Archief

Alle hondenbaasjes ervaren het wel regelmatig: je mag bijna geen enkele winkel of supermarkt binnen met je hond. Ik behoor nog tot de gelukkigen met mijn kleine chihuahua, want sommige warenhuizen gedogen het nog als je de hond op de arm draagt.

Bij andere (Aldi bvb) mag zelfs dàt niet. Best vervelend dus, want huisvrouwen met een uit werkende man moeten toch boodschappen kunnen doen, en dan mag de hond niet mee. Thuisgekomen moet ze dan nog eens extra buiten om de hond uit te laten.

De redenen voor dat verbod kan ik wel begrijpen. De aanpak niét! Sommige winkels maken dan maar, om toch vooral geen klanten te verliezen, een plaatsje vrij met enkele muurhaken en het opschrift: “Hier wacht ik op mijn baasje”. Verkeerd signaal! Lijkt veilig maar je hond loopt er groot gevaar!

Want zo worden dan vooral de duurdere hondjes gestolen! Enkele jaren geleden nog een leuk puppytje in de GB te Oostende. Hartverscheurend voor de eigenaars! Net zo erg als je kind dat gestolen wordt! Maandenlang hing er een foto van het schattige hondje in de GB, maar niemand had iets gezien!

Ver gezocht? Diefstal in volle dag met tientallen voorbijgangers die je op de vingers kijken? Toch niet hoor! Het hondje even aaien, losmaken en ermee vertrekken. Zo’n puppytje loopt toch mee met iedereen die er vriendelijk voor is! En wie van de voorbijgangers weet dat het jouw hondje niet is?

Nu, als die heren uitbaters dan toch niet graag klanten verliezen heb ik een voorstel: in plaats van die muurhaken, een paar hondenhokjes voorzien (soort benches) die kunnen afgesloten worden met een sleutel die de eigenaar bijhoudt terwijl hij zijn inkopen doet. Of enkele aangepaste winkelwagens waarin de hond onderaan in een kooi opgesloten zit en lekker meerijdt met baasje door de winkel.

Of… de meeste winkelwagentjes hebben een voorziening om er een kind in te zetten. Met een kleine aanpassing is die voorziening geschikt te maken voor een hond (bodemplaatje breder maken zodat de hond kan liggen of zitten en eventueel een kettinkje om aan de halsband te klikken).

Een pak klant- en hondvriendelijker dan zondermeer die lelijke sticker ‘Honden verboden’ op de winkeldeur.

Willy.

Dit stukje kan misschien iets anders overkomen dan mijn gewone columns, maar ik wil er iets mee bewijzen! Aantonen dat ‘beleid’ niet zomaar iets is dat elke clown, entertainer of kluchtzanger op het lijf is geschreven! Sorry dan ook als het wat naar zelfverheerlijking ruikt, maar dit is de enige mogelijkheid om duidelijk te maken wat ik bedoel als ik het over politici en ‘wetgevers’ heb.

Jarenlang heb ik ook ‘wetten’ gemaakt. En al zeg ik het zelf, ik was er goed in. Het waren ‘maar’ verkeerswetten, en het was ‘maar’ op gemeentelijk vlak. Maar een wet is een wet, en als je er niet verduiveld goed je verstand bij gebruikt, wordt het een ramp!

Hoe het werkt? Hoe het komt dat op gemeentelijk vlak wetten voor het verkeer moeten worden gemaakt (politieverordeningen genoemd), daar waar er toch een nationale wetgeving (wegcode) bestaat? Wel, dat zal ik even proberen uit te leggen:

De nationale wegcode schrijft algemene gedragsregels voor weggebruikers voor en is een Koninklijk Besluit.

De ‘wegcode van de wegbeheerder’ schrijft voor hoe de verkeerstekens moeten geplaatst worden, de precieze afmetingen van zebrapaden, witte en gele lijnen, enz. Dit is dan weer een Ministerieel besluit.

Gemeentelijke politieverordeningen bepalen dan weer hoe het verkeer in de gemeente moet lopen, aan de hand van beide bovenvermelde handvesten.

Moet er ergens parkeerverbod? Moet er ergens eenrichtingsverkeer? Hoe richt je een kruispunt in? Verkeerslichten? Rotonde? Wordt helemaal op gemeentelijk vlak beslist als het gemeentewegen betreft. En juist dààr ging ik over. Nét hetzelfde als nationale wetten, maar dan op plaatselijk vlak.

Wie aan het geheel van straten in een gemeente wil sleutelen moet heel goed aan alle mogelijke gevolgen denken! Bijvoorbeeld: op een bepaald kruispunt gebeuren veel ongevallen met van rechts komend verkeer uit een bepaalde straat. De bevolking vraagt de politici om in die straat eenrichtingsverkeer in te stellen. De politici maken de vraag over aan de aangestelde persoon of dienst. De eindbeslissing ligt wél aan de politici (in dit geval de burgemeester), maar die beslist pas na advies te hebben ingewonnen bij diegene die uiteindelijk ook voor de uitvoering verantwoordelijk is.

Op het eerste gezicht lijken veel vragen van burgers logisch. In bovenvermeld geval: nu komt daar geen verkeer meer van rechts en zullen de ongevallen uitblijven. Correct! Maar… waar zal het verkeer dat voorheen die straat gebruikte heengaan na de aanpassing? Juist… naar een andere straat! En dan gebeuren de ongevallen weer op een ander kruispunt, dat misschien nog gevaarlijker en minder overzichtelijk is!

De inbreng van weggebruikers en omwonenden is hier toch wel heel belangrijk. Opent denkpistes. Maar mag NOOIT klakkeloos worden overgenomen! Want die mensen hebben iets gezien, denken een idee te hebben, en schakelen politici in. Goed burgergevoel. Soms ook terecht en correct. MAAR! Als je het idee niet aan een grondige studie onderwerpt, niet stilstaat met alle eventuele en soms onverwachte gevolgen, je jezelf niet helemaal in de ‘nieuwe situatie’ kunt inleven, dan loop je ook heel gemakkelijk in de val! Eén kleine aanpassing aan een straat kan soms een sneeuwbaleffect hebben tot kilometers in het ronde. Moet je allemaal kunnen inschatten. En vooruitdenken!

