Deuter

Nu MOET je stoppen
Ik wil je echt niet meer
Ik schop je buiten, 
Wil je slaan en knijpen
zodat je weggaat,
heel ver weg
Kom NOOIT - neen nooit - terug
     Je komen was er een van niet begrijpen
     Je blijven duurt reeds veel te lang
     Wat je deed is voor eeuwig stuk

     Nu is het echt genoeg

Je bent zo plots gekomen
Je ging door tot bijna niets
Ga nu en laat dat heel klein beetje
blijvend wonen voor altijd

Ik mis mijn vriendje zo.
Zonder iets te zeggen
was hij plots verdwenen
Weet niet waar hij is,
liet geen briefje achter,
geen vaarwel,
ik begrijp het niet

Hij deed me al eens lachen,
liet de zon weer voor me schijnen.
Had ik al eens een slechte bui
gaf mijn vriendje me weer moed
Tranen kon ik bij hem huilen
omdat ik wist wat hij me bracht
Altijd waren er van die momentjes
dat ik de vreugde plots weer zag

Nu heeft mijn vriendje me verlaten
en weet ik niet hoe het verder moet

      Misschien kom je mijn vriendje ergens tegen
      zijn naam is "Het Geluk"

Klein Hooglied

voorzichtig
richt het licht zich op
met zachte vingers
tast het
langs het bloeiend gras
omhoog

raakt
roze vingerhoedjes
wekt een hommel die er steels
was blijven slapen

dauwdruppels
vangen glanzend zeven
kleuren als het licht
naar blaadjes klimt
van hoge oude eiken

en verder reikt
de handen strekt naar
waar de wolken wonen


dit is het licht waarvan
de vroegste merel
zong 

          Margreet Spoelstra

Moeders hebben een hart
met een sleutel.
Als ze het opendoen
stroomt de liefde eruit

Het licht begon intens te spelen
met het duister van de nacht
Nacht wist dat ze plaats moest maken
toen ochtendgloren naar haar kwam
De lach kuste blij de nieuwe dag
Het geluid was vol met vogelzang

          Mensenkind lag nog te slapen
          sliep de slaap van dromenland
          Wat zou vandaag gaan brengen
          een vreugdelied of treurigheid

Lach was het geluk gaan halen
Samen wekten ze het mensenkind

Vannacht lag ik wat te denken
Weer een zondag in het verschiet
Voor mij is het een baaldag
die ik liever snel vergeet
Je hoopt eens op een zondag
verpakt in geschenkpapier
Heel voorzichtig en heel blij
Maak je het lintje los
Je ziet een dagje van genieten,
geen verveling in de zaak

       Maar ' avonds is het  weer
       een dag van  niets
       Geef mij maar vlug de maandag
       Alles is dan weer zo gewoon

Geluk is als een trein
die langs je huis rijdt
maar die je niet voorbij ziet gaan
omdat je er zelf in zit.
Pas als je weer thuis bent
en er weer een trein langs komt . . .

          Speciaal opgedragen aan het dochtertje van mijn nicht,  ze was net geen 5
          jaar toen ze stierf  
          Begin augustus zou ze jarig geweest zijn en wie weet misschien was ze dan
          zelfs reeds een moedertje 
  
         Het ga je goed, we zijn je na al die jaren nog niet vergeten


Je was een bloemetje
dat stond te bloeien
in die grote tuin
Nog wat kleintjes,
zagen we je stilaan groeien
Je straalde schoonheid uit.
Door je glimlach konden we
het onbegrijpelijke beter aan

Want zo plots, bij je eerste stapjes
was het geluk niet meer met jou
Die laatste jaren zagen we
het  bloemetje veranderen
Het levenssap ging er stilaan uit
Op het laatste ging het echt niet meer
God had blijkbaar andere plannen
en vroeg je om als een engeltje
te komen wonen in zijn paradijs 

Dikwijls kijk ik eens naar boven
en hoop dat hij van jou een
sterretje heeft gemaakt
Dan zoek ik tussen al die sterren
een heel kleintje en dan weet ik
dat je naar me lacht

