Zondag 7 januari 2007
Witte vlinder
ik spring over de verbazing
struikel bijna in het verwonderd kijken
zie een witte vlinder
hij vliegt van bloem naar bloem
vergeten was ik
hoe een bloem kon bloeien
en een vlinder zo maar vlinder zijn
mijn ik streelt de dageraad
zo blij dat ik weer leven mag
genoeg, zei het hart, ik stop er mee ik voel me koud en leeg ik wil niet meer blijf, zei de liefde, ik ben niets als je niet leeft ik heb je…
genoeg, zei het hart,
ik stop er mee
ik voel me koud en leeg
ik wil niet meer
blijf, zei de liefde,
ik ben niets als je niet leeft
ik heb je nodig, zei het verdriet,
wat doe ik hier nog zonder jou
ga niet weg, smeekte de pijn,
je bent het die weet hoe ik me voel
doe dat niet, zei het geluk
mijn thuis is diep in jou
hoe kan ik nog verlangen, vroeg het verlangen
jij en ik , wij zijn toch een
het hart wist niet wat hij hoorde,
begon zowaar te blozen
en wist dat hij niet weg kon gaan
vanochtend ben ik opgestaan met een gevoel van leegte het was alsof er iets ontbrak, kon echt niet zeggen wat ik zocht, ja tot vervelends to…
vanochtend ben ik opgestaan
met een gevoel van leegte
het was alsof er iets ontbrak,
kon echt niet zeggen wat
ik zocht, ja tot vervelends toe,
maar kon het echt niet vinden
de dag duurde zo ontzettend lang,
en ergens maakte het me wat bang
tot ik plotseling ontdekte
hoe het nu verder moest
gisteren was gisteren, is voorgoed voorbij
gisteren is leegte, daar heb je niets meer aan
je kunt beter in het heden leven
want voor je het weet is het gedaan
ik dacht heel even de mooiste parels zoek ik uit voor jou de zon geeft ze een glans een fonkelende straal een schitter lijk je ogen van voor…
ik dacht heel even
de mooiste parels
zoek ik uit voor jou
de zon geeft ze een glans
een fonkelende straal
een schitter lijk
je ogen van voorheen
ik dacht heel even
de mooiste twee
die schenk ik jou
misschien gebeurt er een wonder
en worden je parels - ja je weet maar nooit
ik dacht heel even,
ach weet je wat, ik denk niet meer
ik heb niets aan een sprookje
nieuw
zo pril
en onbeschreven
groei maar
even dicht bij mij
behoedzaam
open ik mijn handen
laat je vliegen
met de vleugels
van een nieuwe start
sprakeloos
kijk ik
naar je toekomst
verlangend
naar wat warmte
voor de ziel
als ik mijn vleugels van de pijn verberg in de mantel van verdriet en mijn jas op een verlaten plaats in een donkere kast laat rusten al is …
als ik mijn vleugels van de pijn
verberg in de mantel van verdriet
en mijn jas op een verlaten plaats
in een donkere kast laat rusten
al is het maar voor een avond
kan ik je dan in de ogen kijken
en mijn ergernis vergeten
voor enkele uren niet denken
aan de troost die ik niet kreeg
ik zal mijn feestmasker opzetten
en komedie voor je spelen
eens het doek gevallen is
stap ik terug in mijn oude rol
word ik weer dezelfde vrouw
maar nu niet meer hopend
op een woord van jou
met een zucht kijkt hij naar het verleden en denkt het is genoeg geweest zo lang heeft hij met tijd gespeeld zijn dagen hier gesleten soms w…
met een zucht kijkt hij naar het verleden
en denkt het is genoeg geweest
zo lang heeft hij met tijd gespeeld
zijn dagen hier gesleten
soms was hij aan vervelen toe
dikwijls proefde hij van genieten
maar nu ineens wordt hij zo moe
nog even en het hoeft niet meer
vandaag draagt hij nog zijn kroon
morgen is voor hem niet weggelegd
een nieuw begin begroet aarzelend de dag
en wordt opnieuw geboren
voorzichtig stapt hij in de schoenen van het goed gevoel
weet nog niet hoe hij het jaar zal plannen
vol goede moed wrijft hij in zijn handen
en probeert er het beste van te maken
Zaterdag 30 december 2006
voor een klein dapper jongentje en zijn diep beproefde ouders via een krantenartikel leerde ik hen kennen, ik we…
voor een klein dapper jongentje en zijn diep beproefde ouders
via een krantenartikel leerde ik hen kennen, ik werd er stil van
Milan
klein dapper ventje
