Naar de inhoud

begrijphetnietje

seniorennet.beseniorennet.be
Donderdag 11 januari 2007

Plankenkoorts

ze ontmoette plankenkoorts
in het rek tussen de warme spijzen
een heet gevoel steeg haar naar het hoofd
vuurrood kleurde snel de wangen
klam zweet plakte in haar handen
bibberend stond ze bijna niet meer op haar benen
met fluister stem sprak ze de menigte toe

ze zag het allemaal gebeuren
als in een boze droom
nog even en de grote deur ging open
dan gooide ze zich voor de leeuwen
ze had er zelf voor gekozen
maar waarom ging het zelfvertrouwen op de loop

of groeide ze nog een beetje
een heel klein beetje was reeds genoeg

Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

annousjka11 januari 2007 om 19:59

proficiat

Merel, je hebt een mooi optreden gegeven, daar ben ik zeker van, maar bovenal heb je jezelf overwonnen !!
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 10 januari 2007

Vriendschap

omdat je de stilte laat groeien
en ik me geborgen weet
hier binnen in je huis
adem ik een nieuw begin

omdat ik woorden zeggen mag
ook al spreken ze verdriet
en je me weet te sussen
nestel ik me in de troost

omdat ik naar je luister
er ook voor jou kan zijn
en ik je zon zoek achter de wolken
wordt het nooit echt duister

omdat we kunnen lachen
soms ook eens huilen
omdat we kunnen zwijgen
soms ook eens gekken

weten we
dit moet wel vriendschap zijn
2 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 9 januari 2007

Begrijpen

wat als je begint na te denken
en je voelt dat je gedachten
zo verwarrend zijn
niet te vergelijken
met die van iemand anders

je probeert je in te leven
in de gevoelens van het beleven
maar ze botsen met je zijn
en kwetsen je
met de vleugels van de pijn

je raakt verstrikt in het onbegrepen zijn
loopt verloren rond
en praat op hol geslagen woorden

kon je alles maar begraven
verpletteren tot fijn gemalen spijs

ergens zoek je naar een plantje
dat wortel schiet in het begrip
je droomt van vruchten plukken
en begrijpen hoe de wereld rondom je draait

2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 8 januari 2007

Ze kruipt

ze kruipt in de verveling
starend naar de blanco beelden
van nog te plannen tijd
het stille ronken van de dag
ademt verwarde klanken
en laat het plan ontsporen
dat ze in stilte had gesmeed

ze telt de uren van het licht
het duurt nog veel te lang
voordat ze in het web
van de duisternis mag kronkelen
als donker dan eindelijk donkert
sluit ze het boek van de verloren dag
en droomt ze het verhaal van Tristesse
Reageer op dit bericht
Zaterdag 6 januari 2007

Het hart

genoeg, zei het hart,
ik stop er mee
ik voel me koud en leeg
ik wil niet meer

blijf, zei de liefde,
ik ben niets als je niet leeft

ik heb je nodig, zei het verdriet,
wat doe ik hier nog zonder jou

ga niet weg, smeekte de pijn,
je bent het die weet hoe ik me voel

doe dat niet, zei het geluk
mijn thuis is diep in jou

hoe kan ik nog verlangen, vroeg het verlangen
jij en ik , wij zijn toch een

het hart wist niet wat hij hoorde,
begon zowaar te blozen
en wist dat hij niet weg kon gaan
6 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 januari 2007

Vanochtend

vanochtend ben ik opgestaan
met een gevoel van leegte
het was alsof er iets ontbrak,
kon echt niet zeggen wat
ik zocht, ja tot vervelends toe,
maar kon het echt niet vinden
de dag duurde zo ontzettend lang,
en ergens maakte het me wat bang

tot ik plotseling ontdekte
hoe het nu verder moest
gisteren was gisteren, is voorgoed voorbij
gisteren is leegte, daar heb je niets meer aan
je kunt beter in het heden leven
want voor je het weet is het gedaan
2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 3 januari 2007

