Archief

Dit monstertje duikt regelmatig op in de tuinvijver. Het beestje is 2 keer zo groot als een normale groene bastaardkikker en is bovendien nog uitgedost met een gifgroen jasje. Het is een "zij", daar ben ik redelijk zeker van. Niet dat ik zo'n specialist ben maar ik heb ze in juni "betrapt" tijdens een vrijpartijtje ! Die periode is nu afgesloten voor de kikkers. Nu eten ze zich lekker rond om straks de winter door te komen. Behalve eten en van het zonnetje genieten gebeurt er nu niet veel meer in kikkerland. Geef ze eens ongelijk !

Eind juli vlogen er tientallen (blauwkleurige) azuurwaterjuffers boven de vijver. Tot ik op een dag ontdekte dat er een paar verstekelingen tussen zaten. Hoe de roodoogjuffer aan zijn naam gekomen is, is niet zo moeilijk te raden. Ze waren er maar enkele dagen, dan zijn ze weer vertrokken. Op doorreis ? Komen ze terug volgend jaar ? Van mij mag het.

De laatste weken hoor je soms onheilstijdingen over de invasie van de Aziatische hoornaar. Ook werden er waarschijnlijk al veel inheemse hoornaars doodgemept doordat mensen de 2 soorten niet kunnen onderscheiden. Da's jammer want zo'n hoornaar doet meer goed dan kwaad. Onze inheemse Europese hoornaar leeft van andere bij-achtigen die hij in de vlucht pakt. Vooral wespen staan op het menu, goed toch ?

Voor ons Belgen een makkelijk trucje om beide soorten te onderscheiden : de inheemse hoornaar heeft de kleuren van de Belgische vlag, weliswaar niet in de juiste volgorde maar kom. De Aziatische is zwart en geel zonder rood.

Je hoort ook zeggen dat de Aziatische kleiner is : dat klopt, maar dan moet je de 2 soorten naast mekaar zien om te kunnen vergelijken en da's niet zo handig.

Dus : als het driekleurig is, met rust laten, ze zijn niet gevaarlijker dan een gewone wesp. Integendeel, naar mensen zijn ze niet agressief en ze komen niet van je bierglas meedrinken.

En ben je zeker dat je toch een Aziaat hebt gezien geef dit dan door, bvb via waarnemingen.be of waarnemingen.nl 

Op de foto : de Europese hoornaar

Een vlindertje dat niet in grote aantallen maar wel overal terug te vinden is. De kleine vuurvlinder komt in heel het W-Europa voor. Ook in  N-Afrika  en oostelijk Afrika kan je dit vlindertje tegenkomen. Deze soort vliegt tot een hoogte van 2400 meter in berggebied. Hij komt ook boven de poolcirkel nog voor.

Als je hem ziet denk je eerst aan een dikke hommel, maar dan eentje die niet zoemt ! De kolibrievlinder is een dag actieve nachtvlinder die net zoals het vogeltje boven een bloem vliegend kan blijven stilhangen om dan met zijn lange roltong nectar op te zuigen.

Het is de eerste keer dat ik er eentje in de tuin gespot heb maar deze zomer is dan niet echt een Belgisch standaardzomertje ! Ze overwinteren in Z-Europa en N-Afrika en komen elk jaar terug naar het noorden. Niet slecht voor zo'n klein beestje !

Neen, dit is geen bij ! Wel een zweefvlieg die niet kan steken maar wel heel erg zijn (of haar) best doet om op een bij te lijken. Kwestie van zo meer indruk te maken en zelf niet aangevallen te worden. Of het werkt ? Waarschijnlijk wel, anders was het beestje al lang opgepeuzeld door één of andere rover !

Volgens de literatuur zijn ze redelijk zeldzaam in onze contreien. Deze zomer kwamen ze nochtans regelmatig op bezoek aan de tuinvijver. De mannetjes zijn metaalachtig blauw, de vrouwtjes bruin. Zuiver water en veel oeverbeplanting is een voorwaarde om ze op bezoek te krijgen.

Het klein koolwitje is momenteel zowat één van de weinige vlindertjes die zich regelmatig laten zien. De citroentjes van 2 weken geleden zijn spoorloos. Het exemplaar op de foto is een vrouwtje, herkenbaar aan de twee zwarte vlekjes per vleugel.

De Sedum staat nog (net) niet in bloei maar de bijtjes en hommeltjes staan nu al aan te schuiven op zoek naar het eerste bloemetje !

Eén van onze kleinste dagactieve nachtvlindertjes : het muntvlindertje meet ongeveer 10mm van vleugeltip naar vleugeltip.

De naam geeft al aan waar je ze meestal kan vinden maar deze was met Verbena ook tevreden !