Vanaf ons eerste levensteken...

Als men ten laatste heeft gevonden
waar heel de ziel naar smacht
dan is 't te laat, de dag verzwonden
reeds valt de nacht

Als 't kleed ons past, is het versleten
Als men het boek kent, is het uit
Als men het leven komt te weten
Dan valt het scherm dat alles sluit

Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is dichtdoen
en in goede gedachten
het levensverhaal herinneren.

Bedroefd om je heengaan
blijven we je dankbaar
om je volledige toewijding
en je onvermoeibare werkijver,
je bezorgdheid voor allen
en je vriendelijkheid voor iedereen,
om je rijke eenvoud
en je volharding in het goede.

Uw goedheid heb je voor altijd
in ons hart geschreven !

't Is zo eenvoudig goed te zijn
men hoeft alleen te minnen.
Zo kan men elke dag opnieuw
van vooraf aan beginnen.

't Is zo eenvoudig goed te zijn
men hoeft alleen te denken.
Een glimlach of een vriendelijk woord
kan men toch altijd schenken.
Zonder het zelf te weten
leert men onmerkbaar 't eigen leed
om anderen vergeten.

't Is zo eenvoudig goed te zijn
en 't kost je toch zo weinig.
Mijn hart, wees goed voor iedereen,
wees goed, en jij bent heilig !

Sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje
en alle beetjes die je stierf
't is vreemd, maar die vergeet je
het is je dikwijls zelfs ontgaan
je zegt ik ben wat moe
maar op een keer dan ben je
aan je laatste beetje toe.

Toon Hermans

Elke dag een stapje
dichter naar het eind.

Elkle dag een beetje
van je kracht verkleind

Elke dag wat zwaarder
wat je torsen moet,
doch, al wetend;
eens komt alles goed...

Mijn leven hier is nu voorbij
van het verleden ben ik vrij
ben nu in mijn toekomst aan beland
als op een zonnig, tijdloos strand.

Wanneer je verdrietig bent
blik dan opnieuw in je hart
en je zal zien dat je weent
om wat je vreugde schonk.

Geen berg was te hoog
Geen karwei te zwaar
Geen wandeling te lang
Geen fietsroute te ver
Geen reis te vermoeiend.

Maar... je lijdensweg was onbegaanbaar
Berustend moeten wij verder...

Over de golven van de zee,
draagt de wind mijn lichaam mee.
Moe maar blij,
want het is eindelijk voorbij

We hadden nog zoveel plannen.
We wilden nog zoveel doen.
Maar zonder jou
zal mijn leven
nooit meer zijn als toen.

Voor elk moment,
waarop je ons hebt blij gemaakt.

Voor elk verdriet,
waarvan je ons hebt vrijgemaakt.

Voor elk moment,
dat jij bij ons vertrouwen zocht.

Voor elke schakel,
dat ons nauwer binden mocht.

Voor al je goedheid,
die wij ondervinden mochten,
zeggen wij dank.

Wij laten elkander niet los !

Als ik weet
dat er een Almachtige God is
die mij liefheeft
en zich over mij ontfermd,
hoe zou ik dan
bekommerd kunnen zijn
of ongerust ?

Toon Hermans

De zon gaat ten onder ,
nu eindt dan de dag van het leven.
De haren vergrijzen
de rimpels verschijnen
het hart wordt stiller en wijzer
't verleden en 't heden verdwijnen
de ogen zij worden moe
en eindelijk vallen ze toe.

                                E. Mattelaer

Hoe mooier en rijker de herinnering is
des te moeilijker de scheiding.
Maar de dankbaarheid verandert
de pijn der herinnering in stille vreugde.

              D Bonhof

Wanneer voor een ander het leven ophoudt,
blijft voor jou veel verdriet,,
daar gaat het leven voor verder,
ook al wil je het niet.

Tijd heelt alle wonden
en vergeten kost tijd,
het houdt je maar bezig,
je raakt het maar niet kwijt.

Zou het verdriet nog slijten,
en de gedachten verdwijnen?
Nee, waarschijnlijk niet,
daar zul je mee moeten leren leven.

Dat zijn voor jou de feiten.
Je mag er aan blijven denken.
Soms met een scheutje pijn,
maar je moet toch verder leven,
wanneer de ander er niet meer zal zijn.

Achter je ligt een leven van werken en plicht,
en juist dat bepaalde in alles jouw gezicht.
Flink was jij je hele leven,
moedig ben je tot het einde gebleven.
Flink wil je nu dat wij zijn,
maar afscheid nemen doet ons zo'n pijn !

Wilskracht,
twee woorden: wil en kracht...
Aan het einde restte nog slechts de wil,
weg was de kracht.

Rust nu maar uit,
jouw leven is volbracht.