Wat wordt die grote wereld klein

                                                         Toe sluit de rits van 't zand
                                                  laten gaan moet ik je toch
                                                             voorgoed

                                                    maar nu het even kan
                                                              zeg me nog
                                                      wie boetseert de klei

                                                       wie kneedt vormen
                                                             uit voorbij
                                                          tot wat je bent...

                                                            geweest

                                                   aan wie moet ik je laten...

Er is een schakel
die de dood niet kan verbreken.
Liefde en herinnering
duren altijd voort...

Ik misse U waar ik henenvaar
of waar ik henenkeer,
den morgenstond, de dagen rond,
en de avonden nog meer !

Wanneer alleen ik tranen ween,
't zij droevig hetzij blij,
ik misse U, o ik misse U zo,
ik misse U neffens mij !

Tot wederzien, tot wederzien,
al waar het moge wezen,
na lang of korten tijd,
in 't ongekend nadezen !

                                                                              Guido Gezelle

De levensbaan is afgelopen,
de grens bereikt met laatste kracht.
De Hemel gaat nu voor mij open,
Ik ben voor eeuwig thuisgebracht...

Sprakeloos
blijven wij achter
nu gij alleen nog in herinnering
 tot ons spreekt.

" Vlieg naar de vrijheid "

Ben jij daar ergens hoog in de lucht
en maak  jij zoals een vogel een lange vlucht
Een vlucht naar een beter oord
waar liefde en serene rust jou omhelzen.
Waar geen verdriet is en pijn
en waar jij vrij zult zijn
Ben jij daar ergens hoog in de lucht
dan wens ik  jou een fijne vlucht.

Groot is de leegte
die je achterlaat.
Mooi zijn de herinneringen,
die blijven.

Nooit vragend,
nooit klagend,
haar pijnen in stilte steeds dragend,
haar handen hebben voor gewerkt
haar hart heeft voor ons geklopt
haar ogen hebben ons
tot het laatst gezocht...

En toch, telkens weer
zullen we je tegenkomen
zeg nooit
"het is voorbij"
Slechts je lichaam
werd ons ontnomen
niet wat je was
en ook niet wat je zei.

Nu 't rouwrumoer
rondom jou is verstomd
de stoet voorbij is,
van schuifelende voeten
nu voel ik dat er diepe stilte komt
en in die stilte
zal ik je opnieuw ontmoeten
en telkens weer
zal ik je tegenkomen.

We zeggen veel te gauw:
het is voorbij
Hij heeft alleen
je lichaam weggenomen
niet wie je was
en ook niet wat je zei.
Ik zal nog altijd grapjes met je maken
we zullen samen
door het stille landschap gaan
nu je mijn handen
niet meer aan kunt raken
raak je mijn hart nog duidelijker aan.

Toon Hermans

In stilte vertrek ik
voor een lange reis,
maar ik ben niet alleen,
in mijn geest neem ik u mee,
gij allen die ik beminde.

Nooit zul je door je tuin meer lopen,
waar iedere bloem en iedere plant
getuigde van je zorgende hand.
Een andere tuin ging voor je open

Al die vertrouwde kleine dingen,
die jij zo onopvallend deed,
die zullen we missen,
tot dit leed
verstild is door herinneringen.

Je bent niet waarlijk dood
als je in ons hart blijft leven,
maar het is de leegte eromheen
die ons verdriet blijft geven...

Leven is geen zaak van jaren
van "wat je viert" of "wat je lijdt"
ergens is het nog iets anders
dan alleen een zaak van tijd.

Leven is geen zaak van jaren
leven heeft een diepere zin
je kunt het voelen "aan het einde"
en ook een beetje "bij 't begin".

Toon Hermans

Gij zijt voorbij,
maar leeft
met zoveel sporen
in ons hart
in onze herinnering
toen wij u plots
maar niet geheel verloren
want alles,
wat elk van ons ontving
van liefde en vertedering,
blijft eenieder,
onverwoestbaar toebehoren.

Anton Van Wilderode

Waarom stierf jij zo jong?

Nog niet eens een kwart van de wereld gezien,
Wie weet zie je het daar boven wel misschien.
Hier beneden weten wij dat niet,
Maar we hopen dat jij alles hier op aarde ziet.

Waar ben je nu?
Ben je de wind?
Ben je de golven?
We worden onder 1000-den vragen bedolven.

Antwoorden zullen ooit worden gegeven,
Maar dat zal dan zijn wanneer wij ook niet meer leven.
Iedereen weet het valt gewoon niet uit te leggen,
Ik ben dan ook sprakeloos en weet niet wat te zeggen.

Mam, het enige wat ik kwijt kan is,
Dat ik je ongelovelijk mis.