Op een vooruitdenkende manier werken kun je leren, of het kan aangeboren zijn. Moet je het leren, dan kan dat lang duren! En ondertussen rampzalige gevolgen hebben. Is het aangeboren, dan zit je op rozen. En gelukkig, ik zàt op rozen!

Keerzijde van de medaille is dan wel dat je steeds weer mensen moet teleurstellen en hen precies moet uitleggen waarom hun idee negatief zou werken. En dat valt niet altijd mee!

Maar al met al vond ik dat ik in een schoentje stak dat me perfect paste. En was ik nooit te beroerd om tekst en uitleg te geven aan mensen die meenden een goed idee te hebben. En meestal begrepen ze ook wel mijn bedenkingen na voldoende heldere uitleg.

Eigenlijk voel je je, in een dergelijke situatie, net als een goalkeeper! Telkens weer verhinderen dat de (verkeerde) bal in de goal vliegt. In het gunstigste geval heb je een stok achter de deur: ‘Dat is verboden door de nationale wetgeving’. Maar ook de nationale wetgeving zwicht steeds meer voor de toenemende druk van groeperingen en jankerds. Een voorbeeld daarvan:

Op een bepaald moment werden kleine wegwijzertjes naar hotels en andere horecazaken onder bepaalde voorwaarden en omstandigheden toegelaten, en verschenen in de wegcode.

Oei! Nu was het hek van de dam! Want natuurlijk, iedere hoteleigenaar wou wegwijzers naar zijn hotel. Restaurants idem! En weer lag de bal in mijn veld! Kon me niet meer beroepen op de wegcode, maar een en ander was toch wel heel onlogisch!

Want wat baat het om aan de ingang van een stad een reuzenpaal te plaatsen met honderd wegwijzers naar honderd verschillende restaurants en hotels? Ten eerste moet de automobilist al blijven stilstaan om ze allemaal te kunnen lezen! Vervolgens moeten ze allemaal herhaald worden op elk kruispunt die naar de betreffende inrichting leidt! Zou een bos worden waarin je de bomen niet meer herkent, en vooral verwarring zaaien. Terwijl het voor een hoteleigenaar heel gemakkelijk is een plannetje met de ligging te sturen naar gegadigden die willen boeken!

Eigenlijk zijn dergelijke wegwijzers alleen maar nuttig als sluikreclame, en dat zijn ze eigenlijk ook.

Maar de hogere overheid was gezwicht, en ik stond alleen in de goal! Kon me niet meer achter de wegcode verschuilen! De eerste aanvragen stroomden binnen! De politieke druk werd eveneens onnoemelijk hoog! Voet bij stuk houden werd steeds hachelijker. Hier en daar kon ik toegeven: industriecentra bijvoorbeeld met een massa bedrijven. Maar elk hotel, elk restaurant, elk café bewegwijzeren vanaf de invalswegen? Een hopeloze zaak! Toegeven aan ééntje zou onmiddellijk een concurrentie op gang brengen die niet zou stoppen alvorens àlles bewegwijzerd was en het stadsbeeld in een bos van wegwijzers was herschapen.

NIET dus! Maar wie was de boeman? Ik natuurlijk!

En de politici? Die waren blij. Konden de schuld op mij steken! Niet zij, maar ik was de boeman! Zo hoefden ze geen kiezers te verliezen.

Zo… werkt het dus in de politiek. De gemeentelijke politiek verschilt niet veel van de nationale. Maar nu komt de kat op de koord:

Ik had het geluk voor politici te werken die een leefbare gemeente boven stemmentrekkerij stelden. Die luisterden naar wat insiders adviseerden over de problemen. Die niet ten koste van wat dan ook hun persoonlijke ideeën en die van de eeuwige jankerds wilden doordrijven. Al waren ze wél blij zich achter een ‘boeman’ te kunnen verstoppen, en die rol nam ik graag op me als het in het belang van de zaak was.

Van de nationale politiek kan ik echt niet hetzelfde zeggen, en begrijp bijgevolg heel goed waarom het uiteindelijk allemaal spaak is gaan lopen!

Willy.

Wegens een beetje gebrek aan inspiratie nog maar eens wat zwerfmeel:

--o-o-o-o-

Onlangs ontdekt en stilgehouden voor de media:

BELGIE :' de ' TOPBESTEMMING' voor een vijfdaags bezoek

Een nieuw fenomeen is nu: België top bestemming !
Bulgaren & Roemenen (die het niet nodig hebben en geen politiek asiel willen) komen op een vrijdag naar België en vragen politiek asiel aan.
Ze staan enkele uren met hun familie in de rij te wachten en vragen een verkorte procedure aan. Die is vijf dagen.
Voor die vijf dagen is België verplicht ze onderdak te verlenen en worden ze in een hotel geplaatst op kosten van België. Na de vijf dagen komen de ambtenaren naar het hotel om de Bulgaren uit te leggen dat ze geen asiel krijgen. Wat blijkt nu ?
Dat ze op zondag al terug vertrokken zijn naar Bulgarije. Leuk meegenomen zo’n gratis citytripje.
De drie overige hotelboekingen? Ach ja, die moeten we ook nog betalen.

Mijn nekharen gaan recht staan bij het lezen van deze tekst.

Terwijl de meerderheid van onze werkende mensen tussen de 80 en 120 euro bruto per dag verdienen. Terwijl uitkeringstrekkers 50 euro of minder per werkdag ontvangen, zijn er in dit land toch gelukkige zielen die zonder uitkering of zonder zelfs maar te werken kunnen genieten van Club Med-faciliteiten. De plaats van gebeuren: Brussel

Daar genieten 1200 asielzoekers in 24 verschillende hotels die zijn aangesloten bij de FOD-afdeling vertier van een welverdiende pretvakantie. Elke maand kosten die hotelkamers 1,3 miljoen euro. Elke maand!

