Donderdag 20 juli 2006
Toon Tellegen
Ik vroeg mij af
welk nut de wanhoop had.
Hanen kraaiden
en ik vergeleek haar met een tas,
ging zitten in het gras
en maakte haar open - ik was zeer benieuwd-,
vond niets,
keek opnieuw, niets, schudde haar uit,
niets, niets,
gooide haar in een struik
en liep weg,
ik was die dag halfdood,
maar ik floot.
Maar iemand kwam mij achterna,
uw tas,
ach, mijn tas, mijn dierbare tas,
hoe kon ik die toch vergeten...
in een struik, zegt u ?
alsof zij was weggegooid?
ach, het is niet te geloven
de onnadenkendheid,
zo'n nuttig ding, zegt u?
vind ik ook, vind ik ook !
Morgen ga ik naar het strand Mijn balast aan bagage werp ik in zee Kijk naar de golven ze nemen het met zich mee ergens heel ver weg Laat ie…
Morgen
ga ik naar het strand
Mijn balast aan bagage
werp ik in zee
Kijk naar de golven
ze nemen het met zich mee
ergens heel ver weg
Laat iemand anders maar
mijn zorgen delen
Zie je me al lopen
zonder last die op me rust
Zal ik dan eindelijk kunnen berusten
een zijn met de pech die in me woont
Ik weet met mezelf geen blijf,
zo moeilijk te begrijpen
Zou vrolijk moeten zijn,
maar neen het lukt me niet
Vakantieplannen maken,
koffers pakken
was altijd een genieten,
een dromen van wat ging zijn
en nu
Ik wil wel maar het lukt me niet
Probeer zo goed mijn best te doen
Misschien probeer ik wel te veel
Als ik me nu gewoon eens liet leven
op het ritme van eens lekker niets
Vakantie nemen - niets dat nu nog moet
Misschien kan ik dan even
ook eens proeven van het geluk
Was ik je goede fee dan toverde ik voor jou een wereld vol met kleur. Je zou weer lachen, vol verwondering rondom je kijken en rennen naa…
Was ik je goede fee
dan toverde ik voor jou
een wereld vol met kleur.
Je zou weer lachen,
vol verwondering rondom je kijken
en rennen naar de horizon
Eindelijk vakantie Minder stress, minder zorgen Even was er hoop Je leek weer een beetje op het vrolijke ventje van voorheen. Maar plots kw…
Eindelijk vakantie
Minder stress,
minder zorgen
Even was er hoop
Je leek weer een beetje
op het vrolijke ventje
van voorheen.
Maar plots kwamen
je tranen weer
Je voelde je zo leeg,
wist met je gevoel geen weg
Ik noem je dikwijls piekerventje
Je mag dan wel een leeg
gevoel hebben
Maar je hoofd zit zo vol
met prikkels
Het doet zo'n pijn je te zien
zo boordevol verdriet
Waarom kan ik je niet helpen
Ik ken je niet, ben je oud of ben je jong Wie zal het zeggen, alleen jij - als jij het wil Ik ken je niet en toch voel ik gewoon dat je een …
Ik ken je niet,
ben je oud of ben je jong
Wie zal het zeggen,
alleen jij - als jij het wil
Ik ken je niet
en toch voel ik gewoon
dat je een gevoelig iemand bent
met het hart op de juiste plaats
Ik ken je niet
maar weet
dat je het nu moeilijk hebt
begrip en steun krijg je van mij
Ik ken je niet
maar ben je dankbaar
omdat je mijn tranenparels ziet,
ook al toon ik ze niet
Zo dankbaar
voor je zonnestralen vol geluk
Deze weg tussen angst en hoop, ik zie geen kans om hem te ontwijken.
Het is mijn weg.
Maar ik ben bang. Toch moet ik de weg gaan die voor mij ligt, ten einde toe.
Het is mijn weg.
De angst moet ik overwinnen en de hoop nieuwe kansen geven…
Die weg, het is mijn weg.
