Naar de inhoud

bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek

bloemlezing uit de prachtige verzameling bidprentjes en doodsbrieven ( van 1812 tot...) van Emiel Luts uit Lummen, een overleden familielid. Teksten zijn aangevuld met afbeeldingen van bidprentjes en sfeerbeelden.
akke.beakke.be
Image Hosted by ImageShack.us

Toe sluit de rits...

 

                                                         Toe sluit de rits van 't zand
                                                  laten gaan moet ik je toch
                                                             voorgoed

                                                    maar nu het even kan
                                                              zeg me nog
                                                      wie boetseert de klei

                                                       wie kneedt vormen
                                                             uit voorbij
                                                          tot wat je bent...

                                                            geweest

                                                   aan wie moet ik je laten...

                        

Geschreven door André & Ida om 00:00

Er is een schakel...






Er is een schakel
die de dood niet kan verbreken.
Liefde en herinnering
duren altijd voort...

Geschreven door André & Ida om 00:00

Jij grote wereldreiziger...



Jij grote wereldreiziger
trek jij maar vredig voort...
zo weten maar zeer weinigen
als jij wat mensen stoort.

Als jij in 't licht getogen
gaat beginnen aan je tocht,
dan slaat de smart haar ogen op,
die glanzen van het vocht.

Duizenden tranen spreken
voor eeuwig en altijd,
en elk van hen is een teken
en spiegelt je tot je eind.

Ons hart gaat met u mee .....

Geschreven door André & Ida om 00:00

Heb ik al gezegd..


meisjehondjepj5.gif
Heb ik al gezegd dat ik moet gaan ?
Het lot vraagt me mee op reis
ver hier vandaan.
De toekomst wil geen tijd meer geven.

Er is geen kans dat ik het win,
dus, schelden heeft geen zin.
We kunnen niet meer lang genieten.

Ga door met leven als ik straks verdwijn.
We zullen in gedachten altijd samen zijn.
Want ik neem jullie liefde mee
en laat de mijne achter.

Geschreven door André & Ida om 17:01

Ik misse U...




Ik misse U waar ik henenvaar
of waar ik henenkeer,
den morgenstond, de dagen rond,
en de avonden nog meer !

Wanneer alleen ik tranen ween,
't zij droevig hetzij blij,
ik misse U, o ik misse U zo,
ik misse U neffens mij !

Tot wederzien, tot wederzien,
al waar het moge wezen,
na lang of korten tijd,
in 't ongekend nadezen !


                                                                              Guido Gezelle

Geschreven door André & Ida om 00:00

De levensbaan is afgelopen...





De levensbaan is afgelopen,
de grens bereikt met laatste kracht.
De Hemel gaat nu voor mij open,
Ik ben voor eeuwig thuisgebracht...

Geschreven door André & Ida om 00:00

Vlieg naar de vrijheid

 

" Vlieg naar de vrijheid "

Ben jij daar ergens hoog in de lucht
en maak  jij zoals een vogel een lange vlucht
Een vlucht naar een beter oord
waar liefde en serene rust jou omhelzen.
Waar geen verdriet is en pijn
en waar jij vrij zult zijn
Ben jij daar ergens hoog in de lucht
dan wens ik  jou een fijne vlucht.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Afscheid van Robert Long


Voor als er afscheid van mijn resten wordt genomen
Ik hoop tenminste dat de vrienden die ik ken
Ook inderdaad die laatste keer nog willen komen
En dat ik ook voldoende stof heb nagelaten
Voor wat verhalen die je glimlachend vertelt
En dat je toch met liefde over  me kunt praten.
Al heb ik jullie soms dan ook teleurgesteld

Dit is een liedje voor de aula na de dienst
Voordat ik weggedragen wordt door de suppoosten
En voor de koffie en de cake wordt opgediend
Dit is bedoeld om wie er achterblijft   te troosten.
Nou mag je natuurlijk best een traantje laten
Dat vind ik ergens ook wel weer een compliment
Maar niet te lang dan, want je weet dat zal niet baten
Wie overleden is die blijft dat tot het end

Dit is een liedje voor het feest dat achteraf pas
Wordt gevierd door alle vrienden en vriendinnen
Die nog wat aarde en wat bloemen  op m'n graf
Hebben gestrooid en daarna kan het feest beginnen
Dus vul de glazen en bespreek m'n fouten.
En denk na het drinken met vertedering en weemoed
En laat de geesten en lach danszen op tv
Een maf idee, jouw feest waaraan je zelf niet meedoet

Dit is een liedje voor wanneer ik ben vergaan
Voor als m'n grafsteen overwoekerd en verzakt is
Als er geen enkel kleinkindje meer zal staan
Omdat de laatste nabestaande te verzwakt is