En aan wie hebben we dat vooral te danken? Juist, aan Elio Di Rupo en Caroline Gennez, die zoeken met man en macht (en vooral uw centen) kiesvee.
Nu de N-VA een ernstige bedreiging begint te vormen doen alle Belgische socialisten er een schepje bovenop. En als de N-VA daar iets tegen durft te ondernemen worden ze zonder pardon uitgemaakt voor racisten.
Nu gij weer ……
Onthoud dit: vroeg of laat gaat de bom barsten en...... sneller dan we denken !!!

-o-o-o-o-o-

Nou ja… als je op die manier van een vijfdaagse vacantie of een leuk weekend kunt genieten met alles erop en eraan zou je gek moeten zijn het niét te doen! Zou België écht het enige land zijn waar zoiets lukt? Ik zou het anders graag ook eens proberen: ergens vijfdaags asiel gaan aanvragen op een romantisch eilandje in de Caraïben. Moet zalig zijn toch? Vooral als het je geen cent kost!

Zou dat stemmenlokkerij zijn van Elio en Caroline? Ik denk van niet! Denk eerder aan misplaatst humanisme uit grenzeloze dwaasheid. Niet berekend zijn op hun taak als beleidsmensen! Wetjes stemmen en vergeten aan alle mogelijke achterpoortjes te denken! Is zó gebeurd hoor als je niet goed beseft waarmee je bezig bent!

Ik verwijt politici trouwens nooit van enige kwaadaardigheid! Integendeel! Het zijn allemaal brave mensen, maar verstandelijk niet in staat de taak waarnaar ze hebben geaasd naar behoren te vervullen! En dàt… is dan weer de schuld van het kiesgedrag van de brave burger. En van de partijen, die drommels goed weten wie ze als ‘aas’ naar voor moeten schuiven op de lijsten. Met alle rampzalige gevolgen vandien voor het land natuurlijk!

Willy.

Neen, ik heb het niet, op zijn Vlaams, over een bier-set, die bijvoorbeeld zou kunnen bestaan uit een geschenkdoos met een paar lekkere biertjes en bijpassende glazen! Of een diep bord en soeplepel voor wie graag zijn biertje uitlepelt als dagschotel.

Neen. Ik heb het over het Waalse 'Bjèrsè' voor de Vlamingen. Daar zou een asielcentrum zijn. En daarover waaide, met de storm van de laatste dagen, weer wat ‘zwerfmeel’ binnen! En omdat ik nu eenmaal een propere mens ben, moest ik dat meel natuurlijk weer buitenvegen. Maar waar blijf je met die walgelijke rommel? Wel, niets is daar beter voor dan mijn blog! Hier volgt het:

-o-o-o-o-
Die dit goedkeurt is niet meer normaal.

38€ per dag - Is dit België?


Leve de belgische politici !!!

38 € per dag en per asielzoeker in Bierset... (Wallonië)

Of, ..... 38 € x 30 dagen : 1140 € per persoon !!! NETTO - niet belastbaar !!!

Hoeveel geven jullie, heren ministers, aan ONZE Belgen die sterven van de koude in onze straten???

Vele van onze gepensioneerden hebben veel minder en zij hebben hun hele leven gewerkt ...

Dit moet je zeker doorsturen aan je vrienden en kennissen.

Het is echt te zot voor woorden - SCHANDALIG en hoe lang blijven wij dit nog slikken !!

En wij zouden moeten langer werken gaan hoelang blijven wij nog ja knikken

-o-o-o-o-o-

Commentaar? Weinig! Gewoon: om dàt goed te keuren en braaf via de belastingen te sponsoren zonder morren moet je écht wel ‘domme Vlaming’ zijn.

Zijn we dat?

Jawel!!!

Willy.

Het gebeurde bij een vriend van me, maar het zal nog gebeuren, en ooit vallen er doden:

Vuurwerk afsteken door onbevoegde stommelingen bij de overgang van oud naar nieuw! Een rage die snel om zich heen grijpt en elk jaar erger wordt!

Mijn vriend woont in een villawijk, en met oudejaar was het weer zover. Iedereen in de buurt wou vuurwerk afsteken. De onverantwoordelijksten en de grootste stommerds het eerst natuurlijk.

En pats pats… enkele ogenblikken later staken een paar van die vuurpijlen dwars door de roofing van het plat dak van mijn vriend.

Een paar dagen later zware regen… en zware schade door binnensijpelend water! Wie schoot die pijlen af? Ra ra! Zijn naam is haas en hij weet nergens van.

Ik kan best begrijpen dat sommige mensen een kick krijgen van het afschieten van die dingen. Zou best leuk zijn, moesten er geen zware consequenties aan verbonden zijn. Die mensen beseffen echt niet waar ze mee bezig zijn. Zéker niet in een bewoonde omgeving. En in een onbewoonde omgeving is de lol er sowieso af!

Jarenlang heb ik de ordediensten geregeld bij vuurwerken die door de gemeente werden georganiseerd. Heb gezien hoe omzichtig het personeel met dat tuig omging. Zag hoe zwaar ze verzekerd waren voor eventuele ongevallen. Hoorde de vuurwerkmaker smeken om het publiek vooral op een zo groot mogelijke afstand te houden, de windrichting in acht genomen. En het parkeren te verbieden tot op grote afstand!

En ondanks al die voorzorgen, zag ik na bijna elk vuurwerk een aantal mensen wachten in het politiebureel om klacht neer te leggen: kledij met brandgaatjes door vallende vonken, beschadigde wagens die nochtans op een redelijke afstand waren geparkeerd, van alles en nog wat. What goes up must come down, en zelfs een ervaren vuurwerkmaker kan enkel maar gissen waar die dingen zullen neerkomen en of ze dan al volledig gedoofd zullen zijn.

