Mega kikker

Eind juli vlogen er tientallen (blauwkleurige) azuurwaterjuffers boven de vijver. Tot ik op een dag ontdekte dat er een paar verstekelingen tussen zaten. Hoe de roodoogjuffer aan zijn naam gekomen is, is niet zo moeilijk te raden. Ze waren er maar enkele dagen, dan zijn ze weer vertrokken. Op doorreis ? Komen ze terug volgend jaar ? Van mij mag het.

De laatste weken hoor je soms onheilstijdingen over de invasie van de Aziatische hoornaar. Ook werden er waarschijnlijk al veel inheemse hoornaars doodgemept doordat mensen de 2 soorten niet kunnen onderscheiden. Da's jammer want zo'n hoornaar doet meer goed dan kwaad. Onze inheemse Europese hoornaar leeft van andere bij-achtigen die hij in de vlucht pakt. Vooral wespen staan op het menu, goed toch ?

Voor ons Belgen een makkelijk trucje om beide soorten te onderscheiden : de inheemse hoornaar heeft de kleuren van de Belgische vlag, weliswaar niet in de juiste volgorde maar kom. De Aziatische is zwart en geel zonder rood.

Je hoort ook zeggen dat de Aziatische kleiner is : dat klopt, maar dan moet je de 2 soorten naast mekaar zien om te kunnen vergelijken en da's niet zo handig.

Dus : als het driekleurig is, met rust laten, ze zijn niet gevaarlijker dan een gewone wesp. Integendeel, naar mensen zijn ze niet agressief en ze komen niet van je bierglas meedrinken.

En ben je zeker dat je toch een Aziaat hebt gezien geef dit dan door, bvb via waarnemingen.be of waarnemingen.nl 

Op de foto : de Europese hoornaar

Een vlindertje dat niet in grote aantallen maar wel overal terug te vinden is. De kleine vuurvlinder komt in heel het W-Europa voor. Ook in  N-Afrika  en oostelijk Afrika kan je dit vlindertje tegenkomen. Deze soort vliegt tot een hoogte van 2400 meter in berggebied. Hij komt ook boven de poolcirkel nog voor.

Als je hem ziet denk je eerst aan een dikke hommel, maar dan eentje die niet zoemt ! De kolibrievlinder is een dag actieve nachtvlinder die net zoals het vogeltje boven een bloem vliegend kan blijven stilhangen om dan met zijn lange roltong nectar op te zuigen.

Het is de eerste keer dat ik er eentje in de tuin gespot heb maar deze zomer is dan niet echt een Belgisch standaardzomertje ! Ze overwinteren in Z-Europa en N-Afrika en komen elk jaar terug naar het noorden. Niet slecht voor zo'n klein beestje !

Neen, dit is geen bij ! Wel een zweefvlieg die niet kan steken maar wel heel erg zijn (of haar) best doet om op een bij te lijken. Kwestie van zo meer indruk te maken en zelf niet aangevallen te worden. Of het werkt ? Waarschijnlijk wel, anders was het beestje al lang opgepeuzeld door één of andere rover !

Volgens de literatuur zijn ze redelijk zeldzaam in onze contreien. Deze zomer kwamen ze nochtans regelmatig op bezoek aan de tuinvijver. De mannetjes zijn metaalachtig blauw, de vrouwtjes bruin. Zuiver water en veel oeverbeplanting is een voorwaarde om ze op bezoek te krijgen.

Het klein koolwitje is momenteel zowat één van de weinige vlindertjes die zich regelmatig laten zien. De citroentjes van 2 weken geleden zijn spoorloos. Het exemplaar op de foto is een vrouwtje, herkenbaar aan de twee zwarte vlekjes per vleugel.

De Sedum staat nog (net) niet in bloei maar de bijtjes en hommeltjes staan nu al aan te schuiven op zoek naar het eerste bloemetje !

Eén van onze kleinste dagactieve nachtvlindertjes : het muntvlindertje meet ongeveer 10mm van vleugeltip naar vleugeltip.

De naam geeft al aan waar je ze meestal kan vinden maar deze was met Verbena ook tevreden !

We zijn terug uit verlof.

De koninginnepage fladdert nog steeds vrolijk rond, af en toe zie ik er zelfs twee !

De knapste van de klas !