(P. Klever)
Het was zo'n warme zomerdag
dat je alleen maar blije mensen zag
Het was behoorlijk zweten
Kom nu maar een ijsje eten
Ik kan je pijn niet voelen
Je last niet helpen dragen
Je twijfel en je onmacht
- het niet meer weten hoe -
Het zit zo diep vanbinnen
Ik zie alleen je buiten-ik
Maar ik wil wel naast je lopen,
je begeleiden in je strijd
Ik zal je tranen drogen,
je mag huilen hier bij mij
Je mag praten,
Je mag zwijgen,
Ik zal er voor je zijn
Nu en morgen - voor altijd
Wil Mesman:
Zin
Soms weten, soms niet meer weten Soms verdriet, soms blijdschap Soms verstand, soms gevoel Altijd je intuïtie om te overlev…
Wil Mesman:
Zin
Soms weten, soms niet meer weten
Soms verdriet, soms blijdschap
Soms verstand, soms gevoel
Altijd je intuïtie om te overleven
Soms winnen, soms verliezen
Soms moe, soms vol dynamiek
Soms perspectief, soms uitzichtloos
Altijd je hart om te overleven
Soms gevonden, soms op zoek
Soms samen, soms alleen
Soms lichaam, soms geest
Altijd je zelf om te overleven
Leven is zoeken
Leven is vinden als je niet meer zoekt
Leven is strijden om te behouden
Leven is behouden als je niet meer strijdt
Leven is accepteren van de donkere zijde
Leven is genieten van het dagelijkse licht
Leven is zoeken naar de zin van het leven
Terwijl de zin altijd het leven zelf is
Wil Mesman
juli 1997
Een bijtje zoemde wat in het rond Tot het een boterbloempje vond Het stond te pronken in de wei Als eerste van een lange rij
Een bijtje zoemde wat in het rond
Tot het een boterbloempje vond
Het stond te pronken in de wei
Als eerste van een lange rij
Het was een heel klein zinnetje Vloog zo maar in mijn binnenste Ik voelde me plots zweven En proefde van het leven
Het was een heel klein zinnetje
Vloog zo maar in mijn binnenste
Ik voelde me plots zweven
En proefde van het leven
Ik las de tranen in mijn ziel - Ze klommen naar mijn ogen - En ik kreeg mededogen omdat er eentje viel...
Ik las de tranen
in mijn ziel -
Ze klommen naar mijn ogen -
En ik kreeg mededogen
omdat er eentje viel...
Een reden
Ik ben verdrietig, verzin redenen daarvoor,
kom tot een.
Ik word steeds verdrietiger.
Ik neem een boek, maar de woorden dansen, hebben geen tijd
voor mij.
Iedereen is wel eens verdrietig, denk ik.
Ik zucht en schud mijn hoofd om zo'n verschrikkelijke
gedachte.
Ik sta op en kijk naar buiten.
En weer naar binnen.
De middag heerst.
Ik ben zo verdrietig, dat ik . . .
Ik weet niets meer te verzinnen.
Ik denk en knik
en schrijf, heel klein, aan de rand van het verlaten wit:
'... of denk je soms dat ik gelukkig ben? Waarom ?
Waarom denk je dat toch?'
Rijken hebben honderd rozen nodig voor één druppel parfum. Dat is luxe. Het ware geluk bestaat erin dorens te verzamelen en een roos te vind…
Rijken hebben honderd rozen nodig
voor één druppel parfum.
Dat is luxe.
Het ware geluk bestaat erin dorens
te verzamelen en een roos te vinden
Al de dood gezwegen woorden liggen nu begraven in de tuin Als ik moed had ging ik graven wanhopig woelen in de …
Al de dood gezwegen
woorden
liggen nu
begraven
in de tuin
Als ik moed had ging ik
graven
wanhopig woelen in de
aarde
haalde woorden terug naar
boven
maar
woorden doen soms alleen maar
pijn
Ik bid om de energie mijn hart te laten opleven zodat er een plezier om te dienen in ontbrandt. Ik hoop met mijn verlangen een vlam van lief…
Ik bid om de energie mijn hart te laten opleven
zodat er een plezier om te dienen in ontbrandt.
Ik hoop met mijn verlangen een vlam van liefde te zijn
die andere vastgeroeste zielen zal stimuleren
tot leven te komen, zelf brandend van liefde
Wereld
we weten 't allemaal, 't is er een bende 't is er te eng, en te vijandig en te vol het is in hoofdzaak grote rotzooi en ellende op on…
Wereld
we weten 't allemaal, 't is er een bende
't is er te eng, en te vijandig en te vol
het is in hoofdzaak grote rotzooi en ellende
op onze groene, blauwe, grijze, grauwe bol
't is haat en nijd, elkaar de pas afsnijden
en door de steden raast een 'rücksichtlos' geweld
maar of we vloeken, vechten, vallen, lachen, lijden
er staan weer altijd boterbloemen in het veld
er zijn nog immer die momenten van vervoering
al lijkt dat bolletje ook nòg zo negatief
tussen de puinhoop schemert altijd de ontroering
van mensen die nog zachtjes zeggen: 'k heb je lief
Als je huilt
omdat je de maan mist
mis je ook de sterren
Vrij zijn als een vogel, flying in the sky. Zonder pijn of zorgen, een zijn met z'n vlucht. Alleen hij ziet daar beneden de wereld in het kl…
Vrij zijn als een vogel,
flying in the sky.
Zonder pijn of zorgen,
een zijn met z'n vlucht.
Alleen hij ziet daar beneden
de wereld in het klein.
Mensen die zich haasten,
geen tijd meer voor elkaar.
En is hij moe gevlogen,
komt hij dichter bij het mensenland
Zoekt een boom om in te rusten,
blij dat hij een vogel is.
Hij geniet zo van zijn vrijheid,
van zijn leven in de lucht