Gelukkig zijn gevestigde vuurwerkmakers daar zwaar voor verzekerd en werd het allemaal vergoed. Maar die privé-stommelingen die ook eens vuurwerkmakertje willen spelen? Daar heb ik geen woorden voor! Daar kun je toch niet volwassen voor zijn? En waarvoor? Voor een paar flut-raketjes die niet eens in de buurt komen van echt vuurwerk. Maar wél evenveel of meer schade kunnen aanrichten waar ze neerkomen.

Ik begrijp dan ook niet waarom de overheid dergelijke onverantwoorde uitspattingen niet streng verbiedt en zware boetes oplegt aan iedereen die zich er aan vergrijpt. Ooit vallen er doden! Ooit zullen mensen op afschuwelijke wijze levend verbranden. Voor het plezier van een paar onwetende idioten die niet beseffen waar ze mee bezig zijn!

Alleen al het ‘bezit’ van vuurwapens wordt streng beteugeld! Maar dergelijke ‘moordtuigen’ waarvan niemand weet waar ze zullen terechtkomen mogen openlijk en vrij de hemel worden ingeschoten! Begrijpe wie kan.

Terwijl in veel gemeenten, op loopafstand, op dat moment een degelijk georganiseerd vuurwerk wordt afgestoken dat veel meer het bekijken waard is. Waarbij superbeveiligd, maar ook zeer kostelijk vuurwerk wordt gebruikt. En nóg vallen schadegevallen niet te vermijden! Wat kun je dan van die relatief goedkope spullen verwachten?

Waar zit het verstand van de overheid? Waarom niet zowel de verkoop als het gebruik van die moordtuigen verbieden?

De gebruikers kun je nog enigszins verontschuldigen: ze ‘wisten’ het niet; voor zover dat als excuus kan dienen! Maar de overheid weet het drommels goed, of zóu het moeten weten. De verkopers van die spullen eveneens.

Willy.

Af en toe zegt iemand me dat ik tenminste nog de waarheid durf te zeggen!
Af en toe ook zegt iemand me dat ik te dikwijls de waarheid zeg, en dat dit kan kwetsen!

Natuurlijk kan de waarheid kwetsen! Maar moet je daarom gaan liegen? Is liegen geen zonde? Zou de wereld niet een stuk beter draaien als we allemaal de waarheid spraken en liever zeggen wat we denken in plaats van zijdelings over koetjes en kalfjes te praten?

Als je een potsierlijk geklede dame vertelt dat ze goede smaak heeft, doe je haar dan een plezier? Jawel! Maar je loog! Het gevolg zal zijn dat ze zich verder op die manier zal kleden, en dat zal haar zéker niet ten goede komen!

Vertel je haar meteen de waarheid, dan daal je sterk in haar gunst, maar ze heeft tenminste iets geleerd dat haar voor verdere fouten kan behoeden.

Dr. Phil zei deze week op TV trouwens net nog hetzelfde: “Mensen die je de waarheid zeggen, ook al is die kwetsend voor je, zijn altijd mensen die het goed met je menen.”

Natuurlijk! En dat snappen veel mensen nou juist niet. Als je iemand die je toch helemaal niet nauw aan het hart ligt in zijn ongeluk ziet lopen, dan laat je hem maar begaan. Vermijd je liever een lange en dikwijls zinloze discussie. Hij moet het maar weten. Maar ligt die persoon je wél nauw aan het hart, dan zul je hem op zijn fouten wijzen om hem verder leed tenminste toch ‘proberen’ te besparen. Ongeacht het feit dat hij je dat niet in dank zal afnemen.

Maar ik begrijp ook best dat er veel verschillende waarheden zijn. Waarheden die onderling zoveel verschillen dat ze regelrecht tegen elkaar indruisen. En toch allemaal waar zijn. Ik kan ze ook allemaal heel goed begrijpen. Denk maar eens na:

1. De waarheid van de Waal:
“Ik stem voor leiders die mijn volk vooruithelpen. En als die domme Vlamingen daarvoor moeten betalen, dat moet dit maar. Ze moeten ook maar hun verstand leren gebruiken.”
Hebben ze gelijk? Spreken ze de waarheid? Natuurlijk! Dàt is hún waarheid, en daar stemmen ze voor. Dat is ook hun reinste recht. Daar kan ik alleen maar bewondering voor hebben. De Vlamingen zullen wel zorgen dat het nog werkt ook!

2. De waarheid van de allochtoon:
“Ik stem niet alleen voor mijn milde maar domme weldoeners, maar voor alle personen die me toelaten hun vaderland te vergiftigen met mijn middeleeuwse cultuur en religie. En vooral voor mensen die de allochtonen veel meer faciliteiten bieden dan de Vlamingen zelf ooit kregen! Vive la Belgique!”
Spreken dié de waarheid? Natuurlijk! Wie zou niet nét hetzelfde doen in hun plaats? Niet in de eerste plaats zij zijn de vijand. Dat zijn vooral onze eigen stomme politici door het zover te hebben laten komen! Door nooit ook maar één stap te hebben ondernomen om die mensen zich in onze cultuur te laten integreren, wat normaal zou zijn geweest. Wel integendeel! Wij, de gastheren, moesten ons in de cultuur van de gasten integreren!

3. De waarheid van de Vlaming:
“Ach laat maar… ‘ze’ zullen het wel weten zeker? Ik heb andere zorgen aan mijn hoofd. Waar staat die sympathieke kop of sexy kontje weer op de kieslijst? Wie belooft het meest? Voilà. Voor dié stem ik. En laat het snel gaan alstublieft, want ik wil nog een paar pinten gaan pakken!”
Dàt… is de trieste waarheid van de Vlaming! Dàt, plus het feit dat hij héél snel het onrecht dat hem werd aangedaan vergeet en wéér voor dat soort mensen stemt!
Een volk krijgt de leiders dat het verdient. Welnu, als Vlamingen dan zó stom zijn, dan hébben ze nu ook de leiders die ze verdienen en gekozen hebben en hoeven ze niet te klagen.

