Naar de inhoud

begrijphetnietje

akke.beakke.be
Zaterdag 22 juli 2006

Sprookje

Er was eens een jongen,
volop aan het puberen
Soms zag hij het niet zitten,
begreep zichzelf niet
Ineens weer die tranen,
omdat hij anders was

          Pech

kwam bij hem op bezoek
Zijn wereldje werd een
grote kluwen bol
die moeilijk te ontwarren was
Hij wist dat zijn leven nooit 
meer hetzelfde zou zijn

          Maar

de goede toverfee
was hem niet vergeten
zwaaide met haar toverstokje
De jongen kende plots een leven,
zonder angst en zonder zorgen
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Vrijdag 21 juli 2006

Gisteren

Daar stond ik dan
twijfelend aan het strand
met al mijn zorgen in mijn bagage

Met een gevoel van niet kunnen
heb ik me omgedraaid
samen met mijn bagage
terug richting . . .

Hoe kon ik zo naïef zijn,
pijn en leed zomaar
van me af schudden   
   
            neen

dat lukt me niet

Ik kan niet anders dan leren leven,
de pijn aanvaarden
en proberen te begrijpen
Reageer op dit bericht
Donderdag 20 juli 2006

Toon Tellegen

Ik vroeg mij af
welk nut de wanhoop had.
Hanen kraaiden
en ik vergeleek haar met een tas,
ging zitten in het gras
en maakte haar open - ik was zeer benieuwd-,
vond niets,
keek opnieuw, niets, schudde haar uit,
niets, niets,
gooide haar in een struik
en liep weg,
ik was die dag halfdood,
maar ik floot.

Maar iemand kwam mij achterna,
uw tas,
ach, mijn tas, mijn dierbare tas,
hoe kon ik die toch vergeten...
in een struik, zegt u ?
alsof zij was weggegooid?
ach, het is niet te geloven
de onnadenkendheid,
zo'n nuttig ding, zegt u?
vind ik ook, vind ik ook !
Reageer op dit bericht
Woensdag 19 juli 2006

Morgen

Morgen
ga ik naar het strand
Mijn balast aan bagage
werp ik in zee
Kijk naar de golven
ze nemen het met zich mee
ergens heel ver weg
Laat iemand anders maar 
      mijn zorgen delen

Zie je me al lopen
zonder last die op me rust
Zal ik dan eindelijk kunnen berusten
     een zijn met de pech die in me woont              

Reageer op dit bericht
Dinsdag 18 juli 2006

Vakantie nemen

Ik weet met mezelf geen blijf,
zo moeilijk te begrijpen
Zou vrolijk moeten zijn,
maar neen het lukt me niet

Vakantieplannen maken,
koffers pakken
was altijd een genieten,
een dromen van wat ging zijn

             en nu

Ik wil wel maar het lukt me niet
Probeer zo goed mijn best te doen
Misschien probeer ik wel te veel
Als ik me nu gewoon eens liet leven
op het ritme van eens lekker niets
Vakantie nemen - niets dat nu nog moet
Misschien kan ik dan even
ook eens proeven van het geluk
1 reactie Reageer op dit bericht
Maandag 17 juli 2006

Mijn piekerventje

Eindelijk vakantie 
Minder stress,
minder zorgen
Even was er hoop
Je leek weer een beetje
op het vrolijke ventje
van voorheen.

Maar plots kwamen
je tranen weer
Je voelde je zo leeg,
wist met je gevoel geen weg

Ik noem je dikwijls piekerventje
Je mag dan wel een leeg
gevoel hebben
Maar je hoofd zit zo vol
met prikkels

        Het doet zo'n pijn je te zien
        zo boordevol verdriet
   
    Waarom kan ik je niet helpen
Reageer op dit bericht
Zondag 16 juli 2006

Ik ken je niet

Ik ken je niet,
ben je oud of ben je jong
Wie zal het zeggen,
alleen jij - als jij het wil

Ik ken je niet
en toch voel ik gewoon
dat je een gevoelig iemand bent
met het hart op de juiste plaats

Ik ken je niet
maar weet
dat je het nu moeilijk hebt
begrip en steun krijg je van mij

Ik ken je niet
maar ben je dankbaar
omdat je mijn tranenparels ziet,
ook al toon ik ze niet
Zo dankbaar
voor je zonnestralen vol geluk

1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 15 juli 2006

Je pijn

Ik kan je pijn niet voelen
Je last niet helpen dragen
   Je twijfel en je onmacht
      - het niet meer weten hoe -
Het zit zo diep vanbinnen
Ik zie alleen je buiten-ik

Maar ik wil wel naast je lopen,
je begeleiden in je strijd
Ik zal je tranen drogen,
je mag huilen hier bij mij
Je mag praten,
Je mag zwijgen,
Ik zal er voor je zijn
Nu en morgen - voor altijd
Reageer op dit bericht
Vrijdag 14 juli 2006

Zin

Wil Mesman:

Zin

Soms weten, soms niet meer weten
Soms verdriet, soms blijdschap
Soms verstand, soms gevoel
Altijd je intuïtie om te overleven

Soms winnen, soms verliezen
Soms moe, soms vol dynamiek
Soms perspectief, soms uitzichtloos
Altijd je hart om te overleven

Soms gevonden, soms op zoek
Soms samen, soms alleen
Soms lichaam, soms geest
Altijd je zelf om te overleven

Leven is zoeken
Leven is vinden als je niet meer zoekt
Leven is strijden om te behouden
Leven is behouden als je niet meer strijdt

Leven is accepteren van de donkere zijde
Leven is genieten van het dagelijkse licht
Leven is zoeken naar de zin van het leven
Terwijl de zin altijd het leven zelf is

Wil Mesman
juli 1997

1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 12 juli 2006

Toon Tellegen

Een reden


Ik ben verdrietig, verzin redenen daarvoor,
kom tot een.
Ik word steeds verdrietiger.
Ik neem een boek, maar de woorden dansen, hebben geen tijd
voor mij.
Iedereen is wel eens verdrietig, denk ik.
Ik zucht en schud mijn hoofd om zo'n verschrikkelijke
gedachte.
Ik sta op en kijk naar buiten.
En weer naar binnen.
De middag heerst.
Ik ben zo verdrietig, dat ik . . .
Ik weet niets meer te verzinnen.
Ik denk en knik
en schrijf, heel klein, aan de rand van het verlaten wit:
'... of denk je soms dat ik gelukkig ben?  Waarom ?
Waarom denk je dat toch?'
1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 juli 2006

Woorden

Al de dood gezwegen 
         woorden
liggen nu 
         begraven
in de tuin

Als ik moed had ging ik
         graven
wanhopig woelen in de
         aarde
haalde woorden terug naar
         boven
  
         maar 

woorden doen soms alleen maar 
         pijn      
Reageer op dit bericht
Maandag 10 juli 2006

Toon Hermans

Wereld

we weten 't allemaal, 't is er een bende
't is er te eng, en te vijandig en te vol
het is in hoofdzaak grote rotzooi en ellende
op onze groene, blauwe, grijze, grauwe bol

't is haat en nijd, elkaar de pas afsnijden
en door de steden raast een 'rücksichtlos' geweld
maar of we vloeken, vechten, vallen, lachen, lijden
er staan weer altijd boterbloemen in het veld

er zijn nog immer die momenten van vervoering
al lijkt dat bolletje ook nòg zo negatief
tussen de puinhoop schemert altijd de ontroering
van mensen die nog zachtjes zeggen: 'k heb je lief

Reageer op dit bericht

Meer van begrijphetnietje

↑ Terug naar de berichten