Stil ben je van ons vertrokken...

Het leven is wat altijd geweest is
de draad is niet gebroken
Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Omdat je me niet meer ziet
Neen, jij bent niet ver
Juist aan de andere kant van de weg
Zie je, alles is goed
Je zult mijn hart opnieuw ontdekken
en er de tederheid terugvinden
zuiverder dan ooit
Dus droog je tranen en ween niet
als je van me houdt.

Als je door verdriet wordt neergeslagen,                 
en het waarom aan niemand kan vragen.
Dan zijn er tranen die niet gedroogd kunnen worden,
is er verdriet dat niet gedeeld kan worden,
is er een lege plek die niet gevuld kan worden.

Zal het ooit nog hetzelfde worden ?
Zal het ooit een beetje draaglijker worden ?
Het voelt niet zo... enkel leegte en verdriet.
Wij wilden je nog zoveel vertellen,
er stond je nog zoveel te wachten.
Het doet pijn, verschrikkelijk veel pijn,
te weten dat het zonder jou
nooit nog hetzelfde zal zijn.
Het enige dat ons hoop geeft is
 de gedachte aan een prachtige vrouw,
die diep in ons binneste verder leeft.

AVONDLIEDEKE

't Is goed in 't eigen hert te kijken
Nog even vóór het slapen gaan,
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hert heb zeer gedaan

Of ik geen ogen heb doen schreien,
Geen weemoed op een wezen lei;
Of ik aan liefdeloze mensen
Een woordeke van liefde zei.

En vind ik in het huis mijns herten,
Dat ik één droefenis genas,
Dat ik mijn armen heb gewonden
Rondom één hoofd, dat eenzaam was...;

Dan voel ik op mijn jonge lippen,
Die goedheid lijk een avondzoen...
't Is goed in 't eigen hert te kijken
En zó z'n ogen toe te doen.

Alice Nahon

Je bent er nog,
in duizend kleine dingen,
mooie herinneringen.
Je bent er nog,
in mensen die over je praten,
ons niet met dit gemis
alleen achterlaten.
Je bent er nog,
en blijft in ons bestaan de reden
om ook zonder jou verder te gaan.

Hoe doe je dat?
Afscheid nemen van iemand
Die je nooit meer zal zien
Hoe doe je dat?
Afscheid nemen van iemand
Waar je van houdt
Hoe doe je dat?

Afscheid nemen van een dierbare
Voor altijd, voorgoed
Afscheid nemen van iemand
Zeg me, hoe je dàt doet  ?

             

Ik heb je niet verloren,
Daarvoor gaf je mij teveel.
Wat je me zei, blijf ik horen,
Van wat ik ben,ben jij een deel.
Ik kan je overal nog horen,
In wat ik doe in wat ik laat.
Jij was en blijft voor mij een zegen,
Waarvan het spoor steeds verder gaat.

Zijn glimlach
en zijn zorgen zijn voorbij
zijn lieve aandacht voor de aardse dingen
die door zijn hoofd
en vingers gingen
en alles wat hij was voor U en mij.

Zover als dat wij konden
zijn wij met je meegegaan.
Moeder, je was zo lief voor ons allen,
je te moeten missen zal ons zwaar vallen.
Heel trots zijn wij
zo'n moeder te hebben gehad.

Je blijft altijd bij ons,
diep in ons hart.

Je was een man om van te houden.
Je was een vader om op te bouwen.
Je was een bompa om mee te spelen.
Je was een vriend van velen.
Nog altijd is er dat verdriet,
dat niet iedereen ziet.
De woorden die je vaak zei,
blijven mij voor altijd bij.

Zoveel soorten van verdriet,
ik noem ze niet.
Maar één, het afscheid doen en scheiden.
En niet het snijden doet zo'n pijn,
maar het afgesneden zijn.

M. Vasalis