Naar de inhoud

bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek

bloemlezing uit de prachtige verzameling bidprentjes en doodsbrieven ( van 1812 tot...) van Emiel Luts uit Lummen, een overleden familielid. Teksten zijn aangevuld met afbeeldingen van bidprentjes en sfeerbeelden.
seniorennet.beseniorennet.be
Image Hosted by ImageShack.us

Afscheid...



Afscheid

Het is tijd voor mij te gaan
nu geen tranen meer
kijk naar de hemel en geloof
eens zien we elkaar weer.

Tijd voor mij jou te verlaten
geen verdriet meer en geen pijn
kijk naar de regenboog en weet
ik zal er altijd zijn.
12.gif
Het zal niet eeuwig duren
eens komt er een moment
dat ik je weer zal vasthouden
dat je weer bij me bent.

Tijd voor ons om afscheid te nemen
droog je tranen nou
kijk 's avonds naar de sterren
weet dat ik van je hou.

Denk aan mij en wens mij
altijd heel dichtbij
praat met mij, verdring de pijn
ik zal er altijd voor je zijn.

Francis van 't Klooster

Geschreven door André & Ida om 00:00

Het is maar als ik dood zal zijn...






Het is maar als ik dood zal zijn
dat ik verbaasd zal kijken
naar zoveel mooie dingen
waar ik omheen gelopen ben.

Het is maar als ik dood zal zijn
dat ik pas zal beseffen
wie wat om me gaf
zoals ik was...

Yola

Geschreven door André & Ida om 00:00

Afscheid nemen is...












Afscheid nemen
is het moeilijkste in het leven.


Je leert het eigenlijk nooit !

Geschreven door André & Ida om 00:00

En toch telkens weer...



"En toch telkens weer
zullen we je tegenkomen
zeg nooit
"Het is voorbij"
slechts je lichaam
werd ons ontnomen,
niet wat je was
en ook niet wat je zei."

Geschreven door André & Ida om 00:00

'k Wil sterven...




'k Wil sterven in de grote stilte
die steeds de mijne was,
'k voel niet de kilte
van het natte gras.
Ik ben zo graag alleen
alleen met God
in dat ultieme uur
leeft heel mijn levensduur.

A. Buckinx-Luykx

Geschreven door André & Ida om 00:00

Ik schreef je naam...



Ik schreef je naam in het zand
maar toen kwam de zee
spoelde alles weg
en het werd nacht.

Ik schreef je naam in de sneeuw
maar toen kwam de zon
smolt alles weg
en weer kwam de nacht.

Ik schreef je naam in mijn hart
en noch de zee, noch de zon
krijgen het daar weg
het blijft nu dag.

R. Wardenier

Geschreven door André & Ida om 13:12

Honger kun je stillen...




Honger kun je stillen,
dorst kun je lessen,
verdriet wordt minder,
wonden kunnen helen,
ziektes gaan vaak over.


Maar gemis
wordt niet minder,
gaat niet over,
is niet te stillen
of te lessen.

Iemand missen doet veel pijn,
het zal een blijvende verwonding zijn
.

Geschreven door André & Ida om 23:21

Moederke...






Er is van u
hiernederwaart,
geschilderd of
gescheven,
mij, moederke,
geen beeltenis,
geen beeld van u
gebleven.

Geen tekening,
geen lichtdrukmaal,
geen beitelwerk
van stene,
tenzij dat beeld
in mij, dat gij 
gelaten hebt,
allene.

O moge ik, u
onweerdig nooit
die beeltenis
bederven,
maar eerzaam laat
ze leven in
mij, eerzaam in
mij sterven.

Guido Gezelle

Geschreven door André & Ida om 00:00

Je dag heeft geen uren meer...




Je dag heeft geen uren meer,
geen naam, geen gezicht.
Zo slibt heel langzaam en teer
verdriet je denken dicht.

De toekomst is wat gister was
al neemt de tijd een keer
en verdwijnt wat toen bestond,
het doet ons beiden zeer.

Buiten spelen kinderen.
Vandaag schijnt de zon door de ruit.
Jij hebt de strijd verloren.
Jij staart weerloos voor je uit.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Ook al ben je ver...





Ook al ben je ver van ons vandaan
Er is één ding dat je moet weten
In ons hart blijf je altijd voortbestaan
We zullen je nooit vergeten.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Een ziekte met een naam



Een ziekte met een naam
maar zonder een gezicht.
Van buiten niet te zien
wat het in mij heeft aangericht.

De wanhoop, het verdriet,
vermoeidheid en de pijn.
Ze worden niet begrepen in een wereld 
                                    waar alles toch te zien moet zijn.

Geschreven door André & Ida om 00:00

oud bidprentje

                                                             
Bidprentje uit 1880.


                           Image Hosted by ImageShack.us                  


Geschreven door André & Ida om 00:00

Huilen mag...



Huilen is niet erg zelfs niet een beetje.
Het maakt niet uit of je nou huilt of lacht
 want huilen hoort erbij voor alle mensen
en daar is de zakdoek voor bedacht.

Huilen is niet erg zelfs niet een beetje.
Huil maar als je pijn hebt of verdriet.
Ook grote mensen moeten wel eens huilen.
Mensen die nooit huilen zijn er niet.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Weggaan is een beetje sterven...


170027n6fdmotdls.gif

Weggaan is een beetje sterven,
sterven aan wat men bemint.
Je laat iets na van wat je vindt,
altijd weer, op alle erven.

Spijt zal steeds een eed bederven,
een vers, verwaaiend in de wind;
weggaan is een beetje sterven.
En men gaat; het lijkt wel zwerven.

Tot het afscheid echt begint,
kunnen vrienden, vrouw en kind
van elk afscheid iets verwerven.
Weggaan is een beetje sterven...


Ton Oosterhuis

Geschreven door André & Ida om 00:00

Op zekere dag...








Op zekere dag
zal voor ieder van ons
voor de laatste keer de zon opgaan.
Het beste is elke dag te leven
alsof het de laatste was,
of, nog beter,
alsof het altijd de eerste was.

Dom Helder Camara

Geschreven door André & Ida om 00:00

Als ik weet dat...



Als ik weet
dat er een Almachtige God is
die mij lief heeft
en zich over mij ontfermd,
hoe zou ik dan
bekommerd kunnen zijn
of ongerust ?

Toon Hermans

Geschreven door André & Ida om 16:20

Sterven...



Sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje
en alle beetjes die je stierf
't is vreemd, maar die vergeet je.

Het is je dikwijls zelf ontgaan
je zegt: ik ben wat moe
maar op een keer dan ben je
aan je laatste beetje toe.


                                            T. Hermans

Geschreven door André & Ida om 22:39

Niemand weet


 


     Niemand weet
      waarom geluk 
          soms wegwaait...

Geschreven door André & Ida om 22:17

Wat zijn woorden...




Wat zijn woorden,
wanneer er geen woorden zijn.
Wat is een gedachte,
als je niet weet wat je denken moet.
Wat is de waarde van een leven,
wanneer je de waarde niet kent.
Wat is een antwoord,
wanneer het er niet is.


Ik heb geen woorden
en mijn gedachten vragen zich af,
waarom ... waarom ??? 
maar het antwoord vind ik niet.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Meer van bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek

↑ Terug naar de berichten