Tagore

Problemen , of het nu complexe gevoelens, mensen of situaties zijn,
lijken op wegkwijnende planten.
In plaats van ze weg te gooien, moeten we ze verzorgen
en vertrouwen hebben in hun kracht.
Begiet hun kronkelende wortels met tranen van medeleven.
Baad hun bladeren in het licht en de warmte van onvoorwaardelijke liefde.
Zie hoe de plant groot en gezond wordt
en prachtige bloemen en vruchten in zich draagt

Vandaag een grijze en regenachtige dag en toch :

- was er weer dat gevoel van warmte toen ik al die klaprozen zag
- de 5 minuutjes die ik deze ochtend toch nog even voor mezelf heb gehad.
- dat uurtje wandelen in de regen (zonder man en zoon , gingen liever iets drinken) en 
  genieten van de regendruppels.
- het verjaardagsgeschenk dat ik eindelijk voor mijn man heb gevonden
- het boek dat ik mezelf kado heb gedaan
- het sms-je dat ik kreeg evenals het mailtje achteraf
- het besef dat  "er zijn " soms belangrijker is dan iets te kunnen doen
- het gesprek tussen moeder en dochter dat ik hoorde en me deed beseffen dat   
  we niet de enige zijn met problemen
- mijn zoon die blij is omdat er dingen bestaan om hem te helpen
- de vriendelijkheid van de man die zijn luchpauze voor ons opofferde
- de heerlijke broodjes die we zijn gaan uithalen.
- de zon die probeert door de wolken te komen
- straks weer mijn favoriete TV avond   

Het zijn allemaal geluksmomentjes die zorgen voor een goed gevoel

Liggend in het groene gras
Een zachte bries die met je haren speelt
De lucht zo hemelsblauw
Blote benen in de zon
's Avonds met een drankje op een terras
Een picknick bij een waterplas

            Ik droomde dat het 
              bijna zomer was

Nu je thuis komt
Wil ik met je praten
   Klanken worden woorden
Geen eenlijns-gesprek
Ik kan niet tegen je
   dovemans-oren
en je mompelend gedrag
Die muur tussen ons
  Breek daar mee
Zodat ik eindelijk kan weten
  Wie je bent
         en
  Wat je denkt

Als kinderen klein zijn,
moet je ze diepe wortels geven
Als ze groter worden
moet je ze vleugels geven

Het licht van de zon delen we met de hele mensheid.
Het is niet van jou en niet van mij.
Het is de levensbron die allen gelijkelijk haar energie geeft.
Wie met zijn hart geniet van de schoonheid van een zonsondergang
straalt zijn vreugde uit over de mensheid

Alles leek zo grauw en grijs,
Ik voelde me benauwd
Plots kleurde je mijn weg
en werd het helder rood
Je zei me vriendelijk dag,
ik voelde warmte in mijn hart.
Je bracht de vreugde met je mee,
de wereld stond ineens in bloei

Straks sta ik je weer op te wachten
                 samen richting
               ik begrijp het niet
Wil niet horen wat ze zeggen
Toch blijf ik dicht bij je staan.

Kon ik je het verleden maar weer geven
Een wereld toen alles anders was
Ik zou je zonne-warmte willen schenken
Want voor jou schijnt enkel nog de maan
Al het goede had ik in gedachten
Toch heb ik je zo veel pijn gedaan

En diep in mij voel ik het zo knagen,
         mijn pijn en mijn verdriet
Omdat ik weet dat  "je niet meer kunnen"
Ik je dat onbewust heb aangedaan

Wanneer je verdrietig bent,
kijk dan opnieuw in je hart
en zie dan dat je huilt
om wat je vreugde schonk

           Verloren momenten

                       als 
                    jij en ik
              niet kunnen wat
                  we willen

           Gestolen momenten 

                       zijn

Zoals een zijdeworm
heb je je in een cocon ingesponnen.
Wie zal je redden ?
Breek zelf uit je cocon
en treed naar buiten als mooie vlinder,
als vrije ziel

Nu je thuis komt
Wil ik met je praten
   Klanken worden woorden
Geen eenlijns-gesprek
Ik kan niet tegen je
   dovemans-oren
en je mompelend gedrag
Die muur die tussen ons staat
  Breek daar mee
Zodat ik eindelijk kan weten
  Wie je bent
         en
  Wat je denkt

Als je droomt
droom je misschien een leven
dat niet bestaat

Als je verlangt
is je verlangen misschien zo intens
en voel je je wat verward

Als je aan een afslag komt
stop je misschien best even
en kijk dan eens achterom

Als je een keuze maakt
kies je misschien iets
waar je anderen mee kwetst

Als je het niet meer weet
kijk dan eens naar boven
misschien kom je de ster wel tegen
die over je waakt
en je vertelt hoe het verder moet

Vandaag wil ik
      dansen in de regen
  lopen op de wolken
        vrij zijn als een vogel
   denken als een kind

Vandaag wil ik
   LEVEN

Als woorden knellen
net als te kleine schoenen
kan een glimlach
of een knipoog
zo mooi blootsvoets lopen

Zoals de vogel geen wegwijzer volgen kan,
geen zijpad in kan slaan,
zo zal de mens
die de wegloze weg volgt,
zijn weg wel vinden.

Zoals de vogel geen weg voor zich ziet,
geen spoor achter zich laat,
zo zal de mens
die de wegloze weg volgt,
zijn doel wel bereiken.

Zoals de vogel geen leegte hoeft te zoeken,
geen volheid hoeft te vinden,
zo zal de mens
die de wegloze weg volgt,
Het Andere wel ontmoeten,
omdat de weg
wijzer is
dan de wegwijzer