trollen 2

trollen 2
trollen 1
Baptist Van Gorp
Jan Baptist Van Gorp
Va en zijn kindjes.
In Vottem sneuvelde op 6 augustus 1914 Jan Van Gorp. Hij liet een vrouw en twee jonge zoontjes achter. Hiernaast een zeldzame foto van een huisgezin met moeder en de twee kindjes en daarnaast in een kaderke de vader-militair. Waarschijnlijk is de foto samengesteld na het sneuvelen van vader Van Gorp. (met dank aan Frans Seels van de Arendonkse heemkring "Als ice can".)
Een turks gedichtjeBrief van Ali aan Suleika.
Regelmatig verschijnen er mopjes op het seniorennet over Belgen, Hollanders en Duitsers. Ik moet daar altijd smakelijk om lachen. Niemand valt daarover. Als ik nu den belg, den hollander of den duits zou vervangen door een turk zou ik dan problemen krijgen met de een of ander instantie? ..Het centrum voor gelijke kansen en racisme misschien, of de een of andere klachtencommissie?
Ik ga het uittesten. (...en 't is maar om te lachen hé)
Brief van Ali aan zijn vrouw Suleika in Turkije.
Salaam Suleika, lieve vrouw
ikke niet meer in den bouw
Veel mensen hier de bon gekregen
geld is op voor bouw en wegen.
Jij niet denken och wat erg
of tegenop zien als een berg
Allah heeft mij niet verlaten
Ali is met den dop gaan praten.
Zij mij zeggen, ik mij rustig houwen
ikke centen krijgen zonder bouwen
Hier zijn echt luilekkerland
ikke krijge geld, niks aan de hand.
Ikke kijken een beetje stug
zeggen: doktoor veel pijn in rug
Hier werkelijk nietske loos
alleen 500.000 mensen werkeloos.
Nu brengen Belgische post
elke maand centjes voor Ali zijne kost
Geld zal helemaal niet verminderen
ikke krijge zelfs geld voor kinderen
Schrijven mij, Suleika potverdomme
zijn er nog kindjes bijgekomme
Niet erg Suleika, al zijn het er tien
hier geloven zonder ze te te zien
Suleika, jij niet geloven
kindergeld vliegt hier naar boven
Dan ga ik naar de moetoealiteit
voor ons turken zij altijd tijd.
Ikke nu weten waar al geld zit
ikke vragen voor een nieuw gebit
en ook nog als Ali wil
krijgen ook een nieuwe bril
Brengen voor jouw 1 extra mee?
wordt toch betaald van mijne pree
Oma ook kom naar Belgenlanden
zij dan krijg ook nieuwe tanden
Hier in België, ik sta paf
krijgen geld van wieg tot graf
ik mooi huis en ik tevree
huis met gras en schoon wc
Kosten huis maar een paar knaken
rest betaalt sociale zaken.
ik soms eenzaam maar ik houd uit
ikke kom naar huis met grote buit.
Een maal ik weer bij jouw thuis
ikke bouwen een groot huis
wij dan samen met onze buren
huis aan belg-toerist verhuren
Regering blijft flink voor ons knokken
turken worden altijd voorgetrokken
ikke nog wa profiteren
en met veel geld wederkeren
Jij nu groeten aan familie doen
zeggen Ali scheppen poen
België mooiste land in welt
met nikske doen, ikke trekke geld.
België zijn wel haast failliet
maar voor Ali geeft dat niet.
domme belgen betalen meest
ikke thuis, geef groot turks feest.
(met dank aan Suleika die mij een copie van Ali's brief bezorgde.)
laattijdige opsporing.
Vakbondsperikelen ...
Vakbondsgeweld !!!
op vacantie
DePyramidal. 
Toen ik vorige week op weg naar een weekendje Ardennen met de familie, in de file stond moest ik onwillekeurig terugdenken hoe men vroeger op vacantie trok.
We schrijven 1965. De familie van mijn toenmalig lief en huidige vrouw, wou ook wel eens een weekje vacantie aan de Vlaamse kust. Broers en zusjes met hun halve trouwboek en de respectievelijke kindjes: zevenentwintig mannekes en vrouwkes in totaal. Ze zouden hun tentje neerzetten op een camping in Blankenberge en daar als een moderne volksstam met z'n zeventwintigen in trachten te overleven. Als kersvers verloofde van hun oudste dochter werd ik door mijn aanstaande schoonouders moreel verplicht om een tent te versieren. Ik was per slot van rekening chiroleider en wij hadden afgedankte legertenten in stock. Ze kozen een pyramidal; daar konden met gemak zo'n dertig man in. Een van de nonkels was chauffeur bij een wegenbouwbedrijf en hij zou voor het vervoer van het materiaal zorgen: van zijn patroon kreeg hij een camion met open laadbak. Daar moesten de tent, de kookpotten, de matrassen en ligstoeltjes in. De familie zou volgen in volgestouwde personenwagens.
Niet gehinderd door enige kennis van legertenten werd begonnen met de opbouw van het kampement. Een neergestreken clan zigeuners had er niets tegen. Na vier uur hard zwoegen, enkel onderbroken door 4 regenbuien , lag de tent nog steeds als een afgelaten ballon op de camping. De buren, meestal Hollanders, hadden het opgegeven goede raad te geven en waren begonnen aan het ledigen van de meegebrachte bakken bier.Ten einde raad, en kort na middernacht, werd door de familieraad besloten om de tent terug op te laden en een goedkoop familiepensionneke te zoeken. Dat lukte.
De camion met de legerpyramidal en de meegebrachte matrassen heeft nog een week op een hoekske van de camping gestaan.
Om mijn prille liefde te redden besloot de voltallige leidersgroep van de chiro om geen huur te vragen voor de uitgeleende tent. Ik ben mijn maten van destijds daar nog altijd dankbaar voor.
Voetballers.
Chevetogne 2005-3
Chevetogne 2005-2
chevetogne 2005-1
De mesthoop