4. De waarheid van de politicus:

“Ik wil tot elke prijs blijven waar ik ben. Dik betaald, niets moeten kunnen, en geen verantwoordelijkheid moeten nemen. Maar dat zal me enkel lukken door de domme kiezer terwille te zijn met geschenkjes die ik uit zijn eigen zak betaal!”
En ja, ook hij heeft gelijk! Wie of wat is dààr schuldig aan? Het systeem! En… het mens”dom”.

Als je die vier waarheden vergelijkt, dan zie je meteen welke groep het zwaarste gewicht in de schaal weet te leggen, en welke groep hier de domste is, en het allemaal moet betalen!

De enige onrechtvaardigheid in al die ‘waarheden’ bestaat er in dat helaas ook verstandige Vlamingen het slachtoffer zijn van die verpesting door de dom blijvende meerderheid.

Willy.

Ik kreeg dit mooie kunstwerkje toegestuurd met als titel: “De verraders van Vlaanderen”. Waarschijnlijk zal het binnen een paar honderd jaar in een van onze musea prjken. Een museum met als naam: “De domme Vlaming in de eenentwintigste eeuw”.

Zouden dat inderdaad de verraders zijn? In dàt geval vind ik dat er nog één (dikke vette) fastfoodkop ontbreekt. Een kop die de Walen het ultieme cadeau schonk:

Het Vlaamse gedachtegoed eerst over twee partijen versnipperen en daar dan verder niks mee doen! Zélfs te laf om aan de onderhandelingstafel aan te schuiven!

Als ik dat kunstwerk zelf had gemaakt zou er onder de draagstoel ook nog een varkenskop bengelen!

Wat zeg ik? Meteen maar de daad bij het woord voegen:

En zo zie je nog maar eens op hoeveel sluwe manieren het Vlaamse volk door de eigen politici kan (of wil?) bedrogen worden! Politici die toch niks willen doen. Alleen maar vet betaald worden om achter de zijlijn te staan!

Dàt vind ik pas lafhartig verraad! En nu mag je drie keer raden wie van de vier de grootste verrader is!

Lekker op die manier voortkiezen maar Vlamingen! Wat zijn jullie goed bezig! Blijkbaar zijn de Walen dan toch een pak slimmer in hun kiesgedrag! En daarvoor alleen al moet ik toegeven dat ze het verdienen om onderhouden te worden door die domme Vlamingen. Die moeten maar zo stom niet zijn!

Willy.

Sorry dames, dit keer is het zuiver mannenpraat hoor! Denk ik toch tenminste. Tenzij… je weet nooit dat jullie er ook wat kunnen van opsteken. (Honni soit qui mal y pense).

Scheren is voor de een een zegen, voor de ander een vloek. Voor mij is het alvast een zegen, want pas na een ultragladde en heerlijk frisse scheerbeurt voel ik me weer echt mens.

MAAR! Hoe scheer je je nu het kortst als je zo’n harde baard hebt als ik? Niet evident! Ik probeerde het in de loop van mijn leven met alles wat ook maar op de markt kwam!

Elektrisch: je bent geschoren, maar het voelt niet fris en voelt niet glad. Goed voor een ‘vluggertje’.
Wegwerpmesjes: Héél goed om... inderdaad... weg te werpen.
Enkelvoudige mesjes (‘Giletteblaadjes’ in de volksmond): voldeden destijds prima maar waren te goedkoop. Leverden blijkbaar niet voldoende winst op. Moesten hoognodig vervangen worden door dubbele mesjes (GII weet je nog wel?) en tegen dubbele prijs.

Vervolgens drie, vier, vijf mesjes op een rij… maar telkens ook weer stukken duurder! En op de duur echt schandalig duur. Terwijl ik het nut van al die mesjes op een rij sterk betwijfel. Zuivere verkoopsstrategie. Maar ja… met een harde baard als die van mij ben ik wel verplicht de nieuwste en duurste te kopen, want wat zie je gebeuren? Zodra weer een nieuwe soort op de markt komt, vermindert de kwaliteit van de vorige soort zienderogen, zodat je wel verplicht bent die nieuwe, die natuurlijk weer stukken duurder zijn, te kopen! Maar eigenlijk koop je gelijke kwaliteit voor telkens weer meer geld.

Maar of de kwaliteit van de mesjes écht verbeterd is sedert de tijd van de enkelvoudige mesjes zou ik durven betwijfelen! Ze hebben de nieuwe soorten niet echt verbeterd. Alleen maar de oudere minder goed gemaakt, zodat de illusie wordt gewekt dat de nieuwe beter zijn! Komt op hetzelfde neer, maar levert veel meer winst op. Het enige voordeel is dat de kans op kwetsuren merkelijk vermindert met meerdere mesjes.

Maar hoéveel mesjes er ondertussen ook al op zo’n ding zitten, om me echt zo kort te scheren als ik wel wil, moet ik me eigenlijk twee keer na elkaar scheren! Eerste keer met scheerschuim of -gel, en een tweede keer, vooral op de hardnekkigste plaatsen, met… scheerolie!

Scheerolie? Jawel! Onder andere te koop bij Kruidvat. Een flaconnetje van 15 ml kost 3 euro, maar je hebt maar een vijftal (?) druppels nodig per scheerbeurt staat op het flacon. Toch behoorlijk duur vind ik, want als je het per liter rekent kom je op 200 euro per liter neer! En vijf druppels per scheerbeurt? Reken maar op tien! Behoorlijk duur dus voor zomaar…‘olie’. Als het nu nog goud was!

