tijd door deze betrokkenheid bij anderen haar eigen verdriet te vergeten. Ze vergat het magische mosterdzaadje, zonder te beseffen dat dit inderdaad het verdriet uit haar leven verdreven had.
Als je gelooft dat sterrenlicht kan vallen als bladeren in de herfst van het heelal ben je verb…
Als je gelooft dat sterrenlicht kan vallen
als bladeren in de herfst van het heelal
ben je verbonden met dunne draden
aan jouw bestemming en het toeval
dat er geen grenzen zijn aan maat
Jij tikt af en een koor begint te zingen
Weergalm in jouw hoofd, borst en buik
muziek die moeiteloos de ruimte vult
het gemis verzacht met een gewaad
op maat, warm, doorzichtig en voor jou
Er was eens een jongen,
volop aan het puberen
Soms zag hij het niet zitten,
begreep zichzelf niet
Ineens weer die tranen,
omdat hij anders was
Pech
kwam bij hem op bezoek
Zijn wereldje werd een
grote kluwen bol
die moeilijk te ontwarren was
Hij wist dat zijn leven nooit
meer hetzelfde zou zijn
Maar
de goede toverfee
was hem niet vergeten
zwaaide met haar toverstokje
De jongen kende plots een leven,
zonder angst en zonder zorgen
Daar stond ik dan twijfelend aan het strand met al mijn zorgen in mijn bagage Met een gevoel van niet kunnen heb ik me omgedraaid samen met …
Daar stond ik dan
twijfelend aan het strand
met al mijn zorgen in mijn bagage
Met een gevoel van niet kunnen
heb ik me omgedraaid
samen met mijn bagage
terug richting . . .
Hoe kon ik zo naïef zijn,
pijn en leed zomaar
van me af schudden
neen
dat lukt me niet
Ik kan niet anders dan leren leven,
de pijn aanvaarden
en proberen te begrijpen
Ik vroeg mij af welk nut de wanhoop had. Hanen kraaiden en ik vergeleek haar met een tas, ging zitten in het gras en maakte haar open - ik w…
Ik vroeg mij af
welk nut de wanhoop had.
Hanen kraaiden
en ik vergeleek haar met een tas,
ging zitten in het gras
en maakte haar open - ik was zeer benieuwd-,
vond niets,
keek opnieuw, niets, schudde haar uit,
niets, niets,
gooide haar in een struik
en liep weg,
ik was die dag halfdood,
maar ik floot.
Maar iemand kwam mij achterna,
uw tas,
ach, mijn tas, mijn dierbare tas,
hoe kon ik die toch vergeten...
in een struik, zegt u ?
alsof zij was weggegooid?
ach, het is niet te geloven
de onnadenkendheid,
zo'n nuttig ding, zegt u?
vind ik ook, vind ik ook !
Morgen ga ik naar het strand Mijn balast aan bagage werp ik in zee Kijk naar de golven ze nemen het met zich mee ergens heel ver weg Laat ie…
Morgen
ga ik naar het strand
Mijn balast aan bagage
werp ik in zee
Kijk naar de golven
ze nemen het met zich mee
ergens heel ver weg
Laat iemand anders maar
mijn zorgen delen
Zie je me al lopen
zonder last die op me rust
Zal ik dan eindelijk kunnen berusten
een zijn met de pech die in me woont
Ik weet met mezelf geen blijf,
zo moeilijk te begrijpen
Zou vrolijk moeten zijn,
maar neen het lukt me niet
Vakantieplannen maken,
koffers pakken
was altijd een genieten,
een dromen van wat ging zijn
en nu
Ik wil wel maar het lukt me niet
Probeer zo goed mijn best te doen
Misschien probeer ik wel te veel
Als ik me nu gewoon eens liet leven
op het ritme van eens lekker niets
Vakantie nemen - niets dat nu nog moet
Misschien kan ik dan even
ook eens proeven van het geluk
Was ik je goede fee dan toverde ik voor jou een wereld vol met kleur. Je zou weer lachen, vol verwondering rondom je kijken en rennen naa…
Was ik je goede fee
dan toverde ik voor jou
een wereld vol met kleur.