Lief ventje keek zo vol verlangen
naar de dag dat er wat hulp kwam
Een dag die ervoor zou zorgen
dat het voor hem wat beter werd

Lief ventje kan zo moeilijk begrijpen
dat dingen soms verkeerd kunnen gaan
Lief ventje kan niet zwijgen,
blijft maar vragen naar het waarom

Jongetje, als we een toverstokje hadden
toverde ik voor jou een wereld zonder fouten
Zo'n toverstokje kan ik helaas niet vinden
En weet je, mijn jongetje
Soms maken mensen al eens fouten
Waarom dat nu juist bij jou moet zijn,
ik wou dat ik het zeggen kon

We kunnen nu niet anders dan geduldig wachten
en hopen, wie weet komt toch die toverfee . . .

En de liefde, deze
die zo stilstaand voor zich uitstaart,
waterspiegelbeelden spiegelt
en verwaand als deze liefde
lief bewaard gebleven is.

Zo stil staan in je ogen liefde,
spiegeltranen en pupillen omgekeerd
als waterspiegelbogen,
bogenbeelden en herinneringen
tot de rand gevuld.

Zo stil staat liefde in je ogen
in je ogen staat
en omgekeerd

Het kwam als een zegen
Die eerste malse regen
Hoe mooi het ook begon
Ik verlang weer naar wat zon

Proeven van het geluk is :
 Samen met je zoon een ijsje gaan eten
 Genieten van een fietstochtje met je vriendin (voor herhaling vatbaar)
 Fietsen zonder regen wetende dat het thuis goed geregend heeft
 Dat ene liedje op de radio
 Mijn zoon die morgen een lichtpuntje ziet in de duisternis
 Vakantie herinneringen
 Je trainingsgroep terug zien uitbreiden (mensen die terug komen uit
 verlof)
 Vakantie verhalen die verteld worden
 Je na de training eindelijk terug kunnen douchen
 Dat glaasje wijn na het avondeten 
 Het boek dat je niet naast je neer kon leggen
 Weer beter kunnen ademen na de hittegolf
 
Geluk is wat je er zelf van maakt
 

 

Ik zag je in de verte staan
Het was bij volle maan
Je stond daar maar te dromen
Hoorde me helemaal niet komen

Ik heb vandaag het licht begroet
's morgens bij het ochtendgloren
Ik heb vandaag de zon gevoeld
zijn warmte deed me blozen
Ik heb vandaag de vogels horen fluiten
en zong het liedje vrolijk mee
Ik heb vandaag bruiloftsklokken horen luiden
de liefde deed me dromen
Ik heb vandaag een bloem zien bloeien
en werd heel stil van de kleurenpracht
Ik heb vandaag het geluk gekust
nu voel ik me stukken beter
Ik heb vandaag het kind zien spelen
en ik ontdekte dat het kind-zijn in mij nog bestaat

Ik heb vandaag de vriendschap ontmoet
en ben even stil blijven staan
Je naam heb ik in mijn hart gekrast
zodat je steeds heel dicht bij mij blijft wonen

Laten we maar beter zwijgen
Praten hoeft voor mij niet meer
Mooie woorden als ik bij je ben,
zo kwetsend zijn ze
als ik je huis verlaat

verdrietig ik-je wil niet huilen
maar tranen komen zo dicht bij
verdrietig ik-je voelt zich afgewezen
mensen toch wat doet dat pijn

ik-je leeft haar leven
en jij hoort daar ook bij
jij laat het ik-je verder gaan
maar blijft zelf liever stille staan

jij en ik 
hoe moet dat nu

           ©   Merel

Vol verwondering heb ik gekeken
naar een doodgewone wesp
Ze kwam plots aangevlogen
Nestelde zich op een schijfje beleg
Je zag ze drukjes bezig zijn,
Wist echt niet wat ik zag
Zo ineens vloog ze weer weg
met een heel klein stukje van het beleg
Even later kwam ze terug gevlogen,
Vond weer onze ontbijttafel op het balkon
Ijverig ging ze verder met haar werk

Het was maar een doodgewone wesp
En toch stond ik stil te kijken
Niet wetend dat ze zo iets kon