Een boom planten...

Zeventig jaren duurt hoogstens ons leven,
of tachtig als we krachtig zijn.
De meesten daarvan zijn kommer en schijn
want snel gaan ze heen
en zij vlieden voorbij.

Ui het boek de spreuken

Hier zijn geen woorden voor.
De tijd lijkt stil te staan.
Waarom moet zoiets gebeuren ?

Je was nog zo jong,
vol beloften, vol toekomstplannen.

Je ging zo vol enthousiasme door 't leven.
Je hield van gezelligheid met vrienden.
Wij hielde zoveel van jou !

Daarom zullen wij je nu zo hard missen...

Nu de bomen hun bladeren hebben verloren,
is het voor ons echt winter geworden.
Ons verdriet zullen we vleugels geven,
als een vredesduif die ons verlaat.
We weten dat de leegte door het verlies van jou
nooit opgevuld wordt en het zal nooit wennen,
want jij bent onvervangbaar.

Ook al ben je er niet meer
Voor ons ben je niet dood
Door al de liefde die je ons hebt gegeven
Zal je in ons hart blijven verder leven
Je bent pas dood
als niemand meer aan je denkt.

Nooit was iets teveel
je bezat zoveel liefde
en wij kregen allemaal ons deel.

Er valt nu een groot gat
op de plaats waar eens
onze dierbare moeder en oma zat.

Je blijft altijd on onze harten voort bestaan
ook al is het heel erg moeilijk
om zonder jou verder te gaan....

Afscheid nemen doet zo pijn
Afscheid nemen doet zo zeer
Om je blikken zonder worden
Om je warmte van weleer
Om je ogen
Om je handen
Om je glimlach keer op keer
Om de dagen
Om de uren
Om eergisteren nog zeer teer
Om dit alles en nog meer
is vandaag nog slechts teer zeer.

                                             Mireille Hugaert

Zover wij konden, zijn we met je meegegaan,
de laatste fase moest je alleen doorstaan.
Vader, je was een rots voor ons allen.
Je te moeten missen zal ons zwaar vallen.
Diep trots zijn we zo'n vader te hebben gehad.
Je blijft altijd bij ons, diep in ons hart.

Als de lichtjes van de mensen uitgaan
en het lawaai van de wereld stilvalt
dan komen de sterren en hoor je weer de stilte.
Er zijn sterren in de nacht,
die we nooit gezien hebben !
Misschien als het nog donkerder wordt
zullen we ze zien.
Dan is er hoop, dan is er uitkomst
omdat je weer naar boven kunt kijken.

Zoals een boot heel langzaam
achter de horizon verdwijnt,
zo hebben wij de laatste jaren
stap voor stap
afscheid van je moeten nemen.

Wat blijft,
zijn onze herinneringen.

"Als ik dood ga,
hoop ik dat je erbij bent,
dat ik je aankijk,
dat jij mij aankijkt,
dat ik je hand voel,
dan zal ik rustig doodgaan,
dan hoeft niemand verdrietig te zijn,
dan ben ik gelukkig."

Remco Campert

Nacht of avond, middag, morgen
maak je om de tijd geen zorgen.
Kraaiepoten, grijze haren,
laat je drijven op de jaren.
En heb je lak aan de kalender,
als je maar zeggen kunt: ik ben d'er.

Uit: "Toon Hermans:
in Fluiten naar de overkant".

Nooit de moed opgeven
Kun je niet vliegen, loop
Kun je niet lopen, ga
Kun je niet gaan, kruip

maar blijf nooit stil staan
nooit dalen, immer opgaan.

Kun je niet lachen, glimlach
Kun je niet glimlachen, wees toch blij
Kun je niet blij zijn, wees tevreden

maar nooit de moed opgeven
en immer voorwaarts streven.

Hoe mooi is de dood
wanneer je met een klein en schalks gebaar,
een laatste groet, de deur zachtjes dicht doet.

Hoe mooi is de dood
wanneer Jij voortaan 's avonds samen
met Janneke Maan of Mijnheer de Wind
zal waken over de slaap van elk kind.

Hoe mooi is de dood
wanneer het laatste blad van een lange droom
alleen nog een woord van dank bevat.

Zeer oud bidprentje uit onze verzameling




Joannes Josephus Pollenus
Oud Notaris, overleden te Kermpt, den 25 Meert 1838
in de ouderdom van 82 jaren
en van zijn huishoudster
Maria Margaretha Palmers
overleden te Kermpt, den 10 January 1836