Voordeel aan die olie is wél dat er menthol in zit, en dat voel je meteen door een fris gevoel zodra je ze aanbrengt op je natte gezicht. Ik zoek trouwens altijd producten waarin menthol zit verwerkt. Doet écht wel iets met je baard. Het lijkt wel of de haartjes rechtkomen, en dat is prima om je te scheren.

Waarom die tweede scheerbeurt met olie? Omdat, als je je twee keer na elkaar met schuim scheert, je er een erg branderig gevoel aan overhoudt. Je huid voelt geschaafd aan. Die olie echter verhindert dat. Je mesje loopt een stuk zachter over je huid en je kunt zonder gevaar je gang gaan en je héél kort scheren.

Maar die ‘literprijs’ zat me toch behoorlijk dwars. Daar moest ik iets op vinden. En dat vond ik ook! Na wat experimenteren met olijfolie en zo, wat wel degelijk goed resultaat gaf maar toch iets te dik en vettig leek, bracht Aldi me op een idee toen ze badolie in de aanbieding hadden. Eureka! Badolie verdorie! Had ik nog niet aan gedacht. En nog wel in verschillende geuren. Ik koos lavendel, omdat ik er absoluut menthol wou aan toevoegen, en geen vloekende geurencombinatie wou. Betaalde 2,99 euro voor een kwart liter ‘badolie met lavendelgeur’. Nu nog naar de natuurwinkel om een klein flesje etherische pepermuntolie, want daar wou ik er zéker enkele druppels van bij. Prijs: 8 euro voor 10 milliliter, maar het is dan ook supergeconcentreerd.

Thuisgekomen een beetje geëxperimenteerd: een leeg druppelflaconnetje scheerolie van Kruidvat (15ml) gevuld met badolie, daar een vijftal druppels munt bij… en ik had mijn eigen scheerolie geproduceerd in de orde van 12,50 euro per liter! Geen klein verschil hé?

En of het werkt? Beter zelfs dan ‘echte’ scheerolie. Kom maar even aan mijn baard voelen!
Vóór de scheerbeurt: je reinste schuurpapier.
Na de scheerbeurt: je reinste babyvelletje!

Krenterig? Gierig? Ik? Van je leven niet! Ben alleen maar van de oude stempel, en vind dat je goed gek moet zijn om 200 euro per liter te willen betalen als je het voor 12,50 euro kunt hebben! En bovendien hoef je, tegen dié prijs, niet zuinig de druppeltjes te zitten tellen maar kun je volop je gang gaan.

Maar hoé in ’s hemelsnaam kwam ik bij olie terecht? Wel, toen ik voor het eerst zo’n flesje zag bij Kruidvat, bekeek ik het wat ongelovig… hé… nieuwe uitvinding? Maar onmiddellijk ging me ook een licht op! De allereerste mensen die zich scheerden, en ik heb zo’n vermoeden dat dit de Romeinen waren, moeten toch ook iets hebben gebruikt? Zeep bestond nog niet. Laat staan scheerzeep. Wat ligt dan meer voor de hand dan het gebruik van olie? Olijfolie bijvoorbeeld? Die scheerolie kan dus maar moeilijk een nieuwe uitvinding zijn, maar een heel oude die terug werd bovengehaald, en inderdaad minstens even effectief werkt als onze moderne spuitbussen met scheerschuim! En dus moest ik ook dàt proberen.

Kwast en scheerstick? Scheerschuim? Scheergel? Scheercrème? Alles geprobeerd. Geeft allemaal ongeveer hetzelfde resultaat. Olie idem dito, maar biedt als voordeel dat je er geen branderig gevoel aan overhoudt en dus gerust wat kunt aandringen op moeilijke plekken.

En bovendien: sedert ik scheerolie gebruik heb ik de indruk dat de mesjes veel minder snel slijten!

Waarom ik dan nog een eerste scheerbeurt met schuim wil? Weetnie. Gewoonte misschien? Je niet echt geschoren voelen als er geen schuim bij te pas kwam? Beter ‘zien’ waar je wél en waar je niét hebt geschoren? Emotionele binding aan schuim? Kan zijn. Misschien zal ik dat schuim ooit wel helemaal afzweren, maar voorlopig ben ik er ‘emotioneel’ nog niet klaar voor!

Nog even een waarschuwing voor wie dit wil nadoen: opletten met de muntolie! Is heel erg geconcentreerd. Teveel geeft toch een licht irriterend gevoel! Begin met een paar druppels per 15ml badolie en voeg druppel per druppel toe, tot het prettig fris aanvoelt op de huid. En opgelet! Eerst je gezicht goed nat maken. Dàn pas de olie er op.

En nog even over munt: ik ondervond veertig jaar geleden duidelijk het betere scheercomfort als je producten met munt gebruikte. Toen stond er bij wijze van reclame ook duidelijk op de verpakking vermeld dat het munt bevatte. Tegenwoordig wordt dat niet meer vermeld. Hoogstens kan de benaming ‘fresh’ het je verklappen en moet je maar gokken als je scheerschuim koopt. In sommige zit het wél, en in andere niet, maar dat voel je pas als je het gebruikt.

MAAR!!! Door het tegenwoordige ‘modern management’ veranderen de spuitbussen, tubes of verpakkingen om de haverklap van uitzicht! Het product dat je verleden jaar kocht en je beviel, heeft nu weer een heel ander uitzicht en naam. Gevolg: je blijft maar gokken (en verkeerd gokken)! En daarvoor alleen al ben ik zo blij mijn eigen product te hebben kunnen samenstellen en de munt te kunnen doseren naar mijn eigen smaak.

Tot slot, en om het ‘mannentoilet’ helemaal af te werken: sedert jaar en dag heb ik toiletzeep afgezworen voor mijn gezicht! Kreeg vetpuistjes, en ontelbare zwarte puntjes op de neus (verstopte poriën). Die zwarte puntjes krijg je wel weg met, ook van kruidvat, speciale neusklevers, die je er een kwartiertje op laat, maar ze komen binnen de kortste keren terug! Reden: TOILETZEEP!!! Toen ik dàt eenmaal door kreeg ging ik experimenteren!

