Wees niet bedroefd

De kern van alle dingen
is stil en eindeloos.
Alleen de dingen zingen.
Ons lied is kort en broos.

En donker zingt mijn bloed.
van heimwee zwaar doorwogen.
Ik zeil langs regenbogen
Gods stilte tegemoet.

F Timmermans

Als 't donker ligt te zwijgen
de nacht de aarde kust
wil ik de parels rijgen
in stille zielerust.

Rust bevrijdt mijn denken
weg menselijke schijn.
Geen woord kan mij nog krenken
gewoon gelukkig zijn

Mijn mens-zijn wil nu slapen
mijn ziele blijft nabij
in haar wil ik ontwaken
dan is het nooit voorbij.

Judith De Wolf

Als vrienden gingen we door het leven,
door jou
heb ik iets mooi mogen beleven.
Vergeten doe ik je nooit,
daarvoor was onze vriendschap te groot.

Als je mij nog iets wilt geven
dan zou ik vragen:
sterf niet met mij,
maar omhels het leven.

Dankbaar zijn we om de herinnering,
al doet het afscheid pijn,
als om een waardevol geschenk,
om wat je voor ons hebt mogen zijn.

Dankbaar zijn we om al het mooie
dat jij ons hebt geven,
zodat jij, zolang wij zijn,
in ons blijft verder leven.

De kerstkaarten
zijn verstuurd...
het boodschappenlijstje
is klaar...
Het huis is versierd
De pakjes
liggen onder de boom
Vrienden en geliefden
zijn uitgenodigd
Toch...een droef gevoel
want ...
niet iedereen is daar...
JIJ
bent er niet....

Alles blinkt
in het feest van het licht
maar dof in mijn ogen
en voelt verplicht

Maar kerst is meer
dan de glimmende buitenkant
je beleeft het met gevoel
niet met verstand

Tussen al dat moois
zit een groot gemis
hoe zal kerst zijn
                                terwijl ik jou zo mis

Geen glimmende oogjes
die stralend kijken naar mij
kerst is zó anders
zonder jou erbij

Ellen, mama van Benthe*

Wat wordt die grote wereld klein,
na ons allerlaatste beetje 'zijn'.
Wat we  zo belangrijk waanden,
verliest nu kracht en ook zijn waarde,
maar achter die gesloten ogen,
glanst een gigantisch nieuw begin!

                                                         Toe sluit de rits van 't zand
                                                  laten gaan moet ik je toch
                                                             voorgoed

                                                    maar nu het even kan
                                                              zeg me nog
                                                      wie boetseert de klei

                                                       wie kneedt vormen
                                                             uit voorbij
                                                          tot wat je bent...

                                                            geweest

                                                   aan wie moet ik je laten...

Er is een schakel
die de dood niet kan verbreken.
Liefde en herinnering
duren altijd voort...

Ik misse U waar ik henenvaar
of waar ik henenkeer,
den morgenstond, de dagen rond,
en de avonden nog meer !

Wanneer alleen ik tranen ween,
't zij droevig hetzij blij,
ik misse U, o ik misse U zo,
ik misse U neffens mij !

Tot wederzien, tot wederzien,
al waar het moge wezen,
na lang of korten tijd,
in 't ongekend nadezen !

                                                                              Guido Gezelle

De levensbaan is afgelopen,
de grens bereikt met laatste kracht.
De Hemel gaat nu voor mij open,
Ik ben voor eeuwig thuisgebracht...