Naar de inhoud

bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek

bloemlezing uit de prachtige verzameling bidprentjes en doodsbrieven ( van 1812 tot...) van Emiel Luts uit Lummen, een overleden familielid. Teksten zijn aangevuld met afbeeldingen van bidprentjes en sfeerbeelden.
seniorennet.beseniorennet.be
Image Hosted by ImageShack.us

Opa


Opa

Onze opa was een opa zoals geen ander.
Altijd stond hij voor je klaar.
Gezellig kletsen over van alles en nog
wat,iedereen was graag daar.

Een betere opa konden we ons niet
wensen.
Nu is er een groot verdriet,een
enorm gemis maar hij weet gelukkig ook
dat hij voor altijd in onze gedachten is.

Geschreven door André & Ida om 00:00

als een zijdendraad.



Een leven is als een
zijdendraad.
Een ieder
weet dat ooit het
draadje breken gaat.

Geschreven door André & Ida om 00:00

Treur niet...


Treur niet


Ik heb jullie hier verlaten
treur niet om mijn heengaan.
Ik ging niet naar de kerk
geloofde wel in God.
Heb gepoogd hier goed te leven
zeker naar Zijn grootste gebod.
Het is de naastenliefde denk
daar in Godsnaam aan.Zij die
dit eerlijk geven kunnen rustig
sterven gaan.

Geschreven door André & Ida om 00:00

leven zo mooi


Leven

leven zo mooi
liefde zo warm
vriendschap zo fijn
afscheid zo'n pijn
leven zo kort

Geschreven door André & Ida om 11:09

blijf de toekomst zien,



Als je mij nog iets wilt geven
Dan zou ik vragen
Sterf niet met mij,
omhels het leven.
Je mag bedroefd zij
maar wanhoop niet,
verdrink niet in tè groot verdriet

Als je mij nog iets wilt schenken
dan zou ik willen;
blijf toekomst zien,
blijf hoopvol denken
zodat je uitgroeit
en voluit leeft,
het leven alle kansen geeft.

Geschreven door André & Ida om 00:00

ik ben jouw engel


ik zal je wolk zijn in de lucht
ik zal je schouder zijn als je huilt
ik zal je stemmen horen als je me roept
ik ben jouw engel
en wanneer al je hoop weg is, ben ik er
hoe ver je ook bent, ik ben dichtbij
                 het maakt niet uit wie je bent
                  ik ben jouw engel

Geschreven door André & Ida om 18:09

als ik ....



Als ik morgen
het pad zal betreden
wat mij leidt naar het licht
zal ik even omzien
de gezichten in mijn gedachten opnemen
van ieder die aan mij zal denken
  

Geschreven door André & Ida om 00:00

Als ik...



Als ik morgen
de zon niet meer zal zien
en mijn hoofd zal buigen
de poort van onsterfelijkheid betreed
zal ik even omkijken
en iedereen die ik achterlaat
een laatste groet schenken
  

Geschreven door André & Ida om 00:00

handen


Handen
                                         
Gelukkig is de mens die tot het einde
handen mag voelen die goed doen.

De hand die met aandacht wast.
De hand die met zorg aankleedt.
De hand die met liefde kamt.
De hand die met tact aanraakt.
De hand die met het hart troost.

Geen mens kan leven
zonder die hand,
die teder is,
die behoedt,
die beschermt
en bemoediging uitstraalt.

Tot het einde toe
verlangt de mens naar die hand,
totdat er die Andere Hand is,
die alle wonden geneest,
die alle pijn heelt,
die alle tranen wist

Geschreven door André & Ida om 00:00

afscheid


Afscheid

Het is tijd voor mij te gaan
nu geen tranen meer
kijk naar de hemel en geloof
eens zien we elkaar weer.

Tijd voor mij jou te verlaten
geen verdriet meer en geen pijn
                              kijk naar de regenboog en weet
                              ik zal er altijd zijn.

                                  Het zal niet eeuwig duren
                                eens komt er een moment
                                      dat ik je weer zal vasthouden
                                     dat je weer bij me bent.

Geschreven door André & Ida om 00:00

ik ben er niet


Sta aan mijn graf zonder verdriet,
Ik ben niet daar, ik slaap er niet.
Ik ben de wolken, door wind gezaaid,
De sneeuw met diamant bezaaid.
Ik ben de zon op het volle koren,
de stilte van het ochtendgloren,
waarin jij, die de dag begint,
de cirkelvlucht van de vogels vindt.
Ik ben de lenteregen o zo zacht,
de sterrenschittering in de nacht.
Sta aan mijn graf zonder een traan,
Ik ben niet daar, niet doodgegaan.

Geschreven door André & Ida om 12:49

oud bidprentje

 
                                                  bidprentje uit 1885

                                           Image Hosted by ImageShack.us

Geschreven door André & Ida om 00:00

oud bidprentje

                                                                 bidprentje uit 1881


                                              Image Hosted by ImageShack.us

Geschreven door André & Ida om 00:00

oud bidprentje



                                                                      bidprentje 1852

                                                 Image Hosted by ImageShack.us

Geschreven door André & Ida om 00:00

oud bidprentje


                                                                     bidprentje van 1850


                                            Image Hosted by ImageShack.us

Geschreven door André & Ida om 00:00

oud bidprentje


                                                               bidprentje van 1843


                                             Image Hosted by ImageShack.us

Geschreven door André & Ida om 00:00

oud bidprentje

                                                          bidprentje uit 1868


                                           Image Hosted by ImageShack.us

Geschreven door André & Ida om 21:46

dood


 

Dood

 

Je lichaam was warm.

Je lichaam is koud.

Je mond was zo zacht.

Je lippen zijn koud.

Je ogen zo helder en diep.

Je ogen zijn koud,

kleine vensters van de nacht.

 

Alles valt stil.

Wie kan je nog strelen,

nog zeggen, dat hij van je houdt.

Je bent zo eindeloos ver.

Je hart is stilgelegd?

Je benen worden stijf.

Je armen, je mooie handen, je ogen.

 

Alles valt stil.

Daareven was je nog hier.

Eén moment en je huis was leeg,

je lichaam verlaten.

Ben je nu zo ver weg, onbereikbaar ver?

Of hoor je mijn roepen.

Misschien zie je mijn tranen.

Ik weet het niet.

Waarom laat je mij dood

en kies je zelf het leven?

 

Phil Bosmans.

Geschreven door André & Ida om 00:00

De dood komt immer onverwacht;


 

Al sterven wij ook maanden, jaren,
Al ligt de wanhoop uit te staren
Naar 't dalen van den laatsten nacht,
Het leven met verbeten kracht
Wil nog zijn murwe buit bewaren:
De dood komt immer onverwacht.

Geliefde, maak mijn uren zacht,
Leg stille handen op mijn haren,
Spreek woorden, die de pijn bedaren,
Want weet: het is nog niet volbracht,
De dood komt immer onverwacht.

                                                                              H.W.J.M. Keuls

Geschreven door André & Ida om 00:00

Meer van bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek

↑ Terug naar de berichten