En experimenterend… kwam ik terecht bij badzout! Noemt, bij Action Shop bijvoorbeeld, “DIVA Zeezout Bodyscrub” en kost maar een habbekrats voor een voorraad voor meer dan een jaar. Bovendien verzacht het huid en baard, wat ook weer een gladdere scheerbeurt oplevert. En sedertdien ziet mijn ochtendbeurt er zo uit:

1. Gezicht wassen met ijskoud zuiver water.

2. Een kwart koffielepel korrelig zeezout over je gezicht uitsmeren. Masseren om goed te laten doordringen en ‘scrubben’. Een minuutje laten indringen.

3. Afspoelen met weer ijskoud, en vervolgens heet water (zet de poriën open).

4. Scheerschuim aanbrengen en scheren.

5. Spoelen met heet water.

6. Scheerolie aanbrengen en nog eens scheren.

7. Aftershave naar keuze.

De zwarte puntjes op de neus komen gegarandeerd niet meer terug! De vetpuistjes rond de neus verdwijnen stilaan en blijven na enkele maanden helemaal weg.

Voilà. Meer heeft een man niet nodig. Klinkt dat verwijfd? Misschien wel! Maar waarom zou een man zich na zo’n ochtendbeurt niet pico bello, fris en monter mogen voelen? Voeg daar nog een fris parfum aan toe en je dag kan niet meer stuk.

Willy.

Op een inspiratieloze avond verleden week ging ik dan maar het nieuws op Google lezen, en wat las ik?

Het oude jaar wordt afgesloten met een recordaantal van 10.528 ondernemingen dat over de kop ging. Dat blijkt uit cijfers van handelsinformatiekantoor Graydon Belgium.

Hoe zou dàt nu komen? In de Wetstraat begrijpen ze het waarschijnlijk niet! Natuurlijk niet! Om iets te begrijpen heb je immers hersenen nodig, en die lui zijn niet om hun hersenen maar om hun entertainergehalte gekozen! Dan kun je toch geen hersenwerk verwachten hé? Wat als een paal boven water staat, is het feit dat daar sowieso al 2000 cafés bijzitten! Begrijpen ze waarschijnlijk ook niet in de Wetstraat! “Het rookverbod zal daar toch niks mee te maken hebben zeker?” Túúrlijk niet lieve Wetmensjes! Wat dacht je wel? Het maagdelijke Turtelboompje dénkt daar niet eens aan! En mócht ze er nog aan denken: ach ja, binnen een paar maand is de Belg het toch vergeten en stemt wel weer voor hetzelfde soort! En helaas is dit ook een correcte denkwijze.

Maar dan heb je nog die andere faillissementen! Wie is dààr dan weer verantwoordelijk voor? Niemand? Ho ho! Als een auto in de sloot rijdt, wie is dan verantwoordelijk? De bestuurder toch? En onze bestuurders? Waar zitten die? Juist ja! In dat beruchte straatje in Brussel. Dat straatje waar je nooit verantwoordelijk kunt zijn voor iets. Veel verantwoordelijken zouden wel wàt graag ruilen met een job die je zoveel ‘onverantwoordelijkheid’ schenkt: het zijn altijd de anderen, de voorgangers, de collegas, de nakomelingen of wie dan ook die het deden!

En zo is België langzaam maar zeker in de sloot aan het rijden. Dank zij vele generaties clowns, kwezels en kluchtzangers die ook eens een tijdje ‘bestuurdertje’ wilden spelen. Met alle gevolgen vandien natuurlijk. En vooral ook door de kiezers die er blijkbaar geen enkel benul van hebben welke kwaliteiten je moet hebben om een land te besturen en wat dit land aan het kapotmaken is. Zou de kiezer het echt nog niet doorhebben? Zou de kiezer nog altijd denken dat hij op een democratische manier voor de juiste mensen op de juiste plaats mag gaan stemmen?

Wel, als ik de traditionele kieslijsten bekijk zie ik daar niet één juiste mens op. Echt niet. Voor wie of wat moet ik dan stemmen? Voor die politieke Janklazen die ons land naar de knoppen helpen? Voor Turtelboomkens en andere kwezelkens? Van mijn leven niet. Vlaams Belang dan maar weer, zoals altijd. Die mogen toch niks doen, en wie niks mag doen kan ook niks misdoen. Dàt is alvast de ene en enige zekerheid die ik van mijn stem heb. Het bespaart me tenminste de spijt gestemd te hebben voor een partij of clown die er niets van weet te bakken.

Maar veronderstel even dat alle, maar dan ook àlle Vlamingen dachten zoals ik… dan zou het Vlaams belang plots een zo verpletterende meerderheid krijgen dat een coalitie met andere partijen helemaal niet hoeft! Dat andere partijen ook geen coalitie kunnen vormen die sterk genoeg is om de kop boven het VB te steken! Wat dan? Wat zin heeft het cordon sanitaire dan nog? Wat zal dàn moeten uitgevonden worden om de democratie alsnog de nek om te wringen en VB weeral naar de achterbank te sturen?

Ik denk dat ze dan eindelijk eens zouden mogen bewijzen wat ze waard zijn. En is dat ook weer een flop… ja, dan heb ik een groot probleem! Wat moet ik dàn weer uitvinden om niet voor Janklazen te stemmen? Nou ja… gewoon niét meer gaan stemmen hé? Dat zou nog het enige zijn wat me overblijft om niet met gewetensbezwaren opgescheept te zitten. Trouwens, in de huidige context zouden gewetensbezwaren toch een geldige reden moeten zijn om niet aan de kiesplicht te moeten voldoen? Neen? Dan moeten ze me maar een boete geven. Liever dàt dan een slecht geweten!

