Naar de inhoud

begrijphetnietje

seniorennet.beseniorennet.be

Jongen

jongen
hoor je niet hoe de merel fluit
en je naar buiten lokt

veeg de slaap uit je ogen
stop maar met die nare droom
de boze man is heus niet echt
spring maar uit je bed
en rek je nog eens lekker uit

merel staat je op te wachten
samen vliegen in de blauwe lucht
onder haar vleugels ben je veilig
geloof me maar en ken geen angst
ze neemt je mee naar de plek van de herinnering

nog heel even 

het verleden is ineens zo dichtbij
welkom lieve jongen
welkom in het land van het licht 
Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Tatanka Yotanka28 december 2006 om 13:40

Bijzonder mooi!

Dit mag je gerust bij op de bovenste plank zetten! Liefs.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Een iemand

de verstomming heeft gekeken
even sprakeloos gezwegen
tot woorden gaan rollen
over tongen die vol deernis
medelijden kweken

nu is gewoonte komen wonen
in de klanken van de kelen
de vraag die je doet leven
is gestorven voor altijd

toch voel je het verlangen
blijf je hopen op een wonder
al is er maar een iemand
die vraagt hoe het met je gaat


Reageer op dit bericht

Ik vraag niet veel

mag ik even bij je wonen
ik vraag niet veel
alleen een beetje tederheid
een schouderklopje nu en dan
een knuffel mag je ook eens geven
misschien een woord van troost
als ik het even niet zie zitten
een plekje waar ik eens mag huilen
een stem die me wat vertrouwen geeft
wanneer ik aan mezelf twijfel

gewoon een huisje met geborgenheid
waar ik eens mag komen schuilen
2 reacties Reageer op dit bericht

Donkere dagen

nu het jaar zijn einde breit
rijgt de winter
een snoer van donkere dagen
de lucht ademt grijs
en miezerig speelt zijn hoogste lied
het licht is zo moe gespeeld
rust liever in al zijn eenvoud

gelukkig
breekt de hemel open
met tedere klanken
zingen engelenkoren
het glorielied voor het mensenkind
dat eens in een kribbe werd geboren

vleugels van geborgenheid
strooien liefde op de aarde
warmte komt weer in de mens

met een licht dat straalt als nooit voorheen
brengt een gouden regenboog
vriendschap en verdraagzaamheid

Reageer op dit bericht

Stilte

  Lieve A., speciaal voor jou 


het is nog niet te laat
om het een plek te geven
in deze Heilige Nacht
heb ik op de stilte gewacht

in de sterren fonkelend in de duisternis
en het kind dat vol verbazing kijkt
naar het schouwspel van het licht
heb ik de stilte even gevonden

ik zie hoe een mens de tafel dekt
en gastvrij de vluchteling laat delen
in de open armen van haar huis
met respect ben ik even blijven staan
hier heb ik in de stilte ook warmte gevonden

voor jou wil ik de stilte plukken
en koesteren als een heilig iets
met de vriendschap sluit ik een verbond
en vraag om dit gevoel te delen
vandaag bewaar ik de stilte in mijn hart
morgen schenk ik ze jou in overvloed




2 reacties Reageer op dit bericht

Sfeermuziek

in deze harde wereld waar begrip
dikwijls onwaarschijnlijk lijkt
ontmoet hij na zo veel zoeken
de mens met zijn warmte en geborgenheid

nu in de kerstboom lichtjes pinken
en een melodie van vrede klinkt
openen welkomsarmen de poort 
glundert de lach liefdevol
en mag hij delen in de feestvreugde

hier voelt hij zich thuis
de omgeving spreekt hem aan
het hart laat liefde branden
en de genegenheid schenkt vertrouwen

hoopvol mag hij het geluk omhelzen
zachtjes speelt hij sfeermuziek
nu de medemens ingetogen
in stilte aan bezinnen denkt