op kerstavond kreeg je vleugels
en vloog je als in een stille droom
naar je grote held
moedig en strijdlustig als je was
nam je afscheid in die Stille Heilige Nacht
je was er niet alleen
heel je familie kwam met jou kerstavond vieren
vandaag zeg je voor een laatste keer vaarwel
en wuif je nog even naar je lieve ouders
en een ieder die je zo dierbaar was
samen met Peter Pan
vlieg je nu daarboven in de lucht
en mag je voor eeuwig zweven zonder pijn
kleine Milan
het ga je goed
schud je hoofd maar los je chaos laat je vliegen ik zoek voor jou een leeg gevoel waar stilte in kan wonen huil nu maar je hete tranen adem …
schud je hoofd maar los
je chaos laat je vliegen
ik zoek voor jou een leeg gevoel
waar stilte in kan wonen
huil nu maar je hete tranen
adem diep en maak alles vrij
laat je angst in het niets verdwijnen
en probeer te leven met je pijn
kom nu maar bij mij
ik vang je op in mijn armen
en laat je moeilijk even vergeten
rust nu maar
je moet niet zo hijgen
ik troost je wel en koester je verdriet
samen zijn we reuze sterk
zie je wel
heel voorzichtig straal je weer een lach
Donderdag 28 december 2006
jongen hoor je niet hoe de merel fluit en je naar buiten lokt veeg de slaap uit je ogen stop maar met die nare droom de boze man is heus nie…
jongen
hoor je niet hoe de merel fluit
en je naar buiten lokt
veeg de slaap uit je ogen
stop maar met die nare droom
de boze man is heus niet echt
spring maar uit je bed
en rek je nog eens lekker uit
merel staat je op te wachten
samen vliegen in de blauwe lucht
onder haar vleugels ben je veilig
geloof me maar en ken geen angst
ze neemt je mee naar de plek van de herinnering
nog heel even
het verleden is ineens zo dichtbij
welkom lieve jongen
welkom in het land van het licht
Woensdag 27 december 2006
de verstomming heeft gekeken even sprakeloos gezwegen tot woorden gaan rollen over tongen die vol deernis medelijden kweken nu is gewoonte k…
de verstomming heeft gekeken
even sprakeloos gezwegen
tot woorden gaan rollen
over tongen die vol deernis
medelijden kweken
nu is gewoonte komen wonen
in de klanken van de kelen
de vraag die je doet leven
is gestorven voor altijd
toch voel je het verlangen
blijf je hopen op een wonder
al is er maar een iemand
die vraagt hoe het met je gaat
mag ik even bij je wonen ik vraag niet veel alleen een beetje tederheid een schouderklopje nu en dan een knuffel mag je ook eens geven missc…
mag ik even bij je wonen
ik vraag niet veel
alleen een beetje tederheid
een schouderklopje nu en dan
een knuffel mag je ook eens geven
misschien een woord van troost
als ik het even niet zie zitten
een plekje waar ik eens mag huilen
een stem die me wat vertrouwen geeft
wanneer ik aan mezelf twijfel
gewoon een huisje met geborgenheid
waar ik eens mag komen schuilen
nu het jaar zijn einde breit rijgt de winter een snoer van donkere dagen de lucht ademt grijs en miezerig speelt zijn hoogste lied het licht…
nu het jaar zijn einde breit
rijgt de winter
een snoer van donkere dagen
de lucht ademt grijs
en miezerig speelt zijn hoogste lied
het licht is zo moe gespeeld
rust liever in al zijn eenvoud
gelukkig
breekt de hemel open
met tedere klanken
zingen engelenkoren
het glorielied voor het mensenkind
dat eens in een kribbe werd geboren
vleugels van geborgenheid
strooien liefde op de aarde
warmte komt weer in de mens
met een licht dat straalt als nooit voorheen
brengt een gouden regenboog
vriendschap en verdraagzaamheid
Lieve A., speciaal voor jou het is nog niet te laat om het een plek te geven in deze Heilige Nacht heb ik op de stilte gewacht in de ster…
Lieve A., speciaal voor jou
het is nog niet te laat
om het een plek te geven
in deze Heilige Nacht
heb ik op de stilte gewacht
in de sterren fonkelend in de duisternis
en het kind dat vol verbazing kijkt
naar het schouwspel van het licht
heb ik de stilte even gevonden
ik zie hoe een mens de tafel dekt
en gastvrij de vluchteling laat delen