Ik dacht heel even

ik dacht heel even
de mooiste parels
zoek ik uit voor jou
de zon geeft ze een glans
een fonkelende straal
een schitter lijk
je ogen van voorheen

ik dacht heel even
de mooiste twee
die schenk ik jou
misschien gebeurt er een wonder
en worden je parels - ja je weet maar nooit

ik dacht heel even,
ach weet je wat, ik denk niet meer
ik heb niets aan een sprookje

    

2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 1 januari 2007

Feest masker

als ik mijn vleugels van de pijn
verberg in de mantel van verdriet
en mijn jas op een verlaten plaats
in een donkere kast laat rusten
al is het maar voor een avond

kan ik je dan in de ogen kijken
en mijn ergernis vergeten
voor enkele uren niet denken
aan de troost die ik niet kreeg
ik zal mijn feestmasker opzetten
en komedie voor je spelen

eens het doek gevallen is
stap ik terug in mijn oude rol
word ik weer dezelfde vrouw
maar nu niet meer hopend
op een woord van jou
Reageer op dit bericht
Zondag 31 december 2006

Met een zucht

met een zucht kijkt hij naar het verleden
en denkt het is genoeg geweest
zo lang heeft hij met tijd gespeeld
zijn dagen hier gesleten
soms was hij aan vervelen toe
dikwijls proefde hij van genieten
maar nu ineens wordt hij zo moe
nog even en het hoeft niet meer
vandaag draagt hij nog zijn kroon
morgen is voor hem niet weggelegd

een nieuw begin begroet aarzelend de dag
en wordt opnieuw geboren
voorzichtig stapt hij in de schoenen van het goed gevoel
weet nog niet hoe hij het jaar zal plannen
vol goede moed wrijft hij in zijn handen
en probeert er het beste van te maken


2 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 30 december 2006

Milan

              voor een klein dapper jongentje en zijn diep beproefde ouders

              via een krantenartikel leerde ik hen kennen, ik werd er stil van


Milan
klein dapper ventje
op kerstavond kreeg je vleugels
en vloog je als in een stille droom
naar je grote held

moedig en strijdlustig als je was
nam je afscheid in die Stille Heilige Nacht
je was er niet alleen
heel je familie kwam met jou kerstavond vieren

vandaag zeg je voor een laatste keer vaarwel
en wuif je nog even naar je lieve ouders
en een ieder die je zo dierbaar was

samen met Peter Pan
vlieg je nu daarboven in de lucht
en mag je voor eeuwig zweven zonder pijn


kleine Milan
het ga je goed
2 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 29 december 2006

Zie je wel

schud je hoofd maar los
je chaos laat je vliegen
ik zoek voor jou een leeg gevoel
waar stilte in kan wonen

huil nu maar je hete tranen
adem diep en maak alles vrij
laat je angst in het niets verdwijnen
en probeer te leven met je pijn

kom nu maar bij mij
ik vang je op in mijn armen
en laat je moeilijk even vergeten

rust nu maar
je moet niet zo hijgen
ik troost je wel en koester je verdriet
samen zijn we reuze sterk

zie je wel
heel voorzichtig straal je weer een lach
1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 28 december 2006

Jongen

jongen
hoor je niet hoe de merel fluit
en je naar buiten lokt

veeg de slaap uit je ogen
stop maar met die nare droom
de boze man is heus niet echt
spring maar uit je bed
en rek je nog eens lekker uit

merel staat je op te wachten
samen vliegen in de blauwe lucht
onder haar vleugels ben je veilig
geloof me maar en ken geen angst
ze neemt je mee naar de plek van de herinnering

nog heel even 

het verleden is ineens zo dichtbij
welkom lieve jongen
welkom in het land van het licht 
1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 27 december 2006

Een iemand

de verstomming heeft gekeken
even sprakeloos gezwegen
tot woorden gaan rollen
over tongen die vol deernis
medelijden kweken

nu is gewoonte komen wonen
in de klanken van de kelen
de vraag die je doet leven
is gestorven voor altijd

toch voel je het verlangen
blijf je hopen op een wonder
al is er maar een iemand
die vraagt hoe het met je gaat