Wij gaan er voor een weekje tussenuit. Nieuwe ideetjes opdoen en wat ontspannen. Enfin, dat laatste doen we volgens sommigen al heel het jaar. Nu gaan we echter een weekje niet wroeten in de tuin. Ik hoop dat alle plantjes nog leven als we terugkomen. Er wordt wel voor gezorgd maar toch.

Ik hoop ook dat de aangekondigde onweders halfweg volgende week een aantal frisse regenbuitjes meebrengen en geen wolkbreuken en stormwinden !

Tot binnenkort !

Af en toe zie je eens iets dat je niet direct kan plaatsen. Zoals dit klein bruinachtig met bolletjes uitgedost kikkertje. Zo te zien een jong beestje van zo'n  3 cm. Ook de geraadpleegde kikkerspecialisten weten er geen blijf mee. Het dichtst in de buurt qua uitzicht komt de luipaardkikker maar die leeft aan de Amerikaanse oostkust. Ik denk niet dat ie zo ver kan zwemmen. Het kan ook dat het beestje uit een terrarium is ontsnapt ergens in de buurt. Enfin, het levert een leuk fotootje op.

En een klein mysterie !

De paardenbijter heeft nog nooit één enkel paard gebeten of gestoken. Waar komt die naam dan vandaan ? Waarschijnlijk werd het beestje vroeger dikwijls opgemerkt rond bezwete paarden waar het vliegen en dazen kwam jagen. Dus eigenlijk goed voor de paarden die zo van hun kwelgeesten verlost werden !!!

De beekoeverlibel heb ik de voorbije jaren niet gezien in de tuin. Dit jaar echter zijn ze er duidelijk wel.

Regelmatig duiken ze op rond de vijver, daarbij dikwijls ruzie makend met andere juffers en libellen. Ik zie hier regelmatig beestjes voorbijzoeven die ik hier anders nooit te zien krijg.

't Is dan ook geen gewoon zomertje dit jaar  !

Af en toe de "macrobril" eens afzetten om het geheel eens bekijken.

Terwijl de grote droogte stilaan zijn sporen begint na te laten profiteren een aantal (sub)tropische kuipplanten volop van dit weer. Vooral dan diegenen die in de schaduw staan. Ze hebben, doordat ze genoeg water krijgen, geen vochtproblemen maar door de constant hoge temperaturen groeien ze als gek. De cycaspalm denkt dat hij terug thuis in tropisch Azië is en krijgt nieuwe bladeren met 3 stuks tegelijk  en ook de Wollemia nobilis uit Australia vaart er wel bij. Zonaanbidders zoals oleander daarentegen hadden met de heel felle zon begin juli last van verbrand blad dat ze dan ook prompt lieten vallen. Dat komt omdat ze de zeer hoge lichtintensiteit niet (meer) gewoon zijn. Ondertussen zijn ze hiervan wel al volledig hersteld. Idem met de bananenboom Ensete ventricosum, alle bladranden van ouder blad zijn verbrand, de nieuwe bladeren zijn die hoge lichtsterkte van begin af aan gewend en hebben er geen last van.

Zou een zonnebril dan toch zijn nut hebben ?

Met honderden zijn ze, de bloemen van Hibiscus syriacus. Als je enkel op de naam zou voortgaan denk je dat deze plant bij ons niet winterhard is. Niets is minder waar, hij doet het in de volle grond  prima.

Wel graag veel zon, ook niet echt een probleem dit jaar ! Het gevolg:  een bloei zoals ik het nog niet dikwijls gezien heb !

Toen ik gisteren met de honden ging wandelen passeerde ik zoals altijd de beek op de hoek van ons straatje. Hier zitten reeds meerdere jaren een aantal waterjuffers maar deze zagen er iets anders uit, ze fladderden als vlinders. Na de wandeling terug met de fotocamera, en ja hoor, bingo! Zomaar uit het niets zaten daar een stuk of 5 bosbeekjuffers, toch redelijk zeldzaam in onze contreien. In de Ardennen zie je ze meer. De reden daarvoor is dat ze zeer zuiver stromend water nodig hebben en dat is redelijk schaars in Vlaanderen. Het zijn zonder twijfel onze mooiste inheemse juffers !

Niets aan de Nederlandse naam "blinde bij" is juist: dit insect is ondanks de naam geen bij maar een zweefvlieg en blind zijn ze ook niet. Ze lijken erg op een bij  maar kunnen niet steken. Zweefvliegen zijn bijna altijd herkenbaar doordat ze maar zeer korte antennes hebben.