De onbekende soldaat
onbekend militair
gestorven voor België
1914-1918
Eén van de acht grafzerken met onbekende militairen te B.M.B. Oeren.
Wellicht is het unieke aan de herdenking "B.M.B. Oeren, 11 november 2008" dat er zoveel als mogelijk verwanten bijeengebracht worden.
Echter willen we zeker ook bijzondere aandacht schenken aan de vele onbekende soldaten die op de diverse begraafplaatsen of ten velde begraven liggen.
Op het kerkhof te Oeren bevinden zich 6 graven van onbekende soldaten. Laat ons ook de onbekende soldaat nimmer vergeten.
Bijzonder illustrerend vonden wij op het internet een mooi en aangrijpend gedicht, dat op vraag van dhr. Willy Horemans werd geschreven door Liliane Melis en wordt opgedragen aan alle Belgische gesneuvelden die begraven zijn zoals zijn overgrootvader Pierre Joseph Horemans, als onbekend soldaat.
Pierre Horemans, geboren te Deurne, was soldaat 2 klasse, mil. 1899, van het 8ste Linieregiment de Forteteresse, 3de Bataljon, 1ste Compagnie. Hij sneuvelde voor zijn vaderland op 21 augustus 1914 in de heuvels van de Ardennen, onder een regen van Duitse 420 mm bommen. Verbrand over zijn gans lichaam, konden zelfs zijn kameraden hem niet meer herkennen. P.J. Horemans wordt eervol vermeld op het monument aan het kasteel Sterckshoft te Deurne (Antwerpen).
Voor een naamloos graf staat zij
De moeder aller moeders
Droomt een bloem op de steen
Van haar verloren zoon
In haar ooghoeken kleeft
De kleur van bloed
Gestold in bitterheid
Van niet-vergeten
Wie treurt er om de doden?
Waarheen vloeit het verdriet?
Alleen de wind luistert naar
Het zuchten en gefluister
Hij prevelt gebeden
Verdwaasd en vol ongeloof
Ergens in een kamer huilt een vrouw
Kromgebogen en stokoud
Ze zit voor het raam
Ziet auto’s voorbijrazen
Haar adem hapert in een ver verleden
Blijft hangen bij een vader en een zoon
Bron: http://horemans.net en http://www.lezer.be/liliane_melis
Wij danken dhr. Willy Horemans voor zijn bereidwillige medewerking.











1 reactie op dit bericht
Onbekend soldaten .
Als ik naar de ijzerwake ga, zie ik ook witte steen graf staan van soldaten .
Bedankt aan alle soldaten die voor mijn tijd gevochten hebben, dat wij een goede leven hebben . Men mag hun niet vergeten . Bedankt . IK ben van 1958 en soms sta ik stil van .