Dit is een liedje dat uiteindelijk verstomt
Maar altijd zullen er weer nieuwe liedjes komen
Zoals er altijd ook weer nieuwe vreugde komt
En nieuwe liefde, nieuwe hoop en nieuwe troost
Ondanks tranen, ondanks dood en ondanks pijn
Is dit een liedje voor dat jullie er nog zijn
Ondanks de tranen, ondanks dood en ondanks pijn
Dank jullie wel dat jullie m'n vrienden wilden zijn

Robert long

Geschreven door André & Ida om 00:00

Nooit vragend



Nooit vragend,
nooit klagend,
haar pijnen in stilte steeds dragend,
haar handen hebben voor gewerkt
haar hart heeft voor ons geklopt
haar ogen hebben ons
tot het laatst gezocht...

Geschreven door André & Ida om 00:00

En toch...


En toch, telkens weer
zullen we je tegenkomen
zeg nooit
"het is voorbij"
Slechts je lichaam
werd ons ontnomen
niet wat je was
en ook niet wat je zei.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Nu 't rouwrumoer rond jou...



Nu 't rouwrumoer
rondom jou is verstomd
de stoet voorbij is,
van schuifelende voeten
nu voel ik dat er diepe stilte komt
en in die stilte
zal ik je opnieuw ontmoeten
en telkens weer
zal ik je tegenkomen.

We zeggen veel te gauw:
het is voorbij
Hij heeft alleen
je lichaam weggenomen
niet wie je was
en ook niet wat je zei.
Ik zal nog altijd grapjes met je maken
we zullen samen
door het stille landschap gaan
nu je mijn handen
niet meer aan kunt raken
raak je mijn hart nog duidelijker aan.


Toon Hermans

Geschreven door André & Ida om 00:00

In stilte vertrek ik....







In stilte vertrek ik
voor een lange reis,
maar ik ben niet alleen,
in mijn geest neem ik u mee,
gij allen die ik beminde.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Nooit zul je...



Nooit zul je door je tuin meer lopen,
waar iedere bloem en iedere plant
getuigde van je zorgende hand.
Een andere tuin ging voor je open

Al die vertrouwde kleine dingen,
die jij zo onopvallend deed,
die zullen we missen,
tot dit leed
verstild is door herinneringen.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Je bent niet waarlijk dood









Je bent niet waarlijk dood
als je in ons hart blijft leven,
maar het is de leegte eromheen
die ons verdriet blijft geven...

Geschreven door André & Ida om 00:00

Leven is geen zaak van...



Leven is geen zaak van jaren
van "wat je viert" of "wat je lijdt"
ergens is het nog iets anders
dan alleen een zaak van tijd.

Leven is geen zaak van jaren
leven heeft een diepere zin
je kunt het voelen "aan het einde"
en ook een beetje "bij 't begin".

Toon Hermans

Geschreven door André & Ida om 00:00

Gij zijt voorbij...



fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nGQAAAO4GD0ZwQ3rRyW2afWpGSxTKGB9OUXFWwmmrUoA8Sg0UAYNXXJd3N0eKXcZu

Gij zijt voorbij,
maar leeft
met zoveel sporen
in ons hart
in onze herinnering
toen wij u plots
maar niet geheel verloren
want alles,
wat elk van ons ontving
van liefde en vertedering,
blijft eenieder,
onverwoestbaar toebehoren.

Anton Van Wilderode

Geschreven door André & Ida om 00:00

Waarom stierf jij zo jong ??


Waarom stierf jij zo jong?

Nog niet eens een kwart van de wereld gezien,
Wie weet zie je het daar boven wel misschien.
Hier beneden weten wij dat niet,

Maar we hopen dat jij alles hier op aarde ziet.

Waar ben je nu?
Ben je de wind?
Ben je de golven?
We worden onder 1000-den vragen bedolven.

Antwoorden zullen ooit worden gegeven,
Maar dat zal dan zijn wanneer wij ook niet meer leven.
Iedereen weet het valt gewoon niet uit te leggen,
Ik ben dan ook sprakeloos en weet niet wat te zeggen.

Mam, het enige wat ik kwijt kan is,
Dat ik je ongelovelijk mis.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Dag klein ventje


 

Dag klein ventje van ... jaar
voor dit was jij nog lang niet klaar
jij moest leven
knuffels geven
en nu ben jij niet meer daar
jij moest spelen
leren delen
en nog meer van het leven velen...

Dag ventje klein
nee, geen zonneschijn
maar regen op ons gezicht
zijn de tranen van dit gedicht.
Een reisje in een luchtballon
dag lieve......, tot achter de zon.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Meer van bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek

↑ Terug naar de berichten