Naar de inhoud

bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek

bloemlezing uit de prachtige verzameling bidprentjes en doodsbrieven ( van 1812 tot...) van Emiel Luts uit Lummen, een overleden familielid. Teksten zijn aangevuld met afbeeldingen van bidprentjes en sfeerbeelden.
akke.beakke.be
Image Hosted by ImageShack.us

Met open ogen



 

Met open ogen staar ik
in de spiegel van het verleden
naar het troosteloze heden.
Glansloos zijn de dagen
nu jij er niet meer bent,
alles heeft zijn kleur verloren,
eenzaamheid trekt diepe sporen
in de kamers van mijn hart.

 Doris Dorné

Geschreven door André & Ida om 00:00

Doof nu het licht


Doof nu 't licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd.
Jouw leven hier is omgevlogen
maar je liefde blijft.

Laat nu die laatste droom maar komen
en wees niet meer bang.
Jouw nacht van vrede is gekomen
na een leven lang.

Geschreven door André & Ida om 00:00

zwijgzaam



Zwijgzaam, stil en zonder vragen
wilde jij je ziekte dragen.
Je vocht met al je levenskracht
voor elke nieuwe dag en nacht.

Zo ben je langzaam moegestreden
uit ons midden weggegleden
en na een dappere maar ongelijke strijd
uit je lijden nu bevrijd

Geschreven door André & Ida om 00:00

De warmte in je ogen...







De warmte in je ogen
het geluk van je lieve lach
de wijsheid van je rimpels
tekenen van dag tot dag
alles wat je ons hebt gegeven
zorg, liefde, wijsheid en kracht
dragen we in ons verdere leven mee,
dag en nacht.

Geschreven door André & Ida om 22:59

Als de tijd...



















Als de tijd
van afscheid nemen komt
en verdriet ons overvalt,
zijn we blij
met de kleur en geur
van onze herinneringen
die ons hart verwarmt...

Geschreven door André & Ida om 00:00

God geeft den tijd...


redroses.gif

God geeft den tijd bij dag en jaar,
ach neen, bij ,kleine tikskens maar
en 't laatste tikske
komt aleer men 't peinst of weet,
helaas te zeer !

De wijzer wijst elk uur en tijd,
maar 't uur niet,
dat ge schuldig zijt te sterven.
Wees dus voorbereid,
de wijzer wijst naar d'eeuwigheid


G Gezelle

Geschreven door André & Ida om 00:00

Toch zal ik nog altijd....



Toch zal ik nog altijd grapjes
met je maken,
we zullen samen
door het stille landschap gaan.
Nu je mijn handen
niet meer aan kunt raken,
raak je mijn hart nog duidelijk aan...


Toon Hermans

Geschreven door André & Ida om 00:00

Je bent er nog



Je bent er nog,
In duizend kleine dingen,
Je bent er nog,
in mensen die over je praten,
ons niet met dit grote gemis
alleen achterlaten.
Je bent er nog
en blijft in ons bestaan de reden
om ook zonder jou verder te gaan.

Geschreven door André & Ida om 00:00

... En telkens weer...


fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nGQAAAMUFgTIz1sTUQbKChD5oK5YubmFIAliUtxz1WKQ85tGRyhwPNASqlbDjXHhu

...
En telkens weer zal ik je tegenkomen,
we zeggen veel te gauw, het is voorbij,
Hij heeft alleen je lichaam weggenomen,
niet wie je was, en ook niet wat je zei.
Ik zal nog altijd grapjes met je maken,
we zullen samen door het stille landschap gaan,
nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,
raak je mijn hart nog duidelijker aan.

Toon Hermans

Geschreven door André & Ida om 00:00

We huilden en we lachten...


We huilden en lachten
en hadden samen één doel
en niemand zal ooit weten
 wat ik voor je voel.

Weggerukt uit ons midden
en alles draait voort
Je blijft in mijn hart
daar waar je hoort.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Als je ouder wordt...



Als je ouder wordt
en niet meer weet wie je bent
als je mensen ziet
maar ze niet echt meer herkent,
als je toch blijft strijden
om bij ons te leven
dan hopen wij
dat je nu de rust is gegeven.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Ik heb je niet verloren...


    


        

Ik heb je niet verloren,
Daarvoor gaf je mij teveel.
Wat je me zei, blijf ik horen,
Van wat ik ben,ben jij een deel.
Ik kan je overal nog horen,
In wat ik doe in wat ik laat.
Jij was en blijft voor mij een zegen,
   Waarvan het spoor steeds verder gaat.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Alls je naar mijn graf gaat...



Als je naar mijn graf gaat om mij te bewenen,
besef dan ; ik ben daar niet,
ik ben niet henen.

f-bloem_46.gif

Maar zie,
ik ben de ster die schijnt in de nacht,
ik ben in het kind dat vol naar je lacht
en als je ontwaakt bij het ochtendgloren
ben ik het zonlicht op het rijpe koren .
Ik ben de zachte lenteregen.
Ik ben de wind die het riet doet bewegen.

Zie ik heb jullie nog zoveel te geven,
weet lieve vrienden, ik ben niet dood
ik heb het eeuwig leven.
Geschreven door André & Ida om 23:31

Weggaan


d-bloemen-29.gif

Weggaan is iets anders dan
zachtjes het huis uit lopen,
de deur dicht trekken achter je bestaan
en niet terugkeren...

Weggaan kun je beschrijven
als een soort van blijven.
Niemand wacht, want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid,
want je gaat niet weg !


Rutger Kopland
Geschreven door André & Ida om 00:00

Als ik sterf...







Als ik sterf,
sluit dan de ramen van mijn ogen,
doof in de hoek de late lamp
wachtend op de grijze morgen
die overgaat in het eeuwig licht.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Bloemen...







Bloemen zijn er
om mooi te zijn ....

Mensen... om goed te zijn !

Geschreven door André & Ida om 00:00

Het leven is ontsterfelijk...




Het leven is onsterfelijk
de liefde eeuwig
de dood een horizon
en een horizon niets anders
dan de begrenzing van ons 
  gezichtsveld.

   J. De Hartog

Geschreven door André & Ida om 12:37

Wilskracht...


oakleaves2%5B1%5D.gif

Wilskracht, twee woorden:
wil en kracht,
Aan het einde bleef nog slechts
de wil, weg was de kracht.
Rust nu maar uit.
Jouw leven is volbracht.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Afscheid nemen...



Afscheid nemen van iemand,
Hoe doe je dat?
Afscheid nemen van iemand die je lief had,
Hoe doe je dat?
Afscheid van iemand nemen die je nooit meer zult zien,
Vertel me hoe je dat doet.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Wees niet bedroefd




Wees niet bedroefd wanneer het uur zal slaan
waarop de zeis des doods mij, ongemeld
uit 's levens wei gelijk een grashalm velt
en 'k plotseling van u ben heengegaan.

Als dan een traan soms naar uw wimpers welt,
laat er uw lichte lach doorhenen gaan,
en veeg de droefheid uit uw oog vandaan,
en de herinnering als zij u kwelt.

Ik heb u veel te lief gehad op aard,
om door mijn dood
uw lichtheid te verdonkren,
en laat uw lieve ogen flonkren
als toen gij nog het diepst gelukkig waart,
opdat 'k, wanneer 'k u mogelijk bespied,
u nimmer zie verduisterd door verdriet.


Bertus aafjes

Geschreven door André & Ida om 00:00

Meer van bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek

↑ Terug naar de berichten