Je zou weer lachen,
vol verwondering rondom je kijken
en rennen naar de horizon
Eindelijk vakantie Minder stress, minder zorgen Even was er hoop Je leek weer een beetje op het vrolijke ventje van voorheen. Maar plots kw…
Eindelijk vakantie
Minder stress,
minder zorgen
Even was er hoop
Je leek weer een beetje
op het vrolijke ventje
van voorheen.
Maar plots kwamen
je tranen weer
Je voelde je zo leeg,
wist met je gevoel geen weg
Ik noem je dikwijls piekerventje
Je mag dan wel een leeg
gevoel hebben
Maar je hoofd zit zo vol
met prikkels
Het doet zo'n pijn je te zien
zo boordevol verdriet
Waarom kan ik je niet helpen
Ik ken je niet, ben je oud of ben je jong Wie zal het zeggen, alleen jij - als jij het wil Ik ken je niet en toch voel ik gewoon dat je een …
Ik ken je niet,
ben je oud of ben je jong
Wie zal het zeggen,
alleen jij - als jij het wil
Ik ken je niet
en toch voel ik gewoon
dat je een gevoelig iemand bent
met het hart op de juiste plaats
Ik ken je niet
maar weet
dat je het nu moeilijk hebt
begrip en steun krijg je van mij
Ik ken je niet
maar ben je dankbaar
omdat je mijn tranenparels ziet,
ook al toon ik ze niet
Zo dankbaar
voor je zonnestralen vol geluk
Deze weg tussen angst en hoop, ik zie geen kans om hem te ontwijken.
Het is mijn weg.
Maar ik ben bang. Toch moet ik de weg gaan die voor mij ligt, ten einde toe.
Het is mijn weg.
De angst moet ik overwinnen en de hoop nieuwe kansen geven…
Die weg, het is mijn weg.
(P. Klever)
Het was zo'n warme zomerdag
dat je alleen maar blije mensen zag
Het was behoorlijk zweten
Kom nu maar een ijsje eten
Ik kan je pijn niet voelen
Je last niet helpen dragen
Je twijfel en je onmacht
- het niet meer weten hoe -
Het zit zo diep vanbinnen
Ik zie alleen je buiten-ik
Maar ik wil wel naast je lopen,
je begeleiden in je strijd
Ik zal je tranen drogen,
je mag huilen hier bij mij
Je mag praten,
Je mag zwijgen,
Ik zal er voor je zijn
Nu en morgen - voor altijd
Wil Mesman:
Zin
Soms weten, soms niet meer weten Soms verdriet, soms blijdschap Soms verstand, soms gevoel Altijd je intuïtie om te overlev…
Wil Mesman:
Zin
Soms weten, soms niet meer weten
Soms verdriet, soms blijdschap
Soms verstand, soms gevoel
Altijd je intuïtie om te overleven
Soms winnen, soms verliezen
Soms moe, soms vol dynamiek
Soms perspectief, soms uitzichtloos
Altijd je hart om te overleven
Soms gevonden, soms op zoek
Soms samen, soms alleen
Soms lichaam, soms geest
Altijd je zelf om te overleven
Leven is zoeken
Leven is vinden als je niet meer zoekt
Leven is strijden om te behouden
Leven is behouden als je niet meer strijdt
Leven is accepteren van de donkere zijde
Leven is genieten van het dagelijkse licht
Leven is zoeken naar de zin van het leven
Terwijl de zin altijd het leven zelf is
Wil Mesman
juli 1997
Een bijtje zoemde wat in het rond Tot het een boterbloempje vond Het stond te pronken in de wei Als eerste van een lange rij
Een bijtje zoemde wat in het rond
Tot het een boterbloempje vond
Het stond te pronken in de wei
Als eerste van een lange rij