Een volstrekte meerderheid voor VB: een utopie? Weet ik nog zo zeker niet! Spijtig dat NVA hier nu plots roet in het eten is komen gooien, want we waren er langzaam maar zeker naar op weg. Daar zat trouwens mijn hoop. Mijn enige hoop! Want op een andere manier zal Vlaanderen altijd weer voor anderen moeten blijven opdraaien. Voor echte en allochtone Walen. Bedankt hoor NVA!!!

Zullen die ‘gestolen’ VB stemmen bij de volgende verkiezingen terug naar NVA gaan? Nu de kiezer gezien heeft dat het de NVA niet om regeren, maar om kritiek uitoefenen vanaf de achterbank te doen is? Of hebben de kiezers zelfs dàt niet door? Is de doorsnee Vlaming dan echt nóg dommer dan ik dacht? Arm Vlaanderen!

Ja, als het zo zit wacht ons alleen nog maar de ondergang en blijven we de slaven van Walen en allochtonen! Dank zijn de domme kiezer, en dank zij de domme kieslijsten.

Maar verder lezend op dezelfde pagina las ik plots de oorzaak van dit alles:

FASTFOOD TAST DE HERSENEN AAN!!!

Het artikel:

Het eten van fastfood zorgt ervoor dat onze hersenen krimpen. Dat blijkt uit een onderzoek van de Universiteit van Portland (Oregon), dat is gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschift Neurology.

Mensen die vaak fastfood eten, krijgen veel verzadigde vetten binnen wat dan weer slecht is voor de doorbloeding van het brein. Ook zitten er maar weinig vitamines B, C, D en E in dergelijk voedsel, waardoor de hersenen krimpen zoals dat ook bij Alzheimer gebeurt. Mensen die daarentegen juist wél veel van die vitamines en omega-3 vetten binnenkrijgen, hebben een relatief groot brein. "Omdat die de bloedvaten in de hersenen stimuleren'', zegt neuroloog Gene Bowman, die het onderzoek leidde.

-o-o-o-o-o-

Dit kan alvast als verontschuldiging dienen voor de kiezer. Maar de ‘verkiesbaren’? Zouden die dan ook aan de fastfood zitten? Je zou het moeten geloven want ik zie geen andere oorzaak voor een dergelijk schrijnend gebrek aan verstand! En nu begrijp ik ook waarom het roken wél, en het vreten van fastfood niét verboden wordt: “Laat de mensen zich maar dom vreten. Zo blijven ze tenminste voor stommerds als wij kiezen!”

Twee wereldoorlogen hebben noch het land, noch de burgers ervan, op de knieën kunnen krijgen! Een paar decennia van onverantwoord bestuur door onverantwoordelijke dwazen lijkt dat nu wél te kunnen!

Cultuur naar de bliksem geholpen, vreemde culturen binnengebracht en verwend, eigen volk en daklozen in de steek gelaten, het geld laten vloeien naar waar het niks te zoeken heeft… Onnozele instellingen uit de grond gestampt om kansonwilligen en regelrechte luiaards ‘kansen’ te geven! Ja, ze openlijk te sponsoren met het geld van de belastingbetaler! En de jongeren blijven maar denken dat we goed bezig zijn.

De enige reden dat het de laatste decennia nog relatief goed ging, was het feit dat er voldoende reserve was. Voldoende tewerkstelling, voldoende inkomsten, en een gelukkig volk. Helaas koos dit gelukkig volk voor de verkeerde leiders. Leiders die het allemaal door deuren en vensters gooiden. Leiders die geen benul hadden van economie. Daar ook geen boodschap aan hadden. Hun enige streefdoel was aan de bak te komen en aan de bak te blijven. En gelukkig voor hen: dat kon! Dank zij de inspanningen van hun veel verstandigere voorgangers. Ze hadden gewoon het roer maar over te nemen en op automatische piloot te zetten.

En nog wisten ze het naar de knoppen te helpen door met gulle hand de hele wereld te willen verwennen met het zweet van de Vlamingen! Hebben onze voorvaderen dààrvoor vier jaar in de modder geploeterd aan de Ijzer? De verschrikkingen van het naziregime het hoofd weten te bieden? Kent de Wetstraat dan echt geen schaamte?

Als ik de commentaren en het weerwerk lees in sommige weekbladen, kom ik wekelijks een paar keer het woordje ‘apenland’ tegen. Lijkt me toch nog onterecht. Want in vergelijking met de rest van de wereld hebben we het helemaal (nog) niet slecht. Meestal ook zijn het ouderen die dergelijk weerwerk leveren. “Ouwe zagen” heet dit dan. Jongeren zien dat anders. Ze zijn gewoon aan entertainers als leiders, zijn zo opgegroeid, en denken dat het zo wel zal kunnen blijven doorgaan! Maar ook zij zullen ooit zingen van: “… ik was een kind en kon niet weten dat dit voorgoed voorbij zou gaan.”

Ouderen weten wel beter. Die zien de decadentie jaar na jaar om zich heen grijpen. We wisten maar al te goed waarop dit alles zou uitdraaien. En neen, we zijn nog geen apenland. Maar we roeien er wél met alle mogelijke middelen naar toe! Wij, ouderen, zién de grove fouten. En we zien waarheen het zal leiden!

Waar die grove fouten dan vooral zitten? In de eerste plaats in de opvoeding! Zowel ouders als scholen moeten weer, net als vroeger, het beste met de jeugd voor ogen hebben. En moet dat in veel gevallen manu military, wel dan moét dat maar! Maar het ‘watjes en betwetertjes kweken’ moet een halt worden toegeroepen! Want die watjes en betweters worden ooit onze leiders! Zijn het trouwens al!

Waar is die wijze spreuk gebleven: ‘Wie zijn kinderen liefheeft spaart de roede niet”? Nooit werd de trieste waarheid achter die spreuk beter bewezen dan in de hedendaagse tijd.

Willy.