Testament (B.Vermeulen)

             

Ik heb je niet verloren,
Daarvoor gaf je mij teveel.
Wat je me zei, blijf ik horen,
Van wat ik ben,ben jij een deel.
Ik kan je overal nog horen,
In wat ik doe in wat ik laat.
Jij was en blijft voor mij een zegen,
Waarvan het spoor steeds verder gaat.

Zijn glimlach
en zijn zorgen zijn voorbij
zijn lieve aandacht voor de aardse dingen
die door zijn hoofd
en vingers gingen
en alles wat hij was voor U en mij.

Zover als dat wij konden
zijn wij met je meegegaan.
Moeder, je was zo lief voor ons allen,
je te moeten missen zal ons zwaar vallen.
Heel trots zijn wij
zo'n moeder te hebben gehad.

Je blijft altijd bij ons,
diep in ons hart.

Je was een man om van te houden.
Je was een vader om op te bouwen.
Je was een bompa om mee te spelen.
Je was een vriend van velen.
Nog altijd is er dat verdriet,
dat niet iedereen ziet.
De woorden die je vaak zei,
blijven mij voor altijd bij.

Zoveel soorten van verdriet,
ik noem ze niet.
Maar één, het afscheid doen en scheiden.
En niet het snijden doet zo'n pijn,
maar het afgesneden zijn.

M. Vasalis

Je levensboek is volgeschreven
Je hebt het zachtjes dichtgedaan
Wij zullen het lezen en herlezen
Zo blijf je bij ons voortbestaan.

De momenten van stil geluk
ze duren maar heel even.
Je draait je om en ze zijn weg
dan vraag je je verdrietig af
waar zijn ze gebleven.

De momenten van stil geluk
duren veel te kort
maar het zijn gouden herinneringen
daar waar het liefste bezit
slechts herinnering wordt.


"Herinner mij,
maar niet in sombere dagen
Herinner mij, in stralende zon,
hoe ik was, toen ik alles nog kon."

Als je me zoekt,
zoek mij in jouw hart
daar heb ik mijn plaats gevonden
daar ben ik voor altijd bij jou.

Ons eenzaam achterlatend,
vertrok je stil naar 't onbekende land.
Voor jou hier nog slechts een strookje grond.
Een laatste groet.
Een enkele bloem,
al verdorrend aan 't einde van de dag.
Wat blijft, is stilte, diepe pijn
 alleen te dragen tot het eeuwig samen zijn.

                                      G.L. van Rens                      

De navond komt zoo stil, zoo stil,
zoo traagzaam aangetreden,
dat geen en weet, wanneer de de dag
of waar hij is geleden.

't Is avond, stilte... en mij omtrent,
is iets, of iemand, onbekend,
die, zachtjes mij beroerend, zegt:
" 't Is avond en 't is rustens recht."

G. Gezelle

Met open ogen staar ik
in de spiegel van het verleden
naar het troosteloze heden.
Glansloos zijn de dagen
nu jij er niet meer bent,
alles heeft zijn kleur verloren,
eenzaamheid trekt diepe sporen
in de kamers van mijn hart.

 Doris Dorné

Doof nu 't licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd.
Jouw leven hier is omgevlogen
maar je liefde blijft.

Laat nu die laatste droom maar komen
en wees niet meer bang.
Jouw nacht van vrede is gekomen
na een leven lang.

Zwijgzaam, stil en zonder vragen
wilde jij je ziekte dragen.
Je vocht met al je levenskracht
voor elke nieuwe dag en nacht.

Zo ben je langzaam moegestreden
uit ons midden weggegleden
en na een dappere maar ongelijke strijd
uit je lijden nu bevrijd

De warmte in je ogen
het geluk van je lieve lach
de wijsheid van je rimpels
tekenen van dag tot dag
alles wat je ons hebt gegeven
zorg, liefde, wijsheid en kracht
dragen we in ons verdere leven mee,
dag en nacht.

Als de tijd
van afscheid nemen komt
en verdriet ons overvalt,
zijn we blij
met de kleur en geur
van onze herinneringen
die ons hart verwarmt...