Reageer op dit bericht
Dinsdag 26 december 2006

Ik vraag niet veel

mag ik even bij je wonen
ik vraag niet veel
alleen een beetje tederheid
een schouderklopje nu en dan
een knuffel mag je ook eens geven
misschien een woord van troost
als ik het even niet zie zitten
een plekje waar ik eens mag huilen
een stem die me wat vertrouwen geeft
wanneer ik aan mezelf twijfel

gewoon een huisje met geborgenheid
waar ik eens mag komen schuilen
2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 25 december 2006

Donkere dagen

nu het jaar zijn einde breit
rijgt de winter
een snoer van donkere dagen
de lucht ademt grijs
en miezerig speelt zijn hoogste lied
het licht is zo moe gespeeld
rust liever in al zijn eenvoud

gelukkig
breekt de hemel open
met tedere klanken
zingen engelenkoren
het glorielied voor het mensenkind
dat eens in een kribbe werd geboren

vleugels van geborgenheid
strooien liefde op de aarde
warmte komt weer in de mens

met een licht dat straalt als nooit voorheen
brengt een gouden regenboog
vriendschap en verdraagzaamheid

Reageer op dit bericht
Zondag 24 december 2006

Stilte

  Lieve A., speciaal voor jou 


het is nog niet te laat
om het een plek te geven
in deze Heilige Nacht
heb ik op de stilte gewacht

in de sterren fonkelend in de duisternis
en het kind dat vol verbazing kijkt
naar het schouwspel van het licht
heb ik de stilte even gevonden

ik zie hoe een mens de tafel dekt
en gastvrij de vluchteling laat delen
in de open armen van haar huis
met respect ben ik even blijven staan
hier heb ik in de stilte ook warmte gevonden

voor jou wil ik de stilte plukken
en koesteren als een heilig iets
met de vriendschap sluit ik een verbond
en vraag om dit gevoel te delen
vandaag bewaar ik de stilte in mijn hart
morgen schenk ik ze jou in overvloed




2 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 23 december 2006

Sfeermuziek

in deze harde wereld waar begrip
dikwijls onwaarschijnlijk lijkt
ontmoet hij na zo veel zoeken
de mens met zijn warmte en geborgenheid

nu in de kerstboom lichtjes pinken
en een melodie van vrede klinkt
openen welkomsarmen de poort 
glundert de lach liefdevol
en mag hij delen in de feestvreugde

hier voelt hij zich thuis
de omgeving spreekt hem aan
het hart laat liefde branden
en de genegenheid schenkt vertrouwen

hoopvol mag hij het geluk omhelzen
zachtjes speelt hij sfeermuziek
nu de medemens ingetogen
in stilte aan bezinnen denkt

1 reactie Reageer op dit bericht
Vrijdag 22 december 2006

Eenzame vrouw

nu stille nacht sereen wacht
tot heilig om middernacht de klok zal luiden
kruipt ze voorzichtig in haar schelp
voor haar geen feestgedruis
liever slaapt ze dagen aan een stuk

champagne is voor deze vrouw
een glas gevuld met bruisende parels
van bijeen gespaarde tranen

als hapje kan ze kiezen
stukken fijn gesneden miserie
of brokken van ellende

van een voorgerecht kan ze alleen maar dromen
er ligt wat sla met reepjes heimwee

voor rode wijn heeft ze gezorgd
een beker met vocht van haar bloedend hart

het hoofdgerecht is mooi gepresenteerd
ze telt de brokken van de pijn gemengd
met verdriet dat ontzettend knaagt

geen zoete spijs als nagerecht
alleen maar een vette brij van bittere gal

eenzaam verbijt ze de feestdagen
verkrampt in haar moedeloos gevoel
Reageer op dit bericht

Meer van begrijphetnietje

↑ Terug naar de berichten