Iedere dag...

Hand in hand zijn wij gegaan
tot aan de drempel.
Moegestreden,
door onze liefde omringd,
ben je van ons heengegaan.

Als ik in de lucht kijk
dan ben jij daar ergens
hier heel ver vandaan.
Ik zie de sterren glinsteren
en één van die sterren
weet van jou bestaan.

Een stoel blijft leeg
een stem blijft zwijgen
maar in mijn hart
zal je altijd blijven.

Denk aan mij met een glimlach,
want zo wil ik in jullie gedachten zijn.
Maar als mijn heengaan alleen tranen wekt,
denk dan niet aan mij,
want zo wil ik niet in jullie herinnering leven.

Het zijn de momenten
van naamloos verdriet,
de uren waarin je
geen uitkomst meer ziet,
dat er diep in jezelf
toch een ruimte ontstaat,
waarin als bij een wonder 
een deur opengaat.

Intens verdrietig om wat niet meer is
en nooit meer zal zijn
Dankbaar voor wat was
en altijd zal blijven.

"Alles wat je hebt gegeven
raakt nooit verloren
maar leeft voort in onze herinnering
en in die van velen."

Je was een juweel van een moeder
een diamant die door het leven
in al zijn facetten is geslepen.

Als onze liefde voor jou
je had kunnen redden,
dan was je er nu zeker nog geweest  !

Als de dag is gekomen
dat er afscheid van je word genomen
Weet dan dat het geen afscheid is
maar dat het "jij" is die ik nu mis...

Als een klein vogeltje zo teer,
vloog zij langzaam neer,
moegestreden maar toch niet alleen,
ging je zachtjes van ons heen.

Voor hem een verlossing
Voor anderen verdriet
Hij wilde wel vechten
Maar de kracht was er niet.

Soms voelen wij ons
zo weemoedsvol
met menig bange traan
hoe lief een mens ons was
als hij is heengegaan....

Ik kan niet blijven
liefsten,
de dood ontbood mij
tot zijn kring;
vergeef mij
dat ik achterlaat
wat ik zo zeer
heb liefgehad
mijn huis, mijn tuin,
mijn kleine straat
en zeker u
mijn lieve vrouw en kroost.

Weggaan......
weggaan maakt niet veel geluid
Niet meer dan herfstbladeren
die opstuiven in de wind.

De boom blijft verweesd achter
nu zijn stem op het tuinpad ligt
en geluiden dempt
haast onhoorbaar.

Je voetstappen
die zich verwijderen
alleen wie achter blijft
weet hoe afscheid klinkt