1 reactie Reageer op dit bericht

Eenzame vrouw

nu stille nacht sereen wacht
tot heilig om middernacht de klok zal luiden
kruipt ze voorzichtig in haar schelp
voor haar geen feestgedruis
liever slaapt ze dagen aan een stuk

champagne is voor deze vrouw
een glas gevuld met bruisende parels
van bijeen gespaarde tranen

als hapje kan ze kiezen
stukken fijn gesneden miserie
of brokken van ellende

van een voorgerecht kan ze alleen maar dromen
er ligt wat sla met reepjes heimwee

voor rode wijn heeft ze gezorgd
een beker met vocht van haar bloedend hart

het hoofdgerecht is mooi gepresenteerd
ze telt de brokken van de pijn gemengd
met verdriet dat ontzettend knaagt

geen zoete spijs als nagerecht
alleen maar een vette brij van bittere gal

eenzaam verbijt ze de feestdagen
verkrampt in haar moedeloos gevoel
Reageer op dit bericht

Meisje

meisje
kende geen verleden
speelde met de poppen
soms ook verstoppertje
groeien deed geen pijn
groot zijn
was een zorg voor later

meisje
werd een vrouw

soms droomde ze van
terug kruipen in het verleden
toen het vrouwtje
nog klein meisje was

als klein meisje
had geweten
hoe pijnlijk
groot zijn kan voelen
speelde ze nog steeds
verstoppertje
en bleef klein
voor altijd klein
1 reactie Reageer op dit bericht

Cocon

weet je hoe het voelt
om in een cocon te leven
je hebt je netjes ingekapseld
alleen jij weet wat het is
je uiterlijk is maar schijn
een lach laat je wel zien
maar het kan zo misleidend zijn
niemand weet hoe het is
daar binnen-in

soms wil je wel vertellen,
alleen de twijfel houdt je tegen
je voelt je zo veilig
in dat plekje dat men niet kent
toch hoop je dat iemand
heel voorzichtig je cocon opent

dan kun je fladderen en vlinderen
misschien zijn er dan de woorden
om die iemand te vertellen wat je zo raakt
2 reacties Reageer op dit bericht

Klein meisje

klein meisje
uit mijn dromen
met je vlechtjes in het haar
en je witte sokjes aan
guitige oogjes kijken in het rond
de binnenpretjes die je voelt
wil je lieflijk met me delen

klein meisje
is het waar wat je me zegt
ben jij het spiegelbeeld
uit mijn verleden

klein meisje toch
dan ben ik jij
maar jij nooit ik
want ik ben groot
en jij
blijft altijd klein
1 reactie Reageer op dit bericht

Gevonden iemand

nog vol met twijfels
niet wetend wat geloven
keek ze in de ogen
van de vriendschap

ze was iemand
probeerde stilaan te begrijpen

onzeker en in zichzelf gekeerd
als een klein bang vogeltje
strekte ze voorzichtig haar vleugels
en voelde hoe vriendschap groeide

ze bloeide open
en het  zelfvertrouwen
streelde teder het geloof
in haar kunnen





Reageer op dit bericht

Blind vertrouwen

vandaag had zoeken hem gewekt
heel zachtjes strelend
probeerde ze te charmeren
ze wist dat verloren iets
hem kraakte tot een
ineengezakt ventje
compleet verloren op zijn weg
ze probeerde hem te paaien
met uit de lucht gevallen sporen
hand in hand zochten ze
tussen weggelopen blik
en vonden alleen maar blind vertrouwen

Reageer op dit bericht

Doelloos dwaal ik

doelloos dwaal ik
door het donker van de nacht
bomen lijken spoken
hoor de gesel van hun lach
alles is ineens een niets
grijparm maak een compromis
wil me lokken in zijn kuil
donker is zo donker
als ik me nu laat gaan . . .

zie ik daar geen flikkering
wie weet
een licht dat op me wacht

hoopvol ga ik verder
ergens zweeft een klankenspel
weemoed heeft een zoete geur
liefdevol opent ze een deur
met open armen ren ik naar tederheid
zachtjes wiegt ze me in haar geborgen zijn
2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van begrijphetnietje

↑ Terug naar de berichten