Afscheid

Mijn laatste groet is
 voor hen
die mij in mijn onvolmaaktheid
kenden en mij liefhadden.

Alles wat geld kost,
is lang niet altijd kostbaar,
Alles wat echt kostbaar is,
kost niets, zon,liefde,leven.

Afscheid nemen van iemand,
Hoe doe je dat?
Afscheid nemen van iemand
die je lief had,
Hoe doe je dat?
Afscheid van iemand nemen
die je nooit meer zult zien,
Vertel me hoe je dat doet.

Twee liefderijke handen
vergeten wij niet,
twee handen waar  ieder
slechts goedheid in ziet.

Ze hebben gebeden
ze hebben geleden
ze hebben gewerkt
           ze hebben zo innig
              ons leven versterkt.

                        die handen van moeder...

Het is moeilijk te aanvaarden
dat je weg bent van deze aarde.
Altijd stond je klaar.
Voor ons en d' ander.
Weinig nemen en veel geven.
Altijd hartelijk en warm.
Geslaagd ben je in je leven.
Je hebt ons een goed voorbeeld gegeven.

Op 't eind berusting toen je ons verliet,
glimlach door herinnering,
 tranen vol verdriet
Dood is 'n zekerheid in dit leven,
                                    zelfs de oudste boom zal 't eens begeven
                                      Maar jouw wortels gaan nooit verloren...

                                                             Doortje

een open deur
doorgaan en niet weten
hoe je toekomst
er uit zal zien,
vraagt moed
en vastberadenheid.

De warmte van mijn tranen,
een troost voor mijn verdriet.
In mijn hoofd nog zoveel vragen,
het antwoord krijg ik niet.

Stil verdriet, zo goed verborgen
Soms toch tastbaar, dan weer niet.
Stil verdriet lijkt soms verdwenen
Maar echt verdwijnen doet het niet.

Als tranen een trap konden bouwen
en herinneringen een brug,
dan klommen wij tot hoog in de hemel,
en haalden we je gelijk weer terug.

  


"Dank om de vreugde die je bracht,
om de warmte die je gaf,
om de uren die nooit verveelden
om de dagen die we deelden."

De leegte die jij achterliet
geeft ons allen veel verdriet.
Maar de liefde die jij bood
werd niet beëindigd met je dood.
Want wat je was en wat je zei
is voor ons nog niet voorbij.

Soms neem je afscheid,
je zegt: tot morgen,
morgen zien we elkander weer.
Tot die ene dag gaat komen,
dan is er plots....
geen morgen meer....

Je wilde zo graag
bij ons blijven
maar het leven
stond je dat niet toe

Nu blijven ons
slechts wat woorden:
                     welterusten,
                                   je bent nu nooit meer moe.

Als we naar buiten kijken
zien we je tuin,
volgroeid met alles wat mooi is,
maar het mooiste ontbreekt

Jij !!!

Hij had opeens iets wijs de laatste tijd,
alsof hij wist wat er met 'leven' wordt bedoeld,
alsof hij ergens in zijn maandenlange strijd
iets van de eeuwigheid al duidelijk had gevoeld;
    je kon zien, dat hij het niet meer haalde,
                en dat hij aan een grote reis begon.
                               Toen ik die laatste maal de trap afdaalde
                            was 't of ik achterbleef... op een perron.

Toon Hermans