in de open armen van haar huis
met respect ben ik even blijven staan
hier heb ik in de stilte ook warmte gevonden
voor jou wil ik de stilte plukken
en koesteren als een heilig iets
met de vriendschap sluit ik een verbond
en vraag om dit gevoel te delen
vandaag bewaar ik de stilte in mijn hart
morgen schenk ik ze jou in overvloed
Zaterdag 23 december 2006
in deze harde wereld waar begrip dikwijls onwaarschijnlijk lijkt ontmoet hij na zo veel zoeken de mens met zijn warmte en geborgenheid nu in…
in deze harde wereld waar begrip
dikwijls onwaarschijnlijk lijkt
ontmoet hij na zo veel zoeken
de mens met zijn warmte en geborgenheid
nu in de kerstboom lichtjes pinken
en een melodie van vrede klinkt
openen welkomsarmen de poort
glundert de lach liefdevol
en mag hij delen in de feestvreugde
hier voelt hij zich thuis
de omgeving spreekt hem aan
het hart laat liefde branden
en de genegenheid schenkt vertrouwen
hoopvol mag hij het geluk omhelzen
zachtjes speelt hij sfeermuziek
nu de medemens ingetogen
in stilte aan bezinnen denkt
nu stille nacht sereen wacht
tot heilig om middernacht de klok zal luiden
kruipt ze voorzichtig in haar schelp
voor haar geen feestgedruis
liever slaapt ze dagen aan een stuk
champagne is voor deze vrouw
een glas gevuld met bruisende parels
van bijeen gespaarde tranen
als hapje kan ze kiezen
stukken fijn gesneden miserie
of brokken van ellende
van een voorgerecht kan ze alleen maar dromen
er ligt wat sla met reepjes heimwee
voor rode wijn heeft ze gezorgd
een beker met vocht van haar bloedend hart
het hoofdgerecht is mooi gepresenteerd
ze telt de brokken van de pijn gemengd
met verdriet dat ontzettend knaagt
geen zoete spijs als nagerecht
alleen maar een vette brij van bittere gal
eenzaam verbijt ze de feestdagen
verkrampt in haar moedeloos gevoel
Donderdag 21 december 2006
meisje kende geen verleden speelde met de poppen soms ook verstoppertje groeien deed geen pijn groot zijn was een zorg voor later meisje wer…
meisje
kende geen verleden
speelde met de poppen
soms ook verstoppertje
groeien deed geen pijn
groot zijn
was een zorg voor later
meisje
werd een vrouw
soms droomde ze van
terug kruipen in het verleden
toen het vrouwtje
nog klein meisje was
als klein meisje
had geweten
hoe pijnlijk
groot zijn kan voelen
speelde ze nog steeds
verstoppertje
en bleef klein
voor altijd klein
Woensdag 20 december 2006
Gewoon even proberen Kan iemand mij vertellen of dit een haiku is ? Een winteravond de koude nacht is eenz…
Gewoon even proberen
Kan iemand mij vertellen of dit een haiku is ?
Een winteravond
de koude nacht is eenzaam
ziet de sterren niet
weet je hoe het voelt om in een cocon te leven je hebt je netjes ingekapseld alleen jij weet wat het is je uiterlijk is maar schijn een lach…
weet je hoe het voelt
om in een cocon te leven
je hebt je netjes ingekapseld
alleen jij weet wat het is
je uiterlijk is maar schijn
een lach laat je wel zien
maar het kan zo misleidend zijn
niemand weet hoe het is
daar binnen-in
soms wil je wel vertellen,
alleen de twijfel houdt je tegen
je voelt je zo veilig
in dat plekje dat men niet kent
toch hoop je dat iemand
heel voorzichtig je cocon opent
dan kun je fladderen en vlinderen
misschien zijn er dan de woorden
om die iemand te vertellen wat je zo raakt
klein meisje uit mijn dromen met je vlechtjes in het haar en je witte sokjes aan guitige oogjes kijken in het rond de binnenpretjes die je v…
klein meisje
uit mijn dromen
met je vlechtjes in het haar
en je witte sokjes aan
guitige oogjes kijken in het rond
de binnenpretjes die je voelt
wil je lieflijk met me delen
klein meisje
is het waar wat je me zegt
ben jij het spiegelbeeld
uit mijn verleden
klein meisje toch
dan ben ik jij
maar jij nooit ik
want ik ben groot
en jij
blijft altijd klein
2 reacties op dit bericht
mereltje..
lieve groet en dikke nachtknuffff marina
vlieg vlieg als een vlindertje