De Heksenkring
de Duitse Basis

De Duitse basis.
Uit de artikeltjes van 3 en 13 september bleek al dat Arendonk een innige band heeft met dynamiet en munitie. Meer dan 80 jaar een dynamietfabriek en zo'n 40 jaar een munitieopslagplaats.
Toen in 1959 bekend raakte dat er in Arendonk een Duitse munitieopslagplaats zou komen - de Duitse basis zou het in de volksmond worden - stond niet iedereen in euforie te dansen. Vijftien jaar na de oorlog herinnerde iedereen zich nog zeer goed het drama dat zich had afgespeeld aan het douanekantoor in Arendonk. Op zo'n honderd meter van de hoofdingang van het Duitse munitiedepot werden in september '44 acht onschuldige burgers gefusilleerd.
...Toen in september '44 voor de Duitsers de "krieg" teneinde liep passeerden vele duitse soldaten in hun terugtocht de grens met Nederland in Arendonk. Onder hen ook vele SS-ers. Aan het douanekantoor op de grens was ook een café waar de passanten, douanen en gewone burgers hun pintje dronken. 't Was daar dat op de 4de september 1944 een groepje SS-ers stopten en er om drinken vroegen. Het verhaal gaat dat er op dat ogenblik van binnen in werd geroepen: "doet er begot vergif in." Het ongeluk wilde dat er tussen de Duitsers ook een Vlaamse SS-er was, afkomstig van de kanten van Gent, die perfect het Arendonks verstond. Er werd geroepen, getrokken, een schot moet afgegaan zijn. In een korte razzia arresteerden de Duitse soldaten 8 aanwezige burgers, waaronder een vader met zijn twee zonen. Ze werden zonder pardon tegen een muur gezet en gefusilleerd.
Nog geen 100 meter van de plaats van hun terechtstelling en waar een herdenkingsmonument staat zou de ingang komen voor de nieuw op te richten munitieopslagplaats en dan nog wel eentje van den Duits, de barbaarschen invaller.
De gemoederen geraakten bedaard, de opslagplaats is er gekomen, en het monumentje staat er nog: verweerd, geen kat die er nog naar omkijkt.
Werelddierendag.
Werelddierendag.!!!
Ik heb de werelddierendag in alle stilte aan mij voorbij laten trekken. Buiten een paar goudvissen, een wild eekhoorntje en een verloren gelopen kikvors heb ik geen dieren. Ik heb ook niet zo'n behoefte aan dieren en er ook geen affectie mee. Ik kan perfect verder met mensen.
Dat wil niet zeggen dat ik met een boog rond mensen heenga die wel dieren hebben. Vrienden, zelfs familie van mij, hebben dieren en beestjes. Mijn kleinzoon spaart wandelende takken, een verre vriend heeft een gecastreerde ezel, een schoonbroer werkt tussendoor bij een varkensboer en nog een zwager heeft thuis aan de muur een opgezette everzwijnenkop hangen.
Waar het mij om gaat is dat tegenwoordig door heel veel mensen meer aandacht wordt gegeven aan beesten dan aan mensen. En daar zullen goede en gefundeerde redenen voor zijn: hondjes en poesjes gewoon graag zien, een speelkameraadje, gezelschap in eenzame momenten, waken over de familieschatten, omwille van de vriendschap.... Dus ik snap het wel, maar aan mij is het niet besteed.
-Ieder jaar op vacantie aan de kust heeft één van de zes kleinkinderen per dag wel een hoop hondenpoep tussen de ribbeltjes van zijn schoenen hangen. (kan dat stinken !)
-Een vriendinneke van mij (nu 16 jaar) herstelt nog van de beten in haar gezicht, opgelopen 4 jaar geleden door een beet van een mechelse scheper.
-Een ander vriendin slaat de panische angst om het hart als ze aan de overzijde van de straat nog maar een hond ziet komen. (jeugdtrauma zeker.)
-De berner senner van mijn eigenste zoon springt iedere keer als hij me ziet vol blijdschap tegen mijn versgestreken overhemd. Opnieuw de wasmand in.
-Lang geleden ben ik eens op bezoek geweest bij een deurwaarder. Bij het naar buitengaan in mijn hielen gebeten door een soort pekinees. (twee trauma's ineens :de deurwaarder en de pekinees.)
-Een blauwe reiger die in het voorjaar al mijn goudvissen van de vijver plukte.
-Alle katten en kattinnen die me in de loop van de voorbije decennia schrammen hebben bezorgd, en slapeloze nachten.
...De rij is niet af, maar dit moet maar volstaan.
Daarom pleit ik voor begrip bij diegenen wiens hond of poes of kanarie niet op straat kakt, niet uithaalt naar andere wezens of de boel niet op stelten zet. Wilt U me alstublieft vergeven voor zoveel onbegrip van mijnentwege.... Nu ga ik mijn vissen eten geven.

't Asielcentrum.
....Verhalen uit het asielcentrum van Arendonk.
Westerbork, de griezel.
Westerbork